Adın Dilime Yasaklı Ey Yar

...Adın Dilime Yasaklı Ey Yar…
Kaç kere vedalaştık senle?
Konuşa, anlaşa değil,
Susa, susturula değil,
Kırarak, kırılarak,
Çarpışarak değil be sevgili!
Benim gibi, içinden,
Sessizce...
Kaç kere! "O, Olmaz!" dedin benim için?
Benim sana dediğim gibi he!
Kaç kere unuttuk,
Birimizden biri, diğerimizi?
Kaç kere düşünüp taşınınca,
Yeterince yetemedik diğerimize?
Kaç kere yasaklandık birbirimize,
En değerli, değerlerimizce?
Kaç kere döndük, artık kürkü bile olmayan,
Önünden tilkilerin bile geçmediği,
O ıpıssız dükkanlarımıza!
Kaç mezar açtık?
Anılarına olsun,
Artık tek yanlı anısı olan,
O soygunları yaptığımız?
Dışımızda, sanıldığı gibi
Çokça küsüp barışmadık amma!
İçimizde, kaç seferi atlattık
Birbirimizden habersiz ha?
Kaç kere,
Gidiyorum’lu şarkılarla gidemedik biz, "Biz" den?
Kaç kere, avunayım derken,
Avuttuk bizden yana tarafsız sevdaları he?
Daha kaç kere, kaç lazım!
Birbirimizden cayamadığımızı görmemize?
Daha kaç kere,
Issızca bu şiirimi okuyacağız
Birbirimizden haberlerimiz olmadan?
“Adın artık
Dilime yasaklı artık ey yar!
Ne zaman,
Adın ağzımdan çıkacak olsa
Yiyiveriyorum terliği adının ortasına!
Sana saklı, kırmızılı yasaklar
Beni sana bir kez daha yasaklar!”
Cemre.Y.