Bahar Geldi

...Bahar Geldi...

Dün Galata'nın eteklerinde gezdirdim kendimi.

Gümüşsuyundan çıktım yola,

Yürüye yürüye Galata'da buldum kendimi.

Sokaklar alabildiğince kalabalık,

İnsanlarda birer heyecan.

Masalarda tek bir boş sandalye yok.

Durduk yere içim sevinçlendi.

"Sonunda." dedim.

"Nihayet bahar geldi."

Cemre.Y.

Neyse Size De Günaydın

...Neyse Size De Günaydın...

Gecesi ayaz, sabahı ayaz gri günler bitti nihayet.

Özleminden burnumun sızısı olan güneşim

Beyaz bulutların arasından süzülüverdi nihayet.

Az kaldı içim dışım ısınır yakında.

Bahar bahçe renklenirim sayesinde.

Beni kitap okurken görünce okuduğum kitabın bile

Nasıl olması gerektiğini söyleyenleri de umarsamaz olurum.

Ki mutlaka bir karakteri arkadaşımdır oysa!

Bunu bile anlayamadıklarına güler geçerim.

Öyle ya!

Bu saatten sonra beni yıpratacak insanlara değil,

Onaracak insanlara ihtiyacım var.

Neyse size de günaydın.

Onaracak insanlar çıksın karşımıza.

Cemre.Y.

Selam Söyleyin

...Selam Söyleyin...

Sıcak ülkelerin, sıcak iklimleri olan şehirlerin insanları,

Gün doğumun gökyüzüne serdiği turuncu bulutlara selam söyleyin.

Hele bir de, deniz görüyorsa yürüdüğünüz yollar,

Köşedeki ağaçların dallarında cıvıldaşan serçelere selam söyleyin.

Buralarda güya sırasıyla düşüyor Cemreler ama,

Gelmedi gelmesi gereken baharlar, üşüyor eller, ayaklar.

Sabah sabah omuzlarına düşüyorsa güneşin zülüfleri,

İlle de ona daha çok selam söyleyin.

Cemre.Y.

Özledim

...Özledim...

Güneşin omuzlarımı okşamasını özledim.

Ilık bir bahar rüzgarıyla savrulan elma çiçeğinin

Burnumun tam ucundan öpmesini özledim.

Sıcacık bir günün ertesinde,

Denize gitmeye hayallenmeyi özledim.

Bir sahili boylu boyunca yürüyerek,

İyot kokusunu ciğerlerime çekmeyi özledim.

Ben yaşamayı çok özledim.

Cemre.Y.

Bahar

...Bahar...

Güya Cemre düşmüş diyorlar vallahi yalan diyecektim ki,

Birden başka bir şehrin başka bir sabahında,

Başka bir günaydınında badem ağacı çiçekleri düştü gözüme.

Çok yıllık dalları hala dimdik ayakta.

Şu soğuk ve gri İstanbul sabahında

Hiç yoktan içim baharlandı.

Çimenlerin yeşili bile bile bir başka bahardı.

Ümitlendim ki bana da baharlı sabahlar gelecek elbet.

Cemre.Y.

İstanbul'u Özlemek

...İstanbul'u Özlemek...

İstanbul'da yaşarken İstanbul'u özlemek var bir de!

Hele yedi tepeli şehrin en ücrasına hapsolmuşsan var ya,

Bazı bazı tüter burnunun direğinde Galata Kulesi.

Eminönü'nde balık ekmek yemeyi özlersin misal!

Gülhane Parkından Sultanahmet Meydanını geçip

Çemberlitaş'a kadar yürümeyi özlersin.

Lakin havalar ayaz bu aralar,

Havalar hep yağmur.

Belki de en çok bu yüzden özlüyorum baharı.

Cemre.Y.

Kış Yağmuru

...Kış Yağmuru...

Yağmurun gürültüsü gök gürültüsüne karışınca,

Üstüne bir de şimşekler çakınca uyuyamıyor insan.

Korkuyorum desen paylaşacak kimsen yok!

Üşüyorum desen sarılacak kimsen yok!

Kış yağmuru bu, öyle bahar yağmurlarına benzemez.

Damlası tenine değse içinin içi üşür.

Gecesi uyunamamış nahoş bir sabahtır bu.

Geçer ama, elbet bu yalnızlık da,

Bu hiç de sevilemeyen kışlar da geçer.

Cemre.Y.

Yağmurun Da Kokusu Değişti Bu Aralar

...Yağmurun Da Kokusu Değişti Bu Aralar...

Çatımın bacası söküleli beri,

Odamın renkleri değişeli beri,

Yağmurun da kokusu değişti bu aralar.

Sararıp kuruyan yapraklar,

Ağaçların dallarına veda ederek,

Rüzgarlarla salınırken,

Çim rengi çimenler büyümeye başladı yeniden.

Hani böyle bahar desen bahar değil lakin,

Sanki kış çok uzakmış gibi bu havalar.

Güllerim yeniden tomurcuklandı misal,

Kokusu desen sanki yaz gibi.

Öyle işte,

O güzel günler sanki yola çıkmış gibi.

Cemre.Y.

O Güzel Günler Gelecek, Çünkü Gelmeli

...O Güzel Günler Gelecek, Çünkü Gelmeli...

Yağmuru bol gri günlerin ardından,

Nihayet bu sabah usulca sokuldu güneş.

Nazlı nazlı salınırken gökyüzünde

Bulutlarla saklambaç oynar gibiydi.

Bir gülüş yerleştiriverdim dudaklarımın kenarına.

Nihayetinde sonbahar da bir bahardı.

Gölgesi ayaz, güneşi sımsıcak.

Yorgunluğum geçmek üzere,

Eklem ağrılarım vücudumu terk etmekte.

Çok şükür iyileşiyorum sanırım, ruhum da arınmakta.

Bir kere daha tutundum güzel günlerin geleceğine.

İlmek ilmek işliyorum yüreğime,

O güzel günler gelecek, çünkü gelmeli.

Cemre.Y.

Gri Günler

...Gri Günler...

Griye uyandım bu sabah.

Göz kapaklarım dün geceden yorgun.

Gönlüm desen ağlamaktan içi çıkmış.

Şöyle bir yokladım da yüreğimi,

Ne özlemek kalmış, ne de kırılmak!

İçim dışım hissizlik.

Güneş desen, çoktan yüzünü dönmüş başka bir coğrafyaya.

Başka ülkelerin,

Başka çocukların baharlarını yaza çevirmeye başlamış.

Saçlarını sarıya boyamaya hazırlanmış çoktan.

Yağmur yürekli insanların kalplerini ısıtmış yavaştan.

Öyle ya dönüp duruyor dünya bize hiç sormadan.

Sırası bizdeydi gri günlerin, onlar da gelip geçer elbet.

Cemre.Y.

Eylül Gelmiş Diyorlar, Gelsin Madem

...Eylül Gelmiş Diyorlar, Gelsin Madem...

Herkeste bir eylül telaşı almış gidiyor!

Oysa ben daha yaz'ıma doyamadım.

Güz kokulu günlere hazır değilim henüz.

Güneş yanığı yaprakların çıtırtılarına hele hiç!

Hazır değilim.

Daha dün denizle kucaklaştım misal.

Öyle umarsızca sırt üstü uzandım göğsüne.

Şöyle bir de ayak ayak üstüne attım ki değmeyin keyfime.

Sonra bir rüzgar esti ki sorma,

Utanmasam üşüyecektim hani,

Öyle tabi, mevsimler de değişiyor nihayetinde.

İlkbahar ile sonbahar eskisi gibi üçer ay sürmüyor artık.

Eylül gelmiş diyorlar, gelsin madem.

Asıl ben ondan sonrası gelecek olan

O zemheri ayazlarına hiç, hazır değilim!

Cemre.Y.

Hoşça Kal Gözümün Nuru, Hoş Kal

...Hoşça Kal Gözümün Nuru, Hoş Kal...

Sana nevbahar umutlar hayal etmiştim halbuki!

Lakin gecesi uyunulamayan sabahlara da,

Kendi kendime uyanmaya vakit kalmadan,

Kavgalı, nefretli insan seslerine,

Bir de korkmuş çocuk çığırtkanlığı bulaşınca,

İyice soğuyorum bu dünyada var olmaktan ya!

Bunca acının, bunca korkunun içinde,

Seni özlemek aklıma dahi gelmesin diye,

Yordum kendimi iyiden iyice,

Pazara gittim misal!

Bilirsin o çığırtkan seslerden nasıl da korkar, nefret ederim.

Ömrü hayatımda ilk defa kışlık sebzeler koydum buzluğa!

Kışı görebilmek için değil ha!

Yoruldukça daha da yorulmak için,

Yeter ki beynimin süzgecinden,

Gelecek kaygılarımla geçme diye.

Sırf seni düşünmemek için.

Durduk yere,

Uzunca bir zaman sonra sakarlığım tuttu misal!

Bardaklar, şişeler, tabaklar şakır şukur döküldü mutfağıma.

Bazıları sekip ayak bileğimi kanatmış,

Her şeyi bitirince fark ettim.

Mutfaktaki dolap prizine onlardan taşan sular dolmuş,

Cızır cızır edip kokunca şalteri kapattım.

Yordum, yoruldum,

Durdum, duruldum.

Sonra mı, ne mi oldu?

Birazdan gece çökecek yorgun omuz başlarına,

Ama, sen...

Bensiz olsan da, sakın korkma ha!

Dolunaydan topladığım ne kadar yıldız tozu varsa,

Serin bir yaz meltemi gibi yıldız tozu saracağım omuz başlarına.

Sanki yeni gün doğumuymuş gibi,

Sanki yeni günbatımıymış gibi,

Sanki en sevdiğin denizin, en sevdiğin akşamıymış gibi,

Duamsın, en güzel olası rüyalarımı seve seve ısmarladığımsın.

Hoşça kal gözümün nuru, hoş kal.

Cemre.Y.

Sevsene!

...Sevsene!...

Sana haziran gülüşlü baharlar biriktirdim sevgili.

Sana temmuz düşleriyle dolu ılık yaz akşamları,

Sana ağustos sıcağıyla sırnaşan serin denizi olan sabahları,

Sana...

Kavuşulmuş da sarılınmış eylül geceleri biriktirdim.

Sana ayazı dondurmayan sımsıcacık kışlar biriktirdim.

Gelsene!

Kalsana!

Sevsene!

Cemre.Y.

Güzeldi Hayallerim

...Güzeldi Hayallerim...

Sonu denize çıkan sokakları oldum olası sevmişimdir,

Lakin...

O sokakların darlığı da ayrıca boğar beni!

Neyse ki renkler var derim, neyse ki çiçekler.

Önünde bahar bahçe rengarenk çiçekleri olan,

Geniş bir sokağı olmalı evimin.

Penceremden upuzun ufka dalabileceğim,

Kocaman bir denizin kenarında olmalı yuvam.

Güzeldi hayallerim.

Benim hayallerimin hepsi çok güzeldi.

Sabahına uyanılmak istenmeyen rüyalar gibi güzeldi.

Cemre.Y.

Yağmur

...Yağmur...

İçimin kıpır kıpır güneş sıcağı olması gereken günlerde,

Hiç gelmeyen baharı beklemekteyim hala.

Pencerelerimden puslu gri rengini eksilteyim diye

Dün güzelce camlarımı silmiştim oysa!

Yarın diyordum yarın...

Yarın bahar gelecek, sonrası yaz işte diye avunuyordum.

Yarın olduğundaysa delirmişçesine yağıyordu yağmur.

Dünkü yorgunluğuma kırılmadım.

Salonumun ışıklarını yaktım güneş niyetine.

Çayımın yanına sade kahve de yaptım,

Limon ağaçlarımın yıkanışını izledim penceremden.

Günaydın olsun madem,

Hem de en sadesinden.

Cemre.Y.

Ümit Lazım

...Ümit Lazım...

Birkaç zamandır...

Rüzgarda savrulan elma çiçeği endişesi var içimde.

Tenime yaz güneşi değse kavrulacağım,

Rüzgarlar kasırgaya dönse pul pul döküleceğim.

Bana bir miktar ümit lazım.

Birkaç miktar da,

Baharıma ılıman iklim sunan yaz lazım.

Yoksa!

Neyse!

Cemre.Y. 

Geçer Elbet

...Geçer Elbet...

Nicedir nisan ortasında yağan kar gibi üşüyordu içim, dışım.

Meyve çiçeklerime don vurmuş, ayaza kesmişti yüreğim.

Bundan sonra, yaprak yaprak yeşillensem ne, yeşillenmesem ne?

Ne meyvelerim salkım saçak dökülebilir baharıma,

Ne de sebzelerim büyüyebilir yaza öykünen sabahlarıma.

Lakin yaşıyoruz hala,

Yaşamayı nefes almaktan ibaret sansak da,

Bugünler de geçer elbet, geçmek zorunda!

Cemre.Y.

Var Mısın Bugün Mutlu Olmaya?

...Var Mısın Bugün Mutlu Olmaya?...

Güneşli bir bahar günü bugün.

Düne bıraktık hüzünleri

Var mısın bugün mutlu olmaya?

Ve sakın unutma!

Aşk hep vardır,

Dönem dönem gelir konar yüreğinin baş ucuna!

Kim daha çok severse, o kadar az sevilir de sonu şiir olur!

Bundan sonra, seven de, sevilen de hep sen ol.

Cemre.Y.

Covit'in Hangi Versiyonu?

...Covit'in Hangi Versiyonu?...

Boğaz yanığı günlerden geçiyorum sevgilim.
Ciğerlerim...
Yokuşu tırmanmaya çalışan körüklü otobüsler gibi hırıltılı.
Kulaklarımda hep bir uğultu,
Kim bilir bu hastalık da Covit'in hangi versiyonu?
Üstünden geçen yıllar yok edememiş onu.
Renksiz, kokusuz, tatsız yaşıyorum günlerdir.
Yaşıyorum dediysem de çok da inanma sen!
Halbuki baharın ilk günlerine sevinçlenmeliydim bugünlerde!
Güneşli günlerim sebepsiz mutlu ederdi ya hani beni.
Gözüm görse de ruhum sevinemiyor
Kaç gündür yavaş yavaş dallara konan meyve çiçeklerine.
Ne çok severdim oysa...
Bademin, eriğin, çileğin, kirazın müjdecisi bugünleri.
Bunca zaman, bunca ömrüm boyunca,
Gelseydin, konsaydın yüreğimin baş ucuna,
Hastalık nedir bilmezdim bence.
Oysa sen gelmedin hiç!
Hiç bir zaman gelmedin ya neyse!
Ama geçer elbet, geçecek bugünler de.
İyileşince sensizlik bile geçiyor nihayetinde.
Cemre.Y.

Bittik Biz!

...Bittik Biz!...

Sana, kış ayazı günlerin çabuk geçsin diye,

Ilık ılık bahar sabahları sunmuştum oysa!

Gecelerini hüzünlendiren kabusların bitsin diye,

Akşamından uykuna dalmadan hemen öncesi

Denizi, güneşi, kumları altın başak hayaller sunmuştum.

Elim, kolum, yüzüm, gözüm kalp kırığı doldukça,

Sen büyüdükçe iyiden iyiye riyakarlaştıkça,

Yetmez oldu sana yetmeye çabalamalarım.

Ki zaten çok geçmedi hani üzerinden.

Kırıldıkça dağıldı kalplerimizin kanatları.

Bittik biz!

Sonra anladım ki,

Ben ne kadar doğruysam,

Her şey o kadar yalanmış meğer!

Cemre.Y.