Hoş Geldin Lan Yaşamak

...Hoş Geldin Lan Yaşamak...

Belki de...

Hiç yoktan karşına çıkan bir çiçeğin özüdür hayat.

Uzanıp usulca koklasan,

Sanki küçük bir top renk kondurmuşsun gibi,

Burnunun ucuna konuverir polen taneleri.

Yüzünü güneşe dönüp gülümsersin sebepsiz.

"Hoş geldin lan yaşamak." dersin.

Seversin işte, yine, yeniden seversin.

Cemre.Y.

Sevmeye Çok Seviyorum Ama

...Sevmeye Çok Seviyorum Ama...

Ne zaman balkonlardan sarkan
Rengarenk çiçekler görsem sen gelirsin aklıma.
“Çiçekleri çok seveceksin kızım.” derdin.
“Ama suya boğmayacaksın.” ı ekleyerek.
Hala sevmeye çok seviyorum ama
Boğmamayı beceremiyorum bir türlü.
Ne çiçekleri ne de sevdiceklerimi
Fazla sevgimle boğmamayı beceremiyorum.

Cemre.Y.

Günaydınlar

...Günaydınlar...

Sana limon kokulu günaydınlar biriktirdim sevgili, gelsen de doya doya sevilsek.

Az kaldı ayaza kesen sabahların yerini güneşli günlerin almasına.

İğde ağacı çiçeklerinin kokusuyla hanımeli çiçeklerinin karışması yakındır.

Gelse de şöyle sımsıkı kavuşa kavuşa karışsak.

Cemre.Y.

 

Kim Bilir?

...Kim Bilir?...

Kaç gündüzden kaç tane daha ışık kurutmalıyım

Doğru biz'e...

Tam zamanında yeniden kavuşabilmek için?

Kaç geceden kaç tane daha yıldız tozu toplamalıyım

Gece gündüz birbirini seven

Sevgisinden şüphe edilmeyen sevdaya bulaşmak için?

Kim bilir?

Cemre.Y.

Seve Seve Sevsen Yeterdi

...Seve Seve Sevsen Yeterdi...

Sana mavi kelebek kanatlarımdan sesleniyorum sevgilim.

Öyle avaz avaz,

Feryat figan da değil ha!

Tam da kış ortasındayken,

Issız bir temmuz gecesinin yıldız yakamoz sahilindeymişiz gibi.

Hani tam da yalnızlığın dalgaları vuruyorken kumsala...

Ateş böceğinin biri usulca ellerine konmuş da,

Sadece sana ışıldıyormuş gibi fısıltıyla sesleniyorum.

Hani sen dağınığını yeni toparlanmışsın da,

Her şeyden gayri vazgeçmişken,

Hiç ummadığın anda, her şey önüne serilmiş gibi.

Ah benim...

Saçlarına çok yanlış ışıklar değmiş güneş yanığım.

Ah benim..

Ayaklarına çok yanlış yaban yolların izi kalmış kış ayazım.

Zor değildi ki beni sevinçlendirip mutlu eylemek.

Seve seve sevsen yeterdi.

Sadece sevsen yeterdi, bundan çok eminim, sevdiler çünkü!

Cemre.Y.

Şefkatle Sev

...Şefkatle Sev...

Kadınları anlamaya uğraşmakla harcayacağınız zamanı,

Onları, güven ve şefkatle sevmeye harcayın,

Size geri dönüşleri muhteşem olacaktır.

Cemre.Y.

Susar Ve Vazgeçersin

...Susar Ve Vazgeçersin...

Bazen...

O kadar çok seversin ki katlandıkça katlanırsın.

Değmediğini gördükçe de artık susarsın!

Onu hayalleriyle baş başa bırakmak için

Ne gerekiyorsa yaparsın.

Ve ne kadar vazgeçmen gerekiyorsa, vazgeçersin.

Ne sanıp, neye kandıkları üçüncü şahıslara...

Mühim değildir!

Artık ona yapmak isteyip de yapamadıkların

Ve yetişmek isteyip yetemediklerin de dahil...

Hiçbir şey mühim değildir!

Benden bu kadarlı susar ve vazgeçersin!

Cemre.Y.

Günaydın Ey Ömrüm

...Günaydın Ey Ömrüm...

Güneşli bir sonbahar sabahındayız sevdiğim,

Sevdiğim dediysem de lafıma bakma,

Nicedir sadece özümü sevmekteyim.

Terasımdaki sarmaşığın yaprakları nazlı nazlı salınmakta.

Çıkıp derin bir nefes alayım dedim.

Rüzgar öptü burnumun ucundan.

Omuz başlarıma dokundu hafiften.

Üşümeye daha çok vardı, ısınmalar çoktan uzaklaşmıştı.

Günaydın ey ömrüm dedim kendime.

Günaydın can özüm.

Çayıma birkaç taze güneş ışığı serpeyim.

Cemre.Y.

Şefkat

...Şefkat...

Uyurken şefkatle, yavaşça yastığa serdiğim saçlarımı,

Uyanır uyanmaz usulca okşadım en çocukluğundan.

Cemre.Y.

Çek Git Yoluna

...Çek Git Yoluna...

Yıllar önce dinlemiş olduğum sözsüz müziği,

Tam sekiz saat aralıksız araya araya sonunda bulmuş insanım ben.

Bana boşuna "İmkansızız!" deme istersen!

"Sevmiyorum." de mesela.

"Bi heveslenmiştim işte,

Şimdi de hevesim geçti!" de mesela.

Zira bu hayatta,

"İmkansız!" diye bir şey yoktur,

Olasılıksızlıkları,

Azaltabilmeye bakar her şey!

Şimdi çek git yoluna, bir daha da karşıma çıkma!

Cemre.Y.

Az Önce Güneşi Batırdım

...Az Önce Güneşi Batırdım...

Az önce güneşi batırdım,

Yosun gözlerinin maviye çalan ela tav'ında.

Gözlerinin irislerinde ne çok mavi gizli,

Ne çok gri, ne çok sarı, ne çok kahve.

Belki sen bile bilmiyorsun ama!

Ne çok yeşil saklı her bir haresi birer hazine gibi.

Birkaç damla gözün yaşı saklanmış kirpiklerinin ucuna,

Alıp usulca öptüm onları hissettin mi?

Sana...

"Beni şimdi sevme!" diyemem ama!

"Sakın ha, beni şimdi özleme, sakın ha kınalı kuzum."

Birçok şiir gibi...

Birbirimizden...

O son gün, son kez...

Geçip gittik biz.

Sen benden çoktan caydın,

Ben bana kaldım hepsi bu.

Az önce güneşi batırdım,

Yokluğunun bilmem kaçıncı akşamında

Geceye de selam olsun ki

Bazı bazı yokluyor bizsizliği!

Yoksa şiir dediğin ne ki!

Cemre.Y.

İçimde Bir Yerler Seni Hala Seviyor!

...İçimde Bir Yerler Seni Hala Seviyor!...

Ey benim gözlerinin yosunundan çiy damlaları topladığım.

Sana hafif rüzgarlı bir ağustos ikindisinden sesleniyorum.

Her ne kadar sesim,

Ses tellerime ulaşıp dudaklarımdan çıkmasa da,

Ruhumun derininden avaz avaz fısıltılarla sesleniyorum.

Seni affedemediğimden beri,

Bütün affettiklerimin, tüm aflarını da sildim bilesin.

Bana bütün ayıp edenlere nefret dahi hissetmezken,

Yani tamamen duygusuzken,

Sana, sadece sana hissiz değilim bilesin.

Ciğerim ve yüreğim ve dahi ruhumun her yeri sana kırgın olsa da,

Sana bir daha asla kaburgalarımızı çatlatırcasına,

Eskisi kadar saf güven ve sevgiyle sarılmayacak olsam da,

İçimde bir yerler, söz geçiremediğim hücrelerim her bir tanesi,

Seni hala seviyor ya, sen kendini benden nasıl mahrum ettin duy istedim.

Cemre.Y.

Yağmur

...Yağmur...

Ey benim gül yaprağındaki yağmur tanelerim.

Nasıl da güzelce, elini yüzünü yıkadınız İstanbul'umun.

Terasıma çıkıp kahveme birkaç damla yağmur damlatayım hele!

Seveyim, sevineyim hiç yoktan.

Öpeyim gülümseyişlerinizin kıvrımlarından.

Aylardır yokluğunuz kavuruyordu yüreğimizi.

Geldiniz, iyi ki geldiniz...

Hoş geldiniz.

Size söz verdim bu gece,

Sitem etmeyeceğim artık çatımdaki tıkırtılarınıza.

Yeter ki ağlatmasın odalarımın duvarlarını.

Cemre.Y.

Akıllı Telefonlar

...Akıllı Telefonlar...

Hayatın renkleri insanlıkta gizliydi.

Şimdiki zamanlardaysa mekanik robotlarla dolu kaldırımlar,

Her birinin ellerinde akıllı telefonlar,

En "Sevdim, seviyorum." dediklerini bile tanımıyorlar.

Hala da kendilerini insan sanıyorlar!

Oysa bağlanmak kalbe giden bir yoldu.

Unuttular, unutturuldular.

Cemre.Y.

Yeniden Sevelim, Hiç Yoktan Sevmeyi Sevelim

...Yeniden Sevelim, Hiç Yoktan Sevmeyi Sevelim...

Nihayet rüyası yaşanılası geçen bir geceden sonra,

Sabahına gülümsemelerle uyanılan bir gündeyiz.

Kaç zamandır nefesimiz bile kavrulmaktaydı,

Yıkanır yıkanmaz bile yeniden oluşan terden, nemden,

Yapış yapış iklimden bıkmıştık artık.

Nihayet çay ile kahveyi aynı anda yapacak kadar mutluyum bu sabah.

Hadi gel...

Yeniden sevelim.

Hiç yoktan sevmeyi sevelim.

Cemre.Y.

Neyse Gülümseyelim Bari

...Neyse Gülümseyelim Bari...

Taze kesilmiş çimen kokusuyla uyandım yeni güne.

Gündüzü yaşadığım kabustan sonra,

Gecesi gördüğüm rüyaları hatırlamıyorum çok şükür.

Sabah sabah domatesli pirinç pilavı düştü aklıma

Hatta biraz da zencefil de kattım.

Mükellef bir kahvaltı yapmayalı ne kadar oldu acaba?

Ne çok severdim oysa peynirin her çeşidini,

Zeytinin her rengini sunum sunum kendime sunmayı.

Neyse gülümseyelim bari.

Gülümseyince o da, bu da, hepsi de geçmiş oluyor nasıl olsa.

Cemre.Y.

Bilemedim Sevmeden Önce Sevilmenin Değerini

...Bilemedim Sevmeden Önce Sevilmenin Değerini...

Hiç olmayacak bir zamanda,

Hiç de aklımda olmayan bir şarkıya denk geldim bu gece.

Bana bu şarkıyı hediye ederken bütün hayatımın hayali vardı gözlerinde.

Bilemedim sevmeden önce sevilmenin değerini,

Sevilmelerimin kıymetini bilemediğimdi.

Uçarı gençliğimdeki beni affetsin gençliğimin aşığı.

Sevemedimdi o zamanlar, beni benden çok seveni.

Cemre.Y.

Pazartesi

...Pazartesi...

Hatırlayamıyorum ki,
En son ne zaman küstürüldüm pazartesiye.
Oysa ne çok severdim bugünü yeni bir başlangıç diye.
İşim olsa da, işsiz de olsam mutlaka severdim pazartesileri.
Birkaç zamandır adı bölümü boş bırakılmış,
Hükümsüz bir kimlik gibi bendeki hükmü!
Geçer mi bilmem,
Hadi diyelim geçti lakin,
Eskisi gibi severek sevebilir miyim ki seni.
Cemre.Y.

Artık Gelmesen De Olur!

...Artık Gelmesen De Olur!...

Günlerin kısaldığı zamandayız ey ciğerim,

Biz daha yaza doyamadan, yavaş yavaş üşür sabahlar,

Hafiften omuz serinletir akşamlar,

Geceler desen zaten hep ayaz.

Bunca vakit bekledim seni.

Kimsin, kimlerdensin bilmiyorum ama bekledim seni.

Hani o biri, gün olur gelir de

Kalbimin yufkasına sarılıp seve seve sever diye,

Şiirler döktüm boş sayfalara,

Harf harf, hece hece, kelime kelime,

Cümlelerce, mısralarca çoğaldılar ama!

Sen hiç...

Gelmedin!

Artık gelmesen de olur!

Cemre.Y.

Gelsen Diyorum

...Gelsen Diyorum...

Sana sevgi dolu gülüşler biriktirdim,

Hani gülünce gözlerinin içi ışıl ışıl ışıldayan.

Hani sarılınca kalbinin ritmi kaburgalarına sığmayan,

Kocaman koskocaman sevgi dolu gülüşler biriktirdim.

Yüzümdeki çizgilere, saçımdaki aklara aldırmadan,

Zamanın zembereği bozulmadan gelsen diyorum.

Ne bileyim...

Belki sen de sıkılmışsındır

Çift kişilik kahveyi tek başına yudumlamaktan.

Cemre.Y.