Labirent

…Labirent… Dipteyim, ve… Bir kuşun kanadından nasıl tutunulur bilmiyorum. Kumdan kalelerimin zindanlarına atılmışım yine! Dipteyim ve martının çığlığına nasıl tutunulur bilmiyorum. Uçan balonumun ucunu tutan iplik boğumuna asılmışım yine! Yine görünmez ellerin canı sıkılmış, Dönmeye yakın kaderimin yazgısını, Acımasız haramilere sildirmiş yine! Daha, hala yaşasam… Gereksiz birer boşluk doldurmalık yer kaplarım, Ölsem… "Kim bilir daha yaşanacak ne de güzel günlerim vardı!" Yine kurtaramamışım üç kuruşluk dünyamı. Yaşım, ergenliğimin orta yaşını çoktan geçeli beri... İsyan durağını da göremez oldum, gayri bu labirent bitmez gibi! Cemre.Y.

Yüreğim Bayram Yeri

...Yüreğim Bayram Yeri...
Az önce sokağımdan hayat geçti duydun mu?
Sanki yazlık mekanın açılışındaymış gibi,
Sonuna kadar açmış müziği,
Salına salına yavaşça ilerledi.
Terasımdan uzanıp el salladım ama,
Görmedi beni...
Beni burada bırakıp öylece geçip gitti.
Olsun ama...
Hiç yoktan ömre dair umutlandım.
Hiç yoktan, limon ağacımın yaprağından öptüm.
Hiç yoktan, filizlenen sebzelerime gülümsedim.
Hiç yoktan, yağmur tanelerine teşekkür ettim.
Yüreğim bayram yeri gibi sevinçlendi,
Hiç yoktan bugünüme de şükür ettim.
Cemre.Y.

Şiir'imize Bakalım

...Şiir'imize Bakalım...
Neyse...
Şiir'imize bakalım biz!
Cemre.Y.

Yeter Ki

...Yeter Ki...
Daha sana...
Gök mavisinin bütün tonlarını anlatacağım sevdiğim.
Daha sana...
Unutma beni çiçeklerinin özündeki güneş sarılarını,
Daha sana...
Taze kesilmiş çimen yeşillerini anlatacağım.
Daha sana...
Yalnız uyuduğum gecelerin ay kokusuyla,
Seninle uyandığım yaz sıcağı kokularını anlatacağım.
Sen yeter ki, gelmeyi,
Sen yeter ki, kalmayı bil.
Ah bir bilsen!
Daha sana...
Nice ömre yetecek ömürler anlatacağım sevdiğim.
Cemre.Y.

Değil Mi Ki

…Değil Mi Ki…

Seni üzerime alınıyorum ey hayat!
Yarınki gün doğumunda da sana inat yaşayacağım.
Değil mi ki…
Ertesi sabaha kalmamayı dilediğim çocukluğumu yedin.
Bundan gayrı sana inat bütün geceleri de seveceğim!
Cemre.Y.

Acımasız

...Acımasız...
Her akşam, haberlerde açıklanan,
Ölüm sayılarının içinden birinin,
Kendi yakının olması kadar acımasızdı hayat!
Üstelik, defalarca,
Test sonuçları negatif çıkmış olmasına rağmen,
Geçirdiği kalp krizi neticesinde,
Nefes alamama halini,
İlk başta test falan yapmadan virüs şüphesi yazdıkları için
Corona ya dair hiçbir şeyi olmamasına rağmen,
Ölüm raporuna corona virüs yazıyorlar
Ve rahmeti bol olsun,
Ömrü boyunca, yüzü gülmemiş olan yengem,
Yapayalnız, tek başına,
Mezarı başında helallik alınıp verilmeden,
Kireçlenerek acelece gömülüyor!
Şimdi ben nasıl inanayım,
Her akşam haberlerde çıkan o rakamlara?
Virüslü olmayana virüs teşhisi yazan,
Virüsten ölene de,
Kalp krizi yazan bir sisteme nasıl güveneyim?
Beraber aynı binada yaşayan herkese test yapılmış
Ve çok şükür hiçbirinde virüs çıkmamış
Buna rağmen sırf teşhis hatalarını düzeltmedikleri için
Bütün bina halkı karantinaya alınmış,
Kimse gidemedi cenazeyi defnetmeye!
Hakkım yoktur ne haddime de var ise de helal olsun yengeme.
Rabbim dayıma ve evlatlarına sabır ve metanetler versin,
Mekanı cennet olsun.
Amin.
Cemre.Y.

Ömrüm

...Ömrüm...
Ey benim yorgun ömrüm,
Gün geceye dönerken güneşle yüzleştin mi?
Gece, yatağını güne terk ederken dolunayla yüzleştin mi!
Yeterince unuttun mu unutamadıklarını,
Olanca hissizliğinle affettin mi kendini, onu ve sebeplerini?
Sonunda gülümseyip aynadaki göz bebeklerine...
"Gönül teatisindeysek demek ki...
Çekirdekten yetiştirdim ben seni,
Tohumun da ithal değil üstelik…"dedin mi,
Sarıldın mı kendine?
Cemre.Y.

Kim Bilir

…Kim Bilir… Uzanıp usulca dokunacağım kirpiklerine… Ki kirpiklerin güneşe meftun. Kim bilir sen bana gelene kadar, Kaç mevsim geçmiştir. Kaç teli, kaç zemheri ayazına kurban gitmiştir. Sen uyurken, Kaç şiir geçecek kim bilir ömrümüzden. Ki daha kaşlarına dokunmadım, Alnına, saçlarına dokunmadım daha! Ağzını, burnunu, yüzünü, Dudağının gül kıvrımını saymıyorum bile. Cemre.Y.

Çocuk

...Çocuk...

"Annen öldü!" dediklerinde,
Sadece annen ölmemiştir aslında.
Annenle beraber bütün çocukluğunda ölmüştür.
Artık hiçbir anneler gününde,
Ona bir demet çiçek toplayamayacaksındır misal!
Yahut o sana küs olsa bile,
Ona aldığın hediyeyi dolap köşelerine fırlatıp,
Sonradan alıp sevindiğini göremeyeceksindir.
İçinin içi sevinip,
Çocukluk edip eline ayağına sarılıp,
Onu öpücüklere boğamayacaksındır misal!
O, istemez görünüp seni uzaklaştırırken,
İnadına gitmeyip iki öpücük daha çaldığında,
Onun da gözlerinin içinin güldüğünü göremeyeceksindir misal!
"Annen öldü!" dediklerinde,
O gün bir daha çocuk olamayacağı da öğrenmişsindir.
Allah ikimize de rahmet eylesin.
Cemre.Y.

Eksik

…Eksik...

Neyi eksiksiz yapsam, neyi hiç yapmasam,
Hiçbir şeye tam değilim işte!
Benim bir yanım deniz yıldızlarının hayatını kurtarır,
Bir yanım karavanla dünyayı dolaşır.
Eksik yanımsa kabeyi tavaf eder, öylesine saçmayım yani.

Cemre.Y.

Dilek

...Dilek...

Ne yeni gül bahçem vardı dileklerimi gömecek,
Ne de yürek yangınım kaldı umuda hayali süsleyecek
Sanki gül bahçemiz mezarlıktaydı ve biz mezarın altında.
Yapacak tek bir şey vardı bizi mezarımızda unutmak.
Yeterince unuttuysak...
Kim bilir belki bu hıdırellez gecesi yeni dilekler asılırken,
Birinin dileği oluruz kim bilir?
Birkaç polen uçuşuverir toprağımızın üzerine.
Birkaç damla can suyu damlar yüreğimize de,
Filizlenip yediveren gülleri açarız belki ömrümüze.
Cemre.Y.

Yağmur Hüznü

...Yağmur Hüznü...
Yağmur hüznü sinmiş pazar sabahıma,
Hadi yalnızlık aynı yalnızlık da...
Ben şimdi bu corona belasına,
Karantinalı günlerimde,
Çaysız, kahvesiz,
Rakısız, şalgamsız, sigarasız,
Hüzün kokulu yağmuru,
Nasıl anlatayım bir şiirin mısrasında!
Kim, nasıl anlayacak,
Kaç zamandır tek başıma,
Okuduğum kitapları,
Yeniden okuyup bitirdiğimi.
Kim, cümlelerimi okudukça,
Hissini hissedecek,
Yüreğimin tellerinin kederini.
Cemre.Y.