Yırtık Yama

...Yırtık Yama...
Özümden,
Özünü çıkarttığım,
Bana hep üvey muamelesi çektiğinden beridir,
Onaramadım bir türlü,
Onun kalbinin yırtık yamasını!
Ne yapsam,
Ne yapmasam,
Olduramadım,
Sebebi olmadığım yarım yanlarını.
Oysa o,
Boynuzu kırık boğa yavrusu gibi,
Hep beni suç bildi.
Ne vakit...
Yorulup da yorgunluğuma yenilmişsem,
İşte tam da oramdan vurdu beni.
Cemre.Y.

Suç Desen Hala Ortalıkta Yoktu!

...Suç Desen Ortalıkta Yoktu!...
Bir, olmadan iki...
İki, olmadan da üç olunamayacağını,
Üç, olmadan hele!
"Biz" olamayacığımızı bildiğimden beridir,
İki'nin bizi terk edip,
Üç ile bir'i öylece bırakınca...
Üç ile bir'in, birbirine asla,
Şöyle bir tastamam yetemeyeceğini de öğretti hayat!
Suç desen...
Ortalıkta yoktu!
Ne o "Bir", kendi kendine yetebildi ki üç'e yetsin,
Ne de o "Üç", kendi kendine aşabildi ki bir'e kalsın.
"İki" vardı bir zamanlar...
Suç desen...
Ortalıkta yoktu...
Sonra sonra ortaya çıktı "İki"!
Kendince geçmişini kızına affettirmeye çalışan,
Kendince ona yaşatamadığı babalığı yaşatmaya çalışan!
Sonra onu da unutturdular iki'ye,
O "Bir"i "Üç"ü ve "Biz"i unutturdukları gibi...
Suç mu?
Suç desen hala ortalıkta yoktu!
Sanki o hiç ölmeyecekmiş gibi.
Cemre.Y.

Yorgun

...Yorgun...

Üzerimde yüz yıllık yalnızlığın ağırlığıyla,

Gün be gün içimden göçmekteyim.

Yorgunum diyorum lakin, yorgunluk da suç gibi yük üstümde!

Cemre.Y.

Tercih

...Tercih...
Evet, yapayalnızlığımın, tek müsebbibi benim!
Ben, o çok sevdiğiniz Kız Kulesinin.
Köşe bahçesindeki o deniz feneriyim!
Faili meçhuliyetsizliğimin, tek müsebbibi benim.
Hiç suçlu yok!
Hiç delil yok!
Hiç yara yok!
Her yer, kar gibi tertemiz, mis.
Sonra zaten...
"Yar" dediklerim beni yardan attıktan,
"Yaren" dediklerim beni, hep bi yalana sattıktan,
"Ana'm" dediğimin bile benden cayıp,
Beni cennete tercih saydıktan sonra,
Evet...
Tercih ettiğim doğrudur,
Yalnızlığımın fecrini...
Faili meçhuliyetsizliğimin apak kefenini giyip,
Gözümü açtığım her güne,
Gözümü yumduğum her geceye,
Hakkıyla teslim edip,
Artık uyanmamayı dilediğim doğrudur!
(Siz... şiiri bir de sondan okuyun dilerseniz!)
Cemre.Y.

Yağmurun Suçu Yok

...Yağmurun Suçu Yok...
Ben de isterdim yağmurlu günleri, yağmurlu akşamları çok sevmeyi,
Lakin ne vakit yağmur yağsa, evimin yalnızlığı geliveriyor aklıma.
Yine tavan, bacasından akmış,
Yine eskimiş koltuğuma yağmur ağlamıştır zira.
Evim de isterdi yağmurlu günleri, yağmurlu akşamları çok sevmeyi,
Lakin ne vakit yağmur yağsa, benim yalnızlığım geliveriyor aklına.
Yine bastığım kaldırım taşının altı boşluk kalıp su dolmuş,
Ayağımı bastığım anda bütün su üstüme sıçramıştır.
Yine şemsiyem rüzgardan kırılmış, bütün yağmur kafama boşalmıştır.
Yine bütün kayıplarım aklıma düşmüş,
Yine ağlamışımdır usul usul yürürken.
Yağmurun suçu yok,
Evimin suçu yok,
Benim suçum yok bütün bu kaderin yazılmasında.
Başkaca her şey çoktan hüküm giydi ruhumda!
Cemre.Y.

Hazan Yaprakları

...Hazan Yaprakları...
Meğer ne çok birikmiş ömrümün hazan yaprakları,
Yaprak ağacına küsmüş, dalı gövdesine dargın,
Gövde toprağına kırgın.
Yoksa suçlusu yok bu heba olan ömrün.
Mevsimdi, rüzgardı, yağmurdu hep bahane.
Vakit ömrü kırk dört geçiyor sevdiğim.
Ve bu hayat hikayesi bitmek üzere.
Hazan yaprakları çoktan çöpe atıldı.
Gel biz bu ömrü de yakalım,
Yazıp yazıp silmek, sonra üstüne yeniden yazmak yerine.
Kendimize yeni bir defter alalım.
Ve mevsimlerden sonbaharı,
Ve ille de zemheri ayazlı kışları da es geçelim olmaz mı?
Cemre.Y.

Vurulur İnsan

…Vurulur İnsan...
Bazen de…
Hayalinin tam ortasından vurulur insan.
Sevmek kadar büyük,
Başka hiçbir suçu yokken!
Cemre.Y.

Epeyce De Acıkmam

…Epeyce De Acıkmam…
Ne güzel uyurduk biz.
Bir kere olsun, sırtını dayayabilecek kadar,
Huzurla güvenebilseydik birine.
Yoksa hani es kaza aynı yatağa yatsan,
Gecenin bir yarısı rüyalardan bile,
Ayabiliyordu insan olan.
Şimdi ne gereği var!
Bütün suç...
Onlara hala simit atanlara inat
Kelebek etkili tokluğumda mı?
Tokum ben usta...
Sanırsam bu yalnızlıkla
Epeyce de, acıkmam!
Cemre.Y.

Hala Neredesin Ruhumun İkizi

…Hala Neredesin Ruhumun İkizi…

Gün batıyor bir gün daha,

Bir kez daha

"Biz"olamadan!

Ben olsam da batacak,

Olsam da batacak,

Üstelik yarın yine doğacak!

Sen yoksun ya şimdi.

Benim bir sen'im bile yok ya!

Ne Güneşin suçu bu, ne mehtabın.

Bu suç sadece sana ait sevgilim.

Aynı yerküre içinde beni bulamamış olman.

Hala neredesin ruhumun ikizi? Cemre.Y.

Suç Benim Mi?

…Suç Benim Mi?...
Bunca vakit hayata ve insanlara direnmişken,
Yüreğim sana aktıysa suç benim mi?
Cemre.Y.

Suçu Ne

...Suçu Ne...
Gün doğuyor bir yerlerde,
Bir yerlerde insanlar sarmaş dolaş
Kadeh kaldırılıyor aşka!
Bizim buralarda havalar hep soğuk,
Bizim buralarda günler hep karanlıksa,
Bize aydınlık tarafı hiç denk gelmediyse,
Bu dünyanın bunda suçu ne!
Her yeni gün...
Nice dualar etmiştin oysa uyanamamayı.
Sonra iş saatinin alarmı çaldı,
Uyanamazsam işe geç kalırım diye hep ilk alarmda uyandın değil mi?
Hani ölecektin, uykunda ölebilseydin ötesinden sana neydi!
Cemre.Y.

Çok Sevmiştim Be

...Çok Sevmiştim Be...
Söyle, şimdi hangi günah?
Hangi suç?
Hangi, herhangi bir bilinçsiz bir eylem unutturur seni!
Hangi suçtan,
Hangi mapus köşelerinde sussam acizliğime!
Hangi demir parmakların ardında
Sansalar ki suçum cinayet!
Oysa benim tek cinayetim,
Artık “O” nun ölü bedenini beklemeyi
Terk etmeyi seçmekti seninle!
Şimdi ne yapsam günah bana!
Ne yapmasam yazık bir çare.
Başka çarem yoktu!
Güven veren omuzları çökmüştü, çürüyordu!
Çarem yoktu!
Ezberine doyamadığım alnı, çenesi,
Şakakları, yeni kırlaşmaya başlamış saçları
Yok oluyordu her gün an be an!
Her gün, bir kenarından,
Elimde kalıyordu bu ecelsiz aşkım!
Bir heykeltraşın çizdiği
Oylum oylum oyduğu kemikleri bile un ufaktı artık!
Çarem yoktu!
Ölüme ve yokluğa razıyken sen geldin!
Madem sende gidecektin neden geldin be adam!
Oysa senle bile
Ne uykum uykuydu
Onun geniş omuzlarında sabahlayan,
Ne uyanışım “Günaydınım,
Akşam bile yanımda olan hatunum” la başladı!
Seninle hiçbir şey,
Hiçbir zaman tam olmadı ki!
Hiçbir zaman gönül sayfanda olmadım senin ben!
Neden “Buradan çıkmazsan,
Bende orada kalırım” diyecek kadar
Hep yalan oldun ki bana!
Yoksa senin bu hayattaki tek amacın
Beni hayatta tutmak mıydı!
Yaşadım...
Onsuz da yaşadım...
İnanamadım!
Yaşadım...
Sensiz de yaşadım!
Cehennemimden sana sığındım!
Bu hayata derin bir nefesi seninle aldım,
Yoksan...

O son nefesimdin,
Çaldım, kokladım ve aldım,
Ve sen buna hiç inanmadın!
Onunla hayallerim vardı hüsranla son bulan!
Seninle hayal bile kuramadım ki ben!
Akşam yatarken duam, gece uyurken rüyam,
Sabah uyandığımda güneşimdin sadece...
Başka hiçbir şeyim değildin.
Ben seni, senden başka her şeyden çok,
Herkesimin yerine de çok sevmiştim be!
Cemre.Y.

Hiç Kimsenin Aşkında Yoktur Gözüm

…Hiç Kimsenin Aşkında Yoktur Gözüm…
Hiçbir canlının,
Ne aşkında, ne de bir sevdasında,
Ne gözüm, ne de sözüm olmaz benim.
Ben iki serçeyi yan yana görünce bile
Hangi an gagaları birbirine dokunacak diye,
Saatlerce dua edenlerdenim.
Tek bir ağaç dalından, tek yaprak yeşertemediysem,
Suç kimsemin değil, benimdir benim,
Hani o şarkı der ya "Hiç kimsenin aşkında yoktur gözüm."
Cemre.Y.

Kendi Mutluluğunu Yarat Bence

...Kendi Mutluluğunu Yarat Bence…

Eğer yalnız ve mutsuz hissediyorsan

Suçu sonbahara yükleme

Kendi mutluluğunu ve kalabalığını yarat bence! Cemre.Y.

Günah

...Günah...
Hem de üst üste!
İki kere işledim aynı günahı...
Belki de üç...
Ya da dört müydü?
Yoksa beş?
Sahi kaç kere seviştik biz
Aynı sahanda kavrula kavrula!
Sen daha iyi bilirsin ya!
Yarın görüşmemek üzere
Ama yarın sana yine
"Günaydın!" dersem
Yarın sabah yine hepinize
Suç benim değil!
Valla değil!
Cemre.Y.

En Derin Yaralar

…En Derin Yaralar…
Annemmmm!
Bir bilsen ben sen yokken kaç kere öldüm,
Kaç kere,
Bir umut yeniden doğdum ve ben senin ilk çocucuğundum.
Bir oğul olamadım evet!
Keşke çöle gömseydin ya beni inançsız araplar gibi!
Gömmemişsin ya bari sevip korusaydın.
Bir tek nefescik be annem, annem olduğunu hatırlasaydın.
Ve bana yapılmak istenenler,
Benim suçum değildi ki hiçbir zaman!
Bulamadım ben, sen neyin nefretindesin bana ya…
Ben sadece senin ilk ve tek kız çocuğundum annem.
Bak 38 bitti değiştiremiyorum hala ne annemi ne babamı,
Ne de yaşanmışlıklarımı…
Canımı yakıyorsunuz her varlığınızı hatırladığımda,
Bir inat daha, bir yanlış daha yapıyorum,
Her hayatımı kurtarmaya çalıştığımda....
Belki sevgisizliğinizin inadına bu yarama yarama iğne batırıp durmam,
Hatta arada bir ciğerime, biraz kezzap akıtmam.
Ki o yaralar hep büzüşüp kalıyor yüreğimin bir kat daha derinine!
Belki de hep bu yüzden güzelim olası kaderlerimi karalamalarım.
Ben her canım yandıkça sizi hatırlıyorum ya hep!
Senin canın yansa ben yine de uçup, koşup gelirim ya....
Sahi beni doğururken senin hiç canın yanmadımı ki be anne!
Doğduğum günden epeyce uzaktayım oysa.
Hatırlıyorum!
Geçmişte bir gün, ben gencecik gelincik çiçeği gibiyken....
Arsız bir meltem rüzgarında…
Hani üfleseler dağılacak ya yaprakçıklarım…
Darmadağınık olacağım ya aslında!
Bir tomurcuğum bile kalmayacak,
Toprağa bile ulaşamayacak kadar toz olacakken,
Gencecik bir kırmızı gelincikken ben…
Hiç toplanamamışken taç yapraklarım….
Hani ben hisarın en tepesinden feryat figan,
Çaresizlik kokan bir nefes çığlıkla, her şeye inat,
Aslında salakça bir cesaretle pervasızca…
Gökyüzüne bakmıştım ve gözlerim yaşarana kadar.
Sonra gözyaşlarıma gözlerimi kapatıp,
Evrene uçurmuştum ya nefesimi.
”Se-niiiiii, Se-viiiii-yyooooo-rrruuuummmmmmm” diye….
İşte o aşk var ya, sendin!
Evrende asılı kalan o ilk çığlığım var ya, bunca yıl oldu…
Her nefeste sen sanıyor önüne çıkan her vefasızı ve yanılıyor ya işte…
O ilk ve sonsuz aşk aslında hep ve hala sahibini arıyor,
Aradıkları şahıs onlara hiç değil, bunu her taraf biliyor ya dert bu!
Sonra dönüp soruyorum yaradan'ıma en derin yaralarımla,
"Rab! Benim sevdiğim ve sevenim, sevip de sevildiğim nerede?" diye.
Cemre.Y.

Suç Bizim Mi?

...Suç Bizim Mi?...
Çocukluğumda ancak bayramlarda alınan,
Kırmızı pabuçlarım gibiyim...
Hep kendimizi düşünmüştük oysa çocuk hayalimizle
Onlarla binbir sevinç dolu sevgiyle
Aynı yastığa sabahlarken...
Peki ya o kırmızı pabuçlar?
Gerçekten de mutluydular bence bizimle oldukları için...
Sonra ayaklarımız büyüyüverdi birden.
Yoksa eskise de, delik deşik olsa da,
Azıcık kırmızısı görünse de yeterdi.
Giyerdik.
Bizden gitmesinler diye topuğunu bile çiğnerdik.
Yetmedi bu sefer çabalamalar,
Biri gitmese..
Diğeri, ilk bulduğu bayır dikenine sarılıp,
Yitip gitti, terk etti yüreğimizi,
Şimdi kimselere güvenemiyorsak suç bizim mi?
Cemre.Y.

Sperm

…Sperm… Artık kim üzse beni... Suçlamıyorum kendimi. Zaten bu dünyaya da, Ben gelmek istemedimdi. Kuyruklu bir yılan (sperm) olup, Bu dünyaya salınmam, Senin sebebindi. Şimdi tam da zamanıyken... "Keşke adını bile bilmeseydim de Piç olsaydım." diyecek kadar "Affediyorum seni. Afsın baba! Artık sen yaşa hayatındaki bütünü Yanlış hesabınla!" Cemre.Y.

Asıl Suç Kimin?

...Asıl Suç Kimin?...

Ben en ilk

Onun şiirlerine vuruldum

"O" da o benim sabrıma

Şimdi hangimiz daha suçluyuz?

Ya da asıl suç kimin? Cemre.Y.

Pazartesinin Suçu Ne?

....Pazartesinin Suçu Ne?...

Bunda şaşılacak, hiçbir şey yok!

Ben bütün başlangıçlarıma

Pazartesi gününde başladım sa

Bütün bitişlerimde

Pazartesi gününde denk geldiyse.

Bunda pazartesinin suçu ne? Cemre.Y.