Yasak Elma…Ben!

…Yasak Elma…Ben!...
Hiç unutmuyorum,
Henüz savrulup atılmamıştık
Şu yalanlar dolu
Yılanları akarsu Dünya'ya...
Tanrımız bile...
Bütün yalan tanrıları alaşağı etmiş,
En son Adem babama,
En son Havva anama güvenmişti.
Şeytan yok mu o şeytan!
Hepinize hala,
Tercümesi bile yetemeyen,
O, Kur-an'ı bile,
Yanlış yorum etmenize celb etti.
Zira...
Kur-an bile...
Kesin demiyor iken,
Havva anamın
Adem babamı,
Cazibeli yalanlarıyla,
Bir elmaya,
O...
Rus...
Bu....
Luğunu...
Siz...
"O'dur!" dediniz
Sizi doğurana!
Kandırdı işte bütün...
Alem'i cümlemizi...
Ondan sonrası,
Her kim ki!
Havva olup size...
Bil cümle küstüyse.
O yasak elma'yı
Havva anamız yedi de...
Adem babamıza,
Taddırdı öyle mi?
Eril bir adama hele...
Zor'u aşk-ı meşk ile...
Şimdi olsa...
Yemeyin beni bile der idim.
Ben hatırlıyorum oysa!
Havva ana'm
Kör olasıca kaderine
Lanet ede ede...
Hep sadıktı kendine de..
Adem baba'ydı
Başka bütün lezzetleri,
Taa en ilk hiyeroglif yazıtlarda
Kıçı başı ayrı hayal yazan.
Hani tam da...
Güvenle...
Geceme...
Yedi Ayetel-Kürsi'mi okur iken...
Şimdi durduk yere
Hiç olmayacak zamanımda
Zecharia Sitchin'in yazdığı
12.Gezegen'i geliyo aklıma!
Sonra durduk yere!
Patric Süskind'in,
Koku'su...
Sonra yürürken bile okuduğum
O bütün kitaplar...
Sahi hep hayalimdi bulmak onları,
Neresinde kaldıydı
O, Maya'lar...
Bütün o yemyeşilim umutlu İnka'lar...
Burnumun direğinde
En başımızdan yanlış yalan bir
Alın yazısı!
Sanki...
Rabbim çok üzülmüş de
En sevdiceğine...
Güvenmiş birine...
O da bi şizofrenmiş!
Yazmış kaderimizi...
Çal/a...
Kar/a...
Kalem.
Hani ölelim desek...
Ölemeyiz!
Nasıl hesap verecek,
O, eşrefsiz!
O, beyinsiz emire itaatsiz melek...
Bütün dünyayı
Bir çok..
Şerefsize boyadığına!
Ben…
Hepinizi kalubeladan hatırlıyorum
Siz bilemezsiniz şimdi.
Merhaba!
Cemre Nurten YILDIRIM
Cemre.Y.