…Yine Sevmeyi Seversin…
"Ben sana küserken annem...
Ben aslında,
Senden başka herkese çoktaann küsmüş oluyorum
Görmüyor musunuz artık!
Ben, merdiven dibinde, başkalarınca unutulmuş da
Sizler tarafından bulunmuş, ıslak bir kedi yavrusu değilim!
Ben bir insanım, insan!
Ve beni pervasızca hiç hesapsız,
Sınırsız, sonsuz seven tek insan,
Sevdasına acıma duygusu katmadan,
Şefkatle seven tek insan sensin...
E elbette, beni daima seveceğinden emin,
Senden alacağım,
Bütün hıncını bu pervasız hesaplı hayatın!
Yetmiyor, yetemiyorsan benim suçum ne!
Onlar zaten yoktular!
Not: Bu hayatının aşk diliminde de,
Ben kadar olamasalarda asla,
Sevdi mi fena seviyorsun be ana sen!
Akıllanmadın hayla!"
"Biliyorum kraliçeemmm!
Boşuna mı başıma kraliçe ettim seni beenn!
Son noktasına kadar yine haklısın ama unutma
Ben de bir insanım!
Senin bana kurduğun cümleleri,
Ben anama kurabilmek için neler vermezdim!
Sevgi, ilgi ve biraz fazlaca şefkati beklerken,
Oklavayı kafama yemeyeceğimi bilseydim.
"-Yediğin önünde yemediğin ardında,
Daha ne derdin bakim senin-" diye,
Bir ton dayak yemeyeceğimden de emin olsaydım da kesin ederdim.
Keşke beni o kadar sevseydi demiyorum ancak,
Keşke o kadar sevgisinden emin,
(Son ayları hariç) olabilseydim diyorum geçmişime bakınca,
Kim bilir bunca hatalar dizisi sığdırılmazdı hayatıma.
Gurur duyuyorum seninle ve kendimle!
Seninle gurur duyuyorum çünkü;
Sana hep öğrettiğim gibi,
Değerlerin ve inançların uğruna,
Beni bile feda edebiliyorsun.
Hiç'e çıkıyor adım suskunluğunca!
Kendimle gurur duyuyorum çünkü;
Asla yılmayacak, yıkılmayacak, ezilmeyecek, üzülmeyecek,
İstemediği hiçbir şeyi yapmayacak bir evlat yetiştirdim,
Bu yolda az isem sana, gerekirse beni bile ezip geçmesini ben öğrettim!
Eveettt!
Her daim sevgimi, şefkatimi sana emin ettim!
Bunca yalana inanmıyor, hayatına hala,
Henüz hiç kimseyi dahil etmiyorsan o suç da benim!
Elbet doğru kararlı, benden alalı zamanların gelecek be yosun gözlüm!
Seni herkes seviyooorrr!
Bakalım yeni hayatında, yeni çevrende neler olacak hee!
(İnsan hiç kendi yarattığı duyu gücü silahıyla vurulursa üzülür mü?)"
"Bu akşam gelsene sen bir sahile..."
"Yorgunum be kızım yarın buluşsak, yeni dönüyorum daha,
Hele bir eve gidip, bir nefes alayım hele!
Bir yıkanıp paklanayım!
Arınayım!"
"Gel dedim kadın hem yarın çok sıcak,
Hem bugün üniversite kaydı için resimler çektirmek için
Makyaj yaptı bana İnci ablam!
Hem saçlarıma fön çekti Dilşad yengem!
Şimdi de ööyle babaannem bildiğin gibi ve ben evde,
Makyajlı fönlü eşofmanlı oturuyoruz yani bil istedimdi."
"Akşamüstüne kadar öyle kaal!
Sahi kaçta buluşuyoruzdu biz!"
"Öff anne sanki kaçta işten çıktığını bilmiyormuşuz gibi!"
"...Peki!"
Yosun gözlüme ithafen en sevdiği şiirimle,
Dostça kalın ve biliyorum bugünlerde…
Hayli size zahmet ama sevgiyle kalın...
...Yine Seversin...
Belki bir gün ansızın
Güneş kokar burnuna,
Rüzgar okşar saçlarını,
Hatta belki,
Bir papatya düşüverir avuçlarına,
Söylenirsin kendi kendine yine
“Ama ben lale severim.”diye.
Yine seversin,
Yine sevmeyi seversin...
Cemre.Y.
"Ben sana küserken annem...
Ben aslında,
Senden başka herkese çoktaann küsmüş oluyorum
Görmüyor musunuz artık!
Ben, merdiven dibinde, başkalarınca unutulmuş da
Sizler tarafından bulunmuş, ıslak bir kedi yavrusu değilim!
Ben bir insanım, insan!
Ve beni pervasızca hiç hesapsız,
Sınırsız, sonsuz seven tek insan,
Sevdasına acıma duygusu katmadan,
Şefkatle seven tek insan sensin...
E elbette, beni daima seveceğinden emin,
Senden alacağım,
Bütün hıncını bu pervasız hesaplı hayatın!
Yetmiyor, yetemiyorsan benim suçum ne!
Onlar zaten yoktular!
Not: Bu hayatının aşk diliminde de,
Ben kadar olamasalarda asla,
Sevdi mi fena seviyorsun be ana sen!
Akıllanmadın hayla!"
"Biliyorum kraliçeemmm!
Boşuna mı başıma kraliçe ettim seni beenn!
Son noktasına kadar yine haklısın ama unutma
Ben de bir insanım!
Senin bana kurduğun cümleleri,
Ben anama kurabilmek için neler vermezdim!
Sevgi, ilgi ve biraz fazlaca şefkati beklerken,
Oklavayı kafama yemeyeceğimi bilseydim.
"-Yediğin önünde yemediğin ardında,
Daha ne derdin bakim senin-" diye,
Bir ton dayak yemeyeceğimden de emin olsaydım da kesin ederdim.
Keşke beni o kadar sevseydi demiyorum ancak,
Keşke o kadar sevgisinden emin,
(Son ayları hariç) olabilseydim diyorum geçmişime bakınca,
Kim bilir bunca hatalar dizisi sığdırılmazdı hayatıma.
Gurur duyuyorum seninle ve kendimle!
Seninle gurur duyuyorum çünkü;
Sana hep öğrettiğim gibi,
Değerlerin ve inançların uğruna,
Beni bile feda edebiliyorsun.
Hiç'e çıkıyor adım suskunluğunca!
Kendimle gurur duyuyorum çünkü;
Asla yılmayacak, yıkılmayacak, ezilmeyecek, üzülmeyecek,
İstemediği hiçbir şeyi yapmayacak bir evlat yetiştirdim,
Bu yolda az isem sana, gerekirse beni bile ezip geçmesini ben öğrettim!
Eveettt!
Her daim sevgimi, şefkatimi sana emin ettim!
Bunca yalana inanmıyor, hayatına hala,
Henüz hiç kimseyi dahil etmiyorsan o suç da benim!
Elbet doğru kararlı, benden alalı zamanların gelecek be yosun gözlüm!
Seni herkes seviyooorrr!
Bakalım yeni hayatında, yeni çevrende neler olacak hee!
(İnsan hiç kendi yarattığı duyu gücü silahıyla vurulursa üzülür mü?)"
"Bu akşam gelsene sen bir sahile..."
"Yorgunum be kızım yarın buluşsak, yeni dönüyorum daha,
Hele bir eve gidip, bir nefes alayım hele!
Bir yıkanıp paklanayım!
Arınayım!"
"Gel dedim kadın hem yarın çok sıcak,
Hem bugün üniversite kaydı için resimler çektirmek için
Makyaj yaptı bana İnci ablam!
Hem saçlarıma fön çekti Dilşad yengem!
Şimdi de ööyle babaannem bildiğin gibi ve ben evde,
Makyajlı fönlü eşofmanlı oturuyoruz yani bil istedimdi."
"Akşamüstüne kadar öyle kaal!
Sahi kaçta buluşuyoruzdu biz!"
"Öff anne sanki kaçta işten çıktığını bilmiyormuşuz gibi!"
"...Peki!"
Yosun gözlüme ithafen en sevdiği şiirimle,
Dostça kalın ve biliyorum bugünlerde…
Hayli size zahmet ama sevgiyle kalın...
...Yine Seversin...
Belki bir gün ansızın
Güneş kokar burnuna,
Rüzgar okşar saçlarını,
Hatta belki,
Bir papatya düşüverir avuçlarına,
Söylenirsin kendi kendine yine
“Ama ben lale severim.”diye.
Yine seversin,
Yine sevmeyi seversin...
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder