Bana, Ben Lazımım Her Şeyden Önce!

...Bana, Ben Lazımım Her Şeyden Önce!...

Uyku mahmurluğu yapışmış kirpiklerime,

Uyanmaktan caysam, yorgan, yastık benden yorulmuş,

Uyansam...

Saçlarıma yıldız tozları yapışmış.

Öyle kararsız ılıman iklim sabahından biriyim işte.

Açıkta bıraktığım omuz başlarım,

Üşüse mi, yansa mı ikilemde.

Usulca birer öpücük konduruyorum her birine,

Kollarımla sımsıkı sarıp pışpışlıyorum kendi kendimi.

Önce minik bir tebessüm beliriveriyor dudaklarımda,

Sonra güzel bir müzik açıp çayımı yudumluyorum.

Gülümsüyorum nihayet,

Bu da böyle bir günaydın işte.

Zira bana, ben lazımım her şeyden önce!

Cemre.Y.

Evlat

...Evlat...

Evlat!
Değeri paha biçilemeyen
Tek hazinendir.
Mesela sen papatya severdin o ise lale!
Kim bilir şimdilerde,
Kim, neyi sevmekten vazgeçmiştir.
Oysa evlat...
Pahası edere denk gelemeyen
Ruhunun en eş, tek cevheridir.
Dinlenmeyi umma ondan.
Ondan sonra doğmadın sen!
Dinle...
Anla...
İdrak et!
Gerekiyordur kesin pes et, vazgeç!
Ama asla yenilme ve sakın ölme!
Doğurabildin diye de kendini,
Öyle çok da ana sanma!
Zira...
Güya analığımla övünürdüm ben en çok!
Oysa görüyorum bazen etrafımda,
Etrafındakilere yettiği yetmezmiş gibi,
Rahmetli anamın...
Bana hiç sunamadığı gözleriyle,
Gözümün dibine bakıyor şefkati.
Olası hata kararlarımdan dönüyorum.
Küsüp durduğum yaradanıma
Bir şans daha şükrediyorum....
Hala "Amin!" yani.
Cemre.Y.

Adam Yok Çünkü

...Adam Yok Çünkü...
Etraf yavşak dolu!
Bit olmadan başlarını ezmek lazım.
Zira...
Son kararımı caydıracak kadar adam yok çünkü.
21.12.2013 S: 21:48
Cemre.Y.

Affetmek

...Affetmek...
Hayatımın bu döneminde,
Affetmeyi de,
Affetmeyi seçmeye karar verdim.
Artık,
Nasıl olsa,
"Hep affediyor." diye canımı sıkanlar düşünsün.
Affetmek falan yok artık,
Direkt Allah'a havale ona göre.
Cemre.Y.

Hayat

...Hayat...

Kimin...
Nerede?
Ne zaman?
Nasıl olması gerektiğine biz karar veremiyorsak,
Kim bilir belki de...
Hayatı çok fazla sorgulamamalıyız.
Cemre.Y.

Yorgunum Be Üstadım

...Yorgunum Be Üstadım...
Nicedir sabahları uyanıp yüzümü yıkarken baktığım aynam küs bana!
Nicedir gözlerimin feri kaçmış, ışıldamıyor eskisi gibi.
Nicedir, her kimin, herhangi bir sebepten yükselse sesi...
Gittikçe çoğalıyor hayata daimliğime dair yetersiz bakiyem!
İç organlarımın kararsızlığı ayrı bir hikaye,
Ruhuma giydirilen tenimin gün be gün eskimesi ayrı bir roman!
Ömrümün seyrü seferi çocuk olmadan, ergen olmakla,
Ergen olmadan, orta yaşa seyirtilmiş çoktan!
Yarına dair hiçbir hayali bırakılmamış bir insan eskisiyim neticede.
Keşke diyorum şimdi...
Keşke!
Uyusam ve yarına bir daha uyanmasam!
Ha olur da ömrümün kum saati yeni güne uyanırsa...
Merak etmeyin...
Bütün iyi niyetlerimle...
Hepimize güler yüzlü günaydınlar dilerim, lakin!
Şimdi...
Çoktan...
Gönlüm gönünden sıyrılmış kadar...
Yorgunum be üstadım.
Gayrısını sen yaşasan da ben ufuktan sana melek olsam.
Cemre.Y.

Fark Etmeden

...Fark Etmeden...

Bütün gençliği uzağı görememekle geçmişti oysa!

Her gün, bir sonraki günün,

Bilinmezliğini içeriyordu fark etmeden.

Şimdiden çok yıl sonrasındaysa,

Yakın gözlüğü takacaktı muhtemelen.

Bütün o uzaklar...

Artık yakın olduğundan beri mi,

Karar vermişti acaba yakını görememeye!

Bütün gençliği, kulaklarını tıkamakla geçmişti oysa!

Her an, bir sonraki anının,

Acı çığlıklarını içeriyordu fark etmeden.

Şimdiden çok yıl sonrasındaysa,

Kulakları duymayacaktı muhtemelen.

Bütün o uzaklar...

Artık yakın olduğundan beri mi,

Karar vermişti acaba iyi duymamaya!

Bütün gençliği dişlerini sıkmakla geçmişti oysa!

Her gece, bir sonraki gecenin,

Bilinmezliğini içeriyordu fark etmeden.

Şimdiden çok yıl sonrasındaysa,

Takma dişler takacaktı muhtemelen.

Bütün o uzaklar...

Artık yakın olduğundan beri mi,

Karar vermişti acaba dişsiz damaksız kalmaya!

Birdenbire geçmişi geleceği düşünmeyi bıraktı

Ve şimdi gülümsedi işte, hem de hem içten,

Gözleri henüz görür,

Kulakları henüz duyar, dişleri henüz sahiciyken, 

Cemre.Y.

Kelebek Etkisi

...Kelebek Etkisi...

Uzunca yıllar kozasında hapis kalmış bir tırtıl,

Sonunda ışığı görüp, ona uzandı.

Eli, kolu, yüzü, yüreği yaralı, yeni güne uzandı.

Yırttı yüz yıllık kefeninin,

Güneşte unutulmuş da,

Elde lime lime kalacak atlas kumaş halini.

Uzatıverdi o ipek telli saçlarını,

Bakındı soluna, sağına, sonra tekrar soluna,

Karşıdan karşıya geçer gibi uzanıverdi yeni hayatına!

Ömrünün gün ışığı saydığı lale mevsimleri gibi,

Çabucak geçmez ise kelebek etkisi.

Çoktan hazırdı Zümrüdüanka'lığa...

Öyle ya bunca yüz yıl...

Aşa aşa bitiremediği o kaderin ağları,

Bugünlerinin de kelebek etkisini aşıp,

Zümrüdüanka'lığının anahtarına ulaşması içindi.

Asıverdi kapısına kilidinin anahtarını.

Koyuverdi ortalığa bunca yüz yıl biriktirdiği bütün varlığını.

Onun yüreğinin kapısı dıştan da açılabiliyor şimdi.

Fare görmüş kedi gibi korkmanıza gerek yok eskisi gibi!

Siz...

Hepiniz...

Anahtarın yönüne doğru karar verin yeter ki!

Çarpmasın sizi kelebek etkisi.

Cemre.Y.

Mühür

…Mühür...
Ey benim zifiri yalnızlık dolu yıldızlarına,
Sabırlı bir nakkaş zanaatiyle nakış nakış sevdalar ektiğim.
Ey benim güneşi bol kalabalıklarındaki yalnızlıklarına,
Tel tel, telkari dokuyup ömrüne ömürler biçtiğim.
Sen daha benim kararsızlıklar denizimden daha yeni geçmişsin.
Oysa hissizlik okyanusumun kuytusunda rastladım ben sana,
Ruhunun çırpınışını hissettim de
Sundum sana en mahremimi ve gizemli iklimlerimi.
"Sev!"desem emir kipi ya amade olma şehrime zira benlik değil!
"Ey benim hiç yoktan hiç olmayacak yerde aklıma esişim.
Ben senin gönlüne talibim ki zaten çırpınışında bedenim.
Baksana yüzyıldır sana hasretim." derim.
Şimdi ister gel, ister gelme,
İster sev, ister sevme yürek sana yakmış şirlerinin ucunu ne gam!
Benim bundan gayrı'm sensin.
Ben seni yüreğime mühürledim.
Cemre.Y.

Karar Versen

…Karar Versen…
Bugünlerde İstanbul'umun havası,
Sevdiceğimin metcezir ruh haline benziyor,
Bir bakıyorsun bir bahar meltemi…
Bir bakıyorsun Şubat kasırgası…
Bir bakıyorsun yaz sıcağı deniz kokusu…
Bir bakıyorsun zemheri ayazı…
Hani artık bir karar versen de hasta olmasak diyorum.
Cemre.Y.

Kırılgan Şiirler

...Kırılgan Şiirler...
Elimde eskimeye yüz tutmuş mısralarım çoğaldıkça,
Heceleri aynı olmasa dahi zemheri, hep aynı zemheriyse,
Gecenin ayazı, hep aynı, ayazsa,
Üstelik mevsimi fark etmeden!
Yalancı bahar rüzgarları aynı ritüelde seyrediyor,
Denizin mehtabı aynı duyguları hissettiriyorsa,
Aşık bir kalbe ve yahut melankolik bir yüreğe!
Ne fark eder ki,
Ocak on yedi, yıl, iki bin on dokuz ise.
Ömrün her yanı...
Kırılgan şiirler işte ve üstelik...
Maya takvimine göre de kıyamet de çoktan kopmuş olmalıydı zira!
Buğulu camlardan,
Ufkunu göremediğim geleceğime bakmaktan sıkıldım.
Kelimelerimin dilinin rengini değiştirmeye karar verdim.
To be continued!
Cemre.Y.

Değer Di

...Değer Di...
Ömre dair bana yakışan ne çok başlangıç kaçırdım ah!
Ne çok da bitiş'e de, biten taraf olmaya hiç yakışmadığım gibi.
Ne çok gönül yorgunluğuma denk geldi de olmadı olasılıklarım,
Ne çok gelecek umutsuzluğuma denk geldi de olmadı kararsızlıklarım.
Ne çok "Hayır!" çektim, "Evet!"lerim birkaç adetken.
Ama en çok...
İmkansız'ın imkansız hallerine, ne çok gözyaşı dökmüşümdür kim bilir?
Üstelik, madalyam filan da yok ha dürüstlüğüme, namusuma dair!
Arada bir gün geceye karışınca,
Kendi kendime konuşurken yakalıyorum kendimi.
Penceremi açıp yıldızlara bakıyorum uzun uzun.
Tek bir kelime edip,
Sigaramın dumanını yıldızların yüzüne üfleyip soruyorum kendime!
"Değdi mi?"
Yüreğimin içi kavruluyor ama cevabımı duyuyorum içimden,
"Aşk'ı, sevda'yı, yürek içinin kalp atışını çokça biliyorsun en azından,
Her şeye rağmen!
Değer di!"
Cemre.Y.

Buseler

…Buseler… "Acılarımın, Yorgunluklarımın, Bunalımlarımın, Buhranlarımın, Kararsızlıklarımın, Yokluklarımın içindeki ışıksın, Senin buselerinle geceye gözlerimi her kapatışımda Senin buselerinle sabaha gözlerimi her açışımda. Başka hiçbir şey olmuyor umurumda. Umudum yeşilleniyor yeniden... Yeniden doğuyorum hayata."diyeceğim o'na! Cemre.Y.

Ne Zaman Yönüne Karar Vereceksin?

…Ne Zaman Yönüne Karar Vereceksin?...

Gözlerinin kahvesine kurban olduğum

Sen ne zaman bize döneceksin?

Günlerdir araf'tasın.

Sen ne zaman, yönüne karar vereceksin? Cemre.Y.

Kararlar

…Kararlar…
Göl bile fırtına akıyordu ve ben…
Bütün kararlarımı fırtınaya öylece savuruyordum.
Cemre.Y.

Sıfat

…Sıfat…
Bizde arkadaş arkadaştır, dost ise dost,
Sevgiliyse sadece sevgili...
Sonradan değişmez yerleri.
Arada bir şaşar terazilerimizin kefesi,
Onlara da üç gün süre tanırız.
Kararımız kararınca çıkmazsa
Ya sileriz hayat ağacımızdan,
Ya da netleşmiştir gönlümüzdeki sıfatları.
Cemre.Y.

Canı Cehenneme

…Canı Cehenneme…
Hayatın canı oyun istiyorsa sorun yok!
Hangi havadan olacağına karar versin yeter .
Benim canım mesela…
Bambaşka bir şehrin Güneş'inde uyanmak,
Başka akşamların mehtabında uyumak istiyor!
Güneş'in ve Ay'ın bile diğer yüzü varsa,
Canımı sıkan her şeyin canı cehenneme!
Cemre.Y.

Aşk

...Aşk...
Kalabalığın içindeki yalnızlıklarda
Daha doğru cevaplar alıyor insan kendine dair.
Bir kere hürsün, teksin, yalnızsın ama
Omzuna vurup duran insanlardan anlıyorsun ki değilsin.
Ben seni benden azaltmak için gittim İstiklal Caddesi'ne.
Yüreğimde çoğaltıp, yine sana döndüm.
Uzun zamandır çıktığım her yol sende bitiyor sevdiğim.
Sen de beni azaltamıyorsun işte yüreğinden.
Anladım ki...
Son kararım'sın aşk.
Cemre.Y.

Salıların Ne Günahı Var

…Salıların Ne Günahı Var…

Salıları da sevmeye karar verdim,

Adının salı olmasından,

Benim ona yüklediğim olumsuzluklardan başka, Ne günahı var. Günse hepsi aynı gün.

Cemre.Y.

Biz Kadınlar

…Biz Kadınlar…

Biz kadınlar, hayallerimizin kırıklarını

Saçlarımızdan toplarız.

Toparlayamadığımız bütün yeni çıkıklara,

Göz dağını,

Göz kararını aşarak kestirenlerdeniz!

Gerekse kafatasımızın çapına hükmederiz. Cemre.Y.