Yağmur

...Yağmur...

İçimin kıpır kıpır güneş sıcağı olması gereken günlerde,

Hiç gelmeyen baharı beklemekteyim hala.

Pencerelerimden puslu gri rengini eksilteyim diye

Dün güzelce camlarımı silmiştim oysa!

Yarın diyordum yarın...

Yarın bahar gelecek, sonrası yaz işte diye avunuyordum.

Yarın olduğundaysa delirmişçesine yağıyordu yağmur.

Dünkü yorgunluğuma kırılmadım.

Salonumun ışıklarını yaktım güneş niyetine.

Çayımın yanına sade kahve de yaptım,

Limon ağaçlarımın yıkanışını izledim penceremden.

Günaydın olsun madem,

Hem de en sadesinden.

Cemre.Y.

Şimdi Vakit Yaşamak Vakti

...Şimdi Vakit Yaşamak Vakti...

Ben ne zaman ömrümü kurtarmaya çalışsam.

Çoğu zaman,

Hatırlamak istemediklerimi unuturken,

Unutmak istemediklerimde siliniyordu hafızamdan.

Nice zaman sonra anladım ki,

Yıllar öncesi birine ettiğim şu cümlem yüzündendi bu!

"Ama sakın unutma!

Hafızam kuvvetlidir ve nerede neyin rüzgarına son verdiğimi,

O kendimce veda an'ımı asla unutmam!" demiştim ona!

Nicedir bu kilidi de örselemekteydim ki,

Nihayet kırıldı gitti tümden.

Düzelmeyecek, düzeltemeyeceğim ne varsa,

Onarılmayacak, onaramayacağım ne varsa,

Usulca sarmaladım yara izlerimi.

Fakat artık vakit...

Geçmişin izlerini deşip durma vakti değil.

Şimdi vakit...

Şöyle alabildiğince derin bir nefes alıp,

Yaşamak vakti.

Bugüne, yarına ve dahi geleceğime,

Usulca tebessüm edip yeni şanslar vermek vakti.

Şimdi vakit yaşamak vakti.

Cemre.Y.

Hayallerimden De Özür Dilerim!

...Hayallerimden De Özür Dilerim!...

Sevgili kendim, emekli olduğunda,
Sana...
Sevdiceğinle koyun koyuna geceye selam edip,
Yarınlarını düşünmeyeceğiniz uykuların ardından,
Kıyısı deniz olan pencerelerden süzülen ışıklı sabahlar,
Mutlu mutfağın ocağındaki çayınız demini alırken,
Yüzünüzü denizle yıkadığınız gün doğumları hayallenmiştim.
Şimdi, hala, yalnızlığın acı çayını tek başıma yudumlağım için,
Kendimden de hayallerimden de özür dilerim.
Cemre.Y.

Sonra Yarın Oldu

...Sonra Yarın Oldu...
Dün gece, bütün geçmişimi çöpe attım.
Tek bir damla yaş akıtmadım gözümden.
Artık olmayanlardan, olamayanlardan,
Hiç olmayacaklardan,
Hükümlü değil geçmişimin kırgınlıkları.
Sonra yarın oldu.
Yüzümdeki çizgilere inat,
Güzel gülümsemeler takındım ruhuma.
Gamzeler kondurdum yanaklarıma.
Bundan sonra hayat düşünsün.
Cemre.Y.

Öyle Bir An Gelir Ki

...Öyle Bir An Gelir Ki...
Öyle bir an gelir ki,

Dün ile yarının birbirine karışır da,
Günün, o an'ına yetişebilmek için,

Harcadığın çabanın da boş olduğunu görürsün!
Bu sefer de erken kalmışsındır işte,

Yine, kendine dair'li zamanı tutturamamışsındır.
Cemre.Y.

Öylece Geldin

...Öylece Geldin...

Oyyy benim!
Her sabahına uyandığım, o yeni günüme sabırla,
Güneş gülümseyişli zamanlarımın ansızında,
En umutlu amanlarıma heyecanlanmışken,
Gece karası sürülen kimsesizliklerimde,
Sanki yarın bayrammışçasına,
Kırmızı kurdelalarla,
Yeni tohumlarımı, toprağına sürgün ettiğim!
Günler geçti, geceler söndü,
Mevsimler de değişti ya…
Hani, sen bana inatla, gelmedin ya!
"Sen, bana hiç gelmeyeceksin belli!" diye diye…
Ömrünün, bana hiç gelememeşine de ayrıca,
Bil cümle yeni sitemler hazırladığım…
Ve türlü çeşit küfürlü şiirler demlediğim!
Tam da sana, körken, sağırken, dilsizken,
Öylece geldin "He!" mi,
Öpeyim mi yaprağından!
Cemre.Y.

Yarından Önce Gel

...Yarından Önce Gel...
Sonra gelme sevgili
Dünden sonra,
Yarından önce gel.
Cemre.Y.

Şiir'e Küsme!

...Şiir'e Küsme!...
Gönlümün süzgecinden,
Yorgun...
Durgun...
Yarınsız günler geçerken,
Hiç yoktan...
Şiire küsmeyeyim diye hep bunlar!
Cemre.Y.

Yeni Yıldızlar

 ...Yeni Yıldızlar...

Gülüşünün,
Gül kıvrımlı gamzesinde saklıydı
Yüreğinin bunca vakit,
Sanki hiç okşanmamış da
Şimdi,
Usul usul saçlarını tarayıp,
Taaa....
Yüreğine değen ellerin heyecanı.
Işıldayıverdi gözleri,
Zifiri yalnızlığına teker teker
Yeni yıldızlar asmaya başladı.
İçinde bir yerlerinde...
Dost elinin ne kadar ılık olduğunu hatırladı.
Yarın başka bir hayata doğacaktı.
Cemre.Y.

Değil Mi Ki

…Değil Mi Ki…

Seni üzerime alınıyorum ey hayat!
Yarınki gün doğumunda da sana inat yaşayacağım.
Değil mi ki…
Ertesi sabaha kalmamayı dilediğim çocukluğumu yedin.
Bundan gayrı sana inat bütün geceleri de seveceğim!
Cemre.Y.

Yorgunum Be Üstadım

...Yorgunum Be Üstadım...
Nicedir sabahları uyanıp yüzümü yıkarken baktığım aynam küs bana!
Nicedir gözlerimin feri kaçmış, ışıldamıyor eskisi gibi.
Nicedir, her kimin, herhangi bir sebepten yükselse sesi...
Gittikçe çoğalıyor hayata daimliğime dair yetersiz bakiyem!
İç organlarımın kararsızlığı ayrı bir hikaye,
Ruhuma giydirilen tenimin gün be gün eskimesi ayrı bir roman!
Ömrümün seyrü seferi çocuk olmadan, ergen olmakla,
Ergen olmadan, orta yaşa seyirtilmiş çoktan!
Yarına dair hiçbir hayali bırakılmamış bir insan eskisiyim neticede.
Keşke diyorum şimdi...
Keşke!
Uyusam ve yarına bir daha uyanmasam!
Ha olur da ömrümün kum saati yeni güne uyanırsa...
Merak etmeyin...
Bütün iyi niyetlerimle...
Hepimize güler yüzlü günaydınlar dilerim, lakin!
Şimdi...
Çoktan...
Gönlüm gönünden sıyrılmış kadar...
Yorgunum be üstadım.
Gayrısını sen yaşasan da ben ufuktan sana melek olsam.
Cemre.Y.

Yarın Ölebilirim Sevdiğim Seveceksen Bugün Sev!

...Yarın Ölebilirim Sevdiğim Seveceksen Bugün Sev!...
Ben senin şu lanet hayattan alacağın intikamın değilim be adam'ım,
Bakma sen sıfatım da arkadaşına arkadaş, dostuna dost,
Sevdiğine sevdiceğince cilveli kadınlığıma!
Eril cinsiyete dair değildir adamlığımın da kitabı.
Adem'den yani insan'dan gelir cevherinin hükmü ki,
Ben de gerektiğinde adam'ım/adem'im.
Benim de sırtımda onlarca, binlerce güven yarası var misal!
Adem Havva'ya inanıp o yasak elmayı yediyse,
Havva da Allah'a güvenmişti misal!
Ne bilsin şeytanı bile denemek uğruna,
Kendi kılığına razı gelip Havva'yı feda edebileceğini!
Ki bu alem yedi kat ise kim bilir bizler kaçıncı mutantlarız?
"İkra!" demiş sonra yaradan son peygamberimize!
Sonra sonra insanlığa "Eskileri okumayın!" demeyi de ihmal etmemiş.
Ki biliyor zira...
Bütün masalların başı ve sonu ta yunan mitinden, sümer mitinden,
Maya takviminden beri hep aynı!
Günümüz dizilerine benziyor biraz, mekan ayrı, zaman ayrı, insanlar ayrı,
Hikayenin özü hep aynı!
Ben senin şu lanet hayattan alacağın intikamın değilim be adam'ım,
Bakma sen benim sol gözümün tembel olup tam göremeyişine,
Sağ gözüm herkesten iyi görür yüreğimi soldan kapadığımda.
Ama sen sus!
Bu gece ben konuşayım ruhunla!
Ne kadar da korkuyoruz değil mi?
Sıfat kattığımız insanlarca yeniden yaralanmaktan,
Ki birini en ilk tanıyacakken bi tık düşünüyoruz,
Ki arkadaş seçerken iki tık düşünüyoruz,
Ki dost seçecekken ömrümüze üç tık!
Ki aşkı geçtikte hani çoktan...
Kendimize bir yol ayrımılık yeni bir hayat seçerken?
Özenle ördüğümüz o güven duvarlarımızın tuğlalarını
Teker teker geleceğe arşınlarken korkuyoruz elbette!
Habil'di Kabil'di değil artık korkumuz.
Korkumuz ya aynı sevdanın yarasından hançerlenirsek!
Ki ben kelimelerimi bile özenle seçtimdi sana!
Mademki aşmayacaksın kendine ördüğün duvarları,
Mahzenimde sakladığım çok yıllık yalnızlıklarım var,
İşte asıl onları hiç kimsem bilmiyor!
Yarın ölebilirim sevdiğim seveceksen bugün sev!
Cemre.Y.

Belirsizlik

…Belirsizlik… En çok da gün akşam olup geceye şavkırken ürküyor insan, Ertesi günün karanlığa aymasından. Öyle ya, Daha yarın olup olmayacağı dahi belirsizlik rüzgarında savrulurken. Ola ki çıktık yarına, Ya günlük güneşlik umutlarımızı çoktan asmışlarsa darağacına! Ya akşam aynı olmaz da yarın bu saatlere aynı kaderle çıkılamazsa! Geleceğimizden çok da hayallerimiz kadar umudumuz yoktu aslında ya, Ya şimdilerimiz de doğrandıysa vakitsiz dönemsel durgunluklarca. Cemre.Y.

Üstadım

...Üstadım...
Gece'yi artık rahat bırak be üstadım!
Sırf sen uyuyamıyorsun diye...
Gece'ye de bu kadar hayal yükleme!
Hem bu kadar can kırklığını da ona yükleme!
Gece...
Herkese aynı gece!
Güneş çekilince, ışıkları az olan bir şehirdeysen,
Yıldızlarından yorgan olur sarınır sana.
Ne suçu var ki senin şehrin,
Senden başka herkese, her şeye fazlaca ışıklıysa!
Hem...
Ne olmuş yani yüzyıldır sevdiğin o adamın,
Sen ona daha bir kere bile sarılamadan,
Saçları, sakalları ağarmış diye!
Yüzyıl sonra yine onu gördün işte!
Ölmemiş ya!
Üstelik rüya falan değil bu gördüğün.
Yeni bir masal bulmuş yine kendine cam ekranda,
Kapat gözlerini uykuya…
Yarın...
Yarın olursa yeniden hayalleşiriz be üstadım!
Cemre.Y.

Yorgunum

…Yorgunum… Yorgunum be sevgilim… Kırılgan kanatlarıma yeni umutlar takmaktan da, Bütün insanlar tarafından iyi niyetlerimden vurulmaktan da, Bütün hayal bulutlarımın, İçinde hayli ayrık otlarını barındıran, O ısırgan yapraklarıyla soldurulmasından da, Yarına uyanmamayı dileyerek uyuduğum yatağımdan, Yeni güne gözümü açıp… Yeni gülümsemeler savurmaktan da… Hayli yorgunum be sevgilim. Cemre.Y.

Yolcu

…Yolcu…
Uzak diyarların yolcusuyum bugün.
Yarın güneş başka bir şehrin sabahına doğacak.
Yalnızlığım otobüs terminalinden bana veda ederken,
"Bekle." diyeceğim ona…
"Bekle." sana döneceğim ben.
Cemre.Y.

Susabilir Misin

…Susabilir Misin…
Onu bunu boşver de...
Uzun uzun susabilir misin benle!
Dilimin ucundan ayak tırnağıma kadar
Acılar dolusu sussam!
Sabahlara kadar sussan!
Sarıya meyyal şüpheye dolmadan,
Kırmızıya meyyal kızgınlığa doğmadan!
Rengini hiç soldurmadan uzun... uzun...
Susabilir misin benle!
Biliyorum yarına daha çok var ama…
Yarından sonra konuşacak çok şey var sabretsen!
Cemre.Y.

Yarın Öbür Gün

...Yarın Öbür Gün...
Küçük küçük günaydınlar biriktirdim heybemde...
Mademki hala yoksun
Çok değil...
Yarın öbür gün...
Denize salarım hepsini.
Güven'imi,
Sabrım'ı,
Heves'i mi.
Elbette ki ömür sonlarına...
Çoktandır hazırdır, hepsi!
İşte en çok bu yüzden...
Hep bu yüzden...
Yaşanmıyor bu korkular!
Yoksa...
Hepsi birden...
Ne de güzel birer hayal'diler!
Cemre.Y.

Katil Her Yerde

…Katil Her Yerde… Bunun için özür dilemek hiç içimden geçmiyor ya neyse  "Özür dilerim ama kısaltmalı kelimelerden nefret ediyorum!" Elimde değil işte beynimden esiveriyor, "Bugün senin için daha iki sesli harfi katleden, Yarın nelerinin cinayetini işler!" cümlesi... Katil her yerde! Cemre.Y.

Yarınım Ol

...Yarınım Ol...
Bırakmıyorsun ki salayım kendimi
Hiç bilmediğim evrenin uçurum boylarına…
Sende biliyorsun gidersem…
Varacağım durak hiç hayırlı olmayacak
Ve sen olmayacaksın o yolun ne başında ne sonunda.
Seziyorsun yüreğinin ince nağmelerinde bu gidiş
Sensizliğe giden son gidiş dönmem artık, dönmem ya
Bırakmıyorsun ki gideyim…
Öyleyse bir tek gün değil sevdiğim bırak kalayım,
Başım sol göğsünün üstünde,
Omuzum kollarının arasında,
Kokunu çekeyim ciğerlerime derin derin,
Nefesim doysun sana.
Dünümsün, bugünümsün zaten ya, yarınım ol.
Takma dişlerimizin yerini bulamayıncaya kadar,
Gözlüklerimizi şaşırana kadar,
Birbirimizi artık yeterince duyamayana kadar,
Birimizden birimiz ölene kadar yarınım ol.
Cemre.Y.