Hoş Geldin Lan Yaşamak

...Hoş Geldin Lan Yaşamak...

Belki de...

Hiç yoktan karşına çıkan bir çiçeğin özüdür hayat.

Uzanıp usulca koklasan,

Sanki küçük bir top renk kondurmuşsun gibi,

Burnunun ucuna konuverir polen taneleri.

Yüzünü güneşe dönüp gülümsersin sebepsiz.

"Hoş geldin lan yaşamak." dersin.

Seversin işte, yine, yeniden seversin.

Cemre.Y.

Belki

...Belki...

Belki bir gün omuzlarına konan kelebek kanatları uyandırır seni.

Yeni günün, yeni güneşine, yepyeni bir senle uyanırsın belki.

Bakışların ışıldar gökyüzüne bakarken,

Dudaklarının kenarındaki tebessümün gülümser belki.

Kaderinin çarklarını yeniler, hayata yeniden başlarsın belki.

Cemre.Y.

Kim Bilir?

...Kim Bilir?...

Kaç gündüzden kaç tane daha ışık kurutmalıyım

Doğru biz'e...

Tam zamanında yeniden kavuşabilmek için?

Kaç geceden kaç tane daha yıldız tozu toplamalıyım

Gece gündüz birbirini seven

Sevgisinden şüphe edilmeyen sevdaya bulaşmak için?

Kim bilir?

Cemre.Y.

Yağmurun Da Kokusu Değişti Bu Aralar

...Yağmurun Da Kokusu Değişti Bu Aralar...

Çatımın bacası söküleli beri,

Odamın renkleri değişeli beri,

Yağmurun da kokusu değişti bu aralar.

Sararıp kuruyan yapraklar,

Ağaçların dallarına veda ederek,

Rüzgarlarla salınırken,

Çim rengi çimenler büyümeye başladı yeniden.

Hani böyle bahar desen bahar değil lakin,

Sanki kış çok uzakmış gibi bu havalar.

Güllerim yeniden tomurcuklandı misal,

Kokusu desen sanki yaz gibi.

Öyle işte,

O güzel günler sanki yola çıkmış gibi.

Cemre.Y.

Bir Şey Var, Umuda Dair Bir Şeyler

...Bir Şey Var, Umuda Dair Bir Şeyler...

Orada, tam da kalbimin tam ortasında,

Bir şey var, umuda dair bir şeyler.

Sanki böyle...

Hani her zamanki gibi,

Çim adamının olmayan saçlarını sularken,

Birden bire,

O ufacık tohumların çimlendiğini görmek gibi bir şey.

Hani böyle hayata,

Yeniden yenilenmeye çalışan yama gibi bir şey.

Umuda sarılıp, geleceğe hayallenmek gibi bir şey.

Alnını güneşe doğru dikleştirip,

Gözlerinin içini ışıkla doldurmak gibi bir şey.

Cemre.Y.

Lakin Kalp Bu, Unutamıyor İncindiği Yeri!

...Lakin Kalp Bu, Unutamıyor İncindiği Yeri!...

Daha güneş bile sabaha uyanmamışken,

Düş'ümde gördüm yine seni.

Ne çok zaman geçmişti oysa, seni böyle görmeyeli.

Sen beni, yine, çok özlemişsin belli.

Yoksa öyle uzaktan göz ucuyla süzmezdin beni.

Öyle utangaç titreşirken göz kapakların,

Ağustos sıcağı gibiydi gözlerin.

Sanki "Gel." desem uçarcasına konacak gibiydin yamacıma.

"Kal." desem sarılacak gibiydin kaburgalarımı çatlatırcasına.

Lakin kalp bu, unutamıyor incindiği yeri!

Ki zaten onca uykusuz geçen gecelerden sonra,

Uykulu gözlerime ağır geliyordu kirpiklerim.

Ne sen bana tam gelebildin,

Ne de ben seni yeniden yüreğime sığdırabildim.

Cemre.Y.

Yeniden Sevelim, Hiç Yoktan Sevmeyi Sevelim

...Yeniden Sevelim, Hiç Yoktan Sevmeyi Sevelim...

Nihayet rüyası yaşanılası geçen bir geceden sonra,

Sabahına gülümsemelerle uyanılan bir gündeyiz.

Kaç zamandır nefesimiz bile kavrulmaktaydı,

Yıkanır yıkanmaz bile yeniden oluşan terden, nemden,

Yapış yapış iklimden bıkmıştık artık.

Nihayet çay ile kahveyi aynı anda yapacak kadar mutluyum bu sabah.

Hadi gel...

Yeniden sevelim.

Hiç yoktan sevmeyi sevelim.

Cemre.Y.

Neyse Gülümseyelim Bari

...Neyse Gülümseyelim Bari...

Taze kesilmiş çimen kokusuyla uyandım yeni güne.

Gündüzü yaşadığım kabustan sonra,

Gecesi gördüğüm rüyaları hatırlamıyorum çok şükür.

Sabah sabah domatesli pirinç pilavı düştü aklıma

Hatta biraz da zencefil de kattım.

Mükellef bir kahvaltı yapmayalı ne kadar oldu acaba?

Ne çok severdim oysa peynirin her çeşidini,

Zeytinin her rengini sunum sunum kendime sunmayı.

Neyse gülümseyelim bari.

Gülümseyince o da, bu da, hepsi de geçmiş oluyor nasıl olsa.

Cemre.Y.

Nem Yapışığı

...Nem Yapışığı...

Düş yorgunluğuyla geçen nem yapışığı bir geceden sonra

Uykusu yastığına yapışmış derin bir mahmurluk var üstümde

Yeniden uzansam yatağıma rüyası kabus olur

Güne günaydın desem günü dalgın olur.

Ya en sadesinden bir kahve

Yahut en demlisinden bir çay?

Zira yaşamak lazım, hem de inadına!

Cemre.Y.

Yeniden Gülümse Hayata, İnadına!

...Yeniden Gülümse Hayata, İnadına!...

Ey benim canının içi ciğerinden kırılmış yüreğim,

En çok sen bilirsin halbuki, yeterince özlüyorsan özleneni,

Değiyorsa hani özlemelerin her haline,

Yeter ki yola çık

İmkansızlıklar durağını geçip,

Olasılıksızlıklar zincirini de aşınca

Gayri deniz de senin, kum da, kumsal da.

Hatta az daha kordon boyu sahil yanlarının hemen ötesinde

Sana gülümseyerek upuzun kulaç kulaç sarılır sana.

Tam da beklenilenlerin beklenmez olduğu son durakta

Razıysan gel sarıl koynuma der,

Güneş de benim, deniz de,

Hatta belki yeterince mutlu yolcularsam seni,

Yorgun geçmişini de geçmişine bırakırsın.

Hatta...

Belki evinin penceresinden ışıldayan ay olurum da

Bir yıldız düşürürüm sana, dilekler tutarsın gülümseyerek.

Öperim omuz başlarının mutlu güneş yanığından.

Hadi şimdi yeniden gülümse hayata, inadına!

Cemre.Y.

Kardelen

...Kardelen...

Bembeyaz gelinliğini giymiş de,

Yanaklarından zülüflerini sallandırmış gibi,

Salım salım salınmakta

Karşımdaki çam ağacı.

Oysa sabahın en erken saatinde,

Binamın dış kapısından çıktığımda,

Karşılamıştı beni kardan yollar.

Daha hiç ayak basılmamış,

Tek bir adım dahi atılmamıştı ya,

Bana düşmüştü o karlı yollara iz bırakmak.

Üşüyordum üşümesine de,

Çam ağacını es geçmek de olmazdı yani.

O bana gülümsedi, ben ona.

Günaydınlaşırken bir de ne görsem.

Tam eteğinin dibinde birkaç kardelen!

Durduk yere hayallendim yeniden.

Dedim ki kendi kendime;

Uçurum boylarına gitmeden geliyorsa kardelen,

Dileğimi diliyorum...

"Aşk!" olsun tam olsun.

Cemre.Y.

Hoş Geldiniz

...Hoş Geldiniz...

Hayyam iken Şems,

Şems iken Mevlana,

Mevlana iken Meryem Ana,

Meryem Ana iken safi kul'um ben!

Velev ki hepsini,

Ayrı ayrı ayrıcalıklarıyla tanıyorsanız,

Beni ezelden beridir biliyorsunuz demektir.

Peki madem,

Ruhuma yeniden hoş geldiniz.

Cemre.Y.

Anason Kokusu

...Anason Kokusu...

Kim bilir kaç mevsim geçmiş ömrümden,

Şöyle derin bir nefes ile,

Anason kokusunu,

Burnumun direğine hızmalamayalı!

Artık değiştirmeliydim kaderimin hırkasını.

"Yoksulluksa, madem dibine kadar,

Yoksunluğu hele hiç sorma,

Taaa arşı aleme kadar!" deyip,

Oturduk yeni yılı kutluyoruz ben, keyfim ve de kahyası!

Cemre.Y.

Seni Unutmak

...Seni Unutmak!...

Ne zaman kalabalıklara dalsam,

İlla ki seni soruyor ya birileri...

"İyidir inşallah!" diyorum lakin,

Bitmiyor senli soruları!

Susup kaçıyorum hemen evime.

Sarılıyorum yalnızlığımın omuz başlarına.

Teselli ediyorum kendi kendimi.

Ertesi günün sabahındaysa,

Göz pınarlarımda tuz taneleri,

Dilimde, damağımda paslı demir tadıyla,

Ne çayın çaylığını anlayabiliyorum,

Ne de kahvenin kahveliğini!

En zoru da,

Hani nicedir seni unutmuştum ya,

Unuttuğumu unutturuyorlar bana.

Şimdi işin gücün yoksa,

Gün geceye karışmadan,

Yine, yeniden seni unutmak!

Cemre.Y.

Dua

...Dua...

Ben...

Seni...

Allah'la yeniden barışıp,

Sana da, bana da...

Yeniden dua edecek kadar sevdim!

Yetmez mi?

Cemre.Y.

Yani Geçmiş İşte!

...Yani Geçmiş İşte!...

Bazı insanların,

Artık hayatınızda yer almasına gerek yoktur.

Özlemek gibi bir hataya düşerseniz,

Hiç değişmeyeceklerini aklınızdan çıkartmayın!

Siz, her geçen gün bile değişip yenilenirken,

O, yerinde sayıyor olacaktır.

Yani geçmiş işte!

Bırakın geçtikleri yerde kalsınlar!

Cemre.Y.

Geçip Gittiler

...Geçip Gittiler...

Ne de kolay herkese!

Geçmişleri kapatmak...

Yeniden hayatı yaşamak.

Hem de yormadan, kasmadan "Vur dibine!" misali!

Oysa geçtiler ve gittiler ama!

Kanırta kanırta, kanata kanata geçip gittiler.

Cemre.Y.

Mutlu Yıllar

...Mutlu Yıllar...
Hayat...
Her şeye rağmen!
Yaşamayı hak ediyor bence.
En azından...
"Nefes alıp verdik,
Geçti, bitti." diyecek kadar ucuz olmamalı!
İnadına yaşamak, inadına hayat!
Şu saatten sonra,
Gelene...
Hoş geldin,
Gidene...
Kapı zaten kırık.
Bahar yüzlü gözlerimizden,
Güneş ışıltıları saçılan gülüşlere ihtiyacımız var!
Mutlu yıllaaarrr!
Cemre.Y.

Yeniden Doğarım Sevgilim

...Yeniden Doğarım Sevgilim...

Ben sana "Yar!" dedim...
Oysa "Yar!"dan büyük yaralarım vardı benim.
Kapattım, kilitledim de geldim.
Ben, senden önceki,
Sensizliklerle dolu bütün hayat hikayemin,
Cümlelerini, hecelerini ve harflerini,
Kapattım, kilitledim de sana geldim.
Sen olmaya geldim.
Sen diye biri olunca,
Ben...
Yeniden doğarım sevgilim!
Cemre.Y.

Doğmak Vakti

...Doğmak Vakti...
Nicedir...
Çocukluğumdan beridir biriken,
Uykusu eksik gecelerimin,
Düş kırıklarıyla beraber,
Diş kırıklarını da bir heybeye doldurup,
Söküp attım sonunda!
Şimdi, hayata, hemen, en ilkinden doğmak vakti.
Cemre.Y.