Gel Be Sevgili

...Gel Be Sevgili...

Yorgun yıldızları söndürdükten sonra,

Yakamoz tozları serpiştireceğim dudaklarıma,

Şafak vakitlerinde burnunun ucuna bir buse konduracağım.

Sarıp sarmalayacağım bütün yokluklarını,

Ama sen artık...

Bir gel be sevgili...

Cemre.Y.

Çocuk

...Çocuk...

İçimde...

Henüz çocukluğunu kaybetmemiş,

Henüz kötücül canavarlar rüyalarına el değmemiş,

Yeni bir ruh geziniyor.

İçimde...

Henüz ergenliğinin asiliğini giyinmemiş,

Henüz kötücül canavarlarla hiç yüzleşmek zorunda kalmamış,

Küçümen, özgür ve cennet kokulu bir kız çocuğu var şimdi.

Öyle ki...

Sanki beş yaşıma geri dönmüşüm de,

Savaştığım tek şey denizin dalgalarıymış!

Nasıl olsa annem beni sahilde kucak açmış bekliyor.

İçimde...

Çoktan kabuk bağlamış o yaranın parmak izi!

Korkmuyorum bu sefer, 

Onu kazıyıp hep aynı geçmişimle yüzleşmekten.

Her şey...

Yazgımıza yenilmekten ibaretmiş meğer!

Beş yaşınızdaki özgürlüğünüze dönebildiğinizde...

Her şey çok güzel olacakmış meğer!

Şimdi ben, keyfim ve de kahyası,

Epeyce yorgun, lakin epeyce de dingin, 

Birazdan biraz fazla gururlu, biraz da mutlu bir kız var içimde.

Hayallerim, ümitlerim ve ben

Anam'la yavrum aynı lakin...

"Baba!" karakteri boyuyoruz resimlerce...

Nihayetinde baba hariç,

Bütün renkler hep güzel.

Lakin!

Siyahı hiç kimse sevmese de...

O bile yaşlanıp, saçları ağarıp, küçümen bir çocuk olunca,

Yürekten affedilmeyi artık, hak ediyor bence!

Çünkü...

Onun da kendince olabiletesi en güzel çocukluğu...

Çünkü onun da kendince değiştirmek istediği

O kader çizgisi mutlaka vardır.

Yeter ki..

Daha çok çocuk ol!

Cemre.Y.

Hayat Dizisi

...Hayat Dizisi...

"Yüzün yüzümden,

Sesin sesimden uzak olsun,
Küfründe hakaretinde senin olsun.
Elveda." dedi kadın.
"Elveda..." dedi adam.
Böyle bitti işte,
Yüz yıllık...

Uzun soluklu...

Sanılan...

Hayat dizisinin...

Bir sonu daha...
Cemre.Y.

Olmadı Şimdi

...Olmadı Şimdi...
Ben ne vakit...
Ömre ömür geçirmelik bir seyrü-sefer'e meyl etsem!
Nedendir ki...
Neresinden olursa olsun yakalıyor yakamdan aşk!
Ah ki ne vah o minel aşk-u sevdalı yağmurlu yakamozlar.
Ben duyuyorum da bütün bu mısraları...
Ruhum'un ikizinin yüreği nasıl da don tutmuş ki...
Ömrümün ömrüne yakınlaşmama kırk dört yıl geçti
Ama hala yoktun sen!
Olmadı şimdi.
Mademki onca yol kat edip de konmuşsun
Paralel'inden olsa da evrenime...
Gelemiyorsan...
Konamıyorsan...
Kalamıyorsan...
İçimin çeperini de göremeyenlerim'e göre
Kitaplığımdaki o anlamsız ayraç ol bari.
Bir ben bileyim...
Bir ben o boşluğa baktıkça hayalime gülümseyeyim.
Zira insan geçici amma velakin eşya baki!
Gelebildiğinde...
Üzülme ama, eşyalarımın arasından sana,
Sensizliğime, onca yıl nasıl hasretle baktığımı göreceksin,
Ve seni nasıl da hasretle sevdiğimi,
Şimdi kapat kapıları sevdiğim, sana geldim.
Cemre.Y.

Kime Ne

...Kime Ne...
Yalnızlık durağında bekleşip duruyorduk,
Bir dünya dolusu yapayalnızlıklar seçmiş ordusuyla!
Hiç yoktan, anason kokusunu özlediğimiz düşmüştü aklımıza da!
Hani, hiç yoktan kazıklanmak istemiyorduk yeni hayatlarımızda da!
Belki de bize yeni yıl henüz gelmemiştir,
Daha zamanı vardır diye erteliyorduk bütün kokuları!
Bu akşam şanslı günümdeydim.
Buram buram, burcu burcu ödüllendirdim kendimi.
Önceden acılı şalgamı hazır ettim ki,
Anason kokulum bana kendince gelsin.
Ki zaten özel günlere bindirimlere ifrit'liyim!
Anason kokulum bana uçmuş da gelmiş,
Meğerki ,
Kim bilir yılının başı sonradanmış,
Son'u ilk'inden...
Kime ne'y miş?
Ömrünün o anında, yarının umutlu hayalindeymiş.
Kime ne'y miş!
Cemre.Y.

Seni Nan Gibi Seviyorum

...Seni Nan Gibi Seviyorum...

Saçların
Yanaklarımı,
Yaz meltemi gibi daha yeni
Okşamışken,
Şemsiyelerimiz,
Sokaklarda
Sarmaş dolaş...
Ellerimizde birer, Güneş...
Biz, ayrı ayrı işlerimize giderken,
Yağmurlar...
Hiç bitmesin istiyor insan.
Seni nan gibi seviyorum inan!
Cemre.Y.

Sakın Ha!

...Sakın Ha!...
İlk bakışıyla yaktığı bir yüreği
Son bakışıyla
Donduran adam da tanıdım
Ona da helal olsun!
Sakın ha şiirim,
Şiirine çarpmasın bir yerlerde
Artık ne sevmelerden yorgunluğuna
Ne sevilmelerden yoğunluğuna
Ne de susmalardan yokluğuna
Acımam bilesin...
Cemre.Y.

Mühür

...Mühür... Dokunsam yüzüne, Nice vakittir, Her hücresini, Hayalden ezber ettiğimin. Kim bilir, Dudakları nemli midir hala, Tadını rüyalarımdan ezber çektiğimin. Mühürlesem gözlerimi, Ömrümün sonu dediğimin gözlerine. Mil çeker gibi öpsem kirpiklerini tel tel. Seve seve, sever mi ki gerçeğinde de... Cemre.Y.

Yalnızlık

...Yalnızlık...
Yalnızlık diyorum bayım!
Uzaktan bakanların özgürlük sandığı hani.
Yalnızlık diyorum bayım!
Sanal pencerelerden bakanların zenginlik sandığı hani.
Sayamadım ki kaç yalnızlıktır,
Benim bayramlarımın boynu bükük kaldı kapı önlerinde.
Bazen diyorum ki...
Ey Allahım al benden bu yalnızlığı,
Her kim ömrüme özenip iç geçiriyorsa sar onun boynuna!
Sonra kıyamıyorum aile hayatlarına.
Neyse diyorum, neyse ya!
Cemre.Y.

Karşılaştığımızda

...Karşılaştığımızda... Karşılaştığımızda sana sımsıkı sarılıp, Vakit sensizliği beş geçiyor sevgilim, Bir bilsen sana ne çok sevda şiiri biriktirdim diyeceğim. Cemre.Y.

Gelmiş

…Gelmiş…
Gelmiş yine sevdiceklerimin vakti...
Ben,
Keyfim ve de kahyası!
Ben mavi!
Diğer ikisi...
Bizi reklam etme…
El'e güne dedi.
Cemre.Y.

Merak Etme

...Merak Etme...
Bana...
Şöyle yanak yanağa mehtabı seyre dalacağımız,
Mutlu akşamlar biriktir sevdiceğim!
O çok methedilen adına Eyfel Kulesi denen
Paris'in teneke direğine karşı olmasa da olur.
Merak etme "İyi Geceler!"i ben yanımda getiririm.
Bana...
Şöyle yanak yanağa en güzel rüyalara dalacağımız,
Mutlu hayatlar getir sevdiceğim!
O çok methedilen İtalya'nın,
Sonradan dilek paraları çalınan Aşıklar Çeşmesi denen
Çalıntı dilek havuzuna karşı olmasa da olur.
Merak etme!

"Günaydın Kirpiklerini Tel Tel Öptüğüm!"ü...

Ben yanımda getiririm.
Cemre.Y.

Sevgilim

...Sevgilim...

Gel seninle biz...
Bizi kimselerin tanımadığı yerlere gidelim sevgilim.
Can bildiklerimiz hariç kimseler bilmesin yerimizi.
Bize kendilerimizin dışında, aslında bizi hiç de ilgilendirmeyen,
Yeni yeni dert güncellemesi yapmayacak,
Pozitif ruhlu insanlar bulalım eş, dost, akraba niyetine!
Gel seninle biz...
Yeniden doğalım sevgilim.
Deniz kokusu doğsun sabahlarımıza,
Güneş saçlı ağaçlar batsın akşamlarımıza!
Cemre.Y.

Benim Bayramım Sensin Bil İstedim

...Benim Bayramım Sensin Bil İstedim...

Güneş ışıltılı saçlarına burnumu gömüp,
Her bir telinden, yaseminler, zambaklar,
İğde çiçekleri, nergisler, hanımeliler,
Leylaklar, sümbüller kokladığım.
Yosun gözlerinin derin okyanuslarında kulaç atarken,
Yüzünün her zerresini, gülüşünün gamzesini,
Boynunun, omzunun, sinenin,
Yüreğinin her bir ben tanesini ezber çektiğim.
Benim bayramım sensin bil istedim.
Misal sen şimdi gittin ya...
Omzumda saçlarının kokusu,
Sehpa da ellerinin dokunuşu,
Halılarımda ayaklarının izi kalmış.
Birkaç gün de öyle bayram ederim.
Cemre.Y.

Kalbimi Tatile Gönderdim

…Kalbimi Tatile Gönderdim…
Bana; "Senin bir kalbin yok mu,
Hiç mi kimseler giremez içinden içeri?" diye sorarlar bazen.
İşte o vakit…
Açarım içimin bütün kilitli odalarına açılan,
Koskoca can kırıklarıyla dolu sarı sandığımın kilidini!
Son ses de…
Misal, aynı anda
Bon Jovi'den, It's My Life…
Ve aynı anda da…
Emma Shapplin'den, Spente Le Stelle'yi
"Cover!"lıyabilirim.
"Buyrunuz efendim biletler benden,

Malum bugün bayram" diyebilirim!
Durduk yere nice bitişleri hatırlattığınıza,
İçimden küfürler ede ede de!
Siz?
Emin misiniz hala aynı,
"Capre Diem!" havalarında kaldığınıza!
Meğerki öyleyse yazıklar olsun sizin de insanlığınıza!
Adele'den, Set Fire To The Rain'e bile geçmeyi hak etmemişsiniz
Evet…
Şarkıların ruhunu ve sözünü bilemedikçe…
Benim bir kalbim yok!
Çünkü onu, güvenli bir alanda
Yüreğimle beraber...
Kalbimi tatile gönderdim.
Cemre.Y.

Bayram Geliyormuş

...Bayram Geliyormuş...

Dediler ki bayram geliyormuş,
Kalbimin odalarını tertemiz ovaladım,
Camlarını, duvarlarını onardım.
Yüreğimi dikişsiz iplerle sarıp sarmaladım.
Kendime yepyeni bir kalp yarattım.
Canımın kırıklarını bembeyaz tüllerle yamadım.
Bundan gayri gelen de hoş gelsin,
Gidene yollar hep açık zaten.
Cemre.Y.

Yorgun Akşamlar

...Yorgun Akşamlar...
Sana...
Yorgun akşamlarımda bile...
Güzel gülümseyişler biriktirdim sevgili.
İşten gelmişimdir misal
Bunca yıllık yalnızlığımın kapısının
Cebimde hazır anahtarımı kilidine dayadığım anda
Sen açıyormuşsun kapıyı!
Sana...
Yorgun akşamlarında bile...
Güzel gülümseyişler biriktirdim sevgili.
İşten gelmişsindir misal
Bunca yıllık yalnızlığının kapısının
Cebinde hazır anahtarını kilidine dayadığın anda
Ben açıyormuşum kapıyı!
Cemre.Y.