Olduramadım

...Olduramadım...

Sığdıramadılar abi!

Sonra bende ne sığınmak istedim,

Ne de sığabilir kalabildim

Herhangi bir yağmur altı şöyle koruması bol bir kalpte.

Şu kocaman dünyada

Kaç kere Zümrüdüanka oldum,

Doğdum, yandım, kavruldum,

Kaç kere küllerimden yeniden dirildim olmadı.

Kim bilir kaç kere de serçe oldum

Ama onlar...

O biçare serçeyi de sığdıramadılar hiçbir yüreğe.

Sustum, konuştum, durdum da

Ne yapsam ne yapmasam

Kendimi olduramadım hiç kimseyle.

Cemre.Y.

Neyse Size De Günaydın

...Neyse Size De Günaydın...

Gecesi ayaz, sabahı ayaz gri günler bitti nihayet.

Özleminden burnumun sızısı olan güneşim

Beyaz bulutların arasından süzülüverdi nihayet.

Az kaldı içim dışım ısınır yakında.

Bahar bahçe renklenirim sayesinde.

Beni kitap okurken görünce okuduğum kitabın bile

Nasıl olması gerektiğini söyleyenleri de umarsamaz olurum.

Ki mutlaka bir karakteri arkadaşımdır oysa!

Bunu bile anlayamadıklarına güler geçerim.

Öyle ya!

Bu saatten sonra beni yıpratacak insanlara değil,

Onaracak insanlara ihtiyacım var.

Neyse size de günaydın.

Onaracak insanlar çıksın karşımıza.

Cemre.Y.

Sevmeye Çok Seviyorum Ama

...Sevmeye Çok Seviyorum Ama...

Ne zaman balkonlardan sarkan
Rengarenk çiçekler görsem sen gelirsin aklıma.
“Çiçekleri çok seveceksin kızım.” derdin.
“Ama suya boğmayacaksın.” ı ekleyerek.
Hala sevmeye çok seviyorum ama
Boğmamayı beceremiyorum bir türlü.
Ne çiçekleri ne de sevdiceklerimi
Fazla sevgimle boğmamayı beceremiyorum.

Cemre.Y.

Günaydınlar

...Günaydınlar...

Sana limon kokulu günaydınlar biriktirdim sevgili, gelsen de doya doya sevilsek.

Az kaldı ayaza kesen sabahların yerini güneşli günlerin almasına.

İğde ağacı çiçeklerinin kokusuyla hanımeli çiçeklerinin karışması yakındır.

Gelse de şöyle sımsıkı kavuşa kavuşa karışsak.

Cemre.Y.

 

İyi Bak Kendine.

...İyi Bak Kendine...

Aklının kıvrımları fikrine hiç danışmadan,

Yalan hayaller, yalan filmler yükleyip,

Buna da kendini inandırıp savuruyorsan evrene...

Beni değil, kendini yaralıyorsun haberin yok.

Es kaza denk gelirsem de zehirli cümlelerine,

Artık incinmelerden de bıktığımdan okuyup geçiyorum bilesin.

Madem ki hala, yakıp, yıkıp döktüklerine bir özrün yok.

Kendi kendine daha fazla ömrünü cehennem etme!

Aklının kıvrımları seni yine ne vakit şaşırtacak olsa,

Derin bir nefes alıp fikrine danış,

"Bütün bu yalanlarım yılana dönüşüp boynuma dolanırsa!" diye?

"Yutkuna yutkuna, sapır sapır gözün yaşıyla ağlamak da iyidir,

İçinin zehrini atar, ruhun arınır." derdi rahmetli annem.

Ağladım işte bir güzel, geçip gitti içimdeki kederler.

Sen yine de iyi bak kendine.

Cemre.Y.

Selam Söyleyin

...Selam Söyleyin...

Sıcak ülkelerin, sıcak iklimleri olan şehirlerin insanları,

Gün doğumun gökyüzüne serdiği turuncu bulutlara selam söyleyin.

Hele bir de, deniz görüyorsa yürüdüğünüz yollar,

Köşedeki ağaçların dallarında cıvıldaşan serçelere selam söyleyin.

Buralarda güya sırasıyla düşüyor Cemreler ama,

Gelmedi gelmesi gereken baharlar, üşüyor eller, ayaklar.

Sabah sabah omuzlarına düşüyorsa güneşin zülüfleri,

İlle de ona daha çok selam söyleyin.

Cemre.Y.

Gitme Diyebilsem

...Gitme Diyebilsem...

Nede güzel salınıyor saçların,
Işıl ışıl parlıyor gün ışığında!
Sesinden kırgınlık akıyor koltuğunun kenarlarına ama!
Yine de yıkatmam perdeleri,
Bir kaç yumuşak bakış asıldı çiçeklerine.
Kokunu çektim ciğerlerime de,
Bir tek kere daha sarılsam bedeninle beraber yüreğinin tellerine...
Ve...
"Gitme!" diyebilsem.
"Benden bir tek kere daha gitmeee!"
Cemre.Y.