Hep Bir Ağlamak Var Boğazımın Düğümünde

...Hep Bir Ağlamak Var Boğazımın Düğümünde...

Ne vakit sessiz bir yüzleşmeyle karşılaşsam bir yerlerde,

Hep bir ağlamak var boğazımın düğümünde.

Gözyaşlarım hıçkırıksız dökülüyor göz pınarlarımdan

Çünkü gerçekten ben bu, bana yapılanları hak etmedim.

Ki ömrüm boyunca da

Kimsem tarafından ihanete uğramamak için gereken her şeyi yaptım.

Lakin aldatıldım.

Hep, herkes tarafından aldatıldım.

Belki de sırf bu sebepten

Cinsiyeti fark etmeksizin yeni hiçbir insanı hayatıma dahil etmedim.

Yine de yalnızlık bazen çok büküyor boynumu.

Güvenmek istiyor bir yanım birine, bir şeylere.

Bak yine oldu işte,

Hep bir ağlamak var boğazımın düğümünde.

Cemre.Y.

Kardelen

...Kardelen

Sen, tam da bahara nazır nisan ayazlarında üşürsün,
Hiç yoktan lalelere öykünür, hiç yoktan ısıtırsın ruhunu.
Mevsimindeydi bir şeylere yeşillenmesinin!
Beklenen, hayallenen, özlenendin zira!
O yüzden, hiç olmadı kendin ekerdin ömür tohumlarını,
Çünkü ben, seni öyle yetiştirdim, her durumda ayakta dimdik ve asil.
Bir tek, ellerini ısıtmayı beceremedim, o, tek başına olmuyor çünkü!
Bense, ne vakit güneş bana sırtını dönse,
Mevsimi fark etmeksizin, zemheriymiş gibi hep üşürüm.
Hiç yoktan doğduğum gün gelir aklıma,
Hiç yoktan karartırım ruhumu, gereksiz bir cinsiyetti gelişim.
Beklenen, hayallenen, özlenen ben değildim!
O yüzden, hiç olmadı kendi kendimi gömer,
Kendi kendimin mezar taşına yüz sürerim.
Ne tam sevildim, ne de tastamam kabullenildim.
Lakin yine de her yeni güne uyandığım sabaha,
Kardelen sevdası kadar ümitlendim de
Bir tek, ellerimi ısıtmayı beceremedim,
O, tek başına olmuyor çünkü!
İşte o yüzden kuzum, sen hep laleleri çok sevdin,
Ben, kar ortasında boynunu bükmüş kardelenleri.
Cemre.Y.

Düşünsene

...Düşünsene...
Düşünsene bir,

Bunca yıl sonra artık sadece iskeleti kalmış şu tahta evin,
Tam kırk altı yıl öncesindesin!
Rahmetli anan,

Sahibi diye başlık niyetine sayıldığı bütün o tarlalara,
Karnı burnunda ırgatlık yapmamış bütün gün!
Bütün tarlalarda hazır olmuş hasatlar.
Evin bütün odaları şen şakrak pür telaş heyecanda!
Ağustos sıcağı yakmıyor da efil efil esmekte o gün...
Baban ilk evladı doğacak diye,
Nasıl da gururlu cinsiyetini umursamaksızın!
Köyün tek ebesine haber etmiş daha imsak vaktindeki ilk sancıda.
Gece çökene kadar rahmetli anamın karnını sıvazlamış babam!
Güvenmişim,öyle çok güvenmişim ki babama...
Doğmuşum ve bütün ömür yaşadıklarım sadece bir kabusmuş,
Uyanınca,

Beni yine koruyup kollasın diye anamdan çok babama sarılmışım!
Cemre.Y.

Enstrüman

…Enstrüman…
Enstrümanlardan en çok…
Kanun çalmayı isterdim çocukken,
Bir de keman'ı, bir de ud'u…
"Piyanistlik zengin işi." derdi rahmetli annem,
Rahmet'ine haylice de daha kemali varken.
"Sakın ola ki he, elde edemeyeceğimiz şeyleri,
Öyle hayalince hayallenme sen, sakın ha!" derdi beni döverken.
Meğer, o kadar da çok zengin işi değilmiş!
Ne kanun çalmayı öğrenmek…
Ne de ud çalmayı,
Hiç olamadı bir saz'ın tellerine dokunup,
İçinden geçen melodileri aktarmak.
Kızım'ın gitar hevesi vardı bir ara!
Benim de vardı!
Kurslara yolladım onu,
Baktı ki önce notalar falan fistan…
Benim hayalimden önce sıkıldı…
Geçen sarhoş olmuştuk beraberce…
Benden önce duvara vura vura doğradı gitarı!
Gram kırılmadım ona!
Zira ondan öncemde
Maktuliyetlerimin meskunu belirsiz mesken ispatsızlıklarım vardı.
Ölümlerimin birinde…
Kimse cinayetime meskun mahal bulamadı!
En ihtiyacım olduğu an'da…
Gözlerini bana devirmişti çoktan yosun yüreklim.
Ve o bana her seferinde…
"Ben seni mutlu etmek için bu dünyaya gelmedim!
Beni içinden çıkartmak için ısrar eden sendin!" dedi.
Sanki, o içime tohum ekilmişken,
Kış gelmeyecek…
İlkbahar olamayacak…
Cinsiyeti uğruna bile hayal kurulamayacakmış gibi…
Yalan yok!
Ben gözlerinin uğruna bütün odaları
Mavi yeşil gözlü bebek renk yaptımdı,
O da bütün elbiseleri kız giydirdiydi.
Hatta...
Arada bir testler sonrası kandırırdım onu!
Ne diye bütün kalp atışlarında
Bütün akrabaların yanımızdayken!
O, işleri dolayısı ile yanımızda değilken,
Neden ki vakit ayıramıyordu ki diye
Kendimce cevaplar ararken!
Durduk yere kandırasım gelirdi onu!
"Erkek olacakmış bebişimiz" derdim.
Aman!
Ne keder bağlardı bir bilsen,
"Olsun ama sağlıklı olsun da!" derken!
Meğer!
Rahmetli deden'e karşı rövanş maçıymış sın sen!
Sülaleye ilk kız evlat!
Zira onu da başarabilmek…
Ayrı bir maharet!
Geçen gün bir piyano çıktı karşıma,
Kimsesiz, sessiz…
En sevdiğim melodiyi çalayım dedim…
Bütün salon çınladı çığlığımdan.
Başarabilmiştim ama…
Ona da çok geç kaldım, hiç yoktan!
Cemre.Y.

Minel Aşk Kaç Mezar Eder Boyun?

…Minel Aşk Kaç Mezar Eder Boyun?...
Sen ondan uzun,
Kimliksiz, cinsiyetsiz şiirler umarsın,
O, senden başka kimler varsa
Senden başka kimi yoksa
Onlara kazdığı
Asırlık uzunluktaki cümlelerinin
Satırlar arası labirentinin
Çıkmaz sokağında sana saplar hançerini.
Yönü ne fark eder!
Tarafsız bir yerinden sızan
Can havlinde öldürür sendeki kendini.
Söylesene ey minel aşk!
Kaç mezar eder boyun?
Cemre.Y.

Emin Misiniz

...Emin Misiniz...
Ben olsam...
Bu kadar yanlışı bana bir arada yapmazdım!
"Ola ki birilerinin sabrı taşar ve domino taşlarının
En sonundaki de benimdir." diye bir tık düşünürüm…
Bir fiske yeter
Her şeyi devirmeye değil ama yeri yerinden oynatmaya…
Seninki aşk değil be güzelim sadece deli cesareti…
Artık,
"Belki." ile başlayan bütün sabırları da taşırdın.
Hep bana diyorsun ya asıl seninkinin
"Önü belli değil, sonu belli değil!"
Yorma artık kimseyi...
Artık da oynama kimseye...
Çıkarsana hele bir şu maskelerini.
Hatırladın mı o sabah maskesiz iki insan vardı,
Sen hariç!
Dedim ya ben olsam...
Yerin dibine batardım kocam beni, bunca ona sadık sanırken!
Seninki aşk falan değil deli cesareti...
Yoksa...
Kandırıp durduğun o zavallı alkolik adamdan vazgeç...
Ailenden vazgeç...
İşinden vazgeç...
Arkadaşlarından vazgeç...
Vazgeçtiklerin vazgeçtiğine değerse...
Ben yine buradayım...
Burada bir yerlerdeyim.
Ama keşke...
Aldatmak ve aldatılmak arası
O yaman çelişkiyi,
Aldatılan tarafı olan benden…
Can kulağıyla bir dinleseydin.
Hatırla bakalım...
Ben ne diye hiçbir anımdan pişman değilim!
Ah be kuzum!
Sen göçüp giden leyleklerin zamanına bile
Kendine sevişmek kabullü sadece çiftleşmek derdiydi niyetin!
Ben olsam...
Bana bu kadar yanlışı bir arada yapmazdım!
Ola ki yarılır sarı sandıklarım,
Ay alev alıp yanarken,
Değişir cinsiyetlerimin sırları,
Öyle ya renkleri aynı değil mi,
Yalanın rengi, saydam, kaygan...
Bak sabrım taşmak üzere şu an!
Susarak buruk bir tebessüm eyliyorum hepinize!
Oysa çoğunuzun şiir kitapları,
Raflardaki en değerli yerlerini aldı çoktan...
Neyse ki şair olmak değil derdim.
İstiklal Caddesinde,
Siyah...
O melon şapkalı şiircinin sesini duymayana kadar!
Hazır mısınız, size ait domino taşlarımın en başına
Tek bir an'lı o son fiskemi vurmama!
Cemre.Y.

Cinsiyetim Yok Benim

…Cinsiyetim Yok Benim…

Eminim hiçbirinizin dikkatini çekmemiştir,

Aynı HD boyutlardaki beyinlerinizde,

Bunca subliminal mesaj varken,

Beyinlere, bütün emirler çoktan, Çok boyutlu emirleniyorken,

O boyutların hiçbirini göremeyen ben…

Sizinle izlediğim aynı 3D çizgi filmde

"Güneşin üstünden atlayıp,

Yarına uçtuk!"cümlesini

Hem gördüm, hem de duydum!

Siz üstünüze eğilen o güneşli,

Palmiye yapraklarından sarkan,

Sevimli şempanzelerden korkmaktaydınız!

Yüzümde maske yoktu zaten de

Herkes beni epeyce bir cesur bay sandı ya…

Gurur mu?

Bitiş mi bilemedim.

Zira epeydir cinsiyetim yok benim. Cemre.Y.

Hiç Yok

…Hiç Yok…
Sır küpümün nicedir
Üşümekten buhar tutmuş
Camı hayli küflü sandığını araladım sonunda.
Yarabbim!
Ne kadar da şeffaftım!
Ne kadar da korunmasız!
Ne kadar da çaresiz!
Ne kadar da savunmasız!
Ne kadar da yalnız...
Her bir santimetrekaremde
Her bir hücremde ne kadar da kimsesizdim.
Hatta!
Hiç olmayasıca DNA sarmalımda dahi
Kaç atom molekülü boşluğum var bildiniz.
Bunca zaman aşımı boyunca.
Aldırmadım zaman zaman hepinizin
Yara kabuklarımla evcilik oynamalarınıza.
Güçlüydüm ben!
Biliyordum o kabuğun yerinden kalkınca
Kanaya kanaya iyileşeceğini.
De...
Bir tek şeyi bilemediniz baylar bayanlar!
Oysa biliyordum ben...
Altındaki hücreleri yenilenemeden
Kaldırılırsa o yara kabukları,
İzleri kalıyordu mutlaka!
Sizleri...
Yara kabuklarımı kaldırmanıza izin verip,
Yeni yaralar açabileceğiniz kadar sevmiştim ben
Ki belki, hani olur ya!
Birilerinizden biri!
Sıkılırdı hep aynı oyundan da,
Yarası yareme tam zamanlı denk gelirdi hiç yoktan.
Vallahi cinsiyetsiz!
Kabuklarımızı dokundururduk birbirine.
Olmadı!
Kimse kendi yarasının kabuğuna kıyamadı.
Kapağın ardındakiler hep sır kaldı.
“Saklı kalsın!” lı sır sandığım...
Artık sanmaktan kendime bile yorulduğum o üç kelime…
Bana hala es geliyor ama
Pes!
Ben artık hepsine, her şeye, hiçbir şeye yokum!
“Hiç Yok!” um.
Cemre.Y.

Cinsiyetsiz Saf Sevgi

...Cinsiyetsiz Saf Sevgi...

Bana öyle geliyor ki

Bazı yürekleri

Cinsiyetsiz saf sevgi çizimli

Aynı mühürle dağlamışlar! Cemre.Y.

Sevişmek

…Sevişmek…

Medeni cesaret'i

Cinsiyetsiz…

Medeniyetsiz, mesnetsiz,

Cinselliklere alet eder olduğunuzdan beri

Soğudum insanlığımdan!

Oysa…

Sevişmek kelimesi…

Hece hece güzeldi! Cemre.Y.

Cancağızım

...Cancağızım...
Sonra yeniden gülümseriz hayata
Bir gülümseyişlik söveriz yine
Gelmişimize, geçmişimize
Hiç gelememişimize
Bir türlü yönünü
Doğru yana tutturamadığımız
Fincanlarımıza fallar uyduruklarız
Kitap aralarından sayfalar seçer
Hiç gelmeyen geleceklerimizi
Geleceklermiş gibi olumlarız
Sonra kırılan bütün yenlerimizi saklarız bize
Kollarımızdan başlarız
Yalnızlığımızın omuz başlarını öpmeye
Uyduruk şeylere kahkahalar atarız
"Çak" yaparız herkes sadece bunu görür
Sonra biz bize kenetlenir susarız
Kirpiklerimiz hasret giderir...
Hasretlerimizle birlikte uyuruz
Karşı cinsiyetsiz kimliklerimizle
He mi cancağızım!
Cemre.Y.

Aldattıysa!

...Aldattıysa!...
Geceleri diyorum
Kiminin koynundaysa bedenin
Gün ayınca
O bedenleri ruhlarından ayırmamalı
Cinsiyetsiz cinsi münasebetler uğruna
Maskelere aldanmamalı mesela!
Cemre.Y.

Savaşta Esir Alınmış Köleler Gibi Bakıyorlar Artık Kadına

...Savaşta Esir Alınmış Köleler Gibi Bakıyorlar Artık Kadına...

Savaşta esir alınmış köleler gibi bakıyorlar artık kadına!
Saldırsak…
Aman yırtıp parçalasak elbiselerini.
Talan etsek bedenini,
Bedeni ile beraber söksek yüreğini.
Bu kadar mı aç kalmış bu adam olasıcalar!
Hani cellatların bile, kestikleri adama akan bir damla gözyaşı?
Ne zaman unuttular onlar da bir ananın oğluydular,
Ya koklamaya kıyamadıkları bacıları?
Hani, yan gözle bakanın,
Gözlerini tırnaklarıyla sökmek gelirdi içlerinden!
Ne zaman unuttular cinsiyet değil de insan olduklarını?
İki ayrı cins kuyruğuna kafayı takmış kedi gibi,
Kovalar durur bir birini,
Ne zaman paralı hediyelere satar oldu kadın yüreğini?
Ne zaman bedeline bedel bakar oldu adam sevdiğine?
Olmalı…
Bir yerde mutlaka olmalı,
Bir yerlerde sevgiye ve aşk’a inanan iki ayrı cins olmalı,
Vuslat diye bir şey olmalı,
Yoksa atamam da, satamam da kendimi,
İçim geçer, yüreğim göçer ölürüm!
Cemre.Y.

Şiirim

...Şiirim...
Şiirim…
Ben senin, gözlerinin ala toprak rengi elasına,
Gök rengi, sema-i mavisine,
Zeytin siyahına, gece gibi…
Ya da su yosunu yeşiline değil be canım!
Ben senin bi tek ışıltılı, o bakışına vuruldum
Şiirim…
Ben senin ateşten gömlek şehvetine,
Bir geceden, o gecenin sabahına kadar olan uykuna,
Bir şeylerden ertelenmiş zamanına…
Ya da canının istediği herhangi bir an’ına değil be canım!
Ben senin, bana yaratabildiğin, her anına vuruldum.
Şiirim…
Ben senin arzularının zamansız depreşimlerine,
Anlık histerilerine,
Şefkatimden yoksun ama şehvetime hayli karışık!
Ya da sevgime muhtaç anlarına değil be canım!
Ben senin, bende cenneti buluşlarına vuruldum.
Şiirim…
Ben senin tenine değil,
Ben senin cinsiyetine değil,
Ben senin…
Ben senin…
Kimselerin anlayamadığı, bilemediği, dokunamadığı!
Ruhuna dokundum da
Sen yine de “Sustun!”
Şiirim…
Seninle her gün…
Tan yerinin ağardığı ve benim hala nefes aldığım
O… her yeni gün…
Sabah güneşine,
Gözlerimi senin adınla açtığım andan itibaren,
İstisnasız o her yeni gün.
Yeni bir umuttu bana!
Kimine göre ve aslında en çok da sana göre,
Gizlerden bile sır kalması gerekti!
Hatta insanoğlu denen kul milletine göre
Günahkar ve bir o kadar da yanlış bir masaldık biz.
Ben yine de “Sustum!”
Şiirim…
Ben seninle, gecenin herhangi bir anında,
Uzayın herhangi bir yerine yanarak düşen,
Herhangi bir gök taşıyla yok olabilirdim!
Ve herhangi bir denizin sahilinde,
Romantik bir aşk masalını yaşadığını sanan herkes bunu,
Her zamanki gibi sadece…
Bir dilek dilenmesi gereken ve kabul olacağına inanılan!
Nadir bir yıldız kayması sanarak dileğini dileyebilirdi
Üstelik!
O dilenen, dileklerin hepsi…
Kabul olabilirdi!
(“Oldu!”)
Sustum!
Şiirim…
Ben senin tenine değil,
Ben senin cinsiyetine değil,
Ben senin…
Ben senin…
Kimselerin anlayamadığı, bilemediği, dokunamadığı!
Ruhuna dokundum da
Sen yine de “Sustun!”
(Senin… paşa canın sağ olsun!)
Şiirim…
Oysa sen…
Hep bir vardın…
Hep bir yoktun!
Söyle, benim duam…
Ne zaman kabul olacak?
Söyle, benim yıldızım
Sana, o, en olmadığım anda
Ne zaman kayacak
Senin o tek ve eşsiz ruhuna?
Daha…
Kaç aşk yıldızı kadar
Yok olmalıyım senden mesela?
Sahiden?
Herkes bana hala
Seni soruyor!
Sahi mutlu musun şimdi?
Cemre.Y.

Bu Sefer, Hoşça Kal

...Bu Sefer, Hoşça Kal...
"Eyvallah mirim,
Dostça bile değilse de,
İçimde yoksun artık işte!
Bu sefer,
Hoşça Kal!
Güzelleşemedim ne yazık ki, yeterince zamanla!
Yani beterdim zaten, sen beni ilk tanıdığında da!
Yeni acılar dışında da
Pek bi şey eklenmedi aslında hayatıma.
Yüzüm, hep herkese güleçtir de!
Ruhum...
Senin de gamzelerin gülüyorsa, gülerdi ancak!
Beni, benden iyi tanırsın sen!
Ne zaman çok konuşmazsam artık!
Ne zaman hiç kimseme artık
Hiçbir sitem etmessem.
Yani artık nihayet!
Ben ne zaman sussam...
Hele ki birine ait ilk şiirimle
Başlarsam o susmalara!
Artık onun hayatıma değmişliğindeki
Cinsiyetli kimlikleri ve bitişleri,
Sessizce... avaz avaz ağlarlar!
Ve bu şiir, bu sefer seninse...
Hele ki son kurtarış çığlıklarımda bile
Sen gittikten sonra bile
Ağlarlıyorsa yerdeki halılarımın bile iplikleri
Tanelerine akan
Sessiz hıçkırıkları bile anlarlar da
Duvarları deler çığlıklarım da
Hiç kimsem de duymaz ya.
Sağır bir duymazlıkta ummanlarda çağlar
Artık geriye dönemeyişlerine...
Zaten artık, hiçbir şey, aynı da olamazlara...
Öyle işte...
Oysa yine de senle bari,
Şimdiyi kurtarmak için bile
Ne çok mısralar dolusu şiir sustum sana!
Belki patavatsız ya şu dilim,
Bir çok laf geveledi ağzımda
Olur ya
Ucundan değilse de dibinden kurtarırsa!
Sen...
Benim mısralarımın
Sus zamanını bile biliyordun!
Artık bilme!
Meğer ne çok yormuşum seni…
Beni öylece kabul edişinle!
Süslü laflar geçmiyor, artık içimden de
Hakkım bile, helal sana!
Bu da sana aslında bir ömürlük,
Ömrüne dahi değer!
Ve...de...
"Eyvallah Mirim...
Bu sefer,
Hoşça...

Kal...
Cemre.Y.

Benden Bile Gidebildi Ya Helal Olsun

…Benden Bile Gidebildi Ya Helal Olsun…
Senin göremediğin gerçekler var.
Sen anneciğini erken kaybetmiş biri
Olarak değerlendiriyorsun bu olayları.
Yani bir nevi platonik aşk gibi.
Ne kadar hayal edersen
O kadar büyüyor gönlünde.
Yücedir elbette bütün anneler gibi.
Bende aslında anacığımı
Çok erken yıllar önce kaybettim.
Bir ağa kızına yakışmayacak derecede
Erkek olamadan kız evlat olduğum anda.
Yani doğduğum anda.
Oysa kızımın babası ile biz
Bir başka hatun için ayrıldığımızda
Henüz bir buçuk yaşındaydı.
Babası ölmemişti ama yeri geldiğinde
Mahallede çocuklarla oyun oynarken
Ona yenilen çocukların
"Piç!" suçlamalarına ağlayarak
Babası ile benim nikah fotoğraflarımızı
Göstermişliği de vardır.
Yeşilçam filmlerindeki gibi.
Yani babası yanında olursa ancak
Piç olmuyordu çocuklar. 　
Senin bu dediğini,
Yani hep var olan son hayalimi,
Aslında daha geçen yıl
Vefat etmiş anacığımın,
Ben onu yıllar yılı en büyük aşk ile
Sevmiş olmama rağmen,
O, bir tacizi esnasında babayı
Benimle yakalamasından sonra
Beni tamamen yok sayması,
Hatta hiç doğmamış olmamı
Var sayması ile aradan geçen
Yıllar sonra beni ancak işim,
Gelirim ve başka her şeyimi
Onun rahat bir şekilde gidebilmesi için
Vazgeçtiğimi görebildiğinde nihayet!
Beni çok seven bir annem oldu.
Yani doğduğum andan itibaren,
Tam kırk yıl sonra.
Benden gittiği gün,
Gitmeden birkaç saat önce
Tamamen sevdi annem beni.
Kızıma gelince onu ben
Bende ilk hissettiğim anda sevdim.
Hatta cinsiyetini bilmeden
Aşık oldum ona.
İsteyerek ona ağır bir yük yükledim.
Onu aynı zamanda bana,
Annem olması için eğittim.
Babasını, bütün sülalesini ona
Seferber ederek,
En azından sevgi anlamında
Yanında olmaları için zora koştum.
Bazen işime gelmese de verdiği tepkilerle
Gerçek ve bilinçli bir birey olarak yetiştirdim.
Yani kızım ve sen...
Biriniz annesiz, diğeriniz babasızdınız!
Benim ise ikisi birden yaşıyordular.
Ama hiçbiri yoktu yıllar yılı.
En erken hiç gitmemesi gerekense
Daha beni yeni sevmişken gitti.
Baba ise sanırım asla ölmez.
En azından beni gömmeden.
Bir de böyle bak hayata.
Sende karşı cinsime ilk defa
"Babam!" diyerek sımsıkı
Sarılabilmemin öz güveni var!
Kızıma bir de bu pencereden bak!
Ben her baktığımda
Onu yeniden ilk gördüğümde
İlla ki alnının ortasından öpüyorum.
Benden bile gidebildi diye.
Cemre.Y.

Hayat Denen Cinsiyetsiz Yosma!

...Hayat Denen Cinsiyetsiz Yosma!...
Tek bir "Söz!" daha duyarsam
Biliyorum, bu sefer yeniden doğamam!
Bunca sefer!
Sağır olmayı seçiyorum...
Kör olmayı seçiyorum...
Dilsiz, kokusuz olmayı seçiyorum!
Kör'düm zaten!
Tadını unuttum çoktan zaten de!
Ona, onsuz dokunmak ne kelime!
Trillallala laaaa laaa,
Seçmeyelim, vazgeçmeyelim öyleyse!
Madem hep dokunamayacaksak!
Ey hayat seni bir yakalarsam
Cinsiyetimi hiç umursamayacağım
Cinsliğini becerdiğimin pezevengi!
Sana jartiyer giydirip sokağa salacağım
Biliyorsun değil mi?
Cemre.Y.