Belki

...Belki...

Belki bir gün omuzlarına konan kelebek kanatları uyandırır seni.

Yeni günün, yeni güneşine, yepyeni bir senle uyanırsın belki.

Bakışların ışıldar gökyüzüne bakarken,

Dudaklarının kenarındaki tebessümün gülümser belki.

Kaderinin çarklarını yeniler, hayata yeniden başlarsın belki.

Cemre.Y.

Selam Söyleyin

...Selam Söyleyin...

Sıcak ülkelerin, sıcak iklimleri olan şehirlerin insanları,

Gün doğumun gökyüzüne serdiği turuncu bulutlara selam söyleyin.

Hele bir de, deniz görüyorsa yürüdüğünüz yollar,

Köşedeki ağaçların dallarında cıvıldaşan serçelere selam söyleyin.

Buralarda güya sırasıyla düşüyor Cemreler ama,

Gelmedi gelmesi gereken baharlar, üşüyor eller, ayaklar.

Sabah sabah omuzlarına düşüyorsa güneşin zülüfleri,

İlle de ona daha çok selam söyleyin.

Cemre.Y.

Kahraman

...Kahraman...

İstisnasız herkesin bir kahramana ihtiyacı vardır.

Çoğunlukla görünmezdir pelerinleri.

Hani böyle durduk yere biri sana dokunmuş gibi hissedersin.

Ilık bir sevinç geçer içinden, yalnızlığını unutursun.

Ya da yol boş olsa bile birden bire duruverirsin kaldırımda.

Köşeden hızla gelen arabanın motor sesini bile daha duymamıştın oysa.

Dışarıdaki işin aceleyken evden o an çıkmaman gerekiyorsa hep bir şeyler ters gider.

Sonra bir bakarsın dışarısı kıyamet.

Daha buna benzer nice an gelir aklına gülümsersin.

Başını gökyüzüne çevirip dualar edersin varlığına.

Çünkü her zaman...

Bir tutam güneşle bir tutam mavi iyi gelir insanlığa.

Cemre.Y.

Hayat, Hayal İşte

...Hayat, Hayal İşte...

Sabah güneşi yağmurun yüzünü yıkarken,

Gözlerim gökkuşağını da aradı bir an.

Oysa nicedir uzaktı benden hayatımın renkleri.

Nereden hayallendiysem bilemedim.

Cümle simyacısıydım halbuki,

Harflerimi dokuyordum kelimelerime.

Okuyanı değil de ruhuna dokunanı olurdu elbette.

Hayat...

Hayal işte.

CemreY.

O Güzel Günler Gelecek, Çünkü Gelmeli

...O Güzel Günler Gelecek, Çünkü Gelmeli...

Yağmuru bol gri günlerin ardından,

Nihayet bu sabah usulca sokuldu güneş.

Nazlı nazlı salınırken gökyüzünde

Bulutlarla saklambaç oynar gibiydi.

Bir gülüş yerleştiriverdim dudaklarımın kenarına.

Nihayetinde sonbahar da bir bahardı.

Gölgesi ayaz, güneşi sımsıcak.

Yorgunluğum geçmek üzere,

Eklem ağrılarım vücudumu terk etmekte.

Çok şükür iyileşiyorum sanırım, ruhum da arınmakta.

Bir kere daha tutundum güzel günlerin geleceğine.

İlmek ilmek işliyorum yüreğime,

O güzel günler gelecek, çünkü gelmeli.

Cemre.Y.

Pamuktan Bulutlar

...Pamuktan Bulutlar...

Gökyüzünde pamuktan bulutlar dizilmişken.

Çocukluğumun hayaliydi onların birinde yüzüstü uzanıp,

Şöyle bir dünyanın seyrine dalmak.

Hayalimin hayali kırılmasın diye olamayacağını kimse söylemedi demek ki.

Bunu öğrendiğimde mecburen büyüdüm tabi.

Cemre.Y.

Susmak En Güzel Elvedaydı, Sustum Ben De!

...Susmak En Güzel Elvedaydı, Sustum Ben De!...

Adanan koca bir ömürden sonra,

Ben bir daha hiç ayrılmaz sanırken yollarımızı,

Sen küçük küçük, her biri birbirinden koskocaman

Gizli yaftalar biriktiriyormuşsun meğer içinde!

Üstüm başım yalnızlık doluyken izin veremezdim buna da.

Öylece açtım avuçlarımı göğe,

Susmak en güzel elvedaydı, sustum bende!

Ama sen...

Nasıl olup da kayıp gittin yüreğimden.

Dün seni sordular yine!

"Artık anahtarlarımız aynı değil." diyemedim.

"Ona karşı kapım pencerem hala kırık ama

Buna rağmen, bir daha asla,

Ciğerimin baş köşesine konamaz!" diyemedim.

Gönlümün sana ne kadar çok,

Gücenik olduğunu bilsinler istemedim.

Ah, vah edip, seni vefasızlıkla suçlasınlar istemedim.

"İyidir inşallah!" dedim.

"İnşallah iyidir."

Cemre.Y.

Kar Taneleri

...Kar Taneleri...

Kim bilir kaç mevsimdir gücenikti kara kış'a!

O gün durduk yere giyinip dışarı çıktı kadın.

Öyle ya daha ne kadar uzaktan seyredecekti,

Önünden geçip giderken,

Kar topu oynayan çocukların sevinçli çığlıklarını.

Zamanında dost dediklerinden birinin

İçine taş koyup ona attığı,

Gözünü mosmor eden o acı anıyı bir kenara koyup,

Kendi kendine yumuşacık bir kar topu yaptı,

Usulca atıverdi kendi başından aşağı.

Öyle ya, kendi kendine de ihanet edecek değildi ya!

Sonra gökyüzüne baktı gözlerini kısarak.

Oradaydı, gülümsüyordu güneş!

Kadına kalpten kar taneleri yolluyordu usul usul,

Kirpiklerinin tellerine konuverdiler kalpten taneler.

Kristal ışıltılar doldu göz pınarlarına.

Birkaç tane de burnunun ucundan öptüler.

Durduk yere sevinçlendi kadın, unuttu gücenikliğini her şeye!

Cemre.Y.

Öyle İşte

...Öyle İşte...

Bulutsuz griye boyanmış gökyüzüyle uyanılan bir pazar sabahında,

Durduk yere nergis kokusunu özlediğim aklıma geliverdi.

Tam da mevsimiydi oysa!

Lakin onları satan pamuk teyzenin sokağından geçmiyordum nicedir.

O köprünün altından geçen arabaları ne çok saymıştım oysa!

Beni sana getiren o otobüs gelene kadar,

Ne çok plaka saymıştım zamanında.

Hani böyle sebepsizce boğazının ilmeğine bir yumru konar,

Hani böyle burnunun direğine bir sızı konar ya,

Öyle işte, tam da öyle.

Cemre.Y.

Ben Sustum, Şiir Oldu

...Ben Sustum, Şiir Oldu...

Her şey yazılabilirdi masmavi gökyüzündeki o bembeyaz buluta.

Ben sustum, şiir oldu.

Zira bu aralar gönlüm üzgün.

Cemre.Y.

Biz Nereliyiz Şimdi?

...Biz Nereliyiz Şimdi?...
-"Peki!
O, bu, şu, öbürü neyse de...
Biz, nereliyiz şimdi?"
-"Ne yazık ki hala,
Dünya'lıyız yavrucağım!
Yıldızlarımız hala birbirinden uzak.
Lakin...
Ne vakit gökyüzüne baksak,
Bulutların şeklinin değişebileceğini var sayarak!
Ay...
Ve kutup yıldızı yönümüze hep ortak.
Evet, meraktasın nicedir biliyorum.
Seni, hala, her gece, uyumadan önce,
Her yeni güne uyandığım sabah da dahil,
Ki buna, zaman zaman, her zaman da dahil!
Seviyorum.
Sen benim zamanlar arasında
Eğip bükebileceğim bir kıvam da olmamalıydın,
Olmadın da!
Ne benim ben olmam suç.
Ne de senin, sen kalmana tam destek olmam hata.
Bunca bizsiz zamandır da...
İyiyimdir umarım ve iyisindir umarım."
Cemre.Y.

Uzaklar

…Uzaklar…

Ben sensiz hiçbir yerdeyim.
Hani sana hep anlattığım
“Çookk uzaklar” burası!
Aynı gök kubbenin,
Aynı ülkesinin,
Aynı şehrinde olabiliriz!
Ama…
Ne sen beni görebilirsin, ne de ben seni.
Ne sen gelebilirsin, ne de ben gidebilirim.
Çokkk!
Uzaklar burası!
Cemre.Y.

Şahit

…Şahit…

Sen...
Kimselere,
Bana bile söylemedin de bu yaşananları,
Bana bu aşk'ı da sır mı kaldı sandın?
Gündüz şahit,
Gece şahit,
Gökyüzü şahit,
Güvercinler şahit,
Rüzgâr şahit,
Güneş şahit,
Ay şahit,
Uçak şahit’ti amma!
En mühimi be sevdicegim!
Rabbim ve melekleri şahitti bu aşk’a...
Seni ilk tanıdığımda
Eşim kabul ettim de sevdim seni ve sen bunu bilmiyordun.
Ben senden gidince artık bilsen ne olur, bilmesen ne olur...
Korkma sevdiceğim yalnız bırakmıyorum,
Söz verdiğim gibi terk etmiyorum seni.
Ama artık anladım ki tüm şahitlere rağmen beni,
Bana ve kendine ve insanlara inkardasın!
Korkma sevdiceğim seni terk etmiyorum,
Seni şahitlerimize emanet edip, gidiyorum.
Sessizce ve seni asla incitmeden.
Cemre.Y.

Mavili Şeyler

...Mavili Şeyler...

Gecenin yıldızları serilince gökyüzüne,
Kumsala bir kamp ateşi yak ciğer çiziğim.
Belki bir şarkı mırıldanır,
Şöyle kenardan kenardan birileri.
Durduk yere meşk olur misal.
Durduk yere aşk olur kim bilir?
Sabaha kadar dinlerken,
Denizin kumsala gelip gidişini.
Bilirim seversin sen de benim gibi,
Mavili şeyleri.
Cemre.Y.

Cumartesi

…Cumartesi…

Geceden, uykuya uyumadan önce,
Kendisiyle sözleşmişti kadın.
Şöyle bir cumartesiye yakışır şekilde,
Kuşluk vaktinin sonuna doğru uyanacaktı güya!
Yine yanlış yapmıştı zaman.
Güneşin doğuşundan birkaç zaman sonra uyanıverdi.
Sade kahvesinden sonra, yine çayını demledi.
Kahvaltı etmedi bu sefer!
Bahar mevsimine yakışır,
Bol yeşillikli, saçakları kaseden sarkan,
Göz doyuran, koca bir salata yaptı kendisine.
Durduk yere tohuma sardı, durduk yere çiçeğe sardı.
Temizlik vesaire derken gün batımı yaklaştı.
Sonra, gökyüzünün bulutsuz maviliğine daldı kadın.
Cemre.Y.

Yeniden Doğmuş Gibi

…Yeniden Doğmuş Gibi…

Battaniye altı, titreyerek uyanılan günlerden sonra,
Şubat güneşinin yüzümüzden makas aldığı günlere geldik.
Bulutlar, yaz bulutu gibi serilmişler masmavi gökyüzüne.
Sanki ilkbaharın ilk günleriymiş gibi,
Sanki fesleğenlerim yeniden çiçek açacakmış gibi,
Sanki bütün virüsler, bütün hastalıklar bitmiş gibi.
Sanki hayat, yeniden doğmuş gibi bir gün bugün.
Cemre.Y.

Öylece Gitti

…Öylece Gitti...

Ve sonra kadının biri,
Çivit mavisi gözlerini, gökyüzüne asıp
Ülkemin her yerinde lapa lapa karlar yağarken,
Soğuğa falan aldırman,
Öylece gitti.
Oysa daha birkaç zaman önce ne de güzel yaşıyordu....
Hayatın hepsini birden ne de çok seviyordu....
Dört yapraklı yoncanın yaprağından biri dondu.
Bugün Fatma Girik öldü.
Boğazımda bir yumru!
Hani "Işıklar içinde uyu!" falan desem…
İki metre mezarın altında, bu soğukta,
Işık mı kalır!
Yutkunamıyorum ki yutkunsam.
Rahmetli anacığım da üşüyor mudur acaba!
Yoksa çoktan mı gittiler cennet denen o evrene.
Cemre.Y.

Bu Hiç Olmadı Şimdi

...Bu Hiç Olmadı Şimdi...

Birazdan, gün, geceye dönünce,
Çiçek Pasajının üstündeki mahyasını,
Üzgünce söndürüverir İstiklal Caddesi,
Beyoğlu'nun o gizemli Dersaadet sokağında,
Hiç olmadık yere kırılır bir çay bardağı,
Hiç olmadık yere çatlayıverir,
Nevizadenin tam orta yerinde bir rakı kadehi!
Hadi Galata Kulesinin gönlünü aldın,
Eminönünde nefeslendin ya hani!
Daha yıldızlar kurulmadan gökyüzüne,
Olanca gönül koymuşluğuyla,
Zülüflerini döküverir Kız Kulesi!
"Salacak merdivenlerinde, bana karşı,
Yarinin dudaklarından kahve bile içmeden gittin he mi?
Hani, en çok, İstanbuldun sen, bu hiç olmadı şimdi!"

Cemre.Y.

Sustu Rüzgar

...Sustu Rüzgar...

Bob Ross amcanın,
Titan beyazına özenle yerleştirdiği,
Mutlu beyaz bulutlar ikindi rüzgarlarıyla dağılırken,
Uzaklardaki çam ağaçlarının kokusu salınırdı.
Gökyüzünü terk ederken martı sesleri,
Güneş de yavaştan ufuktan uzaklaşmaktaydı.
Denize uzanan yalnız rıhtım,
İçinden şarkılar fısıldanmaktaydı.
Bir yanı Müzeyyen Senar'dan,
"Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim."derken,
Bir yanı...
Behiye Aksoy'dan,
"Artık Yeşerecek Bir Dalım Yok"demekteydi.
Sonra birden gün, geceye kesti.
Lakin...
Ortada ne balık vardı,
Ne de rakı!
Acılı şalgamı saymıyorum bile.
Sustu rüzgar...
Kadın durdu, duruldu.
Gözlerini şöyle bir indirdi,
Tam da Türkan Şoray usulü...
Yutkundu.
Sonra derinnn bir nefes aldı yorgun ciğerlerine!
İçinden içine, kocaman kocaman notaları sıraladı.
"Ölmedim, ulan, bugün de ölmedim"derken,
Yer, gök, yıldız, yakamoz,
Chopin Nocturne Op. 9 No. 2'yi çalıyordu.
Bob Ross amcasının ona sunduğu,
Çocukluğunun,
O tek ve en güzel anılarına da, selam olsundu.
Cemre.Y.

Mesela

...Mesela...

Yüreğin üşüyünce Güneşe çık sevdiceğim,
Belki eriyiverir,
Geceleri uyanık kalmaktan buz tutan yüreğin!
Arada bir terasa çık mesela,
Terasın yoksa balkona çık.
Balkon da yoksa pencerenden uzat kafanı.
Gökyüzüne bak!
Salıncağında salla ruhunun çocukluğunu.
Bulutlara selam ver, kuşlarla muhabbet et.
Arada bir...
Arada bir insan ol mesela!
Cemre.Y.