Aşk Mı, O Ne Ki?

...Aşk Mı, O Ne Ki?...

"Aşk mı?

O ne ki!" derdi rahmetli anacım.

Sonra da eklerdi;

"Yenilir mi, içilir mi?

Yoksam mevsimler gibi geçen mi hı" diye

Elinde terlikle kovalardı beni.

Yaşlanıyorum galiba.

O vakitler

Yemeden içmeden kesilmeler bile ayrı bi güzeldi.

Şimdilerdeyse her şey mevsimler gibi

Adında aşk geçen her halinden soğudum bi hayli!

Cemre.Y.

Özlersin

...Özlersin...

Serin gecelerin, serin sabahları olur bazen.

Fincandaki kaçak çayın çabuk soğur.

İçtiğin sigaran bile çabuk biter.

İşte o vakit, uzaklara dalıverir gözlerin.

Bazılarının gözlerinin içine bakarak gülüşünü özlersin.

Sadece sana özel o gülüşü, zamansız özlersin.

Hani durduk yere sevdaya acıkırsın ya!

Öyle aşka aşermek gibi bir his işte.

Cemre.Y.

Kim Bilir?

...Kim Bilir?...

Kaç gündüzden kaç tane daha ışık kurutmalıyım

Doğru biz'e...

Tam zamanında yeniden kavuşabilmek için?

Kaç geceden kaç tane daha yıldız tozu toplamalıyım

Gece gündüz birbirini seven

Sevgisinden şüphe edilmeyen sevdaya bulaşmak için?

Kim bilir?

Cemre.Y.

Aşk Öyle Bir Şey Değildir

...Aşk Öyle Bir Şey Değildir...

"Aşk'ın şavkı yaktıysa can'ını da canan'ını da,

Gerekiyorsa tamamen vazgeçebilmektir ondan." dedim.

"Yok!" dedi en sevdiklerimden biri.

Diyemedim ki; "Konu evlat aşkıysa!" diye.

O bu konuyu sadece kadınla adam arası bir şey sandı.

Sansındı.

Böylesi bir pes edişi kimse yaşamasındı.

Cemre.Y.

Güzeldi Tabi

...Güzeldi Tabi...

Bir kalbin OD hali, AŞK hali gibi değil mi?

O ateşle kıvıl kıvıl yanmaktayken,

Nasıl da gezinirdi damarlarımızda hızlıca.

Rengarenk kelebek kanatları gibi,

Süzüm süzüm süzülürdük her tarafa.

Güzeldi tabi, hayata ışık saçmak elbette güzeldi.

Cemre.Y.

Olamaz Mıydı, Bence Olabilirdi

...Olamaz Mıydı, Bence Olabilirdi...

Sana kulak memesi kıvamında şefkatler biriktirmiştim oysa.

Hani böyle sarılınır ya en kocamanından,

Sanki kalpler yer değiştirmiş gibi birbirine atar ya

Öyle derin, öyle sıcak sevdalar biriktirmiştim oysa.

Akşam önü, ikindi vakitleri yavaştan yaklaşınca,

Sen mangalı yakardın hafiften,

Ben penceresi denize bakan mutfağımızda salata yapardım.

Şöyle acılı şalgamı da rakıya yakıştırdıktan sonra,

Günbatımını şereflerimize tokuştururduk misal.

Buselerimizden bizi, bize içerken,

Radyodan denizi dalgalandırırdı kanun taksimi.

Olamaz mıydı, bence olabilirdi.

Hayallerimizin hayalini bile bize, çok görmeselerdi,

Olabilirdi.

Cemre.Y.

Sevsene!

...Sevsene!...

Sana haziran gülüşlü baharlar biriktirdim sevgili.

Sana temmuz düşleriyle dolu ılık yaz akşamları,

Sana ağustos sıcağıyla sırnaşan serin denizi olan sabahları,

Sana...

Kavuşulmuş da sarılınmış eylül geceleri biriktirdim.

Sana ayazı dondurmayan sımsıcacık kışlar biriktirdim.

Gelsene!

Kalsana!

Sevsene!

Cemre.Y.

Var Mısın Bugün Mutlu Olmaya?

...Var Mısın Bugün Mutlu Olmaya?...

Güneşli bir bahar günü bugün.

Düne bıraktık hüzünleri

Var mısın bugün mutlu olmaya?

Ve sakın unutma!

Aşk hep vardır,

Dönem dönem gelir konar yüreğinin baş ucuna!

Kim daha çok severse, o kadar az sevilir de sonu şiir olur!

Bundan sonra, seven de, sevilen de hep sen ol.

Cemre.Y.

Kilit

...Kilit...

Kalbimi yokladım da şöyle bir,

Kırk yamalı yüreğimde kalmamış hiç,

Sana dair, bana dair, sevgiye dair hiçbir ümit.

Kalkıp gittim ben de oralardan vurdum bir kilit.

Cemre.Y.

Kardelen

...Kardelen...

Bembeyaz gelinliğini giymiş de,

Yanaklarından zülüflerini sallandırmış gibi,

Salım salım salınmakta

Karşımdaki çam ağacı.

Oysa sabahın en erken saatinde,

Binamın dış kapısından çıktığımda,

Karşılamıştı beni kardan yollar.

Daha hiç ayak basılmamış,

Tek bir adım dahi atılmamıştı ya,

Bana düşmüştü o karlı yollara iz bırakmak.

Üşüyordum üşümesine de,

Çam ağacını es geçmek de olmazdı yani.

O bana gülümsedi, ben ona.

Günaydınlaşırken bir de ne görsem.

Tam eteğinin dibinde birkaç kardelen!

Durduk yere hayallendim yeniden.

Dedim ki kendi kendime;

Uçurum boylarına gitmeden geliyorsa kardelen,

Dileğimi diliyorum...

"Aşk!" olsun tam olsun.

Cemre.Y.

Günaydın O Zaman

...Günaydın O Zaman...

Düşün ki...

Uyanmışsın ama,

Geceliğinin bile üşüdüğü sabaha uyanmaktansa,

Ilık bir bahar sabahında güneş makas almış yanaklarından.

Çayını ocağa koyup kapını açmışsın,

Usulca süzülmüşsün günün aydınlığına.

Evinin önündeki verandanın hemen bitiminde,

Bir gelincik okşamış çıplak ayaklarını.

Durduk yere aşık olmuşsun yeniden.

Usulca okşamışsın taç yapraklarını incitmeden.

Alıp içine sokasın gelmiş ya,

Sende biliyorsun dalından koparsan sönüverecek kırmızısı.

Ufacık bir gülücük kondurmuşsun dudağının tam ortasına.

Sonra evine girmişsin, pencerenin perdeleri gelin gibi salınırken,

Çayı falan boşverip bir kahve yapmışsın en sadesinden.

Günaydın o zaman, gün aydın olsun madem.

Cemre.Y.

İyiydim Böyle

...İyiydim Böyle...

An'ı yaşa diyenler soğuttu beni aşktan.

Onların an'ları hiç bitmiyordu

Her önüne geleni ve herkesi hep!

Aynı seviyorlardı nedense?

Oysa ne sevecek yürekleri vardı bir tek kadını,

Ne de sadakat vardı hayat ağaçlarında.

Oysa...

"Ben bir adamın ciğerini sızlatmazsam,

Yatağında işim ne?" diye diye eskittim bu ömrü.

Sarındım yatağıma yorganıma iyiydim böyle.

Cemre.Y.

Birlikte Yaşlanacakmışız Gibi Gel

...Birlikte Yaşlanacakmışız Gibi Gel!...

Metcezir devinimlerle geleceksen hiç gelme!

Geleceksen, gitmeyecek gibi, bitmeyecek gibi,

Birlikte yaşlanacakmışız gibi gel!

Cemre.Y.

Neyleyim?

...Neyleyim?..

Bir kenarda,

Vuslatıma hasret,

Bana sormadan aşık olanlarım.

Bir kenarda,

Vuslatınıza hasret,

Sana sormadan, sevdalı olanların.

Sen söyle kader!

Ben artık neyleyim?

Cemre.Y.

Yolun Açık Olsun

...Yolun Açık Olsun...

Yine...

İçimden veda ediyorum sana.

Eyy AŞK!

Yolun açık olsun.

Cemre.Y.

Nicedir Ömrüm Denize Hasret

…Nicedir Ömrüm Denize Hasret…

Eylül'ün yaprakları şiir gibi sarının binbir tonuna bürünürken
Ekim çoktan hazırlamıştı koca küreğini!
Süpüre süpüre geçiyordu hayat ağacının içinden.
Şimdilerdeyse kasım bile gelmiş çoktan da
Kasıla kasıla yarılamış griye kesen günlerini.
Nicedir ömrüm denize hasret,
Uzak olduğumdan da değil hani!
Gönlüm hayat kırığı ya, gitsem de şenlenemiyor bir türlü.
Oysa ben ne vakit gitsem o sahile,
Hele de bir martı çığlığı varsa o deniz esintisinde,
Aşk sanırım, sanmak isterim.
Cemre.Y.

Pişman

...Pişman...
Kim bilir kaç geceler,
Dış kapımın anahtarını,
Dış kapımın kapısının kilidinde unuttum bilerek!
Hani olur da, bir tek gün, bir tek gece,
Pişman olup dönersin koynuma,
Tıpkı bebekliğindeki kadar masum
Ana sıcaklığına kıvrılırsın diye.
Hani hep soruyorlar ya,
Aşk her şeyi affeder mi diye.
Aşk evlatsa, affeder lakin!
Gerçekten pişman ise.
Cemre.Y.

Y/Anma!

…Y/Anma!...

Sana alfabenin ilk harfi ile başlamayan,
Milyonlarca üç harf kurabilirdim.
Sen y/anma diye y/andım ben yıllar yılı adını.
Bir tek onu, ciğerimden kan damlatarak anlattım sana.
Bile isteye
Yeter ki, sen y/anma diye y/andım ben yıllar yılı adını.
Sadece ve sadece üç harf idi hepi topu!
Ben, gibi bencil sonsuz bir Güneş,
Sen, gibi her kara geceye ay aydınlık bir mehtap.
Cin, gibi görünmeze karabasan kabus,
Can, gibi bir nefeslik ömür’dü adı.
Sana alfabenin ilk harfi ile başlamayan,
Milyonlarca üç harf kurabilirdim.
Hem de bütün dünya dillerinde!
Sen gittin o üç harfi seçtin!
Y/ANMA!
Lanet olasıca adı “AŞK” olsada.
Cemre.Y.

Kim Bilir?

...Kim Bilir?...

Günün birinde...
Öylece derinlere dalmışken...
"Ve öğrenmek ondan, aşkın ve musikinin derinini.
Bilemedim ki ben, ne zaman büyüyeceğim.
Ona bari geç kalmasam!
Oysa...
Sesinden başka hiçbir şey bilmiyorum.
Ve ben ona ve sesine meftunum!" dedi kendi kendine.
Sanki ruhunun ruhunu,
Biri çağırmış gibiydi.
Usulca kalktı yerinden,
Silkelendi.
"Kim bilir?" dedi kendi kendine!
Kim bilir ki gün olup gelecektir o sesin sahibi.
Kim bilir...
Gün olup sarılacaktır benim de ruhumun sessizliği!
Cemre.Y.

Çekmiyor Frekanslar

…Çekmiyor Frekanslar…

Kim'im neyim olursanız olun Allah aşkına!
Ben sizden geçip gittikten sonra,
(Sevmeyin değil!) anlamayın beni...
Hala orada olamadığım için çekmiyor frekanslar!
Bundan sonra, sevseniz ne…
Sevmeseniz ne!
Anlasanız ne…
Anlamasanız ne!
Cemre.Y.