...Hayata Dair Hala Bir Umut Var...
El, ayak üşüten bir ekim sabahındayız sevgilim,
Sevgilim dediysem de varlığına dair değil.
Her ne kadar yağmurun ardından doğan güneş içimizi ısıtsa da,
Sonbaharın son demlerine doğru adım atmaktayız.
Önümüz kış.
Ama artık korkmuyorum ne ayazdan ne kıştan.
Korkularımın da korkusu geçti nihayet!
Bir kahve fincanına bakar ellerimin ısınması.
Bir sıcak su torbasına bakar ayaklarımın ısınması.
Ufaktan bir gülümseme sıkıştırdım iki cümlemin arasına
İşte tam da o anda...
Küçük bir kuş kondu karşı binanın çatısına,
Cıvıl cıvıl şarkı söylemeye başladı bana bakarak.
Vardı işte!
Hayata dair hala bir umut vardı.
Ötesine "Mevsimiydi." der geçerim.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder