Sıcak Olsun

...Sıcak Olsun...

"Sağım solum sobe!" dedim ve gözlerimi açtım.
Meğer, herkesim, bir oyunda saklanmak için değil,
Hayatımdan kaçarken vicdanları acımasın diye yumdurtmuş gözlerimi!
Özür dilerim!
Sana, hep canından büyük değerler biçtim ben, be çocuk!
Sonsuz ve sınırsız güvenimdin sen!
Sıcaksın değil mi çocuk!
Sıcaktasın değil mi?
Adımını attığın her yer yumuşak bir sıcak nefes mi?
Odan sıcak, yatağın, yorganın, yastığın sıcak!
Ya!
Beni,
Yıllar boyu bir hiç’ e sattığın ruhun?
Sıcak olsun çocuk, o bile…
Cemre.Y.

Seninle, Senden Öğrenmiştim

...Seninle, Senden Öğrenmiştim...

Yıllar yılı,
Yere düşen bir bardak kadar ederim yoksa,
Koca bir ömrü hangi değere feda ettiğimi düşünmekteydim!
Oysa!
Seninle, senden öğrenmiştim...
En güvendiğinin bile farklı düşünebileceğini ve herkesin,
Bir gün yüreğinden gidebileceğini...
Cemre.Y.

Köşe Başı Yalnızlıklarım Var Benim!

...Köşe Başı Yalnızlıklarım Var Benim!...

Koca bir ömrün yarısından fazlasını,

Yalnız uyuyup,

Yalnız uyanılan günlerle geçirmiş olmama rağmen!

Bazı günlerin sabahına uyandığım,

Köşe başı yalnızlıklarım var benim!

Gün...

"Günaydın." desem değil.

"Boşver yum gözünü yastığa!" desem değil.

Yatak odamın kapısından köşeyi dönüp hole geçerim.

Mutfağın kapısından köşeyi dönüp ocağa giderim.

Bu sefer içmeyiveririm sade kahvemi.

Çaydanlığın altını yakıp,

Salonumun kapısından köşeyi dönüp,

Her zamanki oturduğum koltuğa oturup,

Köşe başı yalnızlığımın şiirini yazıp geçerim.

Öyle yani!

Köşe başı yalnızlıklarım var benim.

Cemre.Y.

Serin

...Serin...

Serin günler bunlar!

Uyanırsın için ürperir, ellerin, ayakların üşüyüverir.

Akşam olur, gece olur, serindir,

Titrer omuz başların, yüreğin donar.

Sarılırsın kendi kendine, teselli edersin yalnızlığını!

Cemre.Y.

Günaydın

...Günaydın...

Günaydın ey sevgili kendim.

Güneşin yüzünden makas alarak uyandığın günler bitti.

Nicedir karanlık uyandırıyor bizi.

Malum, mevsim artık sonbahar.

Ekim sabahları serin olur, ayaklarını üşütme!

En sadesinden kahvene sarılmadan önce,

Sıcacık bir çay demle kendine.

Buruk bir yalnızlık çöreklense de yüreğine.

Üzülme ama!

Sakın üzülme!

Mevsim dediğin nedir ki,

Önündeki kışı da atlat hele!

Gelir elbet, o güzelim güneş güzeli günler.

Senin de mutlulukla salınır beyazlamaya başlayan saçların.

Günaydın ey sevgili kendim, günaydın.

Sarılayım omuz başlarıma,

Gidenlerimin, bitenlerimin yerine,

Şöyle usulca...

Öpeyim kirpiklerimden.

Cemre.Y.