Güneş Öpsün Yüreğinizi

...Güneş Öpsün Yüreğinizi...

Sanki hiç beklemediği bir anda

Eline rengarenk uçan balonları tutuşturmuşlar gibi,

Çakmak çakmak ışıldıyordu gözlerinin içi!

Kalbi kelebek kanatları gibi titreşirken,

Dudaklarının kenarlarına koca bir gülüş yerleştirmiş,

Ritmik bir şarkı mırıldanıyordu neşeyle.

Burnunda denizin iyot kokusu yürüyordu kordon boyunca.

Sonra yavaşça açtı gözlerini,

Günlerden pazar, sabahlardan güneşli bir sabahtı.

Her şey hayal gibi birer rüya olsa da

Güneş öpsün yüreğinizi.

Cemre.Y.

Olduramadım

...Olduramadım...

Sığdıramadılar abi!

Sonra bende ne sığınmak istedim,

Ne de sığabilir kalabildim

Herhangi bir yağmur altı şöyle koruması bol bir kalpte.

Şu kocaman dünyada

Kaç kere Zümrüdüanka oldum,

Doğdum, yandım, kavruldum,

Kaç kere küllerimden yeniden dirildim olmadı.

Kim bilir kaç kere de serçe oldum

Ama onlar...

O biçare serçeyi de sığdıramadılar hiçbir yüreğe.

Sustum, konuştum, durdum da

Ne yapsam ne yapmasam

Kendimi olduramadım hiç kimseyle.

Cemre.Y.

Gitme Diyebilsem

...Gitme Diyebilsem...

Nede güzel salınıyor saçların,
Işıl ışıl parlıyor gün ışığında!
Sesinden kırgınlık akıyor koltuğunun kenarlarına ama!
Yine de yıkatmam perdeleri,
Bir kaç yumuşak bakış asıldı çiçeklerine.
Kokunu çektim ciğerlerime de,
Bir tek kere daha sarılsam bedeninle beraber yüreğinin tellerine...
Ve...
"Gitme!" diyebilsem.
"Benden bir tek kere daha gitmeee!"
Cemre.Y.

Güzel Gülümsemeler

...Güzel Gülümsemeler...

Bazı karşılaşmaların sımsıkı sarılışları vardır.

Sanki hep tanışıyormuşsunuz gibi hiç yabancılık çekmezsiniz.

Mutluluğu gözlerinden tanırım ben.

Yakınından da yakın hissettirir bazı insanlar.

Güzel gülümsemelerle sıcacık ısıtır yürekleri.

Özlemişiz böyle hisleri, hem de çok özlemişiz.

Cemre.Y.

Arın Ruhum!

...Arın Ruhum!...

Arın ruhum!

Tozlarından arın.

Seni kirletmek isterken yakaladığın,

Yalancılardan da,

Yürek dolandırıcılarından da arın.

Korkma yokluklarına alışamamaktan.

Acıtmaya acıtır lakin geçer.

Hiç değilse,

Sahte sarılışlarla ömrünü törpüleyemezler artık.

Arın ruhum!

Ömrüne ömür verdiğin bile olsa,

Hiç usanmadan seni incitmekten zevk alan,

Seni yormaktan yorulmayan herkesten, her şeyden arın.

Cemre.Y.

Ruhumu Da Ruhundan Ayrı Koydun

...Ruhumu Da Ruhundan Ayrı Koydun...

Dilinin zembereği bozulmuş ağulu cümleler akıyordu dudaklarından.

Yüreğinde bir gram pişmanlık yok kırıp döktüklerine dair.

Gecenin bir yarısı tam karakolluk acılar yaşanmakta.

Kıyılamıyor işte ömrünün sicili bozulacak diye,

İçime içime akıtıyorum gözyaşlarımı.

Lakin...

Ağrılarım hala çok ağrıyor işte.

Bedenimdeki mor güller elbet geçer de,

Güvenimin korkularının sonu ne olacak?

Ruhumu da ruhundan ayrı koydun ya,

Yine de iyi bak ama kendine.

Benden olabildiğince uzak, kendine çok yakın ol lütfen.

Cemre.Y.

Yeter Ama!

...Yeter Ama!...

Bir tek güven kırıntısı bari bırakmış olsaydın bende!

Hadi yüreğini bıraktım, gözlerinde azıcık olsun pişmanlık olsaydı.

Belki dayanamazdı yüreğimin yufkası ama...

Sen, bunca yıl sonra,

Hala yakıp yıkmaya gelmişsin bendeki seni.

Aldıklarını aldın, kırdıklarını kırdın da,

Yeter ama!

Çıkma bir daha da karşıma.

Yoksa bir tek imdat çığlığıma bakar önümden yok olman.

Bana kıydın, sana kıydın, bize kıydın.

Ömrünü hiç uğruna harcadın da ne geçti eline be çocuk.

Şimdi sadece sararmış fotoğrafların kaldı elinde de değdi mi yani.

Cemre.Y.

Çünkü Sen Yoksun

...Çünkü Sen Yoksun...

Bugünlerde nice çabalasamda

Eskiden elekle evime, yüreğime taşıdığım güneşi

Aynı kalbur elekle içime atıp yaşatamıyorum kendimi

Çünkü artık içinde sen yoksun eskisi gibi.

Cemre.Y. 

Rüyan Olurdum

...Rüyan Olurdum...

Oysa ne de güzel uyunurdu

Yarin göğüs kafesinden gelen

Bi yürek dolusu ninniyle

Teninin kokusunu giyinirdim üzerime.

Sabaha kadar dudakların

Okşayışlarım olurdu.

Serilirdim sana yıldız niyetine

Rüyan olurdum.

Cemre.Y.

Hiç Aldatmadım Ben Seni

...Hiç Aldatmadım Ben Seni...

Yorgunum biraz...

Biraz halsiz.
Üstüme üstüme nazar atıp
İçimden içeri girmeye çalışanlarla
Savaşmaktan hayli de mecalsiz!
Ama en çok da sensizim biraz...
Oysa bi katre nazar atsan yüreğime
Ki yüreğim hala sana yanar,
Ben sözümdeyim ey yar!
Hiç aldatmadım ben seni.
Ya sen?
Cemre.Y.

Gibi'dir İşte, -Mış Gibi

...Gibi'dir İşte, -Mış Gibi...

Dün gece kırgın yürekler denizinin bir başka sahilindeydim.

Hani şu!

Denize çok uzak ama birkaç adım daha atsan oradasın gibi.

Hani şu!

Ormana çok uzak ama birkaç adım daha atsan tam ortasındasın gibi.

Lakin o birkaç adım'lardan da çoktan çok yorulmuşuz gibi!

Dertlerin derya olup taştığı,

Herkesin birer sandal olduğu o günler zaman aşımına uğramış gibi.

Gibi'dir işte, -mış gibi.

Hani şu!

Bizden kaybolan o kayıpların,

Çoktan kaybolmaya niyetli kayıplar olduklarına emin olduğumuzda,

Onları saldığımız o anın acısını artık hissetmemek gibi.

Değmezmiş gibi değil de, bizden yanası, çoktan yanmış gibi.

Vicdanın rahat, gönlün senden memnun.

Çünkü nihayetinde...

Kuş cıvıltıları kesildiğinde onlarla beraber uyuyorsun,

Bir ayak çıtırtısı duysan onlarla beraber uyanıyorsun gibi huzurlusun.

Bir tek...

Arada bir, sen onların hassasiyetlerine,

Ki genellikle sık sık, onlara bile fark ettirmeden çok özendiğinde bile...

Yola değil de, yürütecek olana en güvendiğinde,

Hani sızım sızlıyor ya diz kapağının bütün can özü!

İşte o kırıyor hayalinin dahi güvenini.

Çünkü sen hayata yalpalıyorken,

Çoktan gidilmiştir o yollara,

Çoktan aşılmıştır o duvarların ötesi.

Tadı tadılmış, duası okunmuştur hayatın her anının.

Şimdi o yollar sana da, onlara da kapanmış olsa onlara ne gam!

Sanki sen, o anlara değmiyormuşsun gibi gülmüşlerdir çoktan.

Sanki sen, o anları anlayamazmışsın gibi ağlamışlardır çoktan.

Ama kesin kes, herkes, her suskunluklarında sadece kendilerini düşünmüşlerdir.

Yani şimdi senle de yaşanacak yeni anıları, sensiz yaşamışlardır çoktan!

Seninle olan her yeni an, her şey, gibi'dir işte, -mış gibi hissedersin acıdır, acıtır.

Cemre.Y.

Güzeldi Tabi

...Güzeldi Tabi...

Bir kalbin OD hali, AŞK hali gibi değil mi?

O ateşle kıvıl kıvıl yanmaktayken,

Nasıl da gezinirdi damarlarımızda hızlıca.

Rengarenk kelebek kanatları gibi,

Süzüm süzüm süzülürdük her tarafa.

Güzeldi tabi, hayata ışık saçmak elbette güzeldi.

Cemre.Y.

Gri Günler

...Gri Günler...

Griye uyandım bu sabah.

Göz kapaklarım dün geceden yorgun.

Gönlüm desen ağlamaktan içi çıkmış.

Şöyle bir yokladım da yüreğimi,

Ne özlemek kalmış, ne de kırılmak!

İçim dışım hissizlik.

Güneş desen, çoktan yüzünü dönmüş başka bir coğrafyaya.

Başka ülkelerin,

Başka çocukların baharlarını yaza çevirmeye başlamış.

Saçlarını sarıya boyamaya hazırlanmış çoktan.

Yağmur yürekli insanların kalplerini ısıtmış yavaştan.

Öyle ya dönüp duruyor dünya bize hiç sormadan.

Sırası bizdeydi gri günlerin, onlar da gelip geçer elbet.

Cemre.Y.

Yağmur

...Yağmur...

Ey benim gül yaprağındaki yağmur tanelerim.

Nasıl da güzelce, elini yüzünü yıkadınız İstanbul'umun.

Terasıma çıkıp kahveme birkaç damla yağmur damlatayım hele!

Seveyim, sevineyim hiç yoktan.

Öpeyim gülümseyişlerinizin kıvrımlarından.

Aylardır yokluğunuz kavuruyordu yüreğimizi.

Geldiniz, iyi ki geldiniz...

Hoş geldiniz.

Size söz verdim bu gece,

Sitem etmeyeceğim artık çatımdaki tıkırtılarınıza.

Yeter ki ağlatmasın odalarımın duvarlarını.

Cemre.Y.

Unuttuğumu Da Unutmamalıyım

...Unuttuğumu Da Unutmamalıyım...

Nicedir unutma beni çiçeklerini de unutmuşum

Bu sabah durduk yere aklıma gelip yüreğime düşüverdiler.

Usulca, incitmeden aldım sakladığım yerden

Ciğerimin baş köşesine iliştiriverdim.

Öyle ya epeyce zaman geçti geçmişlerin üzerinden,

Neyi, kimi, ne zaman, nasıl,

Neden unuttuğumu da unutmamalıyım.

Ey benim içimin unutulmuş sızısı,

Arada bir gönlümün sabahına düşen çiy tanesi

Günaydın öyleyse sana da günaydın.

Cemre.Y.

Susmak En Güzel Elvedaydı, Sustum Ben De!

...Susmak En Güzel Elvedaydı, Sustum Ben De!...

Adanan koca bir ömürden sonra,

Ben bir daha hiç ayrılmaz sanırken yollarımızı,

Sen küçük küçük, her biri birbirinden koskocaman

Gizli yaftalar biriktiriyormuşsun meğer içinde!

Üstüm başım yalnızlık doluyken izin veremezdim buna da.

Öylece açtım avuçlarımı göğe,

Susmak en güzel elvedaydı, sustum bende!

Ama sen...

Nasıl olup da kayıp gittin yüreğimden.

Dün seni sordular yine!

"Artık anahtarlarımız aynı değil." diyemedim.

"Ona karşı kapım pencerem hala kırık ama

Buna rağmen, bir daha asla,

Ciğerimin baş köşesine konamaz!" diyemedim.

Gönlümün sana ne kadar çok,

Gücenik olduğunu bilsinler istemedim.

Ah, vah edip, seni vefasızlıkla suçlasınlar istemedim.

"İyidir inşallah!" dedim.

"İnşallah iyidir."

Cemre.Y.

Gelsen Diyorum

...Gelsen Diyorum...

Sana sevgi dolu gülüşler biriktirdim,

Hani gülünce gözlerinin içi ışıl ışıl ışıldayan.

Hani sarılınca kalbinin ritmi kaburgalarına sığmayan,

Kocaman koskocaman sevgi dolu gülüşler biriktirdim.

Yüzümdeki çizgilere, saçımdaki aklara aldırmadan,

Zamanın zembereği bozulmadan gelsen diyorum.

Ne bileyim...

Belki sen de sıkılmışsındır

Çift kişilik kahveyi tek başına yudumlamaktan.

Cemre.Y.

Başka Bir Bayram

...Başka Bir Bayram...

Şöyle bir yokladım da içimin içini,

Artık acıtmadan anlatabiliyorum yaralarımın sebeplerini.

Geçmiş de geçmiş, bitmiş nihayet.

Kolay olmadı tabi!

Kırgın yürekler denizinde boğula boğula öğrendim yaşamayı.

Ondan mıdır bilinmez ama bu bayram başka bir bayram.

Kendi kendimin ellerini öptüm misal,

Çocukluğumdan sevdim kendimi, yetmez mi?

Cemre.Y.

Buğday Günü

...Buğday Günü...

Nedendir?

Neredendir?

Nasıl olup da diline yerleşmiş de,

Huyuna hasıl olmuş bilmem ama...

Arefeden bir gün öncesine hep!

"Buğday Günü." derdi rahmetli annem.

Bütün gün...

Sabahın köründen,

Akşamın günbatımına kadar her yeri,

Ama her yeri, ve her şeyi,

Kıyı bucak arap sabunlu köpüklü sularla,

İyice yıkatıp fırçalattırdıktan sonra,

Yorgunluktan cılkımız çıkmış halimizle,

İlle de, yine, yeniden banyo yapmak zorundaydık!

Zira!

Buğday günü yıkanmazsak,

Büyüyemezdik!

Eciş bücüş, kısa boylu kalırdık da asla uzamazdık!

Sürüne sürüne giderken o banyoya,

Daha o zamanlar bile söylenirdim hep!

"Ama ben büyümek falan istemiyorum ki!"

Büyüyemedim de zaten.

Lakin...

Her buğday günü evimi bucağımı,

Dip köşe, duvar pencere epeyce yorup,

Sürüne sürüne,

Kendimi, hala sürüne sürüne banyoya yollamışlığım doğrudur.

Biz yıkandık yıkanmasına da...

Ya öncesinde, ya da sonrasındaydı sorun bence!

Hiç değilse artık uzunca,

Çok uzunca bir zamandır,

Bayramlıklarımız bari yeni olsun diye,

Baba denen o adamdan onca dayak yiyen bir anneye sarılmış,

Gözümüzün yaşı, bayramlıklarımızın sevincine karışmış,

Bedeli çoktan ödenmiş kan kırmızı pabuçlarımız bari yok!

Özü özünden çoktan sıyrılmış o adam hala hayatta evet!

Ve evet canı canından çoktan sıyrılmış anacığım tam on yıldır yok!

Ah benim kalbi yüreğinden yorgun anacığım ah!

Kendini koruyamadın ki, beni kollayasın.

Ki bunu da ancak bu yaşımda fark ettim.

Sana sımsıcak bir sarılış daha göndereceğim bu gece.

Duamdasın hala bil istedim.

Her ne kadar çok yorgun olsam da...

En derin sevgilerimle.

Cemre.Y.

Yorgun Yürekler Denizi

...Yorgun Yürekler Denizi...

Yorgun yürekler denizinde el ele vermiş hep beraber boğuluyoruz.
Birileri hayatlarımızla oyun oynarken, keyfine bakıyorken hem de.
Kumsala çizip durduğunuz büyüklü küçüklü kalpleri ise,
Sanal dalgalar savurup götürüyordu denize.
En sevdiğimiz kendi kenarına çekilmiş rahatına bakarken,
Yanık canlar ordusu gibi kırıp duruyoruz cümlelerce.
Cemre.Y.