Eylül Akşamları Serin Olur

...Eylül Akşamları Serin Olur...

Nicedir gecenin üç otuzunda senli, sensiz kabuslarla uyanmaktayım.

Dönüp duruyorum yatağımın ortasında.

Sonra huysuz ayak sendromum sesleniyor oradan!

"Haydi kalk Cemre, iki üç tur volta at odalarında.

Ne de olsa seni sakinleştirecek hiç kimsen yok hala!"

Sonra kalbimin tam yamacında koca bir kaya oturuyor.

Böyle kıyır kıyır metcezirlerle acıtıyor anılarımı.

Üşüyor omuz başlarım gidip kıvrılıyorum yatağıma, yorganıma.

Senin de açılmış mıdır sırtın, omuzun!

Hayalimde usulca örtüyorum üzerini.

Hafifçe okşuyorum saçlarını, parmak uçlarımla çıkıyorum odandan.

Anında dönüveriyorum yalnız evime, odama!

Ayaklarımı karnıma çekip iyice kıvrılıyorum kimsesiz yatağımda.

Nicedir, olsan da, olmasan da,

Duysan da, duymasan da,

"Seni seviyorum!" diyerek uykuya dalmadığım için mi bu olanlar?

Lakin beni bilirsin yüreğimin titremeyi unuttuğu o iki cümleyi,

Hissetmediğim zaman asla fısıldamam!

Sana...

Benden uzak, kalabalık ailenle hayırlı kahvaltılar!

Unutma bugün pazar,

Sabahları hırkanı giy de çık, Eylül akşamları serin olur,

Geceleri yorganına sıkı sarıl.

Cemre.Y.

Nicedir Aklımdasın Oysa!

...Nicedir Aklımdasın Oysa!...

Günler zerre zerre griye doğru akıp giderken
Yakındır yaz kokuları da çekip gider başka diyarlara.
Renkler solmaya başlar yavaş yavaş.
Deniz soğur, su soğur, yağmurlar soğur yakında.
Zaman, nasıl da zembereği bozulmuş saat gibi uçup gidiyor.
Bu sabah durduk yere, kahvemin telvesine sordum seni.
Nicedir aklımdasın oysa!
Sonra dedim ki kendime bugün cumartesi uyuyordur o daha!
Cemre.Y.

Ey Benim Yürek Çiziğim

...Ey Benim Yürek Çiziğim...

Ey benim ömür yorgunu gülüşüm.

Fark etmeden nicedir sensizliğe hüküm sürmüşüm.

"Unuturum!" demiştim ya sana!

Unutmuşum!

Seni sevmeyi nicedir unuttuğumu da unutmuşum.

Oysa hiçbir şeyim olmasan bile pazartesimdin sen benim.

Mevsiminden umursuz umudumdun ya hani!

Fark etmeden umudumun da gönlü kırılmış sana.

Bunu fark ettiğimde,

Eylül ayazı dokunuyordu ayak uçlarıma.

Ey benim yürek çiziğim, yosun gözlüm.

Ömrümün kalp nakışlı gül kıvrımlı gülüşlü pazartesim.

Yakındır günler griye keser yine.

Sabahı da, akşamı da serinletir omuz başlarını.

Hiç sevmezsin biliyorum ama!

Dışarı çıkarken hırkanı, şemsiyeni yanına almayı sakın unutma.

Cemre.Y.

Eylül Gelmiş Yine!

...Eylül Gelmiş Yine!...

Sayamadım ki sensiz kaç mevsim geçti.

Daha biz...

Bizsiz geçen sonbaharları,

Bizsiz geçen kışları, bizsiz geçen ilkbaharları,

Bizsiz geçen yazları yaşayamadan,

Eylül gelmiş yine!

Sonbahar yapraklarını soyunur azar azar,

Çırılçıplak yalnız kalır ağaçlar.

Ya sen?

Denizi olan kıyında mutlusundur umarım.

Ben mi?

Nicedir nefes alıyorum lakin!

Yaşadığımı söylesem yalan olur.

Zümrüdüankalığımdan çoktan caydım da.

Kelebek olacağını sanan bir tırtıl gibi,

Öylece kozamda saklanmaktayım.

Yüreğimdeki kırlangıçlar desen çoktan göçmüş!

Yüzemediğim denizlerin üstündeki martılar suskun.

Yan yana sessizce dertleşiyorlar.

Sonra kendi kendime, "Martılar!" dedim.

Kesin seni, beni, bizsizliği konuşuyorlar...

Sonra biri kulenin bayrağına kondu diğeri balondan bir kalbe.

Onlar da, öylece birbirlerinden ayrıldılar.

Cemre.Y.