Günaydınlar

...Günaydınlar...

Sana limon kokulu günaydınlar biriktirdim sevgili, gelsen de doya doya sevilsek.

Az kaldı ayaza kesen sabahların yerini güneşli günlerin almasına.

İğde ağacı çiçeklerinin kokusuyla hanımeli çiçeklerinin karışması yakındır.

Gelse de şöyle sımsıkı kavuşa kavuşa karışsak.

Cemre.Y.

 

Seve Seve Sevsen Yeterdi

...Seve Seve Sevsen Yeterdi...

Sana mavi kelebek kanatlarımdan sesleniyorum sevgilim.

Öyle avaz avaz,

Feryat figan da değil ha!

Tam da kış ortasındayken,

Issız bir temmuz gecesinin yıldız yakamoz sahilindeymişiz gibi.

Hani tam da yalnızlığın dalgaları vuruyorken kumsala...

Ateş böceğinin biri usulca ellerine konmuş da,

Sadece sana ışıldıyormuş gibi fısıltıyla sesleniyorum.

Hani sen dağınığını yeni toparlanmışsın da,

Her şeyden gayri vazgeçmişken,

Hiç ummadığın anda, her şey önüne serilmiş gibi.

Ah benim...

Saçlarına çok yanlış ışıklar değmiş güneş yanığım.

Ah benim..

Ayaklarına çok yanlış yaban yolların izi kalmış kış ayazım.

Zor değildi ki beni sevinçlendirip mutlu eylemek.

Seve seve sevsen yeterdi.

Sadece sevsen yeterdi, bundan çok eminim, sevdiler çünkü!

Cemre.Y.

Önümde Sana Küçük, Bana Büyük Yorgunluklar Var Daha

...Önümde Sana Küçük, Bana Büyük Yorgunluklar Var Daha...

Sana...

İçinde kalp kırıklığıyla can kırıklarının hiç olmadığı,

Hayal kırıklığıyla hayat kırıklarının hiç olmadığı,

Bir sürü küçük küçük yorgunluklar biriktirdim sevgili.

Zira arşın arşın adımlayarak çoktan geçtim ben bütün o yolları.

Ama artık üzüldükçe sıkılmaktan yorulan bütün dişler sökülüp,

Saçımdaki aklar da çoğaldıkça anladım ki,

Önümde sana küçük, bana büyük yorgunluklar var daha. 

Ne bileyim...

Artık bundan sonra kavanoz kapaklarını sana açtırmak gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra yatağın yönünü sana değiştirtmek gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra altını sileceğim üçlü koltukları sana kaldırtmak gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra silkeleyeceğim halının diğer ucunda olman gibi.

Ne bileyim...

Yüzmekten yorulup kumsala adım attığımda havlumu uzatman gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra pembe salıncağımızda beni sallaman gibi.

Olmasın mı yani?

Olsun tabi.

Cemre.Y.

Hayata Dair Hala Bir Umut Var

...Hayata Dair Hala Bir Umut Var...

El, ayak üşüten bir ekim sabahındayız sevgilim,

Sevgilim dediysem de varlığına dair değil.

Her ne kadar yağmurun ardından doğan güneş içimizi ısıtsa da,

Sonbaharın son demlerine doğru adım atmaktayız.

Önümüz kış.

Ama artık korkmuyorum ne ayazdan ne kıştan.

Korkularımın da korkusu geçti nihayet!

Bir kahve fincanına bakar ellerimin ısınması.

Bir sıcak su torbasına bakar ayaklarımın ısınması.

Ufaktan bir gülümseme sıkıştırdım iki cümlemin arasına

İşte tam da o anda...

Küçük bir kuş kondu karşı binanın çatısına,

Cıvıl cıvıl şarkı söylemeye başladı bana bakarak.

Vardı işte!

Hayata dair hala bir umut vardı.

Ötesine "Mevsimiydi." der geçerim.

Cemre.Y.

Günaydın Yalnız Gönlümün Kırk Yaması

...Günaydın Yalnız Gönlümün Kırk Yaması...

Yaz sonu serinliğiyle,

Pazar sabahı mahmurluğu el ele tutuşmuş

Hafiften omuz başlarıma dokunmakta.

Çıplak ayaklarımsa üşüyüp üşümemek arası utangaçlıkta.

Nefessiz nem yapışığı günler bitti sevgilim.

Yakında soyunur bütün ağaçlar,

Yer, gök sararır solmuş yapraklarla.

Henüz kışı düşünmeye meyilli değilim.

Lakin mevsimler geçip gidiyor bize hiç sormadan.

Sen gelmedin.

Sen hala gelmedin.

Sen hiç gelmedin.

Oysa sana ne çok "Günaydın sevgilim!" biriktirmiştim.

Olsun.

Ben yine kendi kendime söylerim.

"Günaydın pazar sabahım,

Günaydın yalnız ömrümün kırk yaması

Günaydın ey sevgili kendim, elbette günaydın."

Cemre.Y.

Artık Gelmesen De Olur!

...Artık Gelmesen De Olur!...

Günlerin kısaldığı zamandayız ey ciğerim,

Biz daha yaza doyamadan, yavaş yavaş üşür sabahlar,

Hafiften omuz serinletir akşamlar,

Geceler desen zaten hep ayaz.

Bunca vakit bekledim seni.

Kimsin, kimlerdensin bilmiyorum ama bekledim seni.

Hani o biri, gün olur gelir de

Kalbimin yufkasına sarılıp seve seve sever diye,

Şiirler döktüm boş sayfalara,

Harf harf, hece hece, kelime kelime,

Cümlelerce, mısralarca çoğaldılar ama!

Sen hiç...

Gelmedin!

Artık gelmesen de olur!

Cemre.Y.

Gelsen Diyorum

...Gelsen Diyorum...

Sana sevgi dolu gülüşler biriktirdim,

Hani gülünce gözlerinin içi ışıl ışıl ışıldayan.

Hani sarılınca kalbinin ritmi kaburgalarına sığmayan,

Kocaman koskocaman sevgi dolu gülüşler biriktirdim.

Yüzümdeki çizgilere, saçımdaki aklara aldırmadan,

Zamanın zembereği bozulmadan gelsen diyorum.

Ne bileyim...

Belki sen de sıkılmışsındır

Çift kişilik kahveyi tek başına yudumlamaktan.

Cemre.Y.

Sevsene!

...Sevsene!...

Sana haziran gülüşlü baharlar biriktirdim sevgili.

Sana temmuz düşleriyle dolu ılık yaz akşamları,

Sana ağustos sıcağıyla sırnaşan serin denizi olan sabahları,

Sana...

Kavuşulmuş da sarılınmış eylül geceleri biriktirdim.

Sana ayazı dondurmayan sımsıcacık kışlar biriktirdim.

Gelsene!

Kalsana!

Sevsene!

Cemre.Y.

Sevdiceğim

...Sevdiceğim...

Gel sevdiceğim,

Ben'i sana çarp!

Ne'n varsa her şeyini alıp da gel.

Geçmişinde sadece "Sıfır!" ı bırak ki

Biz'i de yok edemesin.

Öyle olsun ki

Bizi uzaktan görenler

"Bunca zaman

Birbirlerine yazılmayı beklemişler." desin.

Cemre.Y.

Özledim Sanma!

...Özledim Sanma!...

Ben senin,
Şakaklarındaki beyazlara bile şiir yazdım be adam!
Yüzüne konan kar tanelerinde,
Gecelerce eridim de sevdim.
Özledim sanma!
Şimdi sadece "Ahh!" ettim.
Cemre.Y.

Sevdik

...Sevdik...

Kimilerini,

Uğruna ölecek kadar sevdik!

Ama bazılarını,

Uğruna yaşamı göze alacak kadar sevdik!

Biz!

Sadece...

Birkaç kişiydik!

Cemre.Y.

Geçecek Gibi

...Geçecek Gibi...

Uyanılamayan sabahlardan birindeyim sevdiğim,

Hani böyle yorgunluk desem değil,

Kırgınlık desem hiç değil!

Yatağımla, yorganımla, yastığımla vedalaşalı çok oldu oysa.

Öksürük nöbetleriyle kalktım diye mi böyleyim acaba?

Halbuki güneş bir açsa...

Gülüverse penceremden,

Yüzümden bir makas alsa geçecek gibi bu hissislik.

Gülümseyecek gibiyim yeniden hayata,

İnadına!

Cemre.Y.

Covit'in Hangi Versiyonu?

...Covit'in Hangi Versiyonu?...

Boğaz yanığı günlerden geçiyorum sevgilim.
Ciğerlerim...
Yokuşu tırmanmaya çalışan körüklü otobüsler gibi hırıltılı.
Kulaklarımda hep bir uğultu,
Kim bilir bu hastalık da Covit'in hangi versiyonu?
Üstünden geçen yıllar yok edememiş onu.
Renksiz, kokusuz, tatsız yaşıyorum günlerdir.
Yaşıyorum dediysem de çok da inanma sen!
Halbuki baharın ilk günlerine sevinçlenmeliydim bugünlerde!
Güneşli günlerim sebepsiz mutlu ederdi ya hani beni.
Gözüm görse de ruhum sevinemiyor
Kaç gündür yavaş yavaş dallara konan meyve çiçeklerine.
Ne çok severdim oysa...
Bademin, eriğin, çileğin, kirazın müjdecisi bugünleri.
Bunca zaman, bunca ömrüm boyunca,
Gelseydin, konsaydın yüreğimin baş ucuna,
Hastalık nedir bilmezdim bence.
Oysa sen gelmedin hiç!
Hiç bir zaman gelmedin ya neyse!
Ama geçer elbet, geçecek bugünler de.
İyileşince sensizlik bile geçiyor nihayetinde.
Cemre.Y.

Geçecek Elbet!

...Geçecek Elbet!...

Bugünlerde nazlı bir çocuk gibi,

Usul usul okşuyorum, artık uzamaya başlayan saçlarımı.

İncecik olsa da iki belik yapıp yanlardan sarkıtıyorum.

Sevilmeyi özledikçe acıyan ciğerlerimiyse,

Battaniye altı buharlı tencerelere solutuyorum.

Nicedir kendimi önemsemeyi unutmuşum ki,

Durduk yere hastalanıp yataklara düştüğümü anlayınca da,

Gündüz vakti birkaç mum yakıp,

Radyodan en güzelinden sözsüz bir müzik açıp,

Yavaş yavaş okşuyorum yüreğimin yufkasını.

Geçecek elbet!

Bugünler de geçecek.

Cemre.Y.

Kilit

...Kilit...

Kalbimi yokladım da şöyle bir,

Kırk yamalı yüreğimde kalmamış hiç,

Sana dair, bana dair, sevgiye dair hiçbir ümit.

Kalkıp gittim ben de oralardan vurdum bir kilit.

Cemre.Y.

His İşte!

...His İşte!...

Bazı nefeslere ve kokulara tiryakiyimdir bilirsin!

Bi saçlarını koklasam geçer,

Bu nöbet sırası çoktan geçmiş tıkanası öksürüklerim!

Ya da yarim olsa...

Dayansam göğsüne nefesim açılana kadar koklasam onu!

Şimdi ikisinden biri yok ya nöbetteyim!

Allahtan ilk kestirdiğim saçın saklıydı sarı sandığın dibinde!

Yoksa kurtulacaktın ya benden a çocuk!

Kurtulma benden!

Belki yine lazım olurum sana!

His işte!

Cemre.Y.

Kusura Bakmam Ben!

...Kusura Bakmam Ben!...

Hayat masalımdaki yolculuğumun

Kitabını yazdığım cümleleri,

Ezberden okuyor küçük beyinler!

Kusura bakmam ben yüreğini sevdiğim,

Yeter ki daha fazla üzülme sen.

Cemre.Y.

Birlikte Yaşlanacakmışız Gibi Gel

...Birlikte Yaşlanacakmışız Gibi Gel!...

Metcezir devinimlerle geleceksen hiç gelme!

Geleceksen, gitmeyecek gibi, bitmeyecek gibi,

Birlikte yaşlanacakmışız gibi gel!

Cemre.Y.

Oysa Ben!

…Oysa Ben!…
Oysa ben!
Omuzuna yaslanıp,
Sessizce ağlamak isterim sevgilimin!
Neden?
Niçin?
Sorgulamasın gözümün yaşı bitene kadar!
Sadece sarılsın,
Sımsıkı sarılsın,
Yüreğinin çırpınışını hissedeyim o sarmalanışta.
Ben hıçkırırken o,
Saçlarımı okşasa usulca.
Ne ben bilsem,
Bütün erkeklerin duygusal devinimlerden nefret ettiğini!
Ne o aklından geçirse!
"Eeee!
Sevişme faslı ne zaman?" diye.
Bi dursa,
Bi dursak öylece,
Söz, anlatacaktım en kısasından hikayemi,
Oysa ben,
Ben bugünlük şehvetini değil!
Şefkatini isterdim sevgilimin!
Eksiklerimi tamamlasın,
Sadece dokunsun,
Dokunayım,
Sarsın,
Sarmalayayım!
Cemre.Y.

Üşüyorum Sana!

...Üşüyorum Sana!...

Sana...

Yağmur kokusuyla, güz kokusunun birbirine karıştığı,

Toprak kokusuyla, çimen kokusunun gri havada oynaştığı,

Sıcacık yatak kokusuyla, yumuşacık yorgan kokusunun

İlle de üşümüş ellerle ayaklarının sarmaştığı

Mis gibi kırağı yanığı gül yaprağından sesleniyorum sevgili!

Sanki bu sabah, diğer sabahlardan daha serin gibi.

Koskoca yaz'ı bitirmiş, sonbaharın da sonu yaklaşmış gibi.

Üşüyorum sana!

Gel istersen, sev istersen.

Cemre.Y.