Ölemem Ben Çocuk

...Ölemem Ben Çocuk...
“İki nota arası es!” lerim kısadır benim çocuk...
Sonatlarımsa uzun..
Derin...ve acılı...
Ama sonunda biterler...
Sonra olmazsa bambaşka bir tınıdan,
Bir hüdavendigar'ımdır,
Belki daha derin hüzzam'ım,
İki kadehçik acılı şalgamıma eşlik edecek,
Sohbetsiz, neşesiz...
İçinde "siz "olmayan,
Her şey kadar eksiklik....
Birkaç duble işte...
Sakin ve sessiz.
Kış vakti sahil kasabası kadar,
Issız ve çağlayan dalgaları,
Sahili hırçınca döven o engin deniz ağrısı
Ve sancısı ve intikamı kadar...
Yani tek başına çekilmez ya...
Birkaç dublecik rakılık kadar!
Neyimi anlayamadın çocuk!
Senin anandım!
Yani olması gereken her şeyin?
Olamadımsa...
Ver elini Shopen, Vivaldi, Emma Shaplin...
Olmadıysa da oldur!
Söz belki bir yerinden ağlarım,
Ağlarsam!
Yeniden başlarız belki!
Ölemem ben çocuk!
Boşuna vücudumu saran kitlelere,
Sebep bekleme ve umma!
Sensizliği düşünmekten,
Onları düşünmeye fırsat kalmıyor ki.
Her biri, ayrı bir yerden kanser'im ola!
Çatlaktı zaten,
Senden öncesinden yüreğimin sol yanı,
Öylece sızıverdin dışına dışına.
Cemre.Y.

Oy Benim Hissiz Yüreğim

...Oy Benim Hissiz Yüreğim...
Ne vakit sevdaya meyl edip,
Bir sevgilinin gamzelerinde gül reçelleri yapmaya heves etsem,
Ya bir kıta kökten yanar hiç olmayacak bir zamanda,
Ya da bir ülke göçer en iktidarsızlığından!
Ne vakit canımın içini hissetmeye meyl edip,
Hiç yoktan ömrüme bir insan dahil etmeye meyletsem,
Ya bir şehir fırtınaya yakalanıverir ansızın,
Ya da bir ilçe çöker heyelandan.
Yüreğimin mahallesine dönerim ıssız, ıpıssızca!
Kapıma selam eyler, anahtarı çevirir girerim içimden içeri.
"Ey benim mülteci göçebeliklere meyilli yalnızlığım." derim kendi kendime...
"Yine geldim madem beş duvar ortasına, hoş geldim diyelim." derim.
Hava epeyce bir hayli ayaz...
Günlerden yine zemheri.
Şöminemizde yok ki şöyle odunları çıtır çıtır yanarken kuzu postuna uzanıp,
Sevgilinin kadehinden sıcak şarap içsek!
Neyse şiir yazıp, şiirsel ısınalım bari biz!
Oy benim hissiz yüreğim, donuyorsun, ölüyorsun, farkında değilsin!
Cemre.Y.

Ah Be Sevdiceğim

...Ah Be Sevdiceğim...
Ne vakit sen gelsen aklımın yürek nehrine,
Ya ıssızlıkla kuraklık karışımı Afrika'nın,
Kurumuş cangıllarının içinde bulurum kendimi.
Ya da Brezilya'nın her anı gözyaşları akan,
Amazon ormanlarının dibinde bulurum beni.
Ah be sevdiceğim!
Ben oralara hiç gitmedim, hiç bilmem.
Ne diye koskoca İstanbul varken,
Yüreğimin incisi Kız Kulesi varken,
Sinemin kolyesi Galata Kulesi varken,
Ömrümün rölyefi İstiklal Caddesi varken,
Ne diye hiç bilmediğim diyarlara savurdun ki sen beni?
Üstelik...
Oralarda dahi
"Hiç Yok!" satıyordun öyle mi!
Cemre.Y.

Nerelere Gitsem

…Nerelere Gitsem…
Bu yüreğimi alsam da nerelere gitsem…
Öyle anlamsız, öyle ıssız, öyle kimsesiz.
Cemre.Y.

Aşeka

...Aşeka...

Siz hiç Aşeka'dan fal tuttunuz mu?
Issız gecelerde cancağızımla dertleşip,
Sevdanın sevdalısızlığına uğradığımızda
"Haydi bir Aşeka falı bakalım!" derdik.
"Sağ sayfadan ikinci paragraf olsun" deyip
Gözler kapalı, niyetler yürekte,
Herhangi bir sayfa açar okurduk.
Aşk hiçbir yerde yoksa
Aşeka'da kesin vardı, umutlu günlerdi!
Cemre.Y.

Yaşamayı Seçtim

…Yaşamayı Seçtim…
Bazen…
Ardına bile bakmadan gitmeyi bilmelidir insan!
Geçmişle yaşamaya devam ederek…
Hayata devam edilemez!
Ya…
Ölebileceksin bir yerlerde ıssız ve suskun…
Ya..
Yaşama tohum ekeceksin,
Üstelik hiç olmayacak bir yerlerden!
Eee...
Ben yaşamayı seçtim
Geçmişimin tercihi artık beni ilgilendirmez!
Cemre.Y.

Ruhumuza El Fatiha

…Ruhumuza El Fatiha…
Çünkü biz çok bekledik o gelmeyenleri.
Geceler boyu uyumadık,
"Kirpiğimizi bile kırpmadık desek yeriydi!"
Hatta...
Hani olur ya!
Es kaza sokağımızdan geçerlerse,
Uyumuşuz sanmasınlar diye de
Bütün ışıkları yanık bıraktık sabahlara!
Öylece, o zilin çalmasını,
Umduk...
Bekledik...
Gelmediler.
Sokağımıza bile uğramadılar hatta!
Çünkü onların, o sıralar…
Gidecekleri sokaklar,
Girecekleri evler,
Sarılacakları kadınlar biz değildik!
Yasak...değil...dik!
Biz hep ama hep...
Birer kere daha!
Ölüp ölüp ona, yine dirildik,
Yalnızlığımızın çok ıssız,
O bütün gecelerin sabahlarında.
Artık kapıların hepsi birden,
Yüzlerine kapandığında,
Bize yeniden dönmelere çabalasalar da,
Ne fayda!
Hatırlatır zaman!
Ötesi birer mezar ziyaretini geçemez değil mi?
E hadi madem!
"Ol!
İkra!"
Nasılsa ilk öldüren sen değildin ki.
Ruhumuza el-fatiha!
Cemre.Y.

Çöl Sınırsızdır, Vaha…Tek!

…Çöl Sınırsızdır, Vaha…Tek!...

Heves dediğin...

O ıssız çölün ortasında bulunan vaha gibidir,

Susuzluğun bitince çöl de bitti sanırsın.

Oysa... çöl sınırsızdır, vaha tek... Cemre.Y.

Mümkünse

...Mümkünse...
Ne ilginç değil mi sevgilim...
Sanki benim gidişime havai fişek patlatıyorlar gibi...
Halbuki ne düğün sesi var!
Ne de asker kutlaması!
Gecenin sessizliğinde...
Bulutsuz parlament mavisi ıssız gecemde...
Öylece yaşadığım ilçenin, .
Yaşadığım mahallesinin,
Yaşadığım sokağının,
Yaşadığım evimin penceresi önünde
Sadece en zifiri karanlığıma
Son kez güneş olmaya çalışıyorlar!
Gün değil ki başımı göğe kaldırdığımda
Hep açık olan alnımı ısıtsın, ışıtsın!
Ve ben ilk defa açmıyorum perdelerimi
Ne gündüze
Ne de geceye.
Sadece buruk bir tebessümüm var yüzümde.
Sessizce bu hayata ve sana
Elveda!
Mümkünse son kez
Yine alnımdan öp beni
Mümkünse de yeşil yazmalı
Tabutumun başında da yap bunu!
Cemre.Y.

Sevemediğimsin Doya Doya

...Sevemediğimsin Doya Doya...
Her yeni gün doğumunda
Nasıl ki kırlangıçlar uçuşuyorsa yüreğimde
Tan yeri ağardığında da
Issız kelimeler dolusu
Yüzlerce ölü martı kanadı kalır ciğerimde
Susuyorum sadece
İçimden uçan turnalar kadar her seferinde
Sevdiğim seni
Yarın aynı sevmeyeceğim diyorum
Çünkü sen benim sevemediğimsin doya doya.
Cemre.Y.

Öylece…Çekip Gitti

...Öylece...Çekip Gitti...

Biz!
Birkaç güvercine mukabil razı olduk,
"Sevdadandır." dedik.
“İmkansızlıktan aşktandır” dedik.
Sadece susarak sevdik,
Başkaca, hiçbir şey düşünmedik!
Bize gri duvarlar, gri bekleyişler,
Her rengin içinde saklısı,
Güvercinler,
Her sevdanın gizli ve sadık aşk postacısıydı!
Öylesine derin sevdik!
O gitti, okyanuslara yelken açmayı tercih etti.
Rüzgarı da olurduk,
Fırtınasız ve sakin.
Denizi de olurduk,
Mavinin huzurunda öyle sessiz huzur.
Limanı olurduk başkaca gemiler geçemeyen,
Limandaki tek ve öyle ıssız ,
Han'ı da olurduk seve seve,
Tek bir yolcusu olup,
Başkaca yere gitmek istemeyen!
O, yine de gitmek istedi.
Öylece...

Gitti lan!
Cemre.Y.

Perdelerin Arkası

…Perdelerin Arkası…
O güpürlü perdelerin arkası...
O kararmış ocakta kaynadıkça koyulaşan kaymağını
Midemize aşırdıkça ha bire kaynattığımız süt...
En hafifinden tıngırdayan kazanımız ve…
Hayatının gerçeğini,
Bir türlü öğrenemeyen koca bakır leğen!
Oysa hepsi birden seçilmeyen gelecekleriyle susuyordular!
Yan taburede,
Som altın kol düğmeleriyle
İğne oyalı tülbentle nasıl da ıssız
Nasıl da bunca suskun bir sessizlikle duruyordular!
Cemre.Y.

Kanadı Kırık Aşk

...Kanadı Kırık Aşk...
Kanatları kırık bir aşk buldum,
Kaldırım kenarında.
Yaz ortasında üşümüştü elleri,
Ayakları morarmaya yüz tutmuştu
Neredeyse kötürüm kalacak,
Bir daha asla yürüyemeyecekti.
Aldım avuçlarıma,
Göğsüme bastırdım soluk yüzünü
Nefesimle ısıttım nefesini
Ben öksüz kalmıştım sevda boylarında
O, hiç kimsesizdi!
Öylece beraberce üşürken yalnızlığımıza
Sen çıkıp geldin sessiz adımlarınla...
Cemre.Y.

Hepsi Her Şeyi Şiir Sandılar

...Hepsi Her Şeyi Şiir Sandılar...

Şarkıların zaten, oldukça uzun zamandır,
Bana bile tek kelamlık hatırları yoktu ya,
Şimdi de bütün yazılıp yazılıp,
Henüz harf bile edememiş
Cümlelerim teker, teker!
Bana da sustular...
Halbuki artık,
Nokta.
Nokta..
Nokta...larımdı onlar!
Daha sana bile,
Sen yanımda uyuduğun zamanlarda,
Seyrine sefalarımdılar!
Doysamdı bi hele sana,
Doymaya yakın olsaydım en azından,
Yazacaktım.
Oysa uygun bir dil bulup da,
Bir türlü yazamadım.
Senli gerçek anlar,
Kelamım bile olamayanlarımdılar.
Hepsi…
Her şeyi şiir sandılar…
Hani sitemlerimi saymasan,
Bencilliğimdin sen benim.
Özümdün.
Bendin.
Benimdin.
Benliğimin deriniydin.
Sustum...
Şimdimdeyse
Senin de sayende,
Bir tonluk suskun harf,
Boğazımda kaldılar lan!
Yutkunamadım bile...
Öldüm sandım...
Bir türlü kadın olup,
Kadın gibi ağlayamamaktan
Öldüm ben lan!
Yokluğuma bile razıydım,
Hıçkırıksızlıktan!
Hıçkırıksızlığım oldun sen benim,
Nice ilklerimin de yanında
Son ilkim de oldun.
Sonra şükrettim,
Sevindim bile hatta,
Sabaha olmayacaktım ne de olsa...
Yine uykuya,
Sonsuzlukla teslim oldum du ya!
Vaadettim amma sabah uyandım ya yine.
Bir türlü ölemedim ya la!
Şimdilerde mi?
Küstüler harflerimin
Nefesleri de bana ve sana
Ve yine hayata
O tek, o sonsuz ve eşsiz,
Mavim bile küstü bana.
Ne fark eder!
Belki bir fırtına kuşuydu,
Belki de bir martı kanadı,
Çok mu değişirdi bu hayatta
Yeni bulutlara açtığı o ilk iki kanadı.
Kanatlarının hepsi birden kırıkken.
Çok mu değişirdi,
Zümrüdüanka olup,
Issız bir serçe kuşu olduğu!
Yeni sandığı ilk hayatına
İlk kez senin kanatlarında uçtuğu
Çok mu değişirdi?
Sen bari bilseydin bunu...
Uçtu ve gittiler işte.
Kanatsız.
Cemre.Y.

Issız Adam Olamazsın Sen

...Issız Adam Olamazsın Sen...

Sen ıssız adam ha!

Sen… Issız adam olamayacak kadar,

Sevda yüreklisin,

Issız olan tek şey!

Belki kumsalların olur ki onda bile…

Ben yoksam yalnızlığının yerine…

Martıların yoldaşın olurlar, ben ıssız kadın! Cemre.Y.

Baştan Sevelim

...Baştan Sevelim...
Can kırıkları dolu kalplerimizde
Issız adımlarla yürümeye çalışıyoruz
İncinmemek uğruna savaşırken
Adımlarımız acıyor,
İstem dışı fevriliklerimizden
Adımlarımız,
Kalplerimizi kanatıyor bazen
Ben öpüyorum usulca...
Acıyan yerlerini çocukluğunun
Sen eğilip avucuna dolduruyorsun...
Canımın kırık camlarını
Benim dudaklarım kanıyor
Senin ellerin
Gel sevgili,
Biz başka bir kalbe gidelim.
Yenileyelim kendilerimizi kendilerimizde!
Baştan sevelim,
En başından,
Yeniden sevelim.
Cemre.Y.

Adın Dilime Yasaklı Ey Yar

...Adın Dilime Yasaklı Ey Yar…
Kaç kere vedalaştık senle?
Konuşa, anlaşa değil,
Susa, susturula değil,
Kırarak, kırılarak,
Çarpışarak değil be sevgili!
Benim gibi, içinden,
Sessizce...
Kaç kere! "O, Olmaz!" dedin benim için?
Benim sana dediğim gibi he!
Kaç kere unuttuk,
Birimizden biri, diğerimizi?
Kaç kere düşünüp taşınınca,
Yeterince yetemedik diğerimize?
Kaç kere yasaklandık birbirimize,
En değerli, değerlerimizce?
Kaç kere döndük, artık kürkü bile olmayan,
Önünden tilkilerin bile geçmediği,
O ıpıssız dükkanlarımıza!
Kaç mezar açtık?
Anılarına olsun,
Artık tek yanlı anısı olan,
O soygunları yaptığımız?
Dışımızda, sanıldığı gibi
Çokça küsüp barışmadık amma!
İçimizde, kaç seferi atlattık
Birbirimizden habersiz ha?
Kaç kere,
Gidiyorum’lu şarkılarla gidemedik biz, "Biz" den?
Kaç kere, avunayım derken,
Avuttuk bizden yana tarafsız sevdaları he?
Daha kaç kere, kaç lazım!
Birbirimizden cayamadığımızı görmemize?
Daha kaç kere,
Issızca bu şiirimi okuyacağız
Birbirimizden haberlerimiz olmadan?
“Adın artık
Dilime yasaklı artık ey yar!
Ne zaman,
Adın ağzımdan çıkacak olsa
Yiyiveriyorum terliği adının ortasına!
Sana saklı, kırmızılı yasaklar
Beni sana bir kez daha yasaklar!”
Cemre.Y.

Hayat Denen Şey

...Hayat Denen Şey...

Şu boynumu dayarım da omuz-u-na...
Elimi kalbime koyar da
Çıkarıp sana sunarım suskunluğumca!
Benim
Sensiz bir kalbin içinde işim ne be efendim!
Tut ki ben sana Hz.Hamzaydım
Sen benim ciğerimi söktün de yerinden çiğ çiğ yedin
Sence ben sadece ciğerimde miyim?
Vahşiliğince ıssız otur düşün öylece!
Teşekkür ve şükürümsün üstelik
Hayat denen şey bunca doyumsuzken!
Cemre.Y.

Kasım Taneleri

...Kasım Taneleri...
Kasım taneleri düşüyor kirpiklerimden
Yüreğim,
Devre mülk yüreklerden çoktan yorulmuş
Issızlık tohumları ekiyor yaş tanelerimden...
Cemre.Y.

Lal-ü Aşk

...Lal-ü Aşk...

Sevgilim...
Lal-ü aşk yüklü,
Bulutlar geçiyor ömrümüzden.
Sanki hiç!
Mey dolu ağzından,
Dökülmemiş gibisin
En ıssız, en karanlık mahzenime.
Oysa...
Dudaklarından içtim ben,
Ömrüme bin nefeslik aşkın şarabını.
Sevgilim...
Lal-ü aşk yüklü,
O son trenler geçiyor yüreğimizden.
Sanki hiç!
Şiir dolu dudaklarından,
Süzülmemiş gibisin
En sessiz, en sedasız tenime!
Oysa...
Kalbinin ritminden içtim ben,
Ömrüme bin hayatlık terinin tadını.
Sevgilim...
Lal-ü aşk yüklü,
Kar taneleri geçiyor tenlerimizden.
Faydası yok artık,
Her seferinde,
Yüreğinin dehlizlerine kaçıp kaçıp,
Yaramazlık yapmış,
Küçücük bir çocuk gibi saklanmalarının.
Nasılsa yine...
Bende bulunacaksın...
Cemre.Y.