...Annem Öldüğünde...
Bu dünyaya ait...
Korkulacak tek şey ölümse!
Üstelik ben onu artık,
Buruk bir tebessümle gülümseyerek bekliyorsam!
Neyden korkacağım,
Neye kırılacağım ki.
Korkanlar, kendileri, kendilerini!
Ait olamadıkları yerlerden silip giderler!
Bizse yaşamak zorundaysak eğer,
Her yeni güne anlamlar yükleriz ederince.
O gün gelene kadar!
Annem öldüğünde...
Hani o benim en büyük aşkım.
En ulaşılmaz sevdam.
Hani o hayattayken
Zorla bir öpücüğünü,
Kaçamak aralarda kaptığım anam,
Beni ruhuyla da terk ettiğinde,
Ölüsünün ayak parmaklarını öptüm ben.
Doya doya, kana kana!
İçime teninin son kokusunu çeke çeke!
Zorla sahip olduğum,
Koca bir cevher gibi,
Burnumda hala sızısı,
Oysa, ölüsü bile gülümsüyordu.
Buydu bana kalan, bitemeyen aşkımdan.
Ölün lan!
Öleyim hatta, hem de hemen!
Cemre.Y.
Bu dünyaya ait...
Korkulacak tek şey ölümse!
Üstelik ben onu artık,
Buruk bir tebessümle gülümseyerek bekliyorsam!
Neyden korkacağım,
Neye kırılacağım ki.
Korkanlar, kendileri, kendilerini!
Ait olamadıkları yerlerden silip giderler!
Bizse yaşamak zorundaysak eğer,
Her yeni güne anlamlar yükleriz ederince.
O gün gelene kadar!
Annem öldüğünde...
Hani o benim en büyük aşkım.
En ulaşılmaz sevdam.
Hani o hayattayken
Zorla bir öpücüğünü,
Kaçamak aralarda kaptığım anam,
Beni ruhuyla da terk ettiğinde,
Ölüsünün ayak parmaklarını öptüm ben.
Doya doya, kana kana!
İçime teninin son kokusunu çeke çeke!
Zorla sahip olduğum,
Koca bir cevher gibi,
Burnumda hala sızısı,
Oysa, ölüsü bile gülümsüyordu.
Buydu bana kalan, bitemeyen aşkımdan.
Ölün lan!
Öleyim hatta, hem de hemen!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder