Sonrası Bakarız, Kime Cehennem, Kime Cennet

...Sonrası Bakarız, Kime Cehennem, Kime Cennet...
Kalbimin kırıklarıyla,
Yüreğimin kırıklarını bir bohçaya koyup,
Sevdiklerimin can kırıklıklarını da,
Yara kabuklarını da,
Birer birer toplayıp,
Ciğer tanelerimle sarmalayıp,
Kırk yama bohçamın,
Yan ceplerine dizdim özenle.
Nasıl ki sevinçler,
Paylaşıldıkça çoğalıyorsa,
Acılar, kederler de,
Paylaşıldıkça azalıyordu nihayet!
Peki ya neden?
Tam da şimdilerde,
Midemin tam ortasında bir ejderha var!
Durmadan alevler saçıp duruyor,
Zehirli sular dolduruyor dilime?
Neyse...
Bir vakit daha,
Konuştuklarımızın azlığına inat,
Hep ve her zaman da çok sanıyorlar ya,
En derinini susalım biz, bir vakit daha!
Kim öle, kim kala deme sakın ha!
Nasıl olsa gelecek o kıyamet,
Sonrası bakarız,
Kime cehennem,
Kime cennet.
Cemre.Y.

Kendimden Özür Dilerim

...Kendimden Özür Dilerim...
Saçlarımın kırıklarıyla beraber,
Tırnaklarım da sayfa sayfa kırıldığında,
Artık umursamadığımı fark ettiğim an anladım!
Çoktandır kadınlığımdan vazgeçtiğimi.
Kim bilir en son ne zaman,
Şöyle bir kendime süslendim?
En son ne zaman,
Canım istedi diye elbise giydim,
En son ne zaman,
Taze gelinler gibi dans ettim salonumun ortasında!
Kim bilir...
En son ne zaman,
İçimden içime çok sevdim kendimi?
Kendimden,
Kendimi ihmal ettiğim için,
Çok mu çok özür dilerim.
Cemre.Y.

Sayelerinizde Gönlüm Yorgun Çünkü

…Sayelerinizde Gönlüm Yorgun Çünkü…

Ah be ciğerparem!
Kimse, kendi aynasına bakmıyor,
Hani es kaza bakarsa da baktığını görmüyor!
Ve istisnasız, kötücül ruha sahip olan herkes,
Diline ağulu sözleri, çoktan yapıştırmışsa eğer.
Seni yaralarının izlerinden yaralıyor.
Bile isteye, sırıta sırıta,
Kötücüllüklerinden zevklere gark ola ola,
Cayır cayır, jilet kazıntısı can kırıklıklarına basıyor!
Acımadı sanıyor ki daha da eziyor aklınca.
Oysa sustuklarım, konuştuklarımdan çoktur benim.
Ki zira!
Söylenecek ne çok şey vardı,
Lafı gediğine koyacak ne çok cümle!
Lakin sonunda öğrendim sanırım,
Hayatıma lüzumu dokunmayan insanlara,
Tek bir harfimin dahi değmeyeceğini,
Boşuna çenemi de yüreğimi de yormamam gerektiğini.
Evet yaşlandım ve de ne yazık ki evet!
Şu birkaç yıldır, her şeyden, herkesten,
Daha da fazla ihtiyarladım.
Yetmezmiş gibi, epeyce de çöktüm!
Sayelerinizde, gönlüm yorgun çünkü!
Hem de taa gönünden yorgun!
Cemre.Y.

Bahar Güneşi

…Bahar Güneşi…

Nisan ortası nihayet havalar ısınmaya meyl etmişken,
Günlerden Cumartesi ve üstüne üstlük,
Bahar güneşi zülüflerini uzatmışken penceremden,
Durduk yere toprağa harmanlandı ellerim.
Minicik tohumları yerleştiriverdim binbir özenle!
Can sularını da damıttım parmak uçlarımla.
Canına can kattıklarımın,
Canımı kanattıklarını düşünmedim bu sefer!
Çünkü artık, tam da şimdi…
Çoktandır solup giden hayallerimi,
Yenileriyle yenilemek vakti!
Hiç yoktan birinden biri, belki, filizleniverir misal!
Hiç yoktan birinden biri meyve verir, sebze verir belki.
Durduk yere…
Çoktandır yenilenmemekten,
Okşanmamaktan solan gururum,
Övünçle dolar, tepeden tırnağa!
Bahar güneşinin zülüflerinden öpüp,
Saçlarıma, ellerime, yüzüme, gözüme sürüp,
Tepeden tırnağa teyemmüm edip,
Hiç yoktan…
Yeni bir ben daha olurum yeniden kim bilir!
Cemre.Y.

Müstesna Şiirler

...Müstesna Şiirler...

Sadece sana müstesna, şiirler biriktiriyorum sevgili!
Yüreğimin yırtık cebinde saklıyorum hepsini.
Üstelik, şiir'i miir'i bırak da,
Hayatının romanını yaz diyenlere rağmen
Karşı durduğumdan değil de,
Bir türlü bilemiyorum ki,
Yine, yeniden izlerini sürüp yaralarımın,
Kabuklarını kaldırmak, keskin birer neşterle,
Ya hepten dibe batırırsa ömrümün seyrüseferini?
Neyse şimdilik sana müstesna şiirler biriktiriyorum sevgili.
Cemre.Y.

Palyaço

...Palyaço...

Tamam!
Madem öyle!
Sığınmayayım artık,
Başkaca acıdıkça acıyan acılara,
Saklayamayayım senli acıları!
Gerek de yok aslında artık nasıl olsa!
Sana bunca yıl sonra yeniden,
Makyajsız bir palyaçonun
Gözyaşlarının nasıl gerçek aktığını anlatayım.
Makyajsız bir palyaçonun gözyaşları,
En çok, gülümserken gerçek akar!
Sen dahil...
Bunu hiç kimse anlamaz.
Cemre.Y.