Sarılmak

...Sarılmak...
Bir zaman sonra,
Uzakları yakın edemediğin vuruyor insana!
Eskiden, sadece yalancıların maskesi vardı,
Şimdilerdeyse konuşulanları bile anlayamaz olduk,
Yüzlerimize taktıkları beyaz maskelerden!
Çok özlediğini, öyle uzaktan görmek yetmiyor misal.
Şöyle kalbinin kanatlarını hissedecek kadar sıkı,
Kaburgalarını çıtırdatacak kadar sıkı sarılmak istiyor insan!
Sarılmalara bile hasret kaldığımız günlerdeyiz be can.
Cemre.Y.

Kendi Pisliğinizde Boğulun

...Kendi Pisliğinizde Boğulun...

E-Devletten #Maske ye baş vuralı 20 gün oluyor,
Hala mesaj bekliyorum derken,
SGK'lı çalışanlara #Maske verilmeyeceğini,
#İşveren in dağıtacağını bildirmişler!
Kendi vatandaşını kotarmadan,
ABDye gönderilen maskeler gibi hissediyorum şu an kendimi!
Neyse ki işverenim #covit19 belası yüzünden,
Kısmi Süreli'ye baş vurmazdan önce,
Daha en başından dağıtmıştı maskelerimizi,
Dezenfektanlar ve dahi kolonyalarımızı!
Allah razı olsun,
Hiç değilse,

Yıkayıp yıkayıp kullanıyorum markete gitmem gerektiğinde.
Geçen gün kardeşimin eşi, kendisine çıkan maskeleri bana verdi,
"Biz kardeşine iş yerinden verilenlerle idare ediyoruz." diyerek,
Ondan da, kardeşimden de Allah razı olsun.
Peki şimdi sorarım devlet büyüklerime!
Herkesin çalıştığı yer benim çalıştığım yer gibi,
Özellikle sağlık konularında hem kendilerine,
Hem de çalışanlarına karşı,

Bu kadar hassas ve özverili değilken nasıl olacak o iş?
Vatandaşına maske dağıtamayan devlet,
O vatandaşların çalıştığı şirket ve kurumlara nasıl ulaştıracak o maskeleri?
Daha daha söylenecek, sorulacak, kurulacak nice cümleler var da,
Bizim şirket sağ olsun sigaraya karşı...
Mapusa falan düşersem iyi kötü bakarlar bana da sigara yollamazlar işte!
Yoksa neler neler dönüyor fikrimden!
Lakin güzel ülkemde düşünmek, düşündüğünü dile getirmek yasak!
Cemre.Y.

Corona Mı Ne Sokum Sa, Belki De Geçip Gitti De, Biz Ölemedik!

...Corona Mı Ne Sokum Sa, Belki De Geçip Gitti De, Biz Ölemedik!!...

"Corona mı ne sokumsa belki de geçip gitti de, biz ölemedik!"
Yok!...
Benim cümlem değil bu cümle.
Çok şükür herkes her şeyin farkında!
Güya Corona hakkında hiçbir şey yazmamaktı niyetim.
Kafalarına at gözlüğü takmış, at kadar beyni olmayan,
Yıllar yılı ezber ettikleri cümleleri tekrarlayan,
Toplumun asalak kesimi hariç,
Başka başka, bambaşka yaşlılarımızın da var olduğunu hatırlayana kadar!
Kulağımdan bahçedeki yaşlılara, tükürürcesine,
"Yaşlılar, ya yaşlılar, evlerinize gidin ya!" diye seslenen genç delikanlının sesi,
Dimağımdan yaşlı amcaların o çaresiz bakışı geçip gitmezken.
Öyle bizim millet gibi markette ne var ne yok evime stoklamadığımdan!
Zira kalbim şiir yürekli olsa da, beynim muhasebecidir benim.
Eğer, bu musibet bize de uğrar da, ölmez de sağ kalırsak,
Ay sonu o kredi kartının kaç para geleceğini hesap edenlerdenim.
Çok şükür temizliğimi bitirmiş, hem evimin ihtiyaçlarını almak,
Hem de şöyle insanlara uzak mesafe bir tutam nefes almak için dışarı çıktım.
Birkaç maskeli, birkaç da eldivenli insan dışında herkes normalindeydi.
Bu sefer ben uzak ara korunmasını tercih ettim.
Parkın sonuna doğru ilerlerken hayret ettim mangal sefalarına bari ara verilmiş!
En köşedeki kamelyada iki kasketli yaşlı amca vardı.
Tam "Eyvah, eyvah hala söz dinlemiyorlar bunlar!" diye söylenecekken,
Daha yaşlı olanın şu cümlesini duyduğum an donakaldım.
"Korona mı ne sokum sa, belki de geçip gitti de, biz ölemedik!"
"Ne biliyim aga! Sen tee Çinlerden gez dolaş, dünyayı kavur,
Bir bize uğrama! Olacak iş mi şimdi?" dedi diğeri!
Beynim yanmıştı duyduklarımdan gittim karşı kamelyaya oturdum.
Nasılsa iki kamelya arası ikişer metreydi.
"Sankim biz şinci çıktık sokaklara, sanki hep evde böyle torun torba,
Sanki böyle, gelin, oğul, damat, kız, iç içeydik de şimdi böyle diyolar" dedi biri.
"Sorma aga! Bu olaylar olmadan evvel duydum daha bizim oğlandan,
Emekli maaşım olmasa çoktan huzur evine atacaklarmış beni!" dedi öteki!
Diğerinin sesi çatallaştı öylece uzaklara bakarak konuşurken...
"Sanki dünden önce sarılmamıza izin veriyorlar mıydı torunlarımıza,
Ya da ne bileyim hatırlamıyorum en son ne vakit sarıldık biz oğlumla!"
Öteki burnunu kırıştırdı böyle direği sızlamış da ağlayacakmış gibi!
"Ben en son dört bayram önce sarılmıştım kızıma,
Sonra emekli maaşımı oğlana veriyorum diye gönül koyduydu bana!" dedi.
"Sanıyorlar ki, derdimiz onlara heder olmak!
Rabbim ömürlerimizden alıp onlara verse ya keşke!" derken bey amca...
Ah nasıl da koşup sarılmak istedim her ikisinin de boyunlarına!
Hiç benim babam gibi değildiler, ya ne biliyim gerçek baba gibiydiler işte.
Ortalıkta hastalık kol gezerken köyüne gideceği günü,
Kahvehane arkadaşlarıyla okey taşı yuvarlayarak geçirmiyorlardı misal.
Onlar, sadece, doya doya, sevip, sevmek ve sarılmak istiyorlardı emeklisiz!
"Önceden evlerimizde iğreti bakıyorlardı bize fazlalık diye,
Şimdi sokaklarda aynı bakışlar üzerimizde aga!" dedi kasketli amca.
"Hee, eskiden camilerde, meydanlarda dolanırdık da kimse görmezdi,
Hani bizde bu bacaklarla sokaklarda olmaya meraklı değildik lakin,
Ya gelin temizlik yapacaktır, ya oğlan evden çalışacaktır,
Ayakaltında olmamak içindi bütün gayretimiz." dedi diğeri.
"Şimdi her yerde fazlalık olduk mirim,
Şu Corona mı ne sokumsa belki de geçip gitti de, biz ölemedik!"
Şu insanlar ne kadar zenginler bir farkına varsalar!
Benim ne böyle bir babam oldu, ne de...
(Rahmetli anamın gücüne gitmesin)
Ne de böyle bir anam!
Ne dedelerimden gördüm bir tek sevgi dolu bakış,
Ne de anneanne ya da babaannemden!
Çocukluğunun hayli yerleşiverdi hülyalarıma,
Keşke kocaman cam fanustan bir dünyam olsa da,
Bütün sevgileri bir araya toplayıp koskocaman sarılsam!
Bütün sevgilere de ölmeyi yasaklasam.
Cemre.Y.

Artık Git

...Artık Git...
Ömrümde ilk defa...
Yaşımdan büyük birini sevmeyi denemiştim.
Oysa onun da benden hızlı yürüyordu adımları...
Ve hala kızıl bir bahara aşıktı.
İkimizde birer harika ötesi yanılsamaydık yani.
Ben unutmayı bile unutmuştum.
Oysa, kendine bile dair değildi.
Bazen...
Son'ların acısı içimizi kırsa dahi!
Hani yüreğine dokunup,
Senin onca...
Ona gitmişliğini piç edip...
"Artık...
Git!"
Derler ya!
Hiç batmayan ayak tırnakların batar,
Hiç yanmayan kaburganın sol yanı acır,
Durduk yere…
Yüksek!
Merdivenleri...
Uça kona uçuverirken birden başın döner!
Birden...
Ve aslında da hepten!
Kolundan tutsun istersin!
Yani n'olur ki...
Sonuç buysa!
Artık...
Hissetmekten de yoruldum la.
Sabah...
Kahvaltıya gelirim,
Gülümseyen maskelerimden birini bulabilirsem!
Cemre.Y.

Neyse

…Neyse…
Hayat denen bu koskoca tiyatroda,
Her şeyi gerçek sanan tek figüran bendim oysa!
Sonra ne mi oldu?
Rüzgar çıktı, fırtına oldu, perde düştü.
Maskeler de yerle yeksan olunca.
Bütün replikler unutuldu.
Neyse şiir yazalım biz.
Cemre.Y.

Adam Dediğin

…Adam Dediğin…
Gel sevdiğim,
Sarıl bana sımsıkı…
Öyle sarıl ki gitme bir daha,
Öyle sarıl ki gitmeyeyim bir daha,
İçinde "Biz" olmayan hiçbir yere.
Gel sevdiğim,
Sen yine sus bana sesiz avaz dolusu çığlıklarınla…
Öyle sus ki bilmeyeyim hala…
Beni unutmak için işlediğin o bütün günahları,
Sen de bilme ama seni unutmak için işlediğim o bütün suçları.
Gel sevdiğim,
Son kez bir daha affedelim biz "Biz!"i…
Son kez ağlaya ağlaya gülelim birbirimizden vazgeçemeyişlerimize.
Nasılsa ben bunca aldatılış yüzlü maskelerden boğulmuşken,
İntikam için dahi aldatamayacağım madem kendimi, yine!
Gel sevdiğim,
Sen kızıl saçlı baharlarını unut,
Ben yaz ortası zemheri ayazlarımı.
Vakit…
Ecele ramak kala!
Sevişmeye vakit yok zira.
Sarılıp sımsıkı…
Koklayalım mı madem birbirimizi!
Gerçi onu da unutmuşsundur sen!
Sanki egzotik bir kuş kanadının o son teleğine dokunmuş
Yasemin notalarından, zambak ile leylak arası ara tondum ben!
Sonraki hayatımı bilemem ama,
Sen zamanlarımdan öncesinde de,
Sakalı ve de bıyığı,
Hele kapalı mekanlarda güneş gözlüğünü,
Hele hele benden aceleci yürüyen,
Zamana geç kalmış gibi, ecele gider gibi,
Hızlı yürüyüşlerden hala, hep kıllanırım.
Bence adam dediğin'in adımları senle aynı adımı atmalı!
Cemre.Y.

Yalancının Maskesi

...Yalancının Maskesi...

Yalancının maskesi düşünce,

Yüzünü kapıya döner. Cemre.Y.

Orospuluktan!

...Orospuluktan!...

Ben ne zaman boşluğa düşecek olsam
Adamların kucağına düşmek yerine
Kitaplarımın içine düşerim mesela!
Hayatıma dahil olmuş
Bir adam varken
Diğerine dönüp yazışmam mesela!
Maskeler düşmüşse
Yerdeki yüzlere tükürmeden silerim.
Çünkü sizin yaptığınız
Boşluktan değil
Orospuluktan!
Cemre.Y.

Zehir

…Zehir…
Bir noktadan sonra
Bütün perdeler sökülür de ardındaki maskeler çıkar ortaya…
Yapabildiklerin ve aslında hiç inşa edemediklerin…
Elinde olanlar ve olamayacaklar…
Bir an, bir çift göz çakışmasında ve bir korku filmi tadındaki
Kahkahaların çınlamasıyla tek bir su yeşili göz çakışması…
Sanki geleceğini görebildiğin
Bir fanus gibi öyle korkutur öyle şaşırtır ki seni...
Hiç şaşırmadığın kadar şaşırsın ve hiç korkmadığın kadar korkarsın...
Dua edersin, gerçek olmasın diye.
Kendini ikna etmeye çabalarsın
Bu sadece bilinçaltı korku kabusun
Su yeşili gözlünün küçük bir intikamı
Hiçbir zaman gerçek olmayacak…
Bırak şimdi boşaltsın içinin zehrini kalmasın sonraya!
Cemre.Y.

Yalan Maskesi

...Yalan Maskesi...
Böyle kocaman, avazım çıktığı kadar
Bağır çağır ağlamak istiyorum,
Sevmiyorum hastaneleri,
Hele onkoloji servislerini,
Bütün ömrümü yedi diye içim kan ağlarken
Her gün içimi hiç umursamadan
İlle de gülümseyerek
"Geçecek birtanem" demem gerekiyor ve ben
Yalan maskemi takıyorum nefret ede ede!
"Geçecek birtanem!" diyorum.
Hiç de yakışmıyor yüzüme,
Hele gözlerime!
Cemre.Y.

Emin Misiniz

...Emin Misiniz...
Ben olsam...
Bu kadar yanlışı bana bir arada yapmazdım!
"Ola ki birilerinin sabrı taşar ve domino taşlarının
En sonundaki de benimdir." diye bir tık düşünürüm…
Bir fiske yeter
Her şeyi devirmeye değil ama yeri yerinden oynatmaya…
Seninki aşk değil be güzelim sadece deli cesareti…
Artık,
"Belki." ile başlayan bütün sabırları da taşırdın.
Hep bana diyorsun ya asıl seninkinin
"Önü belli değil, sonu belli değil!"
Yorma artık kimseyi...
Artık da oynama kimseye...
Çıkarsana hele bir şu maskelerini.
Hatırladın mı o sabah maskesiz iki insan vardı,
Sen hariç!
Dedim ya ben olsam...
Yerin dibine batardım kocam beni, bunca ona sadık sanırken!
Seninki aşk falan değil deli cesareti...
Yoksa...
Kandırıp durduğun o zavallı alkolik adamdan vazgeç...
Ailenden vazgeç...
İşinden vazgeç...
Arkadaşlarından vazgeç...
Vazgeçtiklerin vazgeçtiğine değerse...
Ben yine buradayım...
Burada bir yerlerdeyim.
Ama keşke...
Aldatmak ve aldatılmak arası
O yaman çelişkiyi,
Aldatılan tarafı olan benden…
Can kulağıyla bir dinleseydin.
Hatırla bakalım...
Ben ne diye hiçbir anımdan pişman değilim!
Ah be kuzum!
Sen göçüp giden leyleklerin zamanına bile
Kendine sevişmek kabullü sadece çiftleşmek derdiydi niyetin!
Ben olsam...
Bana bu kadar yanlışı bir arada yapmazdım!
Ola ki yarılır sarı sandıklarım,
Ay alev alıp yanarken,
Değişir cinsiyetlerimin sırları,
Öyle ya renkleri aynı değil mi,
Yalanın rengi, saydam, kaygan...
Bak sabrım taşmak üzere şu an!
Susarak buruk bir tebessüm eyliyorum hepinize!
Oysa çoğunuzun şiir kitapları,
Raflardaki en değerli yerlerini aldı çoktan...
Neyse ki şair olmak değil derdim.
İstiklal Caddesinde,
Siyah...
O melon şapkalı şiircinin sesini duymayana kadar!
Hazır mısınız, size ait domino taşlarımın en başına
Tek bir an'lı o son fiskemi vurmama!
Cemre.Y.

Olamazdı

…Olamazdı…
Karma karışık şu topacın ipleri,
Birbirinden apayrı değişik...
Renk bozuğu hayatlar
Bize göre değildi be azizim!
Olamazdı da zaten!
O yüzden de, hiçbir diziye de kanmadık!
Hiçbir reklamın,
Subliminaline bile…
Aldanmadık!
Sadece...
Bir tek kere…
Tastamam bir tam kandık...
Adam maskeli bir sıfata!
Araf'la dans ederken!
Yakalamışlar bizi…
Bir dahası mı asla!
O yüzden, yüreğimin tellerinde,
Hep aynı güfte!
"Cahildim dünyanın...."
Kanamıyoruz ya artık!
Neyse…
Cemre.Y.

Yüzü Yok Maskesi Çok

...Yüzü Yok Maskesi Çok...
Kendisine ait sabit bir yüzü yoktu!
Herkes aşıkı,
Herkes maşuku,
Herkes sevdalısıydı onun.
O an yanında kim varsa
Ona uygun maskesini yerleştiriyordu
Yüzünün olması gereken yere.
Hayatına giren bütün kadınlar
Kendileri onda özel ve önemli sanıyordu.
Diğerleri ise gelip geçici hevesiydi.
Geçerdi…
Bir gün elbet geçerdi.
Sadece bir tek kadın,
Bir gece yarısı,
Tesadüfen buluverdi adamın yastığının altındaki
Yarınki kadına hazırlanmış maskeyi
Bu kadarı çok fazlaydı
Hazmedemezdi.
Çekip gitti.
Cemre.Y.

Cinsiyetim Yok Benim

…Cinsiyetim Yok Benim…

Eminim hiçbirinizin dikkatini çekmemiştir,

Aynı HD boyutlardaki beyinlerinizde,

Bunca subliminal mesaj varken,

Beyinlere, bütün emirler çoktan, Çok boyutlu emirleniyorken,

O boyutların hiçbirini göremeyen ben…

Sizinle izlediğim aynı 3D çizgi filmde

"Güneşin üstünden atlayıp,

Yarına uçtuk!"cümlesini

Hem gördüm, hem de duydum!

Siz üstünüze eğilen o güneşli,

Palmiye yapraklarından sarkan,

Sevimli şempanzelerden korkmaktaydınız!

Yüzümde maske yoktu zaten de

Herkes beni epeyce bir cesur bay sandı ya…

Gurur mu?

Bitiş mi bilemedim.

Zira epeydir cinsiyetim yok benim. Cemre.Y.

Seni Bekliyorum Yağmur Ortasında

...Seni Bekliyorum Yağmur Ortasında...
Yağmur yağıyor yine olanca haşmetiyle...

Kaçılamayan tek şey olduğunun bilinciyle

Bu sefer de saçaksızım.
Çil yavrusu gibi dağılıveren insanları gördükçe
İstem içi gülümsüyorum hallerine!
Nasıl da kalkansızlar,
Nasıl da kınsız kılıçsız biçareler!
Hele içlerinden bazılarının
Akıyor maskeleri kirpiklerinden
Delinin teki bakışları yönüme siper
Ağır adımlarla arşınlıyorum
Nihayet boşalan bana kalan sokakları.
Onlar saçak altlarında yağmura küfrederken
Usulca yürüyorum neredeyse
Her damlayı içe içe.
Bu sefer hazırlıksız değildim ama
Dünden biliyordum haberler söylemişti.
Marmarayı sağanak basacaktı.
Bile bile şemsiyesiz çıktım sabahtan evden.
Ipıslak bir kedi yavrusu masumiyetiyle
Sen-i bekliyorum.
Kim bilir kaç yüz milyon kere
Koltuğuna oturduğun o kafede.
Yooo erken gelmedim hiç de!
Çünkü...
Ama önce...
Kendimi hatırlamalıydım.
Buz gibi bir bira söyledim
Yanında da elma dilim patates
Hardal sosları yokmuş ya neyse!
Yağmurdan kaçak insanlarla
Çoktandır buraya ortak insanların
Tam ortasındayım.
Sen-i bekliyorum yağmur ortasında.
Kırkımı geçmeye azimli geçen yıllar içinde
Kim bilir kaç defalar
Bekledim ben seni, beni, bizi?
Her seferinde buldum da kendimi.
Yalnız kalkmışlığım çoktur
Böylesi masalardan
Ya işi çıkar, ya acil bir şeyi...
Bu sefer hazırlıksız değilim ama
Bu sefer bile isteye unuttum evde şemsiyemi.
Bilirsin nadiren tarih düşerim yazdıklarıma.
Seni bekliyorum
Bugün günlerden sen olması gereken seni.
Cemre.Y.

Güvenemem

...Güvenemem...
İki cephenin,
İki ayrı tarafında olmayı bilmek,
Bilebilmek var!
İki cephenin ikisine,
Birbirinden habersiz
Ayrı hayatların masallarına,
Sonsuz sadakatli güven olmak var!
Bütün perdelerin yere indirildiği,
Bütün maskelerin indirildiği yerdir bu!
Öylece, sadece…
Sana, bir tek sana özel,
Onlara göre sonsuz güven bulutu iken,
Sana göre öyle,
Güvensiz bir köhne kuytudur ki bu!
Bilirsin işte..
Hiç kimse onun gibi,
O, çok güzel ve sonsuz yalanı
Söyleyemez ki inanasın!
Artık boş bir duvara bile
Ardını sükunetle dönemezsin!
Hani dönecek olsan, bilir ve hissedersin.
Orada kesin bir delilik vardır.
Birileri…
Hangi cepheye mensup ise!
Kim?
Neye?
Nasıl?
Niçin?
Ne zaman?
Beklemekte benden bunu!
Gü-ven-mem!
Güvenemem!
Cemre.Y.

Ama İnsanın Dedim İşte

...Ama İnsanın Dedim İşte...
Kişiliği oturmuş olacak bir insanın,
Adam maskesiyle gezinip,
Geçmişinde ona yapılanlar için,
Çocuksu, hain,
Hınzır intikamlar beslemeyecek geleceğine…
Karşısına çıkmış tek doğru insanın
Boğazını sıkmayacak kendi elleriyle.
Kararlı olacak, kararı kati olacak,
Canının keyfiyeti,
"O an ne taraftan istersem o taraftan!" olmayacak!
Daha şimdiyi,
Üç yaşında çikolata yiyen çocuklar gibi,
Eline, yüzüne, elbiselerine,
Eşyalara bulaştırmaktayken!
Üç sene, beş sene sonra olabileceklerin,
Olamayacakların eşiğinde boğulmayacak.
İkircikli düğün köçekleri gibi bir o yana,
Bir bu yana kıvırmayacak.
Yarası varsa, kabuklarıyla sızılarıyla gösterecek ki,
Gelen görerek bilerek,
Kabulüyse gelip öpecek yaraların üstünü.
Onun ruhunu yaralarıyla kabul edip,
Sadece kalbinde bir ateş dileyenle,
Onun etini, onun tenini,
Onun verebileceklerini isteyeni,
Aynı kefeye koymayacak.
Karakteri ve vicdanı olacak bir insanın,
En düşünceli bilgeymiş,
En vicdanlı evliyaymış gibi davranıp,
Bildim sandıklarının yarısından çoğu kof çıkmayacak!
Düşündüm sandıklarının ise,
Hayal kırıklığı yaşattığının farkında olacak.
Senle kurduğu dağlar kadar hayalleri,
Küçük küçük tepeler uğruna heba etmeyecek!
Hele!
Bir çocuğu umutlandırıp,
Onun son umudunu boşa çıkarmanın,
Boynunu bükük koymanın vebalinin,
Her şeyden daha üstün bir vebal olduğunu unutmayacak!
Tek o çocuğun, bir tek küskün ve kırılmış bakışı için,
Yeri geldi mi değil bir insandan,
Dünyadan bile vazgeçilebileceğini,
Sana ait her duygudan arınıp,
Ardına bile dönüp bakılmayacağını unutmayacak!
Mutlulukların an gelip unutulabildiğini
Ama ihanetin,
Ama kalleşliğin,
Ama acının derinin dibinin hiçbir zaman unutulmadığını
Unutmayacak!
Ama insanın dedim işte…
Cemre.Y.

Küstüm Sana

...Küstüm Sana...
Hayata dair, her yenilgimden sonra,
On yüz milyon baloncukluk
Sahtekarlık yutacağıma dair!
Yeminler ediyordum,
Artık bütün yalanları eksiksiz öğreneceğime.
Sonra bir derin nefeslik,
Derin bir "Ahhh" dan sonra...
Öylece de unutuyordum, maskelerinin rengini.
Belki de,
Her seferinde,
En ilk yalanım geliyordu aklıma.
Yedi yaşındaydım daha,
Gecekondulu eşsiz bahçemizde,
"Bitli Ayşe'm, sana söz her şey güzel olacak!" deyişim!
Hani onun yüzünden,
Hani ona saçlarımı sarmadan duramadım diye,
Bitlenmişti belimi geçen o ilk saçlarım.
Ben gazlara belenirken bitsiz olayım diye!
Onun anasınca anası, öylece deyivermişti.
"Çocuk olan varsın da bitlensindi..."
İşte o Ayşe geldi aklıma, daha ilk dayağını yiyecekti o yaz.
Ellerinde, minnacık avuçlarına sığmayan,
Rengarenk misketlerle, iki dut ağacı arası,
Anamın kurduğu o pembe salıncağımıza geldiğinde.
Bütün annelere sonunda
"Ben çaldım." dediğim bütün misketleriyle!
Yeter ki Ayşenin saçı hep uzun olsundu.
Benim aklımsa kısa!
Eminim o gece yatarken gülümsüyordu,
Hiç kimseye sormadım,
Gerçekten bana anlattığı kadar dövmüş müydü anası.
Benimse sızlıyor tabanlarım hala!
Ve Ayşe...
O gün sen gelmedin hiçbir çığlığıma.
Tıpkı bir sene öncesi altı yaşımın çığlıklarına gelmediğin gibi.
Küstüm sana,
Hiç kurtarmadın beni,
Seni bütün o kötü canavarlardan kurtardığım gibi.
Cemre.Y.

Tırnak Batması Bu Boru Değil Yani!

…Tırnak Batması Bu Boru Değil Yani!...
Nedense birileri en acımasız maskesini takınıp,
"Çatt!"diye basıverdi, çoktan iltihap toplamış,
Sağ ayak parmağımın tırnağının en sağ batıklı kenarına!
Yine ennn soldan acıdı yüreğimin orta yeri!
Kanadı yüreğimin kimseye nazlanamayan yalnızlığı,
Canımın ciğerine basan bile böylesi iltihabik kanamayı,
Hiç mi hiç tahmin edememişti,
Hastanedeyiz şimdi!
Güya özür dileyecek ya benden,
Güya kurtaracaktı ya beni bu elemden, dosttu ya!
Doktor görür görmez bi "Cık cıkk!"eyledi.
"Çare yok, iltihaplı olsa dahi, kurutmaya zaman yok!
Almazsak bu tırnağı, kangren olur,
Yazık ki dayanmak zorundasın!
Bu batık iltihaplı tırnağı şimdi çekeceğiz!
Batığın yönüne bakarsak da
Hiç bitmeyecek bu haller,
Artık kim acımadıysa sana,
Boşuna acımamış!
Yok kurtulayım diye de, yok bilmem neymiş,
Bu düpedüz düşmanlıkmış."
Ne diyebilirdim ki,
"Bak o da bin pişman, kapı önünde bunları duyarak,
Vicdan muhasebesi yapıyor ama biliyor ki,
Ben rapor almayı falan sevmem ya,
"Altı üstü tırnağı çekildi, işimize zarar yok,
Birkaç gün üst kattaki WC'sine yardım etsek yeter!"li
Affedilişleri hazır ne de olsa!
Patron kardeşi olmak, daha da yalakalık ötesi gerektirirdi.
Çare yok bağırta bağırta alacaklar o tırnağı da…
Tırnaksız, dayanaksız on beş gün ya da bir ay,
Adam gibi yürüyemeyeceğim,
(İşime gelememden korkanların,
"Ammaann dikkat"lerini dinleye dinleye…)
Yeni bir tırnağın tamamlanması ise tam bir yıl sürecek…
Ya sonra…
Sonra yeniden aynı yerden batan bir tırnak daha çıkacak…
Taaa ki birileri tam iltihap toplamışken,
Aynı yerden yine en acımasızca basana kadar....
Hayat bu...benim hayatım…
Sağ ve sol baş ayak parmaklarım benimle oldukça da…
Bu böyle devam edecek!
Ve ben zaten aşka hiç güvenemezken,
Kızım hariç hiçbir dost sıfatıyla,
Bir daha da hiç kimseye…
Beni taşıyan ayaklarımı kangren ettirecek kadar,
Asla ve kat'a güvenemeyerek!
Geçirecektim bütün ömrümü,
Yani başka kime güvenilirdi ki,
Tırnak batması bu, boru değil yani!
Cemre.Y.

Aldattıysa!

...Aldattıysa!...
Geceleri diyorum
Kiminin koynundaysa bedenin
Gün ayınca
O bedenleri ruhlarından ayırmamalı
Cinsiyetsiz cinsi münasebetler uğruna
Maskelere aldanmamalı mesela!
Cemre.Y.