Selam Olsun, Gidene De, Kalana Da

...Selam Olsun, Gidene De, Kalana Da...

Sade kahveyle güne uyanmayalı çok vakit geçti lakin,

Şöyle bir yorgunluktan sonra da,

Kocaman bir fincan sade Türk kahvesiyle,

Günü selamlamak gibiydi kendi kendime gülümsemek.

Gözümden düşeni gönlüme yük etmeyi terk ettiğimden beri,

İyiydim iyi, hem neden olmasaydım ki?

Aferin bana, hem de en kocamanından.

Derin bir nefes kadar yaşıyorum şükür.

Selam olsun, gidene de, kalana da.

Cemre.Y.

Geçmiyor

...Geçmiyor...

Sana...

Ağır sabahlardan bahsetmiştim ya hani!

Birkaç gündür boğazımın ilmeğinde bir sancı,

Gülsem geçmiyor, ağlasam geçmiyor.

Hani böyle yutkunulamayan günler geçiyor ömrümden.

Bitki çaylarından hatta ilaçlardan bile medet umdum ama!

Yatsam geçmiyor, kalksam geçmiyor.

Hala gülümseyen fotoğraflar paylaşıyorum sayfalarımda

Lakin...

Boşuna nefes almaya çabalamak da yoruyor insanı, gitsem diyorum.

Cemre.Y.

O Kadar Çok Ağladım Ki

...O Kadar Çok Ağladım Ki...

Ahhh çocuk ahh!

O kadar çok ağladım ki,

Sana "Git!" demeden önce

Yüreğimden çoktan gitmiş bedensizliğine!

Bilesin ki benim hiçbir zaman vicdanım ölmedi!

Sadece senin vicdansızlığına hüküm giydi!

Cemre.Y.

Seninle, Senden Öğrenmiştim

...Seninle, Senden Öğrenmiştim...

Yıllar yılı,
Yere düşen bir bardak kadar ederim yoksa,
Koca bir ömrü hangi değere feda ettiğimi düşünmekteydim!
Oysa!
Seninle, senden öğrenmiştim...
En güvendiğinin bile farklı düşünebileceğini ve herkesin,
Bir gün yüreğinden gidebileceğini...
Cemre.Y.

Bari Değseydi

...Bari Değseydi...
Dönüp bakınca...
Aslında...
Çok da doğru zamanda
Ve de doğru anda vazgeçmişim diyorum.
Ne de olsa pes etmek değildi bu!
Çok da güzel vazgeçirilmişim ki...
Bir daha dönmemek üzere çekip gitmişim.
Lakin, buna sebep olanlar,
Hiç de öyle,
Arkamdan pervasızca,
Şen kahkahalar patlatamıyorlar!
Bari değseydi be!
Bari kendinizde,
Artık yok hükmünde saydığınıza değseydi.
Neyse!
Cemre.Y.

Vazgeçmek

...Vazgeçmek...
Ben asla pes etmem de...
Siz...
Ne zaman gördünüz,
Vazgeçirilmem için,
Onca emek,

Onca çaba sarf edilmişken,
Vazgeçmemekten vazgeçmediğimi!
Gitmek gerekir bazen.
Onca çaba gerçekleştirenlerin,
Emeği bari,

Boş oy sayılmasın diye!
Gittim.
Bitti!
Cemre.Y.

Uzaklar Diye Bir Yer Var

...Uzaklar Diye Bir Yer Var...

"Değer!" ile
"Eder!" i,
Karşılaştırmadığımız için oluyor bütün bunlar böyle.
Şimdi mi?
Yüreğimin gönlünün kırıklarını topladım her yerden,
Öylece çekip gittim aranızdan.
Siz daha farkında değilsiniz,
Size, hiç yokluğumun!
Oysa bana çoktandır,
Uzaklar diye bir yer var,
Sessiz, sakin, huzurlu.
Yakındır, kırmadan,
Daha da kırılmadan,
Üzmeden,
Daha da üzülmeden,
Yollarımızı ayıran veda cümlelerim.
Bir hoşça kal ile,
Elveda'yı sımsıkı sarıp koynuma,
Yakındır gülümseyerek gitmelerim.
Cemre.Y.

Gidişim Sana Vurulmak Korkusu

…Gidişim Sana Vurulmak Korkusu…

Ansızın bir ses geliverdi uzaklardan,
Bunca zaman sonra…
Özlemine yenik düşmüş sesinin tınısıyla,
Konuyla hiç de alakası olmayan.
Koca bir yalan savurdu arayan,
Hiç yoktan bir fotoğrafım düşmüş önüne!
Sanki, gerçek sen değildin o sesin sahibi.
Keşke o, gerçek sen olsaydın da,
“Gidişim sana vurulmak korkusuydu,
Seni yüreğime sığdırırsam,
Senden asla cayamazdım,
İşte sırf bu yüzden kaçmıştım.” deseydin.
Böylesi bir kaçışla,
Hiç de özlenesi olmayan geçmişime,
Yeni bir buruk tebessüm ettirmeseydin.
Cemre.Y.

Gidenlerim

…Gidenlerim…

Gidenlerim oldu, gelenlerim de.
Hatta gelmeye, hiç cesaret edemeyenlerim de oldu tabi.
Bundan sonra, gelecek olan, gitmeyi unutarak gelsin!
Cemre.Y.

Uzaklar

…Uzaklar…

Ben sensiz hiçbir yerdeyim.
Hani sana hep anlattığım
“Çookk uzaklar” burası!
Aynı gök kubbenin,
Aynı ülkesinin,
Aynı şehrinde olabiliriz!
Ama…
Ne sen beni görebilirsin, ne de ben seni.
Ne sen gelebilirsin, ne de ben gidebilirim.
Çokkk!
Uzaklar burası!
Cemre.Y.

Geride Kalanlar

…Geride Kalanlar…

Kaç yaşında olursa olsun,
İçinde saklı hasretlerle ölmemeli bir insan!
Geride kalanların…
Dimağında kalsa da,
Damağında demir tadı kalıyor sonrasında.
Cemre.Y.

Gitme!

…Gitme!...

"Gitme!"
Sadece bu cümle…
Değiştirebilirdi bütün bir hayatın devamını.
"Gitme, kadınınım,
Sana şimdiye kadar hissettiremediysem bunu, beni affet!
Gözlerimden gözlerine akmadıysa yüreğin,
Aktı da bende o yürek yoktu ise…
O bakış sende ve o yüreğim yerinde,
Fakat imkansızlıklar sebepse…
Mademki iki kelime kadar basit ve net!
"Seni seviyorum!"
"Gerek yoktu olanlara,
Olmak istemeyenlere, oldurmaya engel bahanelere.
Tek kelime yeterdi söyleyebilene.
"Gitme!"
Cemre.Y.

Ansız Olmasa

…Ansız Olmasa...

Gözlerin alıkoyar da beni yüreğinde,
Ah!

Bu habersiz gidişlerin,
Bu kadar ansız olmasa!
Cemre.Y.

Suskun Gidişler

…Suskun Gidişler...

Vedasız ve eyvallah'sız,
Muallakta gidişleri sevmem!
İlle de; Sen bir kenarda bekle de,
Bir gün kimsesiz kalırsam sana dönerim." li,
Suskun gidişlerdense,
Nefret ederim!
"Hoş geldin" dediğim gibi,
"Eyvallah!" demeyi de bilirim.
Adın geçmez artık, hiçbir yerde!
Ne sesimde ses olursun,
Ne de ciğerimde nefes.
Benim, başlamadan
Gitmeye meyilli sevdalara ihtiyacım yok!
Elveda.
Cemre.Y.

Güzeldi

…Güzeldi…

Gülünce gözlerinin öbeği
Yıldız yıldız yakamoz kaynıyordu.
Şah damarındaki
O ay,
O yıldız...
Ağustos sıcağı gibi
Dudaklarımı yakıyordu.
Her şey yalansa bile!
En azından iki çocuk,
Gizliden birbirlerine
"Sobe!"leniyordu.
Oyunsa da, gerçek kadar güzeldi yani.
Birileri onu yine bir yerlere çağırmasaydı.
O, yine, git-me-sey di.
Cemre.Y.

Bayram

...Bayram...
Ses'in, bir nefes' e, kuş cıvıltıları gibi şakırken,
Yar dediğine, aynı şenlikte,

Yaren oluyorsa bayramdır asıl!
Ve hiçbir bayram, asla yalnız yaşanmamalıdır.
Hiç yoktan, akşam olunca, kendine kalınca,
Gelip gidenlerin, yerinden kaydırdıkları halıları,
Koltuk örtülerini, sehpalarını düzeltmelisin misal!
Yarın gelip, yine dağıtsınlar diye dileyerek.
Cemre.Y.

Buralar Hep Kış

…Buralar Hep Kış…
Yaz ortasında durduk yere,
Benim yüreğim üşümüşse,
Saçımdan, ayak tırnağıma kadar.
Üstelik; "Buralar hep kış…" demişsem.
Durduk yere öte dünyaya göçer,
İçten içe sevip değer verdiklerimden biri!
Dedem ölmüş lan!
Yine haber bile vermemişler bana.
Yine beni terk edip…
Dedemi cennete göndermeye gitmişler.
Hani rahmetli anacığımın babası,
Bu dünyadan göçüp gittiğinde çocuktum,
On yaşımdaydım daha,
Anlamazdım belki yeterince.
Şimdi de rahmeti babaannemin kocası ölmüş!
Hala mı büyüyemedim ben.
Aradaki "Baba!" figürü,
Hala hiç yokken hem de.
Neyse ya neyse!
Cemre.Y.

Eyvallah!

…Eyvallah!...

"Eyvallah!"a…
Çok mu çok hassasım.
Evirir çevirir,
Her yanıma…
Her anıma kullanabilirim.
"Gel" derim,
"Git" derim,
"Umurum değilsin!" derim
Ve hepsini bir tek…
"Eyvallah!"la derim.
Sen hangi anlamda dedin,
Ne bileyim?
Cemre.Y.

Gider Kadın

…Gider Kadın…
Ne vedalar ettim sevdama…
Sitemli, ünlemli, soru işaretli gidişlerdi hep!..
Bir bakışı gözlerinden yüreğine akan,
Bir tek tatlı sözü, bir tek ses tınısına,
Affedişlerle yeniden başlayan, o yürek sancısı.
Oysa bir tek aldatılışla,
Bakışsız, işaretsiz ve harfsiz gider kadın.
Yeter ki inansın,
Artık onda bir değerinin kalmadığına.
Yeter ki inansın,
Güveninin de yeterince kırıldığına.
Ondaki yokluğuna inandığında vazgeçer kadın,
Bir tek kerecik daha olsa sarılıp, onu koklamaktan.
Bir tek kerecik daha olsa gözünü gözüne değdirmeden.
Bir tek sitem dahi demeden,
"Gidiyorum" bile demeden,
Anahtarı içeride bırakır ve kapıyı usulca yüzüne çeker ve....!
Gider kadın!...
Cemre.Y.

Gittiler

…Gittiler…

Biz, hiç kimseden geçip gitmedik ki cancağızım.
Han, biz olduk hep!
Hep onlar bizden geçip gittiler.
Hancılar gittiler…
Yolcular gittiler…
Yollar bile gittiler de…
Yüreğimizin boyası dökülmüş,
Sarı odalarında yaşıyor her birinin anıları.
Ömrümüz böyle geçti be cancağızım...
Hayallerimiz ve kırıkları ile...
Biz topladıkça can parçalarımızı yerlerden,
Koca bir sıfırla çarptı her gelen!
Cemre.Y.