İnadına Yaşamalı

...İnadına Yaşamalı...

Elimden hiçbir şeyin gelmediği kederlerle dolu ülkem...
Her yer katliam, her yer yangın,
Her şey hüzün...
Ruhum inciniyor, hem de haddinden fazla!
O halde kitaplara sığınmalı.
Kahvenin yarenliğine inanmalı.
İnadına yaşamalı.
Cemre.Y.

Sonrası Sen

...Sonrası Sen...
Vıcık vıcık nemli bir gecenin,
Sabaha yakın uyuyabildiğin son çeyreğinden,
Kuş sesleriyle dolu,
Serin bir sabaha uyanmak gibiydi seni sevmek!
Güneş ışıltılı saçlarını yüzünden yavaşça sıyırıp,
Uykulu kirpiklerini tel tel öpmek vardı şimdi.
Akşam sefalarım mor çiçeklerini salınmışken,
Sade kahvelerimizin fincanları kol kola girmeliydi misal.
Sonrası güneş, sonrası deniz, sonrası sen!
Cemre.Y.

Uzaklar Diye Bir Yer Var

...Uzaklar Diye Bir Yer Var...

"Değer!" ile
"Eder!" i,
Karşılaştırmadığımız için oluyor bütün bunlar böyle.
Şimdi mi?
Yüreğimin gönlünün kırıklarını topladım her yerden,
Öylece çekip gittim aranızdan.
Siz daha farkında değilsiniz,
Size, hiç yokluğumun!
Oysa bana çoktandır,
Uzaklar diye bir yer var,
Sessiz, sakin, huzurlu.
Yakındır, kırmadan,
Daha da kırılmadan,
Üzmeden,
Daha da üzülmeden,
Yollarımızı ayıran veda cümlelerim.
Bir hoşça kal ile,
Elveda'yı sımsıkı sarıp koynuma,
Yakındır gülümseyerek gitmelerim.
Cemre.Y.

Güven

…Güven…

Nasıl mıyım, sahi mi nasılım!
Hani böyle…
Kış ayazında özlediğin,
O sımsıcak kumları aşmışsın da,
Adım adım arşınlamışsın ya kumsalı!
Hani böyle…
Bütün zemheri aylarında hayallendiğin o sıcak günde,
Denizde mutlulukla yüzmeye bir adımın kalmış ama!
Ama sen…
Denizden başka her şeye güvenemediğin için,
Yüzemiyormuşsun gibi!
Hani böyle, sırtındaki bütün yükleri atsan bile,
Günün sonunda evine gidebilecek
Bütün kuruşlarını çalacaklarmış gibi!
Yürürüm desen ev uzak!
Yüzerim desen ölemezsin.
Cemre.Y.