Kalbimi, Yüreğime Emanet Ettim, Yetmez Mi?

...Kalbimi, Yüreğime Emanet Ettim, Yetmez Mi?...

Ömrümün geçmişi, kış ayazı zemheriyle doluyken,
Bugün durduk yere, tamda kışın ortasında,
Bahar rüzgarı salındı pencere pervazımdan,
Ardından mevsimini şaşırmış güneşim ısıttı ruhumu!
Yıkadığım çamaşırlarımı,
Dört duvar arasına hapsetmedim misal!
Gün kurutuverdi terasımda salına salına.
Ellerime, kollarıma, yüzüme, gülüşüme dokundu,
Durduk yere umudum oldu bir düşünsenize!
Limon ağaçlarımın yerini değiştirdim.
Uzun boylu olanı, diğeri kusura bakmasın ama!
Evimin içinden görebileceğim yere koydum ki,
Kasvetli günlerde hiç değilse yeşiline mutlanayım.
Üşümedim misal bugün, ruhum sımsıcacık oldu.
Yorganımı, yastığımı güneşle doldurdum.
Kalbimi, yüreğime emanet ettim.
Yetmez mi?
Cemre.Y.

Hiç yoktan

 ...Hiç Yoktan...

Hiç yoktan leylak kokusuyla,
Sümbül kokusunu aynı anda özledim misal.
Ne bileyim...
Denizde ayaklarımı sallandırmayı,
Kıpkırmızı tahta masanın üzerine kurulmuş,
Rakıyla acılı şalgamın dostluğuna,
Balığın da eşlik etmesini özledim.
Ilık bir rüzgarla savrulan saçlarımdan,
Yasemin kokusu saçılmasını özledim.
O değil de, kaç zaman oldu hatırlayamadım,
Şah damarıma iki dudak arası öpücük konmayalı.
Neyse...
Bir tutam fesleğen okşayalım da,
Burnumuzun ucuna hızma yapalım.
Hiç yoktan o bari mutlu olsun değil mi?
Cemre.Y.

Bazı Şeyler

…Bazı Şeyler…
Tercihler…
Zamanla mecburiyet olunca,
Artık…
Tadı tuzu kalmıyor bazı şeylerin.

Cemre.Y.

Sonra Mı? Sonra, Birdenbire Büyüdüm

…Sonra Mı? Sonra, Birdenbire Büyüdüm…

İmsak vakitleri yalnızlığım kadar,
İftar vakitleri kalabalıklarım vardı benim!
Gece yorgunu, sabah neşelerim kadar,
Akşam sefası keyiflerim vardı benim!
İkindi sarhoşu hayal kırıklıklarım kadar,
Sabah rüzgarı, rüyalarım vardı benim!
Uykumun en derininde gelen canavarlar kadar,
Gün ortası, yıldızlı, yakamozlu hayallerim vardı benim.
Çikolatayı çok severdim mesela her kadın kadar!
Sonra mı?
Sonra, birdenbire büyüdüm!

Ve sonra...

Hikayesi olmayan hiçbir çikolatayı asla yemedim!
Cemre.Y.

Katre

...Katre...
Sonra bir bakmışsın,
Ömrünü bitirdim dediğin kadının,
Geleceği griye kesmiş günlerle gecelerinin,
En buhranlı anlarının birinin sonunda,
Kadın, aynaya bakmış, gözlerinin taa içine!
Gözlerinin o güzelim yosunu solmaktayken,
Birdenbire...
Dudağının kenarına asılı kalmış o "Ben" e bakmış,
Durduk yere gülümseyivermiş o "Ben" hikayesine.
Dudakları kalp kalp olmuş o güldükçe...
Sonra çenesini dikleştirip,
Saçlarını savurarak, alnını aklaştırıp,
Kırlangıç kuşları uçuşurken boynunda,
Duruşunu düzeltip, adımını hazırlamış,
"Teker, teker, sıralı, sırasız değil,
Varsa yüreğiniz,
Hepiniz birden gelin ulan!" diye haykırmış!
Lakin...
Çoğul gelmeye hiç kimsenin gö*ü yememiş!
Asıl sır bu imiş.
Kadının milim milim söndürülen ömrü,
Katre katre lale mevsimine kesmiş.
Kadının bundan gayrı önü de, sonu da maviymiş!
Yeşilmiş, sarıymış, kırmızıymış, hep baharmış!
Ve kadın artık, renklerden en çok kırmızıyı sevmiş.
Cemre.Y.

O Günler De Gelecek

...O Günler De Gelecek...
Yüreğinin mengenelerinin sıkıntısından,
Gül yüzünü kedere döküp,
Lale kıvrımlı gülüşlerini soldurma,
Ömrünün en baharını yaşaman gereken yaşında,
Güz yanığı yorgunluklar biriktirme ruhuna!
Şuncacık yaşında...
Yaşından evvel ihtiyarlama a yosun gözlüm.
Gör bak!
Mehtabın yıldız yakamozları yetmezmiş gibi,
Güneş bile secde edecek ruhuna,
Gelecek...
O günler de gelecek.
Cemre.Y.