Çekilin Lan Başımdan

…Çekilin Lan Başımdan… Zaten, şiir'imin, canı sıkkın, Diş ağrısı... Düş ağrısıyla, Rüya aleminde en kabusundan! Çekilin lan başımdan! Cemre.Y.

Sevdi

…Sevdi…
Sen benim ilk sırrım
Sırrımın da küpüsün sevdiceğim,
Herkes küpünü görür,
Ben o küpün dibindeki kum tanesini.
Yüreğim seni toprağından sevdi.
Cemre.Y.

Evdeki Yalnızlık

...Evdeki Yalnızlık...
Eş, dost, akrabalı kalabalık
Sevgi dolu ziyaretlerin
En buruk yanı ne biliyor musun?
Evinin kapısından girdiğin an
Yapayalnız bir boşluktasın...
Kalbin gümbür gümbür sevgi dolu
Ama sen uçurumdan düşer gibi yalnızsın...
Yapayalnızsın...
Cemre.Y.

Dostluk

…Dostluk…
Birbirimizin gerçek yaralarının yerlerini biliyorduk sonuçta,
Ve ikimizin de yaraları ayrı yerlerden olmasına rağmen,
Sadece göz göze suskunca bakışarak...
Ana şefkatiyle öpebiliyorduk o yaralarımızın,
Ayrı ayrı kabuklarını…
Bu zaman da çok az bulunuyordu
Böylesi insani şefkatli durumlar.
Halbuki ne çok farklılıklarımız vardı
Bize şöyle bir uzaktan bakıldığında.
Belki de, zıt kutupların özçekimiydik.
Hiçbirimiz de birbirimize seslendirmedik ama!
Sanırım dostluktan da ziyadesiydi hissettiklerimiz.
Cemre.Y.

Senden De Caydım

…Senden De Caydım…

Egomu mum yaptım

Beni şiir şiir aydınlatıyor.

Nefsimi de sevdamı da bir kenara attım,

Sessizliğe teslim oldum…

Senden de caydım... Cemre.Y.

Daha Çabuk Gelir Misin?

…Daha Çabuk Gelir Misin?

"Sadece...seni seviyorum ben!"diye

Fısıldasam evrene...

Hani fısıltılar daha çabuk duyulurmuş ya!

Ne kadar az çıkarsa sesim

Daha çabuk gelir misin? Cemre.Y.

Seçme

…Seçme…

Ruhum...

Küstün mü yine kendine...

Ama ben...

Birkaç kere dedimdi ben sana...

Aşk yanlış bir seçim...

Seçme! Cemre.Y.

Toprak

...Toprak...
Kırmızı ve beyaz olsaydı bütün mesele...
Çocukluğumu alıp giderdim bu ülkeden
Ama yağmur yağınca
Her yerde aynı mı kokuyordur ki o toprak?
Cemre.Y.

Eyvallah

...Eyvallah...
Varlığıyla yokluğu net olmayanları,
Kesin siliyorum ben be canım...
Sen kedi misin ki,
Dokuz canın mı var sandıydın?
Sana da eyvallah!
Cemre.Y.

İtiraf

...İtiraf...
Ve hayat bazı sırları şiirlerle itiraf etmekten ibarettir.
Cemre.Y.

İlk Aşk

…İlk Aşk… Artık hissetme diyorlar… O benim ilk aşkımdı diyorum Susuyorlar! Oysa o benim en son aşkımdı, asıl onu bilmiyorlar! Cemre.Y.

Korkma

…Korkma… Ört geceyi üstüne... Yıldızlar yoldaşın olur... Dua ettim sana.. Korkma! Yolun açık… Yüreğin bensiz de fesleğen kokulu olur. Cemre.Y.

Ayna

...Ayna...

Bazen "Neyse!"mle
"Eyvallah"ım ölesiye kapışıyor ya,
En elemi de bu bence...
Çünkü her sabah baktığım aynam,
Artık bana bile, hiç mutlu değil.
Cemre.Y.

Aldırma

…Aldırma…

Her seferinde…

Yaranın en derinine, en dibine…

Çuvaldız iğnesinin en zehirli ağusunu kendin kendine saplarsan

Sonrası ısırgan otuyla okşadığın ruhuna

Akıllarınca iğneli sözler zerk ettiklerinde hiç aldırmazsın. Cemre.Y.

Bu Benim Şahsi Yaşam Alanım

…Bu Benim Şahsi Yaşam Alanım…

Özgürlüğüme burnunu sokma,

Ben o özgürlüğü kolay kazanmadım.

Ha bir de aklında bulunsun…

Bu benim şahsi yaşam alanım,

Paylaştıklarım sizi değil beni bağlar... Cemre.Y.

Aldatmak Değildi De Ne?

…Aldatmak Değildi De Ne?...
Öyle hasretle öpüşü vardı ki,
Bir kez daha inanmıştım yalnız beni sevip,
Bir kere daha benden gitmeyeceğine.
Oysa aynalardan bakıp gülüyordu halime.
Bu…
Aldatmak değildi de ne?
Cemre.Y.

Susmasını Da Biliriz

...Susmasını Da Biliriz...
Günlerce gecelerce kurulan...
Uzun uzun cümlelerin artık hükmü kalmadıysa,
"Küt" diye susmasını da biliriz.
Cemre.Y.

Sence

…Sence…

Yüzyıllar boyu bize öğretilen,

Yüz yüze edilmeyen o hak helalliği...

Ciğerden değil ise helal değildir!

Sence...

Hakkım gerçekten de helal mi sana! Cemre.Y.

Bana Bile Yokum

...Bana Bile Yokum...
Epeyce yazıp, sildim muallakken!
Objektif olamayacaktınız bana gelince nasıl olsa madem...
Nadasa bırakılmış diyet misali protein akışsızlığıyım.
Bana bile yokum ki şu sıralar,
Sizce nasıl akışkan anlaşılayım!
Cemre.Y.

Herkes Seni Aynı Sevemez

…Herkes Seni Aynı Sevemez…

Bir kere sevilmenin tadını aldın ya

Sen sanıyorsun ki herkes seni aynı sever!

Sevişmenin anatomisi aynıdır canım!

Sevilmenin değil!

Herkes, seni, aynı sevemez. Cemre.Y.

Hiç Yok

…Hiç Yok…
Hayat....
Sen var isen yaşanası sevgilim.
Sen varsan yeniden doğululası.
Yoksa'sı,
Hiç…
Yok!
Ama zaten genelde hep…
Hiç yok, oluyorum ki zaten ben.
Cemre.Y.

Söylesene Rabbim!

…Söylesene Rabbim!...

Sonra kul sormaz mı yaradanına!

Anamın rahmine düştüğüm andan beri beni terk ettin.

Oysa yedi yaşıma kadar alsaydın beni yanına

Cennetliktim?

Neden kendi yarattığını sen bile bir tam sevemedin?

Söylesene Rabbim! Cemre.Y.

Enstrüman

…Enstrüman…
Enstrümanlardan en çok…
Kanun çalmayı isterdim çocukken,
Bir de keman'ı, bir de ud'u…
"Piyanistlik zengin işi." derdi rahmetli annem,
Rahmet'ine haylice de daha kemali varken.
"Sakın ola ki he, elde edemeyeceğimiz şeyleri,
Öyle hayalince hayallenme sen, sakın ha!" derdi beni döverken.
Meğer, o kadar da çok zengin işi değilmiş!
Ne kanun çalmayı öğrenmek…
Ne de ud çalmayı,
Hiç olamadı bir saz'ın tellerine dokunup,
İçinden geçen melodileri aktarmak.
Kızım'ın gitar hevesi vardı bir ara!
Benim de vardı!
Kurslara yolladım onu,
Baktı ki önce notalar falan fistan…
Benim hayalimden önce sıkıldı…
Geçen sarhoş olmuştuk beraberce…
Benden önce duvara vura vura doğradı gitarı!
Gram kırılmadım ona!
Zira ondan öncemde
Maktuliyetlerimin meskunu belirsiz mesken ispatsızlıklarım vardı.
Ölümlerimin birinde…
Kimse cinayetime meskun mahal bulamadı!
En ihtiyacım olduğu an'da…
Gözlerini bana devirmişti çoktan yosun yüreklim.
Ve o bana her seferinde…
"Ben seni mutlu etmek için bu dünyaya gelmedim!
Beni içinden çıkartmak için ısrar eden sendin!" dedi.
Sanki, o içime tohum ekilmişken,
Kış gelmeyecek…
İlkbahar olamayacak…
Cinsiyeti uğruna bile hayal kurulamayacakmış gibi…
Yalan yok!
Ben gözlerinin uğruna bütün odaları
Mavi yeşil gözlü bebek renk yaptımdı,
O da bütün elbiseleri kız giydirdiydi.
Hatta...
Arada bir testler sonrası kandırırdım onu!
Ne diye bütün kalp atışlarında
Bütün akrabaların yanımızdayken!
O, işleri dolayısı ile yanımızda değilken,
Neden ki vakit ayıramıyordu ki diye
Kendimce cevaplar ararken!
Durduk yere kandırasım gelirdi onu!
"Erkek olacakmış bebişimiz" derdim.
Aman!
Ne keder bağlardı bir bilsen,
"Olsun ama sağlıklı olsun da!" derken!
Meğer!
Rahmetli deden'e karşı rövanş maçıymış sın sen!
Sülaleye ilk kız evlat!
Zira onu da başarabilmek…
Ayrı bir maharet!
Geçen gün bir piyano çıktı karşıma,
Kimsesiz, sessiz…
En sevdiğim melodiyi çalayım dedim…
Bütün salon çınladı çığlığımdan.
Başarabilmiştim ama…
Ona da çok geç kaldım, hiç yoktan!
Cemre.Y.

Korkmasam

…Korkmasam…

Sonunun "Son" olacağından korkmasam,

Allah ne verdiyse ne de güzel severdim ben seni. Cemre.Y.

Çünkü Aşk

…Çünkü Aşk…

Çünkü aşk; Akla gelebilecek her şeyi affeder ama

Sevda'nın camdan bir kalbi vardır, her seferinde kırıla kırıla yok olur. Cemre.Y.

"Biz!" Eksikliği!

..."Biz!" Eksikliği!...
Çayını ince belli bardaktan,
İhtimali yüksek ki tek şekerli içiyor.
Kitapları, yeşili, maviyi,
Bir de sevdiği varsa, kırmızıyı seviyor.
Bence bütün hastalıklarımın sebebi,
"Biz!" eksikliği,
"Ben!" var,
"Sen." var...
"Biz...
Hiç...
Yok!"
Cemre.Y.

Önce'm den

…Önce'm den…

Sırlarım yok sanılır mesela!

Şu tebessüme, ben iki ecel sıraladım,

Akrabalarımın henüz vakti eceli gelmeden!

Çünkü gelince…

İçim fena acıyacaktı.

Gülümsedim.

Önce'm den. Cemre.Y.

Şiir

…Şiir…

Bazı kadınlar şiir filan yazmasınlar aga!

Sonra kendilerini "Şaire" filan ilan ediyorlar.

Bırakın yazamadıkları yerlerden

Şiir…

Okusun... Cemre.Y.

Bari Gittiğine Değseydi

…Bari Gittiğine Değseydi…
Duydum ki senin de huzurun kalmamış oralarda...
Eh be sevdiceğim, bari gittiğine değseydi.
Cemre.Y.

Yaşamak Vardı

…Yaşamak Vardı… Hayatı doçent olarak doğmuş olup… Okulu daha bitirmemiş bir asistan ruhunda Ve şefkatinde yaşamak vardı. Cemre.Y.

Kara Ölüm

…Kara Ölüm…
Biz her ne kadar şiire tutunmaya çalışsak da
Zulüm bitmiyor,
Her yer yine,
Her yer hala
Zul sessizliğinde
Kara ölüm…
Cemre.Y.

Ölüyorum Ya Ben

…Ölüyorum Ya Ben…
Artık...
Hiç kimsem'in yokluğuna uyanacak bir uykum bile yokken...
Tam güvenecek oluyorum yeniden,
Tam sevecek oluyorum,
Nereden geliyor bu şarkılar kulağıma?
Ben onlardan kaçmak için
Dünyayı bile tersime çevirmişken!
Nereden geliyor önüme sıra sıra
Bu zehirli cümleler.
Bu mutsuz "Son"lar!
Neden hala ihanetin kurşun deliğinden,
Can kaybediyorum ben!
Kapanmaz mı hiç bu yara?
Ne vakit yüreğimi hissetmeye meyl etsem,
Kalp yetmezliğinden ölüyorum ya ben!
Cemre.Y.

Hani Diyorum

...Hani Diyorum...
Hani diyorum...
Şu saatime,
Şu dakikaya,
Şu saniyeye,
Şu saliseye,
Yetişemediyse ahir olan o zaman!
Boşuna kendini boşa yormasa diyorum.
Yazık değil mi diyorum,
Zira akrebin görevi sabit,
Zamanın ömrünü sömürecek,
Zehirleyecek!
Ya peki...
Ona yetişmeye çalışan yelkovana,
Yazık değil mi?
Ya Şiron Koç burcunda'dır!
Ya da Mars geri hareketinde.
Yahut o en sevdiğin Güneş,
Tam da sevdiğin zaman olan Boğa burcunda'dır da
Yine de istikrarı elden bırakmaman gerekiyordur!
En istikrasız olmayı dilediğin an'larda
Burçlar bile bilemez ki...
Elinde kocaman bir sıfır'la ne yapabileceğini?
Neyi toplasan,
Neyi çıkarsan,
Neyi bölsen,
Neyi çarpsan,
Elinde kalan o kocaman sıfırdır!
Seni yaradan,
"Olmamış bu!" deyip,
Yeniden hamur eylemek varken,
"Çamurun kurumuş!" u bahane var saymıştır,
Ya var oluş aşamasındadır,
Ya da daha kalubelandan kavlin hiç okunmamıştır,
Sen sadece bir serabındasındadır
O kavurucu kumlarının...
Hepi topu su'dur lan!
O bile kumlaşmıştır yutağında.
Ölüyorsun!
Fark...
In...
Da...
Mı...
Sın?
Cemre.Y.

İyi Geceler

…İyi Geceler…
Belki de öpüyorumdur seni ruhundan adam ve sen,
Bunu her defasında hissediyorsundur.
O zaman yine iyi geceler...
Cemre.Y.

Ne'm Kaldıysa

...Ne'm Kaldıysa...
"Neyse!" diye bir yer var sonu...
"Eyvallah!" a kadar gidiyor!
Zaman, gösterecek,
Ne'm kaldıysa.
Cemre.Y.

Kandil

...Kandil...
Daha "Yoksun." günlerim olmuştu elbette,
O yüzden ayrıca bir dilek dilemiyorum Rabbimden.
Bu kandilde ben el açtım sadece "Şükür!" ediyorum.
Yosun gözlü ciğerimin çiziğini bana verdiği için.
Rabbim bugün dualar ediliyor sana ardından niyazlar ama
Duy sesimi "Şükürler olsun sana ve kalbini incittirme onun!"
Cemre.Y.

Geçer Ama

…Geçer Ama…

Üşüyorsam,

Çok olanından...

Yine bir yalana daha inanmış olduğumu anlamışımdır!

Silmişimdir bir zamanlar altını çizdiğimi.

Geçer ama! Cemre.Y.

Sevdiceğim

…Sevdiceğim…

Üzülme sevgilim,

Bu benim ilk yalnızlığım değil!

Evet çok hastayım da

Bunlar üzmüyor beni.

Bugün de sana,

"Sevdiceğim" diyemedim. Cemre.Y.

Vicdan

…Vicdan…
Unutamadığım gibi, unutamayacaksın.
Biliyorsun değil mi?
Sana mutluluklar diliyorum
Ama sözüm kardeşçe filan değil
Varsa bir kuruşluk olsa dahi vicdan, vicdanınca…
Cemre.Y.

Etme!

…Etme!…

Ben daha gülüşünün,

O gül gamzesine doyamamışken,

Sen de gidiyorsun öyle mi?

Gitme be sevdiceğim,

Bunu "Biz'e etme" diyebilmek isterdim. Cemre.Y.

Yaralı

…Yaralı… Nerelisin dediler Yaralıyım dedim. Onlar da terk ettiler. Cemre.Y.

Tam Nokta

…Tam Nokta…
Sonra birden, adının yanına yakışıp yakışmayacağına,
İlk baktığın, o soy adını, hiç hatırlayamıyorsun ya!
Unutmak bence orada, tam nokta!
Cemre.Y.

Yine Hüzünlere Gebeyim

…Yine Hüzünlere Gebeyim…
Tam gülesim geliyor hayata...
Sonra bir gözyaşı tufanı...
Sağanak yağıyor yaralarım.
Yine hüzünlere gebeyim!
Cemre.Y.

Çok Sevelim

...Çok Sevelim...

Sabahları diyorum,

Yüzüyle gözlerinin gülüşünü

Dudaklarında buluşturup öpen insanları

Ayrı bir sevelim diyorum.

Çok sevelim diyorum. Cemre.Y.

Barışma Vakti

...Barışma Vakti...

Ruhum!

Hayli uzun zamandır,

Küstük biz, ikimize...

Artık, barışma vakti!

Cemre.Y.

Hoşuma Gidiyor!

...Hoşuma Gidiyor!...
Tuhaf şeyler oluyor hayatımda.
O diye biri hala yok ama olsun.
İlk kez ondan duymuştum oysa
Daha sonra da sık sık bir dizide
Sırf o soy adı bile
Çok hoşuma gidiyor.
Cemre.Y.

Ölü Bebekler

…Ölü Bebekler…
Tek harf yazsam denize vurana
Ölürüm acıdan susuyorum!
Ölü bebekler denizi her yer!
Cemre.Y.

Yorulunca

…Yorulunca…
Gönül yalnızlığın yorgunluğundan yorulunca
Sevip, sevilmek de istiyor değil mi?
Cemre.Y.

Benden Başka Bir Ben Yok!

…Benden Başka Bir Ben Yok!...

Heves dediğin çölün ortasında bulunan vaha gibidir,

Susuzluğun bitince çöl de bitti sanırsın

Oysa çöl sınırsızdır,

Vaha tek…

Yani ben.

Benden başka bir ben yok,

Hele ki sana, hiç yok! Cemre.Y.

Güven Kırığı

…Güven Kırığı…
Harflerin aktılardı şah damarımdan,
Her seferinde bir başka öldürüyordun sen beni!
Bilmiyordum ki daha kaç yüzün vardı.
Bu sefer hangisiyle vuracaksındı bendeki seni!
Şimdi her yanım hala güven kırığı.
Sayende hala sevemiyorum hiç kimseyi!
Cemre.Y.