...Hayat, Hayal İşte...
Sabah güneşi yağmurun yüzünü yıkarken,
Gözlerim gökkuşağını da aradı bir an.
Oysa nicedir uzaktı benden hayatımın renkleri.
Nereden hayallendiysem bilemedim.
Cümle simyacısıydım halbuki,
Harflerimi dokuyordum kelimelerime.
Okuyanı değil de ruhuna dokunanı olurdu elbette.
Hayat...
Hayal işte.
CemreY.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder