Hoşça Kalın Ey Boşuna Sevdiklerim

...Hoşça Kalın Ey Boşuna Sevdiklerim...

Kırık canlarımın üzerine basıp durdukça hayat,
Canımın diğer yarılarının,
Benimle aynı dünyaya ait olmadığını kabullendiğimden beridir,
Artık incinmiyorum.
Hani iki cihan bir araya gelse olmaz derlermiş ya!
Biz hepimiz, her şey, öyleymiş meğer!
Çocukluğunun hayallerinde yaşattığım cenneti yedi kat,
Her katına kurum kurum kurulmuş sevdiceklerim falan,
Hepsi birer olmaları imkansız düş-müş meğer!
Şimdi ben yokum hiçbirinizin hayatında.
Ömürlerinize ömürlük hayatlar dilerim hepinize!
Benimki sizden apayrı artık.
Hoşça kalın ey boşuna sevdiklerim, hoşça kalın.
Cemre.Y.

Söyle Sevgilim

...Söyle Sevgilim...

Söyle sevgilim beni soranlara,
Yalandı.
Yalandı diyebilecek misin?
Onu seninle görmüşler diyenlere,
Rüyaydı,
Hayaldi diyebilecek misin?
Sen beni böyle,
Bu kadar çabuk!
Gönül defterinden,
Silebilecek misin?
Cemre.Y.

İncinmeyesin!

...İncinmeyesin!...
Sıfatı ve statüsü fark etmeksizin, insanların hepsini,
Günün birinde, senden faydalanma oranları düşünce,
İlk seni gözden düşüreceklerini bilerek sev ki incinmeyesin!
Cemre.Y.

Çok Da Umurumda Değil

...Çok Da Umurumda Değil...

Artık hayatımda olmayan,

Olamayan, oldurulmayan şeyler hakkında,

"Çok da umurumda değil yani,

Olmuyorsa kendilerine zarar!" zamanımdayım.

Artık, siz değil!

Ben bilirim yani!

Cemre.Y.