Susar Ve Vazgeçersin

...Susar Ve Vazgeçersin...

Bazen...

O kadar çok seversin ki katlandıkça katlanırsın.

Değmediğini gördükçe de artık susarsın!

Onu hayalleriyle baş başa bırakmak için

Ne gerekiyorsa yaparsın.

Ve ne kadar vazgeçmen gerekiyorsa, vazgeçersin.

Ne sanıp, neye kandıkları üçüncü şahıslara...

Mühim değildir!

Artık ona yapmak isteyip de yapamadıkların

Ve yetişmek isteyip yetemediklerin de dahil...

Hiçbir şey mühim değildir!

Benden bu kadarlı susar ve vazgeçersin!

Cemre.Y.

Ne Vakit Seni Özleyecek Olsam

...Ne Vakit Seni Özleyecek Olsam...

Hiç boşuna rüyalarımı meşgul etme ciğer çiziğim,

Daha ben onlara yeni umutlar, yeni hayaller ekeceğim.

Hiç boşuna arada bir yüzünü döküp, üzgünmüş gibi,

O yosun yeşili gözlerini dikme gözlerime.

Tam istediğin gibi çekildim ben senin ömründen.

Ki zaten ne vakit seni özleyecek olsam,

Mıh gibi aklımda "Ben sensizken daha mutluydum." deyişin.

Yeni yeni öğreniyorum işte ben de, sensizken nasıl mutlu olunuyormuş.

Cemre.Y.

Az Önce Güneşi Batırdım

...Az Önce Güneşi Batırdım...

Az önce güneşi batırdım,

Yosun gözlerinin maviye çalan ela tav'ında.

Gözlerinin irislerinde ne çok mavi gizli,

Ne çok gri, ne çok sarı, ne çok kahve.

Belki sen bile bilmiyorsun ama!

Ne çok yeşil saklı her bir haresi birer hazine gibi.

Birkaç damla gözün yaşı saklanmış kirpiklerinin ucuna,

Alıp usulca öptüm onları hissettin mi?

Sana...

"Beni şimdi sevme!" diyemem ama!

"Sakın ha, beni şimdi özleme, sakın ha kınalı kuzum."

Birçok şiir gibi...

Birbirimizden...

O son gün, son kez...

Geçip gittik biz.

Sen benden çoktan caydın,

Ben bana kaldım hepsi bu.

Az önce güneşi batırdım,

Yokluğunun bilmem kaçıncı akşamında

Geceye de selam olsun ki

Bazı bazı yokluyor bizsizliği!

Yoksa şiir dediğin ne ki!

Cemre.Y.

Başka Bir Bayram

...Başka Bir Bayram...

Şöyle bir yokladım da içimin içini,

Artık acıtmadan anlatabiliyorum yaralarımın sebeplerini.

Geçmiş de geçmiş, bitmiş nihayet.

Kolay olmadı tabi!

Kırgın yürekler denizinde boğula boğula öğrendim yaşamayı.

Ondan mıdır bilinmez ama bu bayram başka bir bayram.

Kendi kendimin ellerini öptüm misal,

Çocukluğumdan sevdim kendimi, yetmez mi?

Cemre.Y.

Artık Sen Bensizsin

...Artık Sen Bensizsin...

Olmayacak mevsimde,

Hayallerinin üzerine kırağı yağmış da,

Ucu yanık mektuplara dönmüştü

Terasımdaki gülümün taç yaprakları.

Özenle alıp sakladım onu.

Durduk yere dudakların aklıma geldi,

Hani sen gülünce, dudaklarının kenarına yerleşen,

Gül kıvrımlarından öperdim ya seni.

Gururum olurdun da alnına kondururdum buselerimi.

Yokluğunda çiçeklere sardım kendimi.

Geçen gün de limon ağacım çiçeklendi misal.

Artık sen bensizsin nasıl avutursan avut kendini!

Cemre.Y.

Bittik Biz!

...Bittik Biz!...

Sana, kış ayazı günlerin çabuk geçsin diye,

Ilık ılık bahar sabahları sunmuştum oysa!

Gecelerini hüzünlendiren kabusların bitsin diye,

Akşamından uykuna dalmadan hemen öncesi

Denizi, güneşi, kumları altın başak hayaller sunmuştum.

Elim, kolum, yüzüm, gözüm kalp kırığı doldukça,

Sen büyüdükçe iyiden iyiye riyakarlaştıkça,

Yetmez oldu sana yetmeye çabalamalarım.

Ki zaten çok geçmedi hani üzerinden.

Kırıldıkça dağıldı kalplerimizin kanatları.

Bittik biz!

Sonra anladım ki,

Ben ne kadar doğruysam,

Her şey o kadar yalanmış meğer!

Cemre.Y.

Kaç Bakış Geçmiş Yüreğinden

...Kaç Bakış Geçmiş Yüreğinden...

Kim bilir,

Kaç bakış geçmiş yüreğinden!

Senden sonraki hangi fotoğrafına bakarsan bak,

Sana baktığı gibi bakmıyordur artık gözleri.

Cemre.Y.

Anlatabildim mi?

...Anlatabildim Mi?...

"Son!" dediğin şey mutlu bitmediyse bile!

Bizim onları gözümüzde büyüttüğümüz kadar

Değerli ve saygıdeğerdir ve hala da aynı saygıyı hak ederler.

Ama aslında onları,

Bulutların üzerine çıkartıp indirmeyen de sadece biziz!

Farkına vardığımızda bir çuvaldıza bakar sönmeleri.

Anlatabildim mi?

Cemre.Y.

Her Şey İçin, Herkesi Affediyorum!

...Her Şey İçin, Herkesi Affediyorum!...

Acının hıncını, dizini döverek alırsan dizin morarır,

Duvarları yumruklayarak alırsan parmakların kırılır!

O anda ve sonrasında yeni acılar kalır.

Şimdi mor bir dizim,

Kırık değil ama çatlak bir parmağımla,

Başta kendim olmak üzere,

Her şey için, herkesi affediyorum!

Cemre.Y.

Yani Geçmiş İşte!

...Yani Geçmiş İşte!...

Bazı insanların,

Artık hayatınızda yer almasına gerek yoktur.

Özlemek gibi bir hataya düşerseniz,

Hiç değişmeyeceklerini aklınızdan çıkartmayın!

Siz, her geçen gün bile değişip yenilenirken,

O, yerinde sayıyor olacaktır.

Yani geçmiş işte!

Bırakın geçtikleri yerde kalsınlar!

Cemre.Y.

Günaydın

...Günaydın...

Günaydın ey sevgili kendim.

Güneşin yüzünden makas alarak uyandığın günler bitti.

Nicedir karanlık uyandırıyor bizi.

Malum, mevsim artık sonbahar.

Ekim sabahları serin olur, ayaklarını üşütme!

En sadesinden kahvene sarılmadan önce,

Sıcacık bir çay demle kendine.

Buruk bir yalnızlık çöreklense de yüreğine.

Üzülme ama!

Sakın üzülme!

Mevsim dediğin nedir ki,

Önündeki kışı da atlat hele!

Gelir elbet, o güzelim güneş güzeli günler.

Senin de mutlulukla salınır beyazlamaya başlayan saçların.

Günaydın ey sevgili kendim, günaydın.

Sarılayım omuz başlarıma,

Gidenlerimin, bitenlerimin yerine,

Şöyle usulca...

Öpeyim kirpiklerimden.

Cemre.Y.

Olamadık, Gitti, Bitti!

...Olamadık, Gitti, Bitti!...

Hiç olmayacak bir vakitte,
Hiç yoktan,
Ayrık otu gibi birden ortaya çıkıvermiş de,
Yıllar yılı, hayata tutunmaya çalışan,
Asma yaprağının dalına asılmış kırmızı kurdelayım şimdi.
Tutunsak da, bırakmasak ya birbirimizi!
Biliyordum elbet...
Öyle, üç beş yeşil yaprak, iki dal ile,
Şarap falan olmazdı bizden de!
Ne bileyim, kim bilir?
Belki birer fincan sade kahve eşliğinde,
Üzüm üzüm, iki gözüm, akacaktık ömürlere.
Ya da yapraklarımızdan sarılan sarmalarla,
Mutlu boğaz ilmeklerinden geçerken,
Bayram gelmiş sanırlardı hayatlarına.
Öyle nakış nakış, ince ince,
Sarıla sarıla mutlu ederdik herkesi.
Zaman işte!
Suyum yetse, toprağım yetmedi.
Güneşim yetse, bağım yetmedi.
Olamadık gitti, bitti.
Cemre.Y.

İncinmeyesin!

...İncinmeyesin!...
Sıfatı ve statüsü fark etmeksizin, insanların hepsini,
Günün birinde, senden faydalanma oranları düşünce,
İlk seni gözden düşüreceklerini bilerek sev ki incinmeyesin!
Cemre.Y.

Geçip Gittiler

...Geçip Gittiler...

Ne de kolay herkese!

Geçmişleri kapatmak...

Yeniden hayatı yaşamak.

Hem de yormadan, kasmadan "Vur dibine!" misali!

Oysa geçtiler ve gittiler ama!

Kanırta kanırta, kanata kanata geçip gittiler.

Cemre.Y.

Mutlu Yıllar

...Mutlu Yıllar...
Hayat...
Her şeye rağmen!
Yaşamayı hak ediyor bence.
En azından...
"Nefes alıp verdik,
Geçti, bitti." diyecek kadar ucuz olmamalı!
İnadına yaşamak, inadına hayat!
Şu saatten sonra,
Gelene...
Hoş geldin,
Gidene...
Kapı zaten kırık.
Bahar yüzlü gözlerimizden,
Güneş ışıltıları saçılan gülüşlere ihtiyacımız var!
Mutlu yıllaaarrr!
Cemre.Y.

Vazgeçmek

...Vazgeçmek...
Ben asla pes etmem de...
Siz...
Ne zaman gördünüz,
Vazgeçirilmem için,
Onca emek,

Onca çaba sarf edilmişken,
Vazgeçmemekten vazgeçmediğimi!
Gitmek gerekir bazen.
Onca çaba gerçekleştirenlerin,
Emeği bari,

Boş oy sayılmasın diye!
Gittim.
Bitti!
Cemre.Y.

Sonra Bir Gün Yitip Gidersiniz Bir Şiirin Son Mısrasında

…Sonra Bir Gün Yitip Gidersiniz Bir Şiirin Son Mısrasında…

Hani böyle…
Küs değilsindir artık!
Kırgınlık…
Yahut güceniklik de kalmamıştır çoktan!
Hani böyle…
Çookk eskiden…
Ruhun…
Ruhuyla kesişmiş sanki bir şekilde de,
O an…
Çoktan geçmiş bitmiş gibi bir histir bu!
Ama yara kabukların yerli yerindedir ya hani!
Yazık ama,
Kime, neye, ne kadar, hangi zamanda yazık?
O muamma işte!
Sonra bir gün yitip gidersiniz,
Bir şiirin son mısrasında da…
Geçip bitmiş o hissin ardından konuşurlar!
Derler ki;
O da öksüz kaldı desenize,
Gençliğimin mihenk taşları azalıyor git gide!
Cemre.Y.

Gidişim Sana Vurulmak Korkusu

…Gidişim Sana Vurulmak Korkusu…

Ansızın bir ses geliverdi uzaklardan,
Bunca zaman sonra…
Özlemine yenik düşmüş sesinin tınısıyla,
Konuyla hiç de alakası olmayan.
Koca bir yalan savurdu arayan,
Hiç yoktan bir fotoğrafım düşmüş önüne!
Sanki, gerçek sen değildin o sesin sahibi.
Keşke o, gerçek sen olsaydın da,
“Gidişim sana vurulmak korkusuydu,
Seni yüreğime sığdırırsam,
Senden asla cayamazdım,
İşte sırf bu yüzden kaçmıştım.” deseydin.
Böylesi bir kaçışla,
Hiç de özlenesi olmayan geçmişime,
Yeni bir buruk tebessüm ettirmeseydin.
Cemre.Y.

Pes Etmek Değil De

…Pes Etmek Değil De…

Beni sevdiği gibi, hiç kimseyi sevmedi!
Bende onu tabi.
Ama bitmek zamanı gelmişse
Ve o yolda başkaca bir adım atamıyorsa,
Bitmek ve kabullenmek gerek!
Hani pes etmek değil de,
Vazgeçmeyi bilmek gerek!
Cemre.Y.

Olur Biter!

…Olur Biter!...

Unutma!
Yosun gözlerinin o son bakışında,
Seni gözlerimin kahverengilerine hapsettim!
"Anmasın"demişsin ya, anmam adını,
Hiç doğurmadım sayarım!
Soran olursa da…
"Hiç yıllık evliyim ve hiç evladım yok!
Ne evlendim, ne doğurdum,
Ne de doğuruldum!" derim, olur biter!
Cemre.Y.