Güneşli Günlerin Mevsimi De Gelecek Elbet

...Güneşli Günlerin Mevsimi De Gelecek Elbet...

Ey benim çiy damlasından yansıyan çiçek bahçem.

Yasemin kokulu saçlarına yağmurlar mı yağdı?

Ellerin de üşümüştür şimdi senin!

Burnunun ucu gül pembesine dönüşmüştür çoktan.

Gül kıvrımlı dudağının kenarına rüzgar değmiştir.

Bu puslu gri günlere kanma sakın.

Hele bir mevsimi geçsin sonbaharla kış ayazının.

Sıkı giyin bu aralar, hayata sıkı sarıl.

Güneşli günlerin mevsimi de gelecek elbet.

Cemre.Y.

Yağmur

...Yağmur...

Ey benim gül yaprağındaki yağmur tanelerim.

Nasıl da güzelce, elini yüzünü yıkadınız İstanbul'umun.

Terasıma çıkıp kahveme birkaç damla yağmur damlatayım hele!

Seveyim, sevineyim hiç yoktan.

Öpeyim gülümseyişlerinizin kıvrımlarından.

Aylardır yokluğunuz kavuruyordu yüreğimizi.

Geldiniz, iyi ki geldiniz...

Hoş geldiniz.

Size söz verdim bu gece,

Sitem etmeyeceğim artık çatımdaki tıkırtılarınıza.

Yeter ki ağlatmasın odalarımın duvarlarını.

Cemre.Y.

Artık Sen Bensizsin

...Artık Sen Bensizsin...

Olmayacak mevsimde,

Hayallerinin üzerine kırağı yağmış da,

Ucu yanık mektuplara dönmüştü

Terasımdaki gülümün taç yaprakları.

Özenle alıp sakladım onu.

Durduk yere dudakların aklıma geldi,

Hani sen gülünce, dudaklarının kenarına yerleşen,

Gül kıvrımlarından öperdim ya seni.

Gururum olurdun da alnına kondururdum buselerimi.

Yokluğunda çiçeklere sardım kendimi.

Geçen gün de limon ağacım çiçeklendi misal.

Artık sen bensizsin nasıl avutursan avut kendini!

Cemre.Y.

Yeter Ki Yüzü Gülsün Diye

…Yeter Ki Yüzü Gülsün Diye…
Ve sonra…
Bir ses duyarsın taa uzaklardan…
Yanındadır o ses'in sahibi…
Yüreğiyle yüreğindedir…
Geceden kara hüznündeki güneşindir o anda!
Uzaklardan da olsa, çırpınırsın,
Çareler, çözümler ararsın.
Yeter ki yüzü gülsün diye.
Çünkü o gülünce,
Yosun gözleri maviye çalar,
Işıltısı güneş gibi aydınlatır.
Çünkü o gülünce,
Dudağına yakın yerinde yüzünün,
Gül kıvrımlı gamzeler açar,
Renkleri bahar gibi ışıldar.
Cemre.Y.

O Değil De

...O Değil De...

O değil de...
Bir gün ansızın...
Yitip gidersem,
Son şiirimin,
Sondan üçüncü mısrasının sonrasını yazamadan!
En çok...
Nefesim çıkarken boğazımın ilmeğinden,
Senden derin bir nefes çekememiş olduğuma yanarım.
Epeydir Güneşe uzak o saçlarının kokusu şimdi nasıldır misal?
Üstün başın nasıl kokuyordur, hele boynun, koynun...
Küskünlüğün duruyor mudur yerli yerinde, hani zemheri ayazlı?
Olsun.
Senin bir tek busendeki, gül kıvrımlı gülüşün sağ olsun.
...
...
Cemre.Y.

Yürek Sızısı

...Yürek Sızısı...

Yüreğimin dehlizlerinden çıkıp,

Aklımın kıvrımlarında gezindim epeyce bir süre.

Yıllar yılı ete kemiğe büründürmedim nefsimi,

En kuytularıma hapsettim,

İnsanın insana ihtiyaç duyduğu eril kişi nefesini.

Kaç yıl oldu unuttum sevdiğim şarkıları dinlemeyi unutalı.

Hepsini, her şeyi eze eze affederek geldim bugünüme!

Başım dik, alnım ak...

Lakin...

Hiç yoktan...

Bir ezginin melodileri çalınmıyor mu şu kulaklarıma!

Ne diye oluşuverir insanın boğazının ilmeğinde bir yumru?

Ne diye çoktandır, kan pompalamaktan başka bir işe yaramayan şu kalp,

Koskoca bir yürek sızısına dönüşüverir?

Ne diye bütün ömrü boyunca unuttuklarını,

Nasıl da unuttuğunu olsun hatırlar insan.

Ne diye sızlar ki insanın yine burnunun direği?

Cemre.Y.

Sevdiceğim

...Sevdiceğim...

Aklımın kıvrımlarında gezinmektesin nicedir sevdiğim.
Ara sıra da devrik cümlelerimden şiirler damıtıyorum sana.
Ömrümce pembe panjurlu hayallere hiçbir zaman dalmadım lakin,
An olup, od olup yüreğine düşersem plansız düş yollarıma.
Sana mavili huzurlar, kırmızılı sevdalar biriktirdim bilesin.
Cemre.Y.

Günaydın

…Günaydın…
Günaydın…
Gülüşünün gül kıvrımından,
Sol yana yatan,
O gül gamzesinden öptüğüm
Sana da günaydın!
Cemre.Y.

Yarın Başka Bir Hayata Doğacaktı

…Yarın Başka Bir Hayata Doğacaktı…
Gülüşünün,
Gül kıvrımlı gamzesinde saklıydı
Yüreğinin bunca vakit
Sanki hiç okşanmamış da
Şimdi usul usul saçlarını tarayıp,
Taaa....
Yüreğine değen ellerin heyecanı.
Işıldayıverdi gözleri,
Zifiri yalnızlığına teker teker
Yeni yıldızlar asmaya başladı.
İçinde bir yerlerinde...
Dost elinin ne kadar ılık olduğunu hatırladı.
Yarın başka bir hayata doğacaktı.
Cemre.Y.

O Hep Dursun

…O Hep Dursun…
Sonra güneş çıkar
Kara bulutların arasından,
Her şeyi unutup
Hayata yine gülümsersin
Dudağının gül kıvrımlı kenarına
Umut yüklü tebessüm konar...
Hep dursun istersin...
"O" hep yüreğinde dursun.
Cemre.Y.

Gururum Beni Affet

…Gururum Beni Affet…
Gururum beni affet!
Seni bazen bir tek gülüşün gül gamzesinde unuttum,
O gül kıvrımlı gamzenin sonu hep bir öpüştü.
Onun bir öpüşü…
Yarım yüzyıllık nefesim'di çünkü.
Gururum beni affet!
Seni bazen bir tek dokunuşun akımında unuttum,
Bir dokunuşu…
Yarım yüzyıllık ömrüm'dü çünkü.
Gururum beni affet!
Seni bazen bir tek bakışın sırrında unuttum,
Bir bakışı…
Yarım yüzyıllık dileğiydi çünkü.
Gururum beni affet!
Seni bir öpüş, bir dokunuş ve hep o son bir bakışa yerle bir ettim!
Gururum sabret!
İkisini çoktan bitirdim de
Sonuncusu da gittiğinde kralsın yine.
Cemre.Y.

Kalbim Beynimi Esir Almış

…Kalbim Beynimi Esir Almış…

Kalbim beynimi esir almış

Hınzır bir gülümseyiş yüzünde

Sen alnımdan öperken usulca

O aralıyor kuytu kıvrımlarını

Tıkamış kulaklarını

Duymuyor beynimin

"Hayır!" ama "Evet!"lerini.

Sen saplıyor her hücresine. Cemre.Y.

Yosun Gözlüm

…Yosun Gözlüm…
Bugün günlerden...
" SEN" ertesi...
28 Nisan 1997 Pazartesi- Doğduğun gün!
(Doğduğun günden beri bütün pazartesileri çok ama çok sevdim ben)
28 Nisan 2003 Pazartesi- 6.yaşın bitti!
28 Nisan 2008 Pazartesi-11.yaşın bitti!
28 Nisan 2014 Pazartesi-17.yaşın bitti! (18’ine giriyorsun!!!)
28 Nisan 2025 Pazartesi-28.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2031 Pazartesi-34.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2036 Pazartesi-39.yaşın bitiyor! (Benim şimdiki yaşımdasın)
28 Nisan 2042 Pazartesi-45.yaşın bitiyor! (Ben olmayabilirim!)
28 Nisan 2059 Pazartesi-62.yaşın bitiyor! (Anneannenin şimdiki yaşındasın!)
28 Nisan 2064 Pazartesi-67.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2070 Pazartesi-73.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2081 Pazartesi-84.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2087 Pazartesi-90.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2092 Pazartesi-95.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2098 Pazartesi-101.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2104 Pazartesi-107.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2110 Pazartesi-113.yaşın bitiyor!
28 Nisan 2121 Pazartesi-124.yaşın bitiyor!
Takvim bitiyor, sen bitmiyorsun yüreğimin çiziği!
(Upuzun sürecek ömrün boyunca
Doğduğun günlerin pazartesiye denk düşen yıllarını buldum.)
İyi ki bu dünyada benim evladım olarak vücut bulmuşsun!
Seninle ve varlığınla gurur duyuyorum.
Nazar’ım değiyor sana, gözlerinin yosun ışıltısında kaybolurken,
“Her şeye rağmen” li bir hayat var çünkü orada.
Her gülüşünde, gül kıvrımlı dudaklarının kenarında
İki gamzen oluşuyor ya, sanki biri Güneş’im, diğeri Ay’ım.
Biliyor musun?
Artık korkmuyorum seni doyasıya sevmekten ve sana yetememekten!
Seni paylaşarak sevmeyi öğrenebildim sonunda.
Kıskancım biraz evet!
Senin, her benden gidişinde düşünüyorum mesela
Benim gibi burun direkleri sızlayacak kadar
Kokulu mu öpüyorlardır acaba seni?
“Olsun!” diyorum sonra,
“Her gördüklerinde, benim gibi yeniden aşık olmuyorlardır ya sana!”
Cemre.Y.

Hiç Kimse Bilmeyecek

...Hiç Kimse Bilmeyecek...
Birazdan çalacak kapımın zili.
Çok değil, birazdan...
Neyse ki çok kalmadı sana daha
Sadece birazdan!
Çalacak kapı zilim yine sabırsızca!
Sen, öylesine fütursuzca,
Her zamanki gibi yerleşirken sağıma, soluma!
Saracağım seni kollarıma!
“Off! Yine mi bu sarılmalar,
Yorgunum dur bir” diyeceksin.
Ellerimi senden çekerken gücenik ruhumla
Saçlarının güneş tellerine dokunacağım yine
Senin hiç haberin olmadan!
Sen, sadece ayakaltında dolaşıyorum sanırken beni,
Derin bir nefes daha çekeceğim terinin kokusundan.
Öylece, pür telaş anlatacaksın başından bensizken geçenleri,
Umurumda olup olmadığı,
Yine umurunda olmayacak!
Gençlik başkaca bir şey azizim!
Sen, sabırsızca dökeceksin içini,
Sırlı kumbarana yani bana!
Ben, her harfini sorgulayacağım
İçimden geçirirken seni oysa,
Sana dair…
Un ufak bir tek hatam olsun istemediğim için.
Ve sen bunu da öylece derinlere dalıp,
Seni dinlemedim sayacak
Yine tekrar edeceksin hem de hepsini...
Eleştirel ruhunla bana sonsuz kere sonsuz,
Erkek ruhuna bürünen sen
İçimden içerime dökülürken.
Hiç beceremediğim kadınlığım olacaksın oysa
Sihirli sır kumbaran seni özüne hapsederken.
Kendi geçmişine ait şimdiki kırılgan,
Nahif bir ipeğe dokunur gibi dokunacak,
Sana ve geçmişindeki kendine.
Hiç kimse bilmeyecek, ben bile!
Bir dua gibi mırıldanacak dudaklarım,
Duymanı istemediğim için,
Ya boşunaysa yine…
Ya yanlışsa diye korktuğum için hiç duymayacaksın...
“Artık on sekizine değdin,
Birine bari güvenmelisin!" dediğimi.
Sen...
Sana dair bütün şiirleri hep!
Papatyalarda ve lalelerde sanacaksın
Eyy minel Aşk!
Saçlarının güneş tellerinin,
Gülüşünün gül kıvrımlı gamzesinin,
Yüreğinin mengenelerinin,
Yosun gözlerinin, bana kaç şiir ettiğini
Çok daha sonra fark edeceksin.
Cemre.Y.

Yok Hiç Özlemedim Seni

...Yok Hiç Özlemedim Seni...
Ben mi?
Yok!
Ben hiç özlemedim seni!
Sadece…
Sesim, özledi sesinle dertleşmeyi.
Dudaklarım,
Yanağının gül kıvrımından öpmeyi özledi.
Burnum,
Terinin kokusunu içine çekmeyi özledi.
Kollarım,
Sımsıkı içine sokacakmış gibi sarılmayı özledi.
Gözlerim, seni baştan sona seyretmeyi özledi.
Kalbim, heyecanla dolup kalbime
Kalbime değdiğindeki atışını hissetmeyi özledi.
Ruhum, hüzünle dolu olduğunda
Hüznünü alıp yok etmeyi özledi.
Tenim, ansızın döndüğünde,
Saçlarının savrulurken tellerin değmesini özledi.
Ben mi?
Yok!
Ben hiç özlemedim seni.
Cemre.Y.

Ömrüme Hoş Geldin Adamım

…Ömrüme Hoş Geldin Adamım…

Tam adamlığına göre sevmişim seni,

Ne çok fazla gereksiz laf!

Ne de safi cinselliğe dayalı boş beyin…

Tam adamlığına göre sevmişim seni,

Gülüşünün…

Gül kıvrımından öptüğüm,

Ömrüme hoş geldin adamım. Cemre.Y.

Sonbahar

...Sonbahar...
Sonbahar diyorlardı adına ama!
Baharlardan biriydi.
Yine ilkimdi işte...
Mavi gülümsemeler yerleştirmişti
Dudaklarının gül kıvrımlı gamzelerine...
Bir gülse...
Güneş utanırdı ecrinden
"Hiç kimsenin ömrüne onun gibi doğamadım da
Elma çiçeklerini bu mevsimde açtıramadım." diye!
Bu mevsimde açtıramadım." diye!
Yeşil bakışlar sermişti gözlerinin kahve rengine.
Bir baksa...
Ay bile utanırdı ecrinden
"Hiç kimsenin ömrüne onun gibi ayamadım da,
Yarına umutları astıramadım." diye
Sonra mı, sonra bitti.
Ay ve Güneş el birliği ettiler!
Asma yapraklarımın renklerini soldurdular el birliğiyle
Üzümlerim olamadan çürüyüverdiler gece ayazlarında.
Mumlarım hiç yanmadı bir sevgiliye
"Şarabın mey'imisin sen
Sahi ney'im sen!" diyemedim hiç kimseye.
Durduk yere günle gece yemin ettiler
Günde iki vakit sarmaş dolaş kavuşsalar da
Başka kimselere sevdirtmeyeceklerdi beni.
Şimdi yine üşümek vakti, önümüz kış,
Zemheriye doğru tek kişilik geri dönüşsüz
Kimsesizlik biletim çoktan ayrılmış.
Cemre.Y.

Haziran Gülüşü

...Haziran Gülüşü...
Ayların ardından
Hala haziran gülüşü kadar mühürlüydü bakışları
Hala göz bebeklerinin yakamozlarında
Saklıydı kalbimin hissetmeyi hatırlatan ruhu
Hala utangaç dudaklarının gül kıvrımındaydı
Hayata dair ne varsa hepsi
Hala avuçlarına dokunduğunda yanıyordu ellerim.
Bir insan;
"O benim olmasa da olur,
Yeter ki gözlerinin güneşinde bir kerecik daha
Gölgeleneyim der mi kendi kendine?" der.
"Bir tek mutlu gülüşüne sadece ben değil
Dünya kurban olsun onun yoluna der mi?" der.
"Onu benim yüreğimden
Görebilseydiniz keşke bir kere der mi?" der.
Cemre.Y.

Nazarım Değiyor Sana

...Nazarım Değiyor Sana...
Nazarım değiyor sana,
Gözlerinin yosun ışıltısında kaybolurken,
“Her şeye rağmen” li bir hayat var çünkü orada.
Her gülüşünde,
Gül kıvrımlı dudaklarının kenarında
İki gamzen oluşuyor ya,
Sanki biri Güneş’im, diğeri Ay’ım.
Biliyor musun?
Artık korkmuyorum
Seni doyasıya sevmekten ve sana yetememekten!
Seni paylaşarak sevmeyi öğrenebildim sonunda.
Kıskancım biraz evet!
Senin, her benden gidişinde düşünüyorum mesela!
Benim gibi burun direkleri sızlayacak kadar
Kokulu mu öpüyorlardır acaba seni?
“Olsun!” diyorum sonra,
“Her gördüklerinde,
Benim gibi yeniden,
Yine aşık olmuyorlardır ya sana!”
Cemre.Y.

Hepi Topu Kaç Sevda Sığar Ki Bir Ömre?

...Hepi Topu Kaç Sevda Sığar Ki Bir Ömre?...
Hepi topu, kaç sevda, sığar ki bir ömre?
Hiç değilse ikimizden biri bitene,
Hiç değilse,
İkimizden biri ölene kadar,
Sevda uzunluğunda bekleyişi olamadım
Gelecek bensizliklerine.
Saklanmış bir damla gözyaşı olamadım,
Hiç kimsemin nedense!
Oysa, benden tamamen bittiklerini anlayınca,
Hep, ama hep ağladılar!
Hem de hıçkıra hıçkıra!
Artık ne fayda!
Bazen, geçmiş aşkları hortladı mezarlarından,
Öylece buruk bir tebessümün
Gül kıvrımlı dudağının kenarında unutuldum.
Bazen, benle hayalleri kurulmuş o yuvalara
“Olmaz!”dedi birileri, olmadı.
Öylece benden başkaları yerleşiverirken soldum.
Bazen, ben geleceksiz, hayalsizliklere bile razıyken,
Öylece benden başkasının
Unutulması için soyundum.
Hepi topu, kaç sevda sığar ki bir ömre?
Kaç aşk daha unutulur ki, eğer gerçekse?
Ulan!
Seviyordum!
Her sevişlerinizin sabahında
Beni ne de çok sevdiğinizi hatırlamayı
Unutmaya çalışmasaydınız!
“Bu son olsun”lu dilek ağacımı
Çoktan sökmüşler yerinden!
Başkaca çare yok!
Ya sonum olacak
Ya da siz de sonunda,
Ağlayacaksınız!
Cemre.Y.