Lapa Lapa Karlar

...Lapa Lapa Karlar...

Yorgun rüyalarımın kabusundan sabaha sığınıp uyandım ki ne göreyim?

Bembeyaz gelinliğinin duvaklarını çatılara asmış yine İstanbul.

Güneş desen çoktan bulutlarını da alıp gitmişti kaç gündür.

Karanlığı yara yara yağıyordu lapa lapa karlar.

Sanki bu saatlerde insanlar işe gitmek için birbirleriyle yarışmıyorlarmış gibi

Ne korna sesi var ne de başka bir ses, öyle sessiz, öyle huzurlu ki.

İlk defa işsiz olduğuma sevindim, hiçbir yere yetişmek zorunda değildim.

Çok şükür artık bacaların kenarlarını delip evime yağacak kar suyu da yok.

İyi ki evimin çatısını onartırken söküp attırmıştım onları.

Yumuşacık battaniyemle kendimi sarıp sarmaladım.

Hiç yoktan gülümsedim hayata yeniden.

"Günaydın ruhum." dedim kendime, hem de en mutlusundan.

Artık dilediği kadar yağabilir o lapa lapa karlar.

Cemre.Y.

Ağır Sabahlar

...Ağır Sabahlar...

Kirpiklerinin göz kapaklarına ağır geldiği sabahlar vardır hani,

Yatağına geri dönsen yorganın çoktan soğumuştur,

Kalkıp çay demlesen uyanamamışsın gibi ağır sabahlar vardır.

Tam battaniye altında kıvrılmalık bir gün olacak belli.

Uyumasan da kapatırsın gözlerini.

Cemre.Y.

Dün Geceydi İşte

...Dün Geceydi İşte...

Hatırlamıyorum ki en son ne zaman,

Gülümseyerek yattım yatağıma.

Battaniye üstü yorganıma sarınıp,

Yastığıma küçük bir buse kondurup,

Sabaha kadar hiç uyanmadan uyudum.

Dün geceydi işte.

Kırmadım, incitmedim kendimi,

Ne çatımı akıtan yağmura kızdım,

Ne de güneşimi saklayan gri bulutların karasına.

Sabahında yeniden sevdim kendimi.

Tavuk suyuna çorba yaptım hiç yoktan.

Aferin dedim canımın canına,

Ve hiç yoktan mutlu oldum yeniden.

Aferin hayata inat günaydının var hiç yoktan!

Cemre.Y.

Sus!

…Sus!…

Yaklaş yanıma sevdiceğim...
Gözlerinin yosununa baka baka,
Susarak, seni, bir sarayım!
Yüreğinin atışı ninnim olsun hele.
Yorma!
Germe!
Kasma!
Üşürse battaniyenin dışında kalan kollarım,
Sen sar...
Sen sarmala...
Sen koru ve sen kolla beni …
Beni...
Uyuduğumu sandığında değil!
Beni..
Senden giderken değil!
Bu defa beni,
Sana, o ilk sarıldığımda çek nefesine,
Derin, derin…
Ve hala sus…
Sus ki yüreğinin sesini duyabileyim.
Sus ki…
Gözlerinin ışığında kendimi görebileyim.
Sus ki…
Kalbim kalbine yoldaş olsun,
Seni güvenimle seveyim.
Cemre.Y.

Yeniden Doğmuş Gibi

…Yeniden Doğmuş Gibi…

Battaniye altı, titreyerek uyanılan günlerden sonra,
Şubat güneşinin yüzümüzden makas aldığı günlere geldik.
Bulutlar, yaz bulutu gibi serilmişler masmavi gökyüzüne.
Sanki ilkbaharın ilk günleriymiş gibi,
Sanki fesleğenlerim yeniden çiçek açacakmış gibi,
Sanki bütün virüsler, bütün hastalıklar bitmiş gibi.
Sanki hayat, yeniden doğmuş gibi bir gün bugün.
Cemre.Y.

Evde Kalmak

...Evde Kalmak...
Geçen ay iş yeri hekimimiz birer tane istediğim mide ilaçlarımı,

Mümkün olduğunca çoklu adet yazmıştı.
"Adamın kafası dağınık demek ki

Neyse bir kaç ay yazdırmam bari!" deyip mesai arkadaşımla gülüşmüştük.
Çünkü kim düzenli kullandığı ilacını yazdırsa,

Onlara da mümkün oldukça çokar tane yazmıştı.
Meğer adam geleceği görüyor da söyleyemiyormuş!
Meğer, bari, ilaçlarını almak için

Sokağa çıkmak zorunda kalmasınlar diye bizleri düşünüyormuş!
Güya yıllık iznime çıkıp işime geri dönecektim

Ama durumlar bu kadar vahim olunca,

Hepten parasız kalmayalım diye

Kısmi Süre'ye şirketimiz de başvurdu.
Lakin bizler zaten normal maaşlarımızla ancak geçinebiliyorken,

Şimdi %60 ile nasıl geçineceğiz?
Isınmak için elektrik sobasının derecesini arttırsam ay fatura kol gibi gelecek.
Evde yıkamadık yer bırakmadım, yorganlar, battaniyeler,

Örtüler falan derken su faturası da kol gibi gelecek.
Limonun tanesini 3,5-TL aldım dün.
Kafamda deli sorular!
Allah yardımcımız olsun.
Şirketimi özledim, masamı, sandalyemi, bilgisayarımı özledim.
Hadi TV seyredeyim de vakit geçsin desem

Ya birileri birilerini boğazlamış, ya da ötekinin saçının kurdelası uymamış.
Uzun insan bir de her yerde ortaya çıkıp 10-TL bağış yap deyip duruyor!
Elalemin memleketindeki gibi

"Vatandaşlarım düşünmesin,

Biz ne fatura yatırmanızı isteyeceğiz

Ne de kredi kartı borçlarınızı ödemenizi isteyeceğiz.
Çalıştığınız zamanlardaki kadar da geliriniz olacak,

Yeter ki hayatta ve sağlıkca kalın!" da denmiyor bize.
Evde oturacak biri olarak yaradılmamışım lakin

Şimdi zaman her yeni güne sağlıkla uyanabilmeye şükretme zamanı

Ve elimizden başka bir şey gelmiyor.
Cemre.Y.

Ah Be Adamım

...Ah Be Adamım...

Puslu İstanbul akşamlarından geçiyorum sevgili,
Zam üstüne zam yağdıkça,
Ne elektriğe dokunabiliyor insanlar, ne de doğal gaza!
Nefes alamayacaklarını bile bile,
Odunsuz, kömürsüz soba yakıyorlar ayaza karşı.
Hava, her geceye ayrı,

Ucu kesik birer çuval konfeksiyon yanığı!

Ah be adamım...
Olsaydın ya şimdi bari!
Ne dünyanın kahrını gam ederdim,

Ne de memleketimin ahvalini!
Ne üşüyen ayaklarımı ısıtmanın bedelini düşünürdüm,
Ne de hayallerimi yakmanın sebebini.
Ne bileyim, uzanırdık sağlama yakın şu üçlü koltuğumuza,
Üstümüze bir battaniye atardık,
Bir film açardık en bilim kurgusundan felsefikli falan.
Ne bileyim öpüşme sahnelerinde utanıp,
Patlamış mısırlarımızı atardık ağızlarımıza!
Ya ne bileyim, hiç yoktan ayaklarımız değerdi birbirine.
Cemre.Y.

İnadına

...İnadına...
Deve tüyü ya da kaz tüyü yorganını beğenmeyip,
Alttan merkezi sistemli sımsıcak pofuduk evlerinde yaşayanların,
Evinde doğal gazı olmayıp,
Bütün kaybettiklerini,
Sigaraya ve yalnızlığına yüklendikçe astımı olan birine;
"Elektrik faturan çok geliyorsa polar battaniye ile otur." demek kadar,
Acımasızdı hayat.
Ve yine de gülümseyebilmekti hayata inadına!
Cemre.Y.

Şükür

...Şükür...
"Şükür Rabbim!
Üşüyorum ama
İyi ki omuzlarım
Ve onları saracak kollarım var!
Ve elbette
Omuz başlarımı öpecek dudaklarım.
Ve bir battaniye...
Ve üstüne bir de yorganım var!
Cemre.Y.

Yosun Gözlüm

…Yosun Gözlüm…
Seni mutlu etmek için gelmiştim oysa!
"Mutlu değilim!
Henüz olamam!
Ama seninle huzurluyum!
Sen de mutlu değilsin ki yansısın bana!
Bir kez daha geldiğinde bana,
Mutsuzluklarını koy kapının ardına!
Öyle gel.
Bil ki o zaman bende mutlu olurum!"
"Sana geldiğimde gayet mutluydum!"
"Hissederim ben biliyorum
Hissettiğimi biliyorsun!.
Bana artı yorgunluklar ko'ma!
Ben sizin yaşadıklarınızı, ayrıca yaşarım!"
Ama bu çok yanlış bir şey, üstelik zarar veriyor ruhuna!
"Tedavi etmeye çalışıyorum kendimi hepinizden!
Başarabilirsem size bir "Siz." olacağım yeniden!
"Ben uyuyorum!
Kendini yanlışlıkla olsa bile öldürmemeye çalış!"
"Olur! Ölmem!
Üzerini bari ört!
Battaniye serin gelir bir şeyler daha al sırtına ve uyanamaz isem sana…
Saatini kurmayı unutma sabaha!
"Tam zamanında uyandırırsın sen beni ve senli üşümem ben!"
"İyi geceler yosun gözlüm seni sevdiğimi sakın unutma!"
"......................................................................"
Cemre.Y.

Hasta Ve Yalnız

...Hasta Ve Yalnız...
Soğuk günler,
Bol hapşırıklı, bol öksürüklü,
Halsiz mecalsiz, hasta ve yalnız.
Battaniye altına yapayalnız saklanma günleri.
Hani kahvaltıyı geçtim de
Dumanı tüten bir tas çorba olsaydı bari!
Cemre.Y.

Ne Gerek Var

…Ne Gerek Var… Hasta olduğumda Terden sırılsıklam olmuş kıyafetimi değiştirip, Üzerime battaniyeyi örtüp, Nabzımı sayacaksan sevgilimsin. Yoksa… Herkes herkesle sevişir sana ne gerek var. Cemre.Y.

Masallar

…Masallar… Beni bazen çay bile sarhoş eder.. Bazen..yutkunamadığım tek damla su bile! Hiç kimse, hiçbir zaman Adam gibi sarmadığı için olsa gerek… Denerim...denemeye çalışıyorum.. Yetmiyorum işte!  Yetemiyorum gül damlası kızıma!  Yetebilirim biliyorum feda edebilsem, ona bila bedel olsa da,  Feda edemem ki kendimi ve namusumu!  "Hamur meselesi, hamurum bu değil!"derim. "Kendiciğimi kimselere bedel satmadım!  Sa-ta-mam!" derim de sen bunu da anlayamazsın. Hiç kimse anlayamaz!  Ben burada elektrik sobasıyla avunur.. Ben burada battaniyemle sarılıp donarak! .... Amma! Bizim hala alnımız ak…başımız dik!  Çenelerimiz yukarıda Varsın titriyor olsun soğuktan,  Ben varım, o, sana sadece masallar anlatır uzaktan! Cemre.Y.

Dağ Evi

...Dağ Evi...
Çam ağaçlarının…
Bembeyaz gelinliğini giymiş olduğu,
Dağ yamacında, bir kır evimiz olsun!
Kocaman büyülü penceremizin ardına baktığımızda,
Lapa lapa karların yağışının seyrine dalalım
Susarak!
Sen kalkıp şömineye birkaç odun daha at,
Ben, battaniyemizi düzelteyim,
Sonra sokul yine koynuma,
Antika üzüm dökmeli kadehlerimizden
Derin birer yudum alıp,
Dudaklarımızla birbirimize sunalım!
Şarabını dudaklarımızdan içelim birbirimizin.
Rüyaya dalayım kollarında,
Sen, açıkta kalan kollarımı kapat sevgilim.
Ben sarılayım koynuna...
Cemre.Y.