Belki

...Belki...

Belki bir gün omuzlarına konan kelebek kanatları uyandırır seni.

Yeni günün, yeni güneşine, yepyeni bir senle uyanırsın belki.

Bakışların ışıldar gökyüzüne bakarken,

Dudaklarının kenarındaki tebessümün gülümser belki.

Kaderinin çarklarını yeniler, hayata yeniden başlarsın belki.

Cemre.Y.

Güneş Öpsün Yüreğinizi

...Güneş Öpsün Yüreğinizi...

Sanki hiç beklemediği bir anda

Eline rengarenk uçan balonları tutuşturmuşlar gibi,

Çakmak çakmak ışıldıyordu gözlerinin içi!

Kalbi kelebek kanatları gibi titreşirken,

Dudaklarının kenarlarına koca bir gülüş yerleştirmiş,

Ritmik bir şarkı mırıldanıyordu neşeyle.

Burnunda denizin iyot kokusu yürüyordu kordon boyunca.

Sonra yavaşça açtı gözlerini,

Günlerden pazar, sabahlardan güneşli bir sabahtı.

Her şey hayal gibi birer rüya olsa da

Güneş öpsün yüreğinizi.

Cemre.Y.

Bize Dair Ne Varsa Kırıldı Çoktan

...Bize Dair Ne Varsa Kırıldı Çoktan...

Yıllar öncesi bizden giderken,

Burnunun ucunu bıraktığın ayna izine,

Yıllar sonrası sana en son baktığım taraf olan yana

İki dudak arası kocaman bir öpücük konduramazsın.

Zaman izin vermez buna.

Zira çoktan alıştım ben yokluğuna.

Yine yakıp yıkıp, kırıp döküp gitsen ne fayda!

Çünkü çoktan yıktın sen bizim çekirdek ötesi ailemizi.

Yıkıldı evlerimiz, şehirlerimiz,

Bize dair ne varsa kırıldı çoktan.

Aynamızın sırrı bile döküldü görmedin mi?

Ben değiştirmeye kıyamadım,

Sen bizden kalan o son bakışları da paramparça etmeye.

Lakin biz hala orada kaldık sanma!

Bir kış ayazında sildim bütün izlerini.

Radyoda Fransızca şarkılar...

Yanımda sen..

Gidiyoruz işte uzaklara.

Yosunlu buz tuttu her yanımız.

Ben alıştım küllerimden yeniden doğmaya da,

Fakat kedi canlı da değilim ya hani.

Yaza kalır mıyız işte onu bilemem.

Belki bir tutam yıldız tozu olup, seriliveririm saçlarına.

Şimdi değilse de, elbet bir gün, ben, iyi hatırla!

Cemre.Y.

Ruhumu Da Ruhundan Ayrı Koydun

...Ruhumu Da Ruhundan Ayrı Koydun...

Dilinin zembereği bozulmuş ağulu cümleler akıyordu dudaklarından.

Yüreğinde bir gram pişmanlık yok kırıp döktüklerine dair.

Gecenin bir yarısı tam karakolluk acılar yaşanmakta.

Kıyılamıyor işte ömrünün sicili bozulacak diye,

İçime içime akıtıyorum gözyaşlarımı.

Lakin...

Ağrılarım hala çok ağrıyor işte.

Bedenimdeki mor güller elbet geçer de,

Güvenimin korkularının sonu ne olacak?

Ruhumu da ruhundan ayrı koydun ya,

Yine de iyi bak ama kendine.

Benden olabildiğince uzak, kendine çok yakın ol lütfen.

Cemre.Y.

Güneşli Günlerin Mevsimi De Gelecek Elbet

...Güneşli Günlerin Mevsimi De Gelecek Elbet...

Ey benim çiy damlasından yansıyan çiçek bahçem.

Yasemin kokulu saçlarına yağmurlar mı yağdı?

Ellerin de üşümüştür şimdi senin!

Burnunun ucu gül pembesine dönüşmüştür çoktan.

Gül kıvrımlı dudağının kenarına rüzgar değmiştir.

Bu puslu gri günlere kanma sakın.

Hele bir mevsimi geçsin sonbaharla kış ayazının.

Sıkı giyin bu aralar, hayata sıkı sarıl.

Güneşli günlerin mevsimi de gelecek elbet.

Cemre.Y.

Rüyan Olurdum

...Rüyan Olurdum...

Oysa ne de güzel uyunurdu

Yarin göğüs kafesinden gelen

Bi yürek dolusu ninniyle

Teninin kokusunu giyinirdim üzerime.

Sabaha kadar dudakların

Okşayışlarım olurdu.

Serilirdim sana yıldız niyetine

Rüyan olurdum.

Cemre.Y.

O Güzel Günler Gelecek, Çünkü Gelmeli

...O Güzel Günler Gelecek, Çünkü Gelmeli...

Yağmuru bol gri günlerin ardından,

Nihayet bu sabah usulca sokuldu güneş.

Nazlı nazlı salınırken gökyüzünde

Bulutlarla saklambaç oynar gibiydi.

Bir gülüş yerleştiriverdim dudaklarımın kenarına.

Nihayetinde sonbahar da bir bahardı.

Gölgesi ayaz, güneşi sımsıcak.

Yorgunluğum geçmek üzere,

Eklem ağrılarım vücudumu terk etmekte.

Çok şükür iyileşiyorum sanırım, ruhum da arınmakta.

Bir kere daha tutundum güzel günlerin geleceğine.

İlmek ilmek işliyorum yüreğime,

O güzel günler gelecek, çünkü gelmeli.

Cemre.Y.

İçimde Bir Yerler Seni Hala Seviyor!

...İçimde Bir Yerler Seni Hala Seviyor!...

Ey benim gözlerinin yosunundan çiy damlaları topladığım.

Sana hafif rüzgarlı bir ağustos ikindisinden sesleniyorum.

Her ne kadar sesim,

Ses tellerime ulaşıp dudaklarımdan çıkmasa da,

Ruhumun derininden avaz avaz fısıltılarla sesleniyorum.

Seni affedemediğimden beri,

Bütün affettiklerimin, tüm aflarını da sildim bilesin.

Bana bütün ayıp edenlere nefret dahi hissetmezken,

Yani tamamen duygusuzken,

Sana, sadece sana hissiz değilim bilesin.

Ciğerim ve yüreğim ve dahi ruhumun her yeri sana kırgın olsa da,

Sana bir daha asla kaburgalarımızı çatlatırcasına,

Eskisi kadar saf güven ve sevgiyle sarılmayacak olsam da,

İçimde bir yerler, söz geçiremediğim hücrelerim her bir tanesi,

Seni hala seviyor ya, sen kendini benden nasıl mahrum ettin duy istedim.

Cemre.Y.

Elbet Bir Gün Şöyle Ağız Dolusu Kahkahaların Da Zamanı Gelecek

...Elbet Bir Gün Şöyle Ağız Dolusu Kahkahaların Da Zamanı Gelecek...

Dudağımın kenarına izinsiz yerleşiveren uçuk yarası
Gülümsemelerimi acıtsa da,
Gelip konmalaranının zamanını aksatmadığı için
Her yıl aynı zamanlarda sadece onu ve kendimi affediyorum ben.
Ötesi hep...
Vakitsiz gelip geçen hayat kırığı zaten.
Durup durup yüreğimi incitmeye değmez diyerek
Sağ elimi de kalbimin üzerine koyarak
Acıtmadan, incitmeden, üzmeden,
Hafiften bir tebessüm yerleştiriveriyorum dudaklarıma.
Elbet bir gün şöyle ağız dolusu kahkahaların da zamanı gelecek.

Cemre.Y.

Bana, Ben Lazımım Her Şeyden Önce!

...Bana, Ben Lazımım Her Şeyden Önce!...

Uyku mahmurluğu yapışmış kirpiklerime,

Uyanmaktan caysam, yorgan, yastık benden yorulmuş,

Uyansam...

Saçlarıma yıldız tozları yapışmış.

Öyle kararsız ılıman iklim sabahından biriyim işte.

Açıkta bıraktığım omuz başlarım,

Üşüse mi, yansa mı ikilemde.

Usulca birer öpücük konduruyorum her birine,

Kollarımla sımsıkı sarıp pışpışlıyorum kendi kendimi.

Önce minik bir tebessüm beliriveriyor dudaklarımda,

Sonra güzel bir müzik açıp çayımı yudumluyorum.

Gülümsüyorum nihayet,

Bu da böyle bir günaydın işte.

Zira bana, ben lazımım her şeyden önce!

Cemre.Y.

Artık Sen Bensizsin

...Artık Sen Bensizsin...

Olmayacak mevsimde,

Hayallerinin üzerine kırağı yağmış da,

Ucu yanık mektuplara dönmüştü

Terasımdaki gülümün taç yaprakları.

Özenle alıp sakladım onu.

Durduk yere dudakların aklıma geldi,

Hani sen gülünce, dudaklarının kenarına yerleşen,

Gül kıvrımlarından öperdim ya seni.

Gururum olurdun da alnına kondururdum buselerimi.

Yokluğunda çiçeklere sardım kendimi.

Geçen gün de limon ağacım çiçeklendi misal.

Artık sen bensizsin nasıl avutursan avut kendini!

Cemre.Y.

Gönlümdesin

...Gönlümdesin...

Nicedir hislerimi kaybettim sanmaktaydım.

Gecenin üç otuzunda kimsesizliğime uyanmışken,

Omuz başlarıma sarılmış kelimeler yuvarlanıyordu ağzımdan.

Hiç birinin kifayeti yetemiyordu yüreğimi hissetmeme.

Sonra birden bire sustum, durdum, yutkundum.

"Gönlümdesin!" kelimesi geçiverdi ruhumdan.

Sonra harf harf yuvarlanıverdiler dudaklarımdan.

Hissetmeyen hislerimi hissettim o an.

Böyle bildiğin burnumun direği sızladı.

Göz pınarlarım dökülmeye hazırlanan yaşlara hazırlandı.

Yok!

Ağlamadım.

Koca bir ağız dolusu tebessüm ettim.

Kalkıp gece gece uyku mahmuru gözlerimi aynaya diktim.

Olabildiğince gülümsedim.

Şükür ki insandım hala!

Ha bu arada hala...

"Gönlümdesin unutma!"

Cemre.Y.

Derin Bir Nefes

...Derin Bir Nefes...

İçimin içinin acılarından,

İlmek ilmek eceli geçtikten sonra,
Nihayet derin bir nefes aldım.
Lakin...
Dilimdeki acı demir tadı,
Dudaklarımda uçuk yarasıyla,
Nefesimde kalmış eski bir şarkının nağmeleri.
Ne yapsam, ne yapmasam geçmiyor boğazımdan.
Demek ki,
O da...
Us'umdan usanana kadar dinlenmeli.
"Leylaklar dökülür, güller ağlasın."
Nasıl olsa,
Laleler'in henüz bundan haberi hiç olmadı değil mi?
Tıpkı,
Leylaklar dökülür, güller ağlarken,
Benim onlardan hiç haberim olmadığı gibi!
Ruhumda salınan incecik bir melodinin nağmeleriyle
Bundan sonramda kendim için yaşarım tabi.
Cemre.Y.

Hiç Yoktan

…Hiç Yoktan…

Hiç yoktan kahkahalarla gülen kadınlara rastladım bu sabah!
Masalarında yeşil güzeli üzüm salkımları,
Ellerinde kıpkırmızı şarap dolu kadehleriyle,
Oturmuşlar kamp sandalyelerine…
Sanırsın güneş makas almış yanaklarından,
Deniz de orada, sahil de orada, şiir de orada.
Öyle güzel gülüyorlardı ki,
Bir tutam gülüş yerleşti dudaklarımın kenarlarına.
Hiç yoktan birkaç dakikalığına da olsa güzelleşti dünyam.
Hiç yoktan sevmeyi sevdim mesela, günüm günaydınlandı.
Cemre.Y.

Bekletme Gayrı

...Bekletme Gayrı...

Ey benim gün ışığım!
Uykulu gözlerini güne açtığında,
Dudağının kenarına gülümseme yerleşsin diye,
Sana, sade kahve tadında öpücükler biriktirdim.
Merak etme...
Sen gelmeden önce,
Canımın bütün kırıklarının paslarını sildim.
Kalbimin odalarına,
Yepyeni rengarenk kırlentler yerleştirdim.
Bundan sonra, senin denizin neredeyse,
Orası benim sahilim.
Benim okyanusum neredeyse,
Orası senin limanın.
Ömür gelip geçiveriyor biz farkına bile varmadan.
Bekletme gayrı!
Gel kurul yüreğimin otağına.
Cemre.Y.

Sus

...Sus...

Bir kadını susturmanın en iyi yolu,
O susana kadar süren
Mükemmel bir öpüştür.
E tabi dudaklarını kanattıracak kadar üzmediysen.
Şimdi öp bakalım öpebilirsen.
Cemre.Y.

Güne Gülümse

...Güne Gülümse...
Nicedir gülümseyişlerim aynalara küsmüştü ya,
Sana sabah açan akşam sefalarımdan bahsedeceğim.
Nihayet güneşli bir pazar sabahına uyanmışken,
Sade kahvemi içerken penceremden güneşi selamladım.
Kırmızı kadife gülüm goncalanmış,
Terasıma çıkıp burnunun ucundan öptüm.
Bir de ne göreyim!
Bunu kıskanan akşam sefam mor çiçekleriyle beni çağırıyor.
Onların da taç yapraklarını okşadım teker teker.
Uzun zaman sonra dişsiz dudaklarımla güne gülümsedim.
Cemre.Y.

Ruhumu Sana Boya

…Ruhumu Sana Boya…

Şimdi huzurunun hamağında salla beni usulca,
Dokunmaya kıyamayarak okşa saçlarımı.
Sevgili cümleler kur bana denizin dalga sesleri gibi.
Geçmişin fırtına sonrasından arındır ruhumu sana boya!
Rengarenk sen koksun dudaklarım kelebek öpücüklerinle.
Sonra tenimi seninle giyindir,
Tepeden tırnağa sen koksun terim.
Cemre.Y.

Güzeldi

…Güzeldi…

Gülünce gözlerinin öbeği
Yıldız yıldız yakamoz kaynıyordu.
Şah damarındaki
O ay,
O yıldız...
Ağustos sıcağı gibi
Dudaklarımı yakıyordu.
Her şey yalansa bile!
En azından iki çocuk,
Gizliden birbirlerine
"Sobe!"leniyordu.
Oyunsa da, gerçek kadar güzeldi yani.
Birileri onu yine bir yerlere çağırmasaydı.
O, yine, git-me-sey di.
Cemre.Y.

Nazara Geldik Biz Yine!

...Nazara Geldik Biz, Yine!...

Oysa...
Sonu bucağı yoktu seni sevmelerimin!
Durduk yere,
Gözlerimin içine özlemle bakışını severdim.
Durduk yere de,
Muzip bir tebessümünü severdim misal.

Durduk yere, yüreğinin bana yansımasını severdim.

Durduk yere de, ömrüme dahil olmuşluğuna şükrümü.
Durduk yere,
Okşamalara doyamadığım,
O güneş ışıltılı saçlarını severdim.
Durduk yere de,
Kalp dudaklarından dökülen,
Şefkat dolu sözlerini.
Sonu bucağı yoktu seni sevmelerimin.
Sana, daha, katrilyonlarca bahaneler sayabilirdim.
Ta ki...
Güvenimde artık kırılacak yer kalmayana kadar!
Göze geldik biz, söze geldik,
Nazara geldik biz,
Hiç olmayacak bir kazaya değdik!
Belki de...
Aslında bizimle hiç alakası olmayan o,
Uğraklara uğradık belki kim bilir?
Bittik, gittik!
Oysa...
Neyse!

Belli ki nazara geldik biz yine!
Cemre.Y.