Yalan Gülüşler

...Yalan Gülüşler...

İsmiyle müsemma gül kıvrımlı gamzelerinden içtim,

Yalan gülüşlerin kahkahasının son durağındaki o hain bakışı.

Cemre.Y.

Alışırsın

...Alışırsın...

Geçen gün,
Galata'da yüzünü dönmüş bana,
Kirpiklerini kapatmış üzerime diye üzülmüştüm oysa!
Bilemezdim ki beni,
Bahçesine baharlar çoktan gelmiş,
Yanaklarında gül gamzeleri açan o diyarlara göndereceğini.
Öyledir bazen hayat.
En vazgeçemediklerinden vazgeçer,
En alışamam dediklerine alışırsın.
Cemre.Y.

Ve Seni Seviyorum

...Ve Seni Seviyorum...

Sevilmelerin ertesindeki
Kısa süre sonra buluşmak üzere
O ilk ayrılık sonrası,
İlk karşılaşmamızın,
Kendini tutamayan ilk gülümseyişindeki
O gamzelerin var ya sevgilim,
Portakal çiçekleri gibi kırılgan, naif,
Asalet açıyorlar zemheri ayazında,
Temmuz güneşi doğuyor tenime...
Sen soluyorum buram buram!
Ve seni seviyorum!
Cemre.Y.

Onun Gülüşleri

…Onun Gülüşleri…
Gülümseyişindeki gamzeler portakal çiçekleri kokardı ya!
Hele bir de sen onun gülüşlerini görsen.
Cemre.Y.

Canım Yanıyor

…Canım Yanıyor…

Kuytu köşelerinde yanmak yok cehennemin!
Kimseleri sevindirmeye mahal yok!
Canım yanıyor cancağızım...
Hem de çookkk!
Bir yanım sessiz çığlıklarıyla haykırıyor evrene
Ama!
Ben bunların hiçbirini hak etmedim!
Dudağımın sol gamzesine çeken alaylı bir gülümseme
Artık..
Ne yapsan,
Ne yapmasan,
Beni,
Benden yok edemeyeceksin.
Cemre.Y.

Sonra Yarın Oldu

...Sonra Yarın Oldu...
Dün gece, bütün geçmişimi çöpe attım.
Tek bir damla yaş akıtmadım gözümden.
Artık olmayanlardan, olamayanlardan,
Hiç olmayacaklardan,
Hükümlü değil geçmişimin kırgınlıkları.
Sonra yarın oldu.
Yüzümdeki çizgilere inat,
Güzel gülümsemeler takındım ruhuma.
Gamzeler kondurdum yanaklarıma.
Bundan sonra hayat düşünsün.
Cemre.Y.

Yeter Ki Yüzü Gülsün Diye

…Yeter Ki Yüzü Gülsün Diye…
Ve sonra…
Bir ses duyarsın taa uzaklardan…
Yanındadır o ses'in sahibi…
Yüreğiyle yüreğindedir…
Geceden kara hüznündeki güneşindir o anda!
Uzaklardan da olsa, çırpınırsın,
Çareler, çözümler ararsın.
Yeter ki yüzü gülsün diye.
Çünkü o gülünce,
Yosun gözleri maviye çalar,
Işıltısı güneş gibi aydınlatır.
Çünkü o gülünce,
Dudağına yakın yerinde yüzünün,
Gül kıvrımlı gamzeler açar,
Renkleri bahar gibi ışıldar.
Cemre.Y.

Yeter Ki Sen Sabret

...Yeter Ki Sen Sabret...

Ey benim...
Saçlarının her tanesine,
Teker teker mutlu hayaller ektiğim.
Ey benim...
Kaşlarının gün dizimine,
Birer birer umutlu rüyalar dizdiğim.
Ey Benim...
Kirpiklerinin her teline,
Tane tane hevesli akışlar ektiğim.
Ey benim...
Gözlerinin irisindeki her bir yosun haresine,
Çoğar çoğar bol ışıltılar dilediğim.
Ey benim...
Yanağındaki gül gamzesi çıkınca,
Ciğerimin baş köşesinin derin bir nefes alışı.
Ey benim...
Sevinçlenince dudaklarının kalp çizimine,
Ömrüme ömrü katanım.
Her kim ki...
Sen...
Bunca güçlü duvarların ve kalelerine rağmen,
İçindeki yangını görmeyip,
Ömrüne nazar ediyorsa,
Nazarıyla çatlasın da...
Artık,
Senin için, dışın, yoksun kalmasın.
Ey benim...
Bir damla gözyaşında boğulduğum,
Yüreğinin tek bir sevinçli atışına kurban olduğum.
Sakın sen de Zümrüdüankalığa soyunma ha!
Daha ben varım!
Sağında, solunda, önünde, arkanda!
Sen söylemesen de ben, yetişirim imdadına.
Ömrümüzün ara ara, aralıklarını da,
Törpü törpü törpületiriz elbet bizi yok sayanlara.
Yeter ki sen sabret, yılma, yıkılma, kanma!
Ömürlerimizin ömrümüzce borcu var bize
Gelecek o güzel günler daha!
Cemre.Y.

Gülümsüyorum İşte

...Gülümsüyorum İşte...
Sana...
Şöyle denize sıfır!
Kenarında iki küçük kayığın bağlı olduğu,
Hani olur da boğulmaktan korkarsın diye de,
Az ötesinde küçük bir adacığın olduğu,
Yabancısı olmadığım bir toprağın,
Ciğerlerine kök salmış,
Lila rengi bengonvillerin çiçeklerinden birinin,
Öz içinden yazıyorum sevdiğim!
Artık merak etme beni!
Nicedir, niceyim diye.
Küçük bir operasyonla,
O koskocaman kalbimi öldürdüm işte!
Gayrı bundan sonra kıyamet mi kopar,
Nuh tufanı yeniden mi doğar,
Yoksa dünya mı soğur yeniden,
Umurumda bile değil.
Bak...
Ben, hala, bu hayata, inadına,
Gülümsüyorum işte!
Buz rengi goncalar açıyor gamzelerimde.
Cemre.Y.

Seviyorum Seni

...Seviyorum Seni...
Onu, bunu, şunu bilmem ama...
Bu burnumun direğindeki sen kokusu var ya...
İşte o...
Çok hoşuma gidiyor biliyor musun?
Hani böyle Ağustos'a veda ediyorken,
Sarmaş dolaş terimizi, tuzumuzu umursamadan,
Yılmış, yıkıntılarından,
Öperken ben...
Eski ve yeni yaralarından,
Dolaşamayan damarlarından öperken,
Sen...
Yüzünde açan gül gamzelerine hani,
Ömrünün en lale mevsimlerinden,
Binbir renkli mevsimler açıyor ya!
Ben, işte...
Bütün mevsimlerinden ayrı ayrı,
Apayrı, seviyorum seni...
Cemre.Y.

Yeni Yıldızlar

 ...Yeni Yıldızlar...

Gülüşünün,
Gül kıvrımlı gamzesinde saklıydı
Yüreğinin bunca vakit,
Sanki hiç okşanmamış da
Şimdi,
Usul usul saçlarını tarayıp,
Taaa....
Yüreğine değen ellerin heyecanı.
Işıldayıverdi gözleri,
Zifiri yalnızlığına teker teker
Yeni yıldızlar asmaya başladı.
İçinde bir yerlerinde...
Dost elinin ne kadar ılık olduğunu hatırladı.
Yarın başka bir hayata doğacaktı.
Cemre.Y.

Mutlu Beyaz Güvercinler

...Mutlu Beyaz Güvercinler....
Uzak coğrafyaların, yakın iklimlerinden,
Ilık bir yaz meltemi salınıyor saçlarımda şimdi.
Yüzümde...
Uzunca bir zamandır, yerini unutmuş bir gülümseme!
Ki artık deniz de çok uzaklarda sayılmaz bence.
Ve bence...
Yalnızlık o kadar da dokunmuyordur artık ruhuma.
Şuraya da...
Güneşi...
Yanaklarının gül gamzesinde batırmış,
Mutlu beyaz güvercinler çizelim mi,
Ruhunu sevdiğim çocukluğumun sevinci...
Cemre.Y.

Hediyem Olsun

…Hediyem Olsun… Burnumun direğine, Yine sızı olduğundan beridir, Artık her akşam yeşil çay demliyorum. Seni özlediğim hiçbir geceyi unutmayayım diye. Senin saçlarını kokladığım o son kokunu, Senin gözlerinin içinde gördüğüm o son yosunu, Senin dudaklarının kenarında öptüğüm o son gamzeni, Unutmamak için o son günü! Artık akşamları yeşil çay demliyorum. Bu da benim sana, Sen beni unuturken hediyem olsun! Cemre.Y.

Can Parem

...Can Parem...
Gözlerinin yosun yeşilinde,
Ömrümün tüm zemheri ayazlı kara kışlarını erittiğim!
Yüzünün gül gamzesinde,
Ömrümün tüm karanlığını güneşle yamaladığım!
O kalp dudaklarının gülümseyişinde,
Ömrümün tüm acı sözlerini neşeli bir şarkıyla unuttuğum!
Burnun ucunun her müziplik hareketinde,
Ömrümün tüm burnumun direğindeki sızıları avuttuğum!
Hayata dair her mavili güzel eyleminde,
Ömrümün tüm kötü günlerini silip yeni bir ömre tutunduğum!
Ey benim can parem...
Dilerim ki...
Seni bana yazan, kader...
Bütün kaderini,
Gönlündekini gönlündeki gibi gönlüne denk eylesin!
Sevsin be, bizden başka biri bari bizi, özünden sevsin.
Cemre.Y.

Oy Benim Hissiz Yüreğim

...Oy Benim Hissiz Yüreğim...
Ne vakit sevdaya meyl edip,
Bir sevgilinin gamzelerinde gül reçelleri yapmaya heves etsem,
Ya bir kıta kökten yanar hiç olmayacak bir zamanda,
Ya da bir ülke göçer en iktidarsızlığından!
Ne vakit canımın içini hissetmeye meyl edip,
Hiç yoktan ömrüme bir insan dahil etmeye meyletsem,
Ya bir şehir fırtınaya yakalanıverir ansızın,
Ya da bir ilçe çöker heyelandan.
Yüreğimin mahallesine dönerim ıssız, ıpıssızca!
Kapıma selam eyler, anahtarı çevirir girerim içimden içeri.
"Ey benim mülteci göçebeliklere meyilli yalnızlığım." derim kendi kendime...
"Yine geldim madem beş duvar ortasına, hoş geldim diyelim." derim.
Hava epeyce bir hayli ayaz...
Günlerden yine zemheri.
Şöminemizde yok ki şöyle odunları çıtır çıtır yanarken kuzu postuna uzanıp,
Sevgilinin kadehinden sıcak şarap içsek!
Neyse şiir yazıp, şiirsel ısınalım bari biz!
Oy benim hissiz yüreğim, donuyorsun, ölüyorsun, farkında değilsin!
Cemre.Y.

Pazar Sabahım

...Pazar Sabahım...

Ey benim saçlarına güneş yaprakları astığım,

Ey benim yanaklarının gül gamzesine sevinçli buseler bıraktığım,

Ey benim yeni güne huzurla uyandığım pazar sabahım.

Günaydın ömrüm sana da günaydın.

Cemre.Y.

Üşümüşüm

...Üşümüşüm...
Ey benim...
Nisan zülüflü Temmuz düş'üm,
Gül gamzesinin çukurundan ömürler öpüşüm.
Ey benim...
Zemheri bakışlı Ağustos gülüşüm,
Yosun kokulu saçlarından güneşler örmüşüm.
Ey benim...
Gönül yaram, yürek sevdam,
Ey benim...
Yosun gözlüm.
Ben senli her mevsimin içindeyken bile,

Her daim yaz ortasındaymışım...
Ama sensizliğe hep üşümüşüm.
Cemre.Y.

Benim Bayramım Sensin Bil İstedim

...Benim Bayramım Sensin Bil İstedim...

Güneş ışıltılı saçlarına burnumu gömüp,
Her bir telinden, yaseminler, zambaklar,
İğde çiçekleri, nergisler, hanımeliler,
Leylaklar, sümbüller kokladığım.
Yosun gözlerinin derin okyanuslarında kulaç atarken,
Yüzünün her zerresini, gülüşünün gamzesini,
Boynunun, omzunun, sinenin,
Yüreğinin her bir ben tanesini ezber çektiğim.
Benim bayramım sensin bil istedim.
Misal sen şimdi gittin ya...
Omzumda saçlarının kokusu,
Sehpa da ellerinin dokunuşu,
Halılarımda ayaklarının izi kalmış.
Birkaç gün de öyle bayram ederim.
Cemre.Y.

Bana Biraz Sen Gerek...

…Bana Biraz Sen Gerek…

Yıpranmış yürekler denizi doldu ortalık.
Kimi sevsek bir yanı hep kırık.
Alıp başımı gidesim var o uzaklara
Bana biraz sen gerek!
Bana biraz...
Kar sessizliğinde nefesini dinlemek,
Gülüşünün gamzelerinde huzurlanıp,
Yıldızlı gecelere uzanıp,
Bana biraz sarılmışlığa uyanmak gerek.
Cemre.Y.

Laleler

…Laleler…
Hiç değilse içimin içi, yüreğimin tek çiziği,
O kalp dudaklarının içine kocaman gülüşlerini sığdırıyordu!
Hiç değilse,
O gülerken, gamzelerinde,
Lale'ler zamansız açıyordu.
Bence bu bile...
Birkaç zamanlık süre daha, bana yaşam sanatı sunar!
Cemre.Y.