Rüyan Olurdum

...Rüyan Olurdum...

Oysa ne de güzel uyunurdu

Yarin göğüs kafesinden gelen

Bi yürek dolusu ninniyle

Teninin kokusunu giyinirdim üzerime.

Sabaha kadar dudakların

Okşayışlarım olurdu.

Serilirdim sana yıldız niyetine

Rüyan olurdum.

Cemre.Y.

His İşte!

...His İşte!...

Bazı nefeslere ve kokulara tiryakiyimdir bilirsin!

Bi saçlarını koklasam geçer,

Bu nöbet sırası çoktan geçmiş tıkanası öksürüklerim!

Ya da yarim olsa...

Dayansam göğsüne nefesim açılana kadar koklasam onu!

Şimdi ikisinden biri yok ya nöbetteyim!

Allahtan ilk kestirdiğim saçın saklıydı sarı sandığın dibinde!

Yoksa kurtulacaktın ya benden a çocuk!

Kurtulma benden!

Belki yine lazım olurum sana!

His işte!

Cemre.Y.

Gelecek De Bir Gün Gelecek

...Gelecek De Bir Gün Gelecek...

Ah benim gönlü yüreğine çoktan küskün yarim...

Ah benim ciğeri parelim, nefesi yaralım.

Oysa..

Ne de güzel rengarenk kır çiçekleri serilmişti hayallerine!

Ne de güzel sere serpe rüyalanıyordun gerçeklerine.

Sonra teker teker kırıldılar içten içe...

Ne kır çiçekleri kaldı hayallerinde,

Ne de sere serpe rüyaların.

Rakı desen, acılı şalgam desen çoktandır bize küs!

Neyse ki balık yarenimiz arada bir onun da boynu bükük.

Yine de hayalleniriz geleceğe inadına!

Değil mi ki...

Gelecek de bir gün gelecek!

Cemre.Y.

Ben Hiç Kimseyi Terk Etmedim

...Ben Hiç Kimseyi Terk Etmedim...

"Yarim, yüreğimde yağmur var.
Güneş yüzlü gülüşünü yolla da,

Huzur bulsunlar." dedikçe ben!
Yağdırıldı yüreğime,

Yağamayan ne kadar da çok kara kışlar varsa,
Zemheri ayazlarıma teker teker dokundurarak!
Çok mu zordu lan!
Geçmişin ağulu acılı anlarına bir es geçip, benim gibi,
Derin bir nefes alabildiğin o ana odaklanmak!
Yoksa acı anılar dediğin ne ki,

Anda kalmak isteseydim, kalabilirdim
Babamla dayımın beni öylece terk ettiği,
O bakkalda daha dün akşamın anısında da.
Daha önceki terk edilişlerimi saymıyorum bile!
Ben hiç kimseyi terk etmedim!
Misal bir rüzgar savurmuş birinin yürek telini bana,
Neyleyim ki gözümden düşüp yüreğime esememiş,
Onları bile hiç incitmedim ki bugüne kadar!
Sabırla, ince ince derinden hissettirdim neden olamayacağımızı.
İnatçı birer fırtına olup esmeye çalışsalar da bazen birileri…
Sakin duruşumla savuşturdum bana dair olan o yanlış notalarını.
Şimdilerdeyse içimde esen derin bir keman sızısı!
Orkestra veryansın ediyor bütün makamlarda.
"Hani, sen hiç kimseyi terk etmezdin?
Daha önceki gün,

Seviyorum lan seni, vazgeçilmezimsin!" dediğine...
"E, ama sabahında hiçbir yerinde de yoksun!" diye!
Ben...
Hiç kimseyi terk etmedim!
Ben ona o günün akşamında "İyi geceler!" dedim,
Sabahında da...
"Gün... Aydın olsun mu?" dedim.
Cevap yoktu...
Ben, hiç kimseyi hiçbir zaman terk etmedim!
Mevsimsiz gidişlerim vardır, bir de gelişlerim,
Hep, yeni bir umutla sevdaya asılışlarım lakin,
O yine gelirim, o, olmasa da kalırım sandı,
Fakat benim ömrüm artık zamanıma dardı,
Erken yaşının sonbaharlarına daha çok vardı, bilemedi.
Ben...
Hiç kimseyi terk etmedim!
Hep...
Nihayetinde, hepten de kuru bir yürekten ibaret değildim.
Nihayet...
Nihayet, olanca aklımla,
Gitmem gerektiğinin anların da idrakına erip, öylece, gittim.
Şimdi sen...
"Tek çare uzay!" mı dersin,

Sanki bizim dünyamız da ona ait değilmiş gibi,
Şimdi ben...
Yıllar öncemde anneme yazdığım gibi yine…
"Ey hayat!
Güneşte unutulmuş atlas kumaş gibisin.
Nerenden tutunmaya kalksam, lime lime elimde kalıyorsun!
Ya sağlam bir yamalık olsun, bir yer, sun bana,
Ya da beni öldürüyorsun!" derim,

Bilemem ama kitaplarınız şiirsiz kalır bence!
Cemre.Y.

Gitme Yarim

…Gitme Yarim..
Gitme yarim,
Öylece cayma bizden!
Ayrılıklar durağından,
Aldatılmalar limanından yeni yeni caymışım da sana gelmişim ben!
Ben ne zamandır Neşet Ertaş'ın
"Cahildim dünyanın rengine kandım"larını geçip,
Behiye Aksoy'un sesinden
"Artık, yeşerecek bir dalım yok!"ları da eleyip,
Cem Karaca'nın
"Unut beni, unut arama!"lı şarkılarını,
Seha Okuş'un…
"Hasretinle yandı gönlüm"ü
Kucağımda küçümen bir evlatla yoğurmuşum.
Ahmet Kaya'nın "Penceresiz Kaldım Anne!"sine sus koyup,
"Darılırsın yavrucağım!"ı
Yavruma ninni diye masallamış insanım hayalince sözlerini değiştirerek!
Yani öylece, kolayca Şebnem Ferah'ın

"Günaydın Sevgilim!"ine geçemedim ben!
Sonra baktım öyle sevmekle olmuyor bu sevilmeler…
"Seni unutmaya ömrüm yeter mi!"
…
Neyse…
Sen bari bir gitme lan!
Söz…
Her sabah, her akşam yeniden seveceğim seni.
Cemre.Y.

Sevdiğim

...Sevdiğim...
Ey benim sesinden vurgun yediğim.
Gözlerinde yıkık yüreğimi mühürlediğim.
Ey benim kalbi kırık mülteci sevdam.
Nefesini nefesime değdirdiğim,
Misk-i amber kokulu yarim.
Sevdiğim, sevdiceğim, ömrüm dediğim.
Söyle ne vakit dolacak sana olan hasretliğim.
Cemre.Y.

Kısa Masal

...Kısa Masal...
Yosun gözlerine yine şiirler düşmüş ey yarim,
Saçlarının güneş ışıltılarına derin hikayelerden öyküler serilmiş yine.
Söyle kim kopardı yine dudağının kenarından,
Nisan nakışlı o çok sevdiğin lalelerin gülüşünü.
Kime içinden feryat figan fırtınalar çoşarken,
Sen en soğuk bakışınla susa susa çığlıklar attın
"Kristal bir kalp olsam, en yüksekten atıverseler beni
Kim bilir kaç katrilyon parçacığa bölünür ruhum da
Ben yine de taş'ım diye kendimi diriltirim." dedin.
"Bir kelimesi ömrüme ömür katıp,
Bir kelimesi ile ecelime yaklaştıranım var benim...
Hem batınım, hem zahirim gibi." deyip deyip
Kimlere sükut geçtin ömründen ömür giderken.
Kirpiklerinin içine yine yağmurlar kaçmış ey yarim,
Saçlarının kumru kumru kumrallarına

Zor hayatların kısa masalları sığınmış yine.
Cemre.Y.

Yıllar Önce

...Yıllar Önce...
"Gönül sayfamda yoksun" diyorsun ya,
"Hiç dokundun mu,
Sağ elinle sol yüreğinin üzerine..." demiştim yıllar önce!
Senin de ödün kopmuş,
Bir daha asla dokunumamıştın yüreğine.
Şimdi mi yani...
Bunca vakit sonra yani!
Hiç zahmet etmeseydin be eski yarim,
Zira benim çoktan soğudu sana yüreğim.
Arda bir geri dönüp bakmıyor değilim tabi!
Ama ne vakit geçmişime dönsem,
Daha ilk adımımdan kırılıyor yüreğimin kemikleri.
Her odası can kırığı, her damarı aldatılmışlıklı,
Her hücresi,
"Artık, acıyacak yerin kalmadı bak ona göre!" li.
Ne gönülü, ne sayfası!
Tekne alabora olmuş çoktan okyanusun dibinde,
Liman desen...
Gazetelerde manşet halinde...
Buzulların altında, teknesini beklerken göçen,
Bir liman kalıntısı bulundu!
Arkeologların dediğine göre M.Ö. bilmem ne!
Araştırılıyor hala,
Yıllar öncesinden bir şeyler kalmıştır elbet!
Buralarda bir yerlerde,
Bir aşık ve de bir maşuk olmalı bizce!
Neyse ya neyse!
Çoktan öldük lan biz...
Hayat?
Yerli yerinde!
Cemre.Y.

Sen Yokken

…Sen Yokken…
Bil bakalım sen yokken neler oldu.
Sen yokken sen öldün.
Sevdiceğim öldü.
Bir köy yandı mesela, bir ülke yok oldu.
Yüreğimde her yer yangın yeri, her yer zelzele göçüğü!
Benim için cehennem senin yokluğunda saklıydı.
Öylece süzüldüm içinden de yine ölmedim.
Sen yokken…
Bazen ansızın boğuldum, nefessiz kaldım.
Bütün kokuları üstüme boca ettim de
Bulamadım senin o eşsiz cennet kokan teninin kokusunu
Bazen sınırsızlığın sınırında buldum kendimi.
Oysa sen benim başaramadığım en büyük kaçışımdın.
Sen yokken bir kere daha kaçtım aşka ama
Yine kaderim etti edeceğini, yine olmadı.
Sen yokken sevmeyi çok özledim
Ve sevilmeyi…
Ben sana meftundum eski yarim bir daha da kimseye güvenmedim.
Cemre.Y.

Oysa

…Oysa… Oysa... Terinin kokusu, misk-i amber'im... Teninin dokusu, cennet yatağım... Gözyaşının damlasını yuttuğumdaysa, Zemzemimdin be yarim. Ben artık cennette değilim! Dünyaya hiç hoş gelmedim. Cemre.Y.

Mezar Taşı

...Mezar Taşı...
Toprağını sulamamışlar, ben gelmeyeli,
Başucundaki, zambaklar çoktan solmuş!
Ayakucundaki, arsız otlar bile çürümüş!
Ah be sevgili,
Ben nasıl da, terk ettim seni!
Oysa bana,
Toprağın bile misler gibi, zambaklar kokuyordu.
Vaadindeki cennetler gibi kokuyordu,
Artık adının bile silinmiş olduğu mezar taşın!
Anladım...
Sen,
Sadece bana,
Zambak kokulu,
Sen,
Sadece bana,
Cennet kokuluydun be yarim.
Ben,
Sadece sana,
Hiç bilinmedik çiçekler kokuyordum be yar!
Cemre.Y.

Sen Yoksan

…Sen Yoksan… Demiştim ya sana hani! Sen, benden gidersen, Hiç kimse sen gibi tutmaz ellerimden, Ve Öpmez dudaklarımdan! Ne tuttular elimi sen gibi, Ne de öptüler dudaklarımı! Sahi, Ben.. Seni hiç aldatmadım, değil mi? Yarim… Yanında yer aç bana da! “Sen yoksan! Olmayacaksan! Ve tutmazsa hiç kimse hala, Ellerimden ve dudaklarımdan?” demiştim ya sana. Bil işte be! Zambak kokulu, Ya da çoktan ölmüş de, Artık, çürümüş et kokulu yarim ben sözümdeyim. Ölüyorum yavaş yavaş sensizlikten Ya da hiç kimsesizlikten! Cemre.Y.

Yüreğim Çizildi

…Yüreğim Çizildi… Rüzgar saçlarının kokusunu getirdi yarim, yüreğim çizildi.  Yağmur olup gözyaşımın tuzunu kondurdum dudaklarına. Cemre.Y.

Bekliyordur

…Bekliyordur…
Belki de aşk…
Gül dalında goncadır henüz...
Yarinin gelip…
Ona güller açtırmasını bekliyordur!
Cemre.Y.

Yar Dediğin

...Yar Dediğin...
Yar dediğin seni yardan attıysa seni
Tutmadı diye rüzgara gücenmeyeceksin.
Eyvallah deyip yeni bir ömrü seçeceksin.
Cemre.Y.

Yutkunamam

…Yutkunamam…

Gırtlağıma kadar "Sen" doluyum,

Bir yudum daha…

"Aşk" olacak halim yok!

Sen boğazımda kaldın ey yar...

Artık sen bile gelsen

Yutkunamam senin yokluğunun üstüne... Cemre.Y.

Yürekçe

…Yürekçe…
Çok dil bilmem ben!
Yürekçe severim seni.
Cemre.Y.

Çok Özledim

...Çok Özledim...

Yarimin sol yanında, başımı göğsüne yaslayıp,
Kokusunu en büyük nefesimle ciğerlerime çekip,
Kedi gibi sokulmayı, kalbinin atışlarını ninni saymayı,
Bana sarılmış kollarının sıcaklığını, ateşini hissetmeyi,
"Beni seviyor musun?" gibi saçma sapan
Kadınca sorularla sıkıştırmayı,
Sanki bakışında, duruşunda, sarılışında,
Öpüşünde, nefesinde, gözlerinin içinin gülümseyişinde
Ve daha birçok paylaşımında aslında binlerce kez hissettiğimi,
Gıcıklık olsun diye cümleye dökmesi için ikide bir sormak!
Yani aslında…
Normal bir kadınım demeye çalışmak ki o da biliyordu
Ki o da biliyor "Arıza" sıydım.
Özledim, çoookkk özledim.
Ben sevilmeyi çok özledim.
Cemre.Y.

İyi Değilim

…İyi Değilim…
Bugünlerde iyi değilim...
Hem de "Hiç!" olanından!
Oysa ben her sallandığımda salıncağımda,
Sana salınıyordu ruhum!
Kaybetmek üzereydim benliğimi,
Kendimi sende buldum.
Sonra kellesiz cellatlar kesiverdiler bizim yüreklerimizi,
Her birimizi ayrı dağların eteklerine savurdular!
Yar kokusundan evvel idi evlat kokusu,
O bile kalmasın diye ciğerimi de dağladılar.
Yarim, yarim dedikçe, yaram oldular.
Artık ne halleri varsa görsünler.
Cemre.Y.

Güven Bana

…Güven Bana…
Sonra ben ona dedim ki;
"Yarim ben okyanusa düşsem,
Sen beni piranalardan korursun.
Afrika'nın balta girmemiş ormanına düşsem,
Sen beni canavarlardan korursun.
Olmaz ama!
Ola ki sen korkacak olsan,
Ana gibi sakınır kollarım ben seni.
Güveniyorum sana,
Güven bana.
Cemre.Y.