Sevmeye Çok Seviyorum Ama

...Sevmeye Çok Seviyorum Ama...

Ne zaman balkonlardan sarkan
Rengarenk çiçekler görsem sen gelirsin aklıma.
“Çiçekleri çok seveceksin kızım.” derdin.
“Ama suya boğmayacaksın.” ı ekleyerek.
Hala sevmeye çok seviyorum ama
Boğmamayı beceremiyorum bir türlü.
Ne çiçekleri ne de sevdiceklerimi
Fazla sevgimle boğmamayı beceremiyorum.

Cemre.Y.

Köşe Başı Yalnızlıklarım Var Benim!

...Köşe Başı Yalnızlıklarım Var Benim!...

Koca bir ömrün yarısından fazlasını,

Yalnız uyuyup,

Yalnız uyanılan günlerle geçirmiş olmama rağmen!

Bazı günlerin sabahına uyandığım,

Köşe başı yalnızlıklarım var benim!

Gün...

"Günaydın." desem değil.

"Boşver yum gözünü yastığa!" desem değil.

Yatak odamın kapısından köşeyi dönüp hole geçerim.

Mutfağın kapısından köşeyi dönüp ocağa giderim.

Bu sefer içmeyiveririm sade kahvemi.

Çaydanlığın altını yakıp,

Salonumun kapısından köşeyi dönüp,

Her zamanki oturduğum koltuğa oturup,

Köşe başı yalnızlığımın şiirini yazıp geçerim.

Öyle yani!

Köşe başı yalnızlıklarım var benim.

Cemre.Y.

Farkında Değilim

...Farkında Değilim...

Dünya denen bir kapsülün içindeyim,
Nicedir, gün ne zaman doğmuş, ne zaman batmış,
Günlerden hangi gün, aylardan hangi ay farkında değilim.
Sanki gemimiz su almış da ben, suya ilk atılan fazlalık gibiyim.
Cemre.Y.

İyiyiz Böyle

...İyiyiz Böyle...

Uzun yalnızlıklar ertesindeysen

Bir vakitten sonra insan sesi kaldıramaz oluyor insan.

İlk başlardaki çocuk cıvıltılarına hasret zamanların geçince,

O da fazla geliyor sonra sonra.

Evine çekilip sarılıyorsun omuz başlarına.

Ben ve yalnızlığım iyiyiz böyle.

Cemre.Y.

Ecelsiz De Ölüyor İnsan

...Ecelsiz De Ölüyor İnsan...
Ecelsiz de ölüyor insan hem de diriyken birçok kereler.
Ömrüne haylice yük gelen uzunca bir vakit sonra,
An geliyor ki önüne yine koyuyor insan, düşünce çakıllı şapkasını!
Hem de bu sefer öyle daha da fazla deliği açılmasın diye,
Öyle özene bezene de değil ha!
Öylece fırlatıveriyor geçmişini, geleceğini,
Şimdi'si pek olamadı zaten.
Artık bağdaş da kuramadığından,
Rahatsız diz kapaklarının üzerinden yere fırlatıyor fütursuzca!
Öylece durup düşünüyor insan.
Bunca ömrünü yetmeye çalışıp yetemediklerine serdin.
Şunca ömründe hiç de ulaşmaya yaklaşamadığın hayallerinle!
Sorsan hiç de iyi değildin hiçbir konuda.
O halde daha neyin tasasında olasın ki!
Bundan gayrı ömrüne elzem olan,
Mademki ömür dediğin şey artık nefes almaktan ibaret,
Ki mademki hala da ölmediysen,
Hiç yoktan mutlu olacaksın doğan güneşe!
Sana lazım olan...
Bir lokma ekmek, bir hırka, bir de ayağını saran postalların işte.
Nasılsa hayat bildiğini okuyor hiç acımadan
Nasıl bir inatsa, artık bu neyin kiniyse
Dönüp bakıyor ki boşuna harcadığı o koca bir ömre,
Kırpılmayan ne kalmış ki geleceğinden...
Alevlendiriyor düşünce çakıllı şapkasını.
Bir sigara daha yakmadan önce
Sondan başlıyor şiir diye kelam ettiklerini okumaya!
Sonra bir de üşenmeyip...
(Tam da şöyle...)
Sonra bir de üşenmeyip...
Sondan başlıyor şiir diye kelam ettiklerini okumaya!
Bir sigara daha yakmadan önce
Alevlendiriyor düşünce çakıllı şapkasını.
Kırpılmayan ne kalmış ki geleceğinden...
Dönüp bakıyor ki boşuna harcadığı o koca bir ömre,
Nasıl bir inatsa, artık bu neyin kiniyse
Nasılsa hayat bildiğini okuyor hiç acımadan
Bir lokma ekmek, bir hırka, bir de ayağını saran postalların işte.
Sana lazım olan...
Hiç yoktan mutlu olacaksın doğan güneşe!
Ki mademki hala da ölmediysen,
Mademki ömür dediğin şey artık nefes almaktan ibaret,
Bundan gayrı ömrüne elzem olan,
O halde daha neyin tasasında olasın ki!
Sorsan hiç de iyi değildin hiçbir konuda.
Şunca ömründe hiç de ulaşmaya yaklaşamadığın hayallerinle!
Bunca ömrünü yetmeye çalışıp yetemediklerine serdin.
Öylece durup düşünüyor insan.
Rahatsız diz kapaklarının üzerinden yere fırlatıyor fütursuzca!
Artık bağdaş da kuramadığından,
Şimdi'si pek olamadı zaten.
Öylece fırlatıveriyor geçmişini, geleceğini,
Öyle özene bezene de değil ha!
Hem de bu sefer öyle daha da fazla deliği açılmasın diye,
An geliyor ki önüne yine koyuyor insan, düşünce çakıllı şapkasını!
Ömrüne haylice yük gelen uzunca bir vakit sonra
Ecelsiz de ölüyor insan hem de diriyken birçok kereler.
Cemre.Y.

Çok Fazla

…Çok Fazla… Bu kadar yalnızlık çok fazla değil mi tanrım? Doğru insanı karşıma ne zaman çıkaracaksın! Cemre.Y.

Neden Ki?

...Neden Ki?...
Tanrım, sevdanın bu derecesi çok fazla ama ya!
Ben çağlayan misali akmak isterken...
"Lal" olup...
"Sus!" malıyım öyle mi, neden ki?
Cemre.Y.

Gidiyorum

…Gidiyorum…
Ben tırmanmaya çalıştıkça
Önüme yeni duvarlar ören hayat karşısında...
Yapabileceğim fazla bir şey kalmamıştı.
Şimdilerdeyse çıkmaz sokaklarımın sonunda
Karşıma çıkan çıkmaz basamaklara
Koca bir avazlık küfür savurup,
Arkamı dönüp gidiyorum.
Cemre.Y.

Gereksiz Anlam

...Gereksiz Anlam...

Hayat aslında tam bir orospu çocuğu da...
Biz hep, fazla gereksiz anlam yüklüyoruz.
Cemre.Y.

Hepsi Bu

…Hepsi Bu…

Gerçeğin gerçekliğine

Soyutluğu fazlasıyla yaşamış olanlar inanamazlar!

Gerçeksin ve ben sana inanamıyorum hepsi bu! Cemre.Y.

Eskisi Kadar

…Eskisi Kadar…

Verdiğin "Değer"

Eğer etmiyorsa artık

"Eder!"

Fazla da uzatmanın alemi yok belli ki...

Artık ne yapsan, ne yapmasan

Sandığın gibi,

Eskisi kadar etmez çünkü… Cemre.Y.

Olabilir

…Olabilir…

Yeterimden fazla yorgunumdur belki

Bütün bulmacaların sonuçlarını

Ezberden çözüyorumdur

Belki!

Artık kelam tüketmek istemiyorumdur.

Olamaz mı, olabilir! Cemre.Y.

Deneme Yayını

…Deneme Yayını…
Artık hayatıma;
"Deneme yayının fazla uzun sürdü,
Artık ya doğru düzgün başla
Ya da nihayet bit!" demek istiyorum.
Cemre.Y.

Birlikte Yaşlansak

…Birlikte Yaşlansak… Canım... Bu kendi yaşam alanlarımızı yaşamamız, Fazla uzun sürmedi mi, Artık beraber yaşama aşamasına geçsek nasıl olur? Birlikte yaşlansak hani fena mı olur! Cemre.Y.

Anormal Sevdim

…Anormal Sevdim…

Mevsim normallerimden,

Mevsim normallerinden çok fazla,

Anormal sevdim ben hep

Artık "O, her kimse!"mi...

Ya geç kaldı bahar,

Ya erken geldi zemheri.

Bir türlü,

Aynı sevdanın iki yakasını,

Kendi ellerimizle "Biz!"e,

Bir türlü...

İlikleyemedik gitti. Cemre.Y.

Beklenti

…Beklenti…

Çok fazla beklentim yoktu zaten insanlardan da

Gönlümde yer açtığımdan da,

Onlara olduğum gibi, ona olduğum kadar olsaydı yeterdi.

Bir gelip, çok gidenin peşinden koşmayacak kadar yorgunum.

Bana benim gibi olamayacak varsa ben ondan da giderim. Cemre.Y.

Gerisi Hikaye

…Gerisi Hikaye…
Bir seven, bir de sevmeyen varsa…
Artık kazanılan her savaş…
Çoktan vazgeçilmiş ödüldür,
Kaybedilen bütün o gururun geri alınışıdır sadece!
Gerisi hikaye!
Şimdi tam da durduğum bu yerde...
Beni yüreğin titreyerek,
Sevgi ve şefkatle öptüğün geldi aklıma.
Ben sadece buruk bir tebessüm ettim.
Üzerine alınacak olsaydın zaten senindim.
Alınma e mi!
Oysa bu kadar değildi.
Benim hayattan beklediğim ve hatta hayatta hak ettiğim.
Daha yoğunu, daha fazlasıydı her şeyin.
Ben, tiyatro sahnesinde yalanlarla dolu repliklerin yer aldığı,
O iki kişinin doğrularıyla yaşamaya çalıştığı,
Romantik komedi rollerinde değil de,
Sonunun herkesçe bilinebildiği bir opera yoğunluğunda,
Şu ömrümde çığlık çığlığa heyecanlarıyla yaşayabilmeliydim her şeyi,
Yaşatabilmeliydi birileri mutluluğun son durağını bana...
Cemre.Y.

Çok Fazla

…Çok Fazla…

Fazla çok fazla,

Hissediyorum artık her şeyi ve herkesi!

Gücüm az geliyor artık bana bile!

Gücüm yetmediğinde,

Senden güç alamamak zoruma gidiyor!

Toparlasana beni... Cemre.Y.

Yüzü Yok Maskesi Çok

...Yüzü Yok Maskesi Çok...
Kendisine ait sabit bir yüzü yoktu!
Herkes aşıkı,
Herkes maşuku,
Herkes sevdalısıydı onun.
O an yanında kim varsa
Ona uygun maskesini yerleştiriyordu
Yüzünün olması gereken yere.
Hayatına giren bütün kadınlar
Kendileri onda özel ve önemli sanıyordu.
Diğerleri ise gelip geçici hevesiydi.
Geçerdi…
Bir gün elbet geçerdi.
Sadece bir tek kadın,
Bir gece yarısı,
Tesadüfen buluverdi adamın yastığının altındaki
Yarınki kadına hazırlanmış maskeyi
Bu kadarı çok fazlaydı
Hazmedemezdi.
Çekip gitti.
Cemre.Y.

Sana Da Hoşça Kal!

…Sana Da Hoşça Kal!...
Kendi içimde kopan fırtınalara inat!
Dışımdaki bütün seslere
Merakla bakmayan
Hiçbir çığırtkan sesi merak etmeyen tek insanım belki de.
Ya da Deccal'in böyle ansız seslere yenik düşenleri
İmansızlığa hapsedeceğini bildiğimden...
Ya da fazla ve gereksiz merakın,
Beni ölüme bile götürebileceğini bildiğimdendir.
Ben birçok şeyi belki bambaşka nedenlerle bildim de
Sen bana öylece bilinmez, bilimsiz kaldın ya
Hatırladığımda buruk bir tebessümüm olursun ancak.
Sana da hoşça kal!
Cemre.Y.