...Bekleyenin Yok Mu?...
Kör bir akşamın gecesine yakınken,
Hiç olmayacak bir anda sormuştu kendi kör gözleriyle.
İkimizin de ameliyat yarası tazeydi daha!
"Senin evinde bekleyenin yok mu? dedi fütursuzca.
Boğazımın ilmeğine inen koca bir yumru ile yutkundum önce.
Sonra; "Tabi ki var!" dedim.
"Kapımın kilidi, salonum, koltuğum, halım,
Yatağım, yorganım, yastığım,
Mutfağım, dolabım, ocağım,
Benim evimde bekleyenim olmaz mı hiç!
Tabi ki var!" dedim ve uzaklaştım onun yanından.
Odaya geri döndüğümde çoktan pişman olmuştu sorduğundan.
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder