Ey Hayat

…Ey Hayat…
Kadının artık size dair,

Tek bir an'ı kalmadı bayım.
Eminim bundan!
Çünkü kadın saçlarında dahi vazgeçti.
Kadının…
Artık sana dair,

Tek bir an'ı kalmadı ey hayat…
Eminim bundan!
Çünkü kadın…
Kırıklarını aldırdı kalbinin.
Cemre.Y.

Sen Şimdi Gidiyorsun Ya...

...Sen Şimdi Gidiyorsun Ya...
Gün...
Ömrünü geceye emanet ederken,
Aklımın köşesine yerleşti birden bir ünlem!
"Sen şimdi gidiyorsun ya!" ile başlayan.
"Uçağınla uçuşurken bambaşka memleketlere,
Sana ait olan ne varsa sevdiğimi düşün, sen dahil.
Sana dair'li severek yaptıklarımın,
Bütün sülalence sıfır çekmediğini düşün!" demeli miydim sana!
Sen...
Benim gözlerimden okumalıydın sana dairliğime dair ne varsa.
Cemre.Y.

Kristal Hayaller

...Kristal Hayaller...
Kar'dan daha kristal hayallerim vardı sana dair!
Ben ne zaman seni hülyalarıma dahil etsem,
Ne zaman...
"Ömrüme şans sonunda gülerse,
Önce senin hayallerini gerçekleştiririm." diye heyecan yapsam!
Senin dileğin olur ise...
Bir daha seni göremeyecek olmam da dahildi senin rüyalarına!
Olsun...du...
Senin bütün güzel rüyaların gerçek olsundu.
Varsın kalsın benim ömrümde eriyip giden,
Ömrümü tüketen o kristal hayaller'im.
Varsın kırılsın sana dair olan bütün o kalplerim.
Yeter ki,
Yosun gözlüme her mevsim,
Artık lale devri olsun...du.
Birilerinin bari...
Kar'dan kristal hayalleri gerçek olsun!
Cemre.Y.

Boşluk

…Boşluk…

Sana dair çocukça hayallerim vardı,

Çok acılar çekmiş geçmişi unutamayan,

Geleceğin gelmeyeceğini gören koskocaman

Büyük bir kadın gelip hayallerimi söküp attı!

Şimdi kalbim sapasağlam ama…

Bir boşluk dolu içi!

Koskocaman bir boşluk. Cemre.Y.

Sana Dair

…Sana Dair…

Gözlerinin uçurumundan düştüm adam

Dudakların ne ki…

Sana dairdir artık

Ruhumun her hücresi. Cemre.Y.

Sana Dair

…Sana Dair…
Sana dair…
Kaç okyanus daha susmam gerek!
Sırf sen su üstünde de
Nefes almayı unutma diye…
Yüz artık yüz!
Cemre.Y.

Kız Kardeşim

...Kız Kardeşim...
Sana dair,
Nice zamandır,
Şiir kuşanıyordum be kız kardeşim.
Böyle rengarenk,
Güller gibi solup geçiveren,
Yapraklarından reçeller yapılan,
Yalancı baharlar gibi değil de,
Sana veremediğim bütün doğum günlerinin
Telaşlı heyecanı gibi olmalıydı.
Gül..ce... yani.
Senin bir yanın,
Kızım gibi yorgun savaşçı,
Bir yanın anam kadar merhamet,
Bir yanın sırra kadem vuslata hasret,
Bir yanın bahar bahçe gülistana gurbet.
Gül..ce...yani.
Bazen inatçı,
Çokça yardım sever,
Bazen gizemli.
Hayli yaratıcı,
Bazen zihin gücüyle bütün kültürlere zengin,
Çokça hayatın bütün hallerine hep pozitif.
Adının her harfinin anlamı gibi yani.
Gül...ce..
Ad anan gibi yani.
Kaç zamandır sana
Şiir kuşanıyordum
Kelebek kanadı gelincik gibi değil
Gül...ce olmalıydı madem!
Ömrüme "Kal!" geldin be kız kardeşim!
Hoş geldin...
Ama sen de...
Sakın gitme!
Cemre.Y.

Kapattım Çoktan!

…Kapattım Çoktan!...
Artık...
A/şık
Değilim sana!
O yüzden kapalı
Sana dair'li bütün yollarım.
Senden hariç'li
Bütün yollarımıysa tıkadım toptan.
Bana dair'li,
Çıkan bütün yollarıysa!
Hepten kapattım çoktan...
İyi biliyorum.
Artık kimse giremez
İçimden içeri.
Zira!
Hepsini ben,
Kendi ellerimle,
Bütün yüreğimin canlarıyla
Camlarını bir bohçaya doldurup,
En koyu güneşlikleriyle
Teker teker kapattım çoktan.
Cemre.Y.

İşte Ben Seni Hep Öyle Sevdim

…İşte Ben Seni Hep Öyle Sevdim…

Çok yorgunum efendim.

Bakma "Sana dair!"li,

Hala çeyrek umutlu

Tam öpüşlü nefesimi sakladığıma.

Umudumu, unuttuğum anda geldin.

Daha dağınık ortalığım,

Yanım, yörem, saçım, başım,

Gülüşüm bile yarım yamalak.

Oysa şimdi,

Ne çok sevinmeliydim değil mi?

Kusura bakma sevdiceğim,

Geleceğini hiç bilemedim.

Her tarafım, yürek kırgınlığı.

İşte ben seni hep öyle sevdim. Cemre.Y.

İmkansızınım Artık!

…İmkansızınım Artık!... Sana dair'li Olası bütün ihtimallerimin, Zamanı kırıldı. Ayrı yönlere giden, İki ayrı tren kadar, İmkansızınım artık. Cemre.Y.

Üşümek Kaç Kilometredir Annem

...Üşümek Kaç Kilometredir Annem...

Üşümek kaç kilometredir annem?
Ellerin eskimiş elek gibi etek bezlerinden,
Yine de özenle sana sarılmışken ben
Kundağımdan sana ve bana dair'li,
O ilk anı özlemek!
Kaç kilometredir?
Ya bana en ilk sarıldığın, o ilk vuslat an'ın...
Kaç kilometredir annem?
Ya beni öpe koklaya yolladığın o ilk yalanın...
Peki ya hastane odalarındaki,
Bana beni sev'ini sakladığın onca yıl'ını itiraf ettiğin an'ın,
Kaç metredir!
Vazgeçtikçe heyecanlarımdan, gelecekli hayallerimden,
Daha da yakın mıyım sana ha!
Oysa hep hacca gidebilmekti emelin!
Rab!
Seni aldığı yetmezmiş gibi benden.
Bana dair'li hiçbir hayalini gerçek edemedim ben!
Oysa o, "Kün Feyekün!" dese...
Oynayacaktı yer ecelinden, demedi.
Ben sana erken geldim annem, sen bana çok geç,
Ve yorulmuyordular tecavüzcü tacizci beyinler!
Üşümek kaç kilometredir annem?
Sana dair olmak kaç uzay yılı bir söylesen!
Cemre.Y.

Günaydın Öpücüğü

…Günaydın Öpücüğü…
Bilmiyorsun sevgilim,
Ne kadar çok günaydın öpücüğü biriktirdim sana dair.
Bilsen ömrünün kalanını bana ayırırdın.
Cemre.Y.

Hıdırellez Zamanı

...Hıdırellez Zamanı...
Şimdi sana dairli şiirlerimin
Defterlerini tek tek dürüyorum.
Son'umuza ramak kala
Şimdi bütün şiirlerimin,
En kıyılılamayasıcalarına!
Kıyama duruyorum!
Yakmıştım halbuki
Zamanında diğerlerini de!
Tam olmadıydı demek ki.
Ama bu sefer!
Evliyalara, enbiyalara,
Sahabilere, yarlara,
Yar'dan uçuran yarenlerime...
Hatta daha da yatırlara adanan
Rabb'be havale,
Rengarenk...
Hıdrellez zamanı,
Her hatıram birer kırmızı kurdele!
Oysa epeyce çokça zamandırlık
Epeydir de artık dilenmeyen
"Dilek bu ya!" lar!
Kısmet olmadı bunca zamanlar.
Şimdi hepsi tek tek sürülüyor ömrüme
Sağ olasıcalar!
Boynu bükük oysa her birinin...
"Daha da yaşar mı,
Ölür mü bilinmez!" li şiirlerimin.
Ölemeden ölen, mezarlarında
Apayrı birer mabutlar oysa hep bir,
Gül çiçek şiirler dolusu hayallerim.
Yüzyıllar var ki,
Derdim...
Gül mektubunun herhangi bir dalına
Şiir edebilmek değildi oysa!
Derdim, o şiirlerimi,
Gül toprağına kazıp,
Dilek niyetine, hıdırellez' e
Bir gün olsun gömebilmek değildi ki!
Derdim...
Koklarken sen beni...
Olur a!
Olur mutlaka!
Acılarımdan acıtırım canının ciğerini ya!
Ciğerimin kan kokusunu bile
Nefes nefes duyarsın da
Sen teksin ya, beni böyle duyma!
Ama bu sefer sen bari kaçma!
Yoksa ne ki!
Bembeyaz bir A4 kağıda
Tertemiz hayaller kurmak?
Ne ki...
Bizim zamanımızca
On beşlik hayallere...
Bir dere kenarına ev,
Evin içinde sevgi,
Sevginin içinde bir adam,
Adamın dışında
Birkaç lira,
Bir de şu yol çilesine mesele
Bir de araba çizmek!
Oysa ben hiç…
Henüz on beş yaşım olmadım.
On sekiz'ime değdiğimdeyse çokça ağladım.
Yirmi bir'im deyse,
Ömrümde ilk defa sevildim sandım.
Çok çocuktum daha çookk!
Biz'e çocuk diyenlere
Kör bıçaklar bileyecek kadar çok çocukmuşum
Kırkımda görüyorum!
Oysa daha yirmi altı'mdaysa
Kucağımda bir yosun gözlüyle
Bembekar kaldım!
Şimdiki zamanın evlenmeyi düşünmediği yaşta!
Hıdırellez diyorlar!
Ben o günlerin hepsini
Bayram zamanlarında
Evladımın bir çareli ama ona hep öğrettiğim gibi
Zamana ve her şeye inatlı bakışlarına
En önce kendiciğimi astım onun duvarlarına!
"Onu bari kurtar yavrun niyetine
Yorgunum be adam/İnsan!" yazsam...
Nasılsa kimsem okumayacak...
Gül dibi mezarlarım
Rahat uyusunlar yerinde bu seferde.
"Ama bu gece Hıdırellez!" deyip,
Onları kazmayacağım!
Gül dibi falan aramayacağım,,,
Gecemin ilçeme en uygunsuz saatinde!
Elbette bana yakışanı yapacağım!
Ne vakit kokulu bir gül'e denk gelsem
Bütün hıdırellezlerden
Dileksiz es geçtiğim için,
Haddimi bilerek sükut geçeceğim!
Bu sefer de böyle!
Cemre.Y.

Sadece Ağlamak İstiyorum Anne!

...Sadece Ağlamak İstiyorum Anne!...
Sadece ağlamak istiyorum.
Ama böyle çocukluğumdaki gibi.
Hani böyle daha altı yaşındır,
Annen daha ilk kez terk etmiştir seni
Hastane denen bir yerlere gitmiştir.
O güne kadar,
Annen tek bir gün bile,
Yok olmamıştır ki ömründen.
Daha terk etmemiştir
Hiç kimsen seni.
Hani böyle yüzü koyun yere yatarsın,
Ellerin ayakların,
Savrula savrula tepinirsin yerlerde.
Feryat figan ağlarsın ya!
Yeri göğü yırtarsın ya!
Sana dair bütün her şeyden
Vazgeçersin ya!
Çığlıklarının çaresizliğine…
İlk annesiz gecenin akşamında.
Konu komşu doluşur etrafına,
Akrabalar doluşur hepsi birden!
“Gelecek”derler.
“Annen, iyileşince…
Hastaneden gelecek ağlama daha!”
Susarsın sonra.
Eline tutuşturulan,
Elde dikilmiş hüzünlü bir bez bebekle
Yarına uyursun.
Annen yarın gelecek diye.
Altıncı yaşının ve sonraki yaşlarının,
Korkunç canavarları,
Henüz gelememiştir gecelerine.
İşte öylece...
Sadece ağlamak istiyorum.
Elime, yine hüzünlü de olsa
Bir kez daha
Bir bez bebek olsun tutuşturulur da
Annem bugün olmazsa da
Yarın bari bana gelir diye!
Yoksa hiç!
Annesiz?
Anneler günü mü olur ha ana!
Cemre.Y.

Özümsemiş'im Ben Seni

...Özümsemiş'im Ben Seni... Sana dair hiçbir an'ısı olmayan Kendi mutfak dolabımda bile Bir fincan kahvemi yapacağım zaman Yıllardır alışık olduğum üzere En sağdan değil de Sadece birkaç kere en soldan açtığım gibi En solumdan açıyorsam o dolap kapağını Kusuruma bakma be sevgili Ne haddime ise artık, Kendimden bile çabuk özümsemiş'im ben seni! Cemre.Y.

Kadınlığımdan Vazgeçiyorum

...Kadınlığımdan Vazgeçiyorum… Yarın kadınlar günü değil mi...? Yani dörtsel bütünün inadına Bir tam gün saatliğine! Senin bana var olabilme ihtimalin var ilk defa! Bütün zaman zembereklerinden Kadınlığımdan vazgeçiyorum ben! Sana dair tek günüm Bu olsun diliyorum Artık ömrümden "Yok ol!" Yokluğa başkaca ne denirdi ki? Önseziye müneccime Tercümeye gerek yoktu ki! Cemre.Y.

Fısıltı

...Fısıltı…
Bana dair, sesime dair,
Bütün yollarımı kapatınca
Ağıtlı şiirlerim sustu mu sanırsın ey aymaz!
Senin egoizmin bana sökmez!
Sana sabahım dan beri,
Milyonlarca fısıltıyla beddua ettim!
Bilirsin...
Fısıltı evrende çığlıktan daha çabuk yayılır.
Mars'ın da sana selamı var...
Diyor ki; O dünyada,
Sana dair olmayan tek bir insan bile kalsa!
Bir gün sana yakinen tanıtacakmış kendini!
Söndürdüğün ocaklar, yakacakmış seni
Bir gün cehennemin olacakmış,
Sahibisin sandığın Dünyan!
Sen ol istedim bunu benden duyan.
Cemre.Y.

Puzzle

…Puzzle…
Hayatındaki her şey
Bir puzzle'ın herhangi bir şeyiymiş gibi
Yerli yerince artık oturuyor değil mi?
Ya yaşlandın tecrübelerinle ya da
Bu sefer gerçekten senin için savaşıyor Allah
Kendisine asi gelen şeytanlarıyla sana dair!
Cemre.Y.

Bilsem Zaten

...Bilsem Zaten...
Sonsuzluğun da sonu gelirmiş meğer!
Şimdi sana dair
Bembeyaz sayfalarımın hepsi
Yaprak yaprak mürekkep çiziği.
Ne hayret değil mi?
Ancak başka sayfamız kalmadığında
Görebildim bunu.
Bilemedim ki,
Tek bir cümlelik ecelim olduğunu.
Bilsem...
Tükenmez sanmazdım değil mi?
Kalemimizi de zaten!
Kurşun...kalem açardım sana da.
Çabucak en silineninden,
En çabuk tükeneninden,
Bilemedim ki,
Bilsem zaten...
Cemre.Y.

Ben Seni Sensiz De Güzel Severim

...Ben Seni Sensiz De Güzel Severim...
Sana dair ihtimallerim tükeneli beri
Sevme ihtimalin...
Gelme ihtimalin...
Kalma ihtimalin...
İhtimallerine dair daha ne varsa
Bütün ihtimallerin.
Senin tarafından
Teker teker tüketileli beri,
Hayal ağacımın renkleri soldular çoktan.
Gönlümün sokaklarının kandili söndü.
Gri bir kararsız karanlıktayım nicedir.
Her çıkmaz sokakta çıkmasa
Müptela olduğum o adın karşıma,
Belki sonsuza dek gitmeyi
Deneyebilirdim senden.
Oysa sen sevgilim,
Aşk’ın en güzel yerindeydin,
Bitmesi hiç dilenmeyen o film gibi.
Şimdi uzak pencerelerden
Bana bakıp bakıp durma!
Şşşşttt!
Usulca kapat gözlerini karanlığına
Al üzerine kirli battaniyeni
Sarıl sımsıkı yalnızlığına
Sağ elinle usulca yüreğine dokun
Dinle birkaç dakika kalbinin ritmini
Ne diyor sana yüreğin?
Sonra usulca dudaklarınla dokun
Öp parmak uçlarını karanlıkta
Ne diyor sana kelimelerin?
Daha da hissetmezsen beni ne diyeyim!
Kapat pencerelerini de bari
Üşümesin ruhsuz bedenin ve yüreğin.
Ben seni sensiz de güzel severim.
Cemre.Y.