Günaydınlar

...Günaydınlar...

Sana limon kokulu günaydınlar biriktirdim sevgili, gelsen de doya doya sevilsek.

Az kaldı ayaza kesen sabahların yerini güneşli günlerin almasına.

İğde ağacı çiçeklerinin kokusuyla hanımeli çiçeklerinin karışması yakındır.

Gelse de şöyle sımsıkı kavuşa kavuşa karışsak.

Cemre.Y.

 

Seve Seve Sevsen Yeterdi

...Seve Seve Sevsen Yeterdi...

Sana mavi kelebek kanatlarımdan sesleniyorum sevgilim.

Öyle avaz avaz,

Feryat figan da değil ha!

Tam da kış ortasındayken,

Issız bir temmuz gecesinin yıldız yakamoz sahilindeymişiz gibi.

Hani tam da yalnızlığın dalgaları vuruyorken kumsala...

Ateş böceğinin biri usulca ellerine konmuş da,

Sadece sana ışıldıyormuş gibi fısıltıyla sesleniyorum.

Hani sen dağınığını yeni toparlanmışsın da,

Her şeyden gayri vazgeçmişken,

Hiç ummadığın anda, her şey önüne serilmiş gibi.

Ah benim...

Saçlarına çok yanlış ışıklar değmiş güneş yanığım.

Ah benim..

Ayaklarına çok yanlış yaban yolların izi kalmış kış ayazım.

Zor değildi ki beni sevinçlendirip mutlu eylemek.

Seve seve sevsen yeterdi.

Sadece sevsen yeterdi, bundan çok eminim, sevdiler çünkü!

Cemre.Y.

Önümde Sana Küçük, Bana Büyük Yorgunluklar Var Daha

...Önümde Sana Küçük, Bana Büyük Yorgunluklar Var Daha...

Sana...

İçinde kalp kırıklığıyla can kırıklarının hiç olmadığı,

Hayal kırıklığıyla hayat kırıklarının hiç olmadığı,

Bir sürü küçük küçük yorgunluklar biriktirdim sevgili.

Zira arşın arşın adımlayarak çoktan geçtim ben bütün o yolları.

Ama artık üzüldükçe sıkılmaktan yorulan bütün dişler sökülüp,

Saçımdaki aklar da çoğaldıkça anladım ki,

Önümde sana küçük, bana büyük yorgunluklar var daha. 

Ne bileyim...

Artık bundan sonra kavanoz kapaklarını sana açtırmak gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra yatağın yönünü sana değiştirtmek gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra altını sileceğim üçlü koltukları sana kaldırtmak gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra silkeleyeceğim halının diğer ucunda olman gibi.

Ne bileyim...

Yüzmekten yorulup kumsala adım attığımda havlumu uzatman gibi.

Ne bileyim...

Artık bundan sonra pembe salıncağımızda beni sallaman gibi.

Olmasın mı yani?

Olsun tabi.

Cemre.Y.

Şiir

...Şiir...

Bana bir sevda borçlusun ey sevdiğim.

Yüzümden zamanın çizgilerini silmelisin.

Gözlerimin ferini yeniden canlandırmalısın derken,

Sen daha hayalimin de hayaliyken çekip gittin.

Olsun madem bu rüya da böyle olsun.

Çisil çisil yağan yağmur eşliğinde,

Birkaç mısra şiir yağarım ben de.

Çünkü en güzel şiirler,

Gitmemesi gerekirken gidenlere yazılır.

Cemre.Y. 

Günaydın Ey Ömrüm

...Günaydın Ey Ömrüm...

Güneşli bir sonbahar sabahındayız sevdiğim,

Sevdiğim dediysem de lafıma bakma,

Nicedir sadece özümü sevmekteyim.

Terasımdaki sarmaşığın yaprakları nazlı nazlı salınmakta.

Çıkıp derin bir nefes alayım dedim.

Rüzgar öptü burnumun ucundan.

Omuz başlarıma dokundu hafiften.

Üşümeye daha çok vardı, ısınmalar çoktan uzaklaşmıştı.

Günaydın ey ömrüm dedim kendime.

Günaydın can özüm.

Çayıma birkaç taze güneş ışığı serpeyim.

Cemre.Y.

İçimde Bir Yerler Seni Hala Seviyor!

...İçimde Bir Yerler Seni Hala Seviyor!...

Ey benim gözlerinin yosunundan çiy damlaları topladığım.

Sana hafif rüzgarlı bir ağustos ikindisinden sesleniyorum.

Her ne kadar sesim,

Ses tellerime ulaşıp dudaklarımdan çıkmasa da,

Ruhumun derininden avaz avaz fısıltılarla sesleniyorum.

Seni affedemediğimden beri,

Bütün affettiklerimin, tüm aflarını da sildim bilesin.

Bana bütün ayıp edenlere nefret dahi hissetmezken,

Yani tamamen duygusuzken,

Sana, sadece sana hissiz değilim bilesin.

Ciğerim ve yüreğim ve dahi ruhumun her yeri sana kırgın olsa da,

Sana bir daha asla kaburgalarımızı çatlatırcasına,

Eskisi kadar saf güven ve sevgiyle sarılmayacak olsam da,

İçimde bir yerler, söz geçiremediğim hücrelerim her bir tanesi,

Seni hala seviyor ya, sen kendini benden nasıl mahrum ettin duy istedim.

Cemre.Y.

Gelsen Diyorum

...Gelsen Diyorum...

Sana sevgi dolu gülüşler biriktirdim,

Hani gülünce gözlerinin içi ışıl ışıl ışıldayan.

Hani sarılınca kalbinin ritmi kaburgalarına sığmayan,

Kocaman koskocaman sevgi dolu gülüşler biriktirdim.

Yüzümdeki çizgilere, saçımdaki aklara aldırmadan,

Zamanın zembereği bozulmadan gelsen diyorum.

Ne bileyim...

Belki sen de sıkılmışsındır

Çift kişilik kahveyi tek başına yudumlamaktan.

Cemre.Y.

İnadına Gülümsemeli Hayata!

...İnadına Gülümsemeli Hayata!...

Yüzüne güneş değmiş gözlerimin,

Omuz başlarım sabah sıcağına dokunmuş.

Çıplak ayaklarım çimenlerle sırnaşmakta.

Az kalmış iyot kokusuna doymaya.

Öyle özlemişim ki kaç kulaç eder acaba!

Zülüflerim de süzülür denizin koynunda.

Benim mevsimim gelmiş belli.

İçim dışım kıpırdamakta.

Bir sevmek geçer kalbimden bir de sevilmek.

Öyle ya!

Geçmişse nihayet ayaz zamanlar,

Şimdi...

İlle de, inadına gülümsemeli hayata!

Cemre.Y.

Sevdiceğim

...Sevdiceğim...

Gel sevdiceğim,

Ben'i sana çarp!

Ne'n varsa her şeyini alıp da gel.

Geçmişinde sadece "Sıfır!" ı bırak ki

Biz'i de yok edemesin.

Öyle olsun ki

Bizi uzaktan görenler

"Bunca zaman

Birbirlerine yazılmayı beklemişler." desin.

Cemre.Y.

Korkularım Korkuyor

...Korkularım Korkuyor...

Dünden beri yine,

Korkularım korkuyor sevdiğim.

Sanki koca bir yük gemisinin güvertesinden,

Marmara Denizinin tam ortasına,

Savrulmuşta,

Dalga dalga sallanmakta olan,

Kağıttan gemi gibi sallanıyor İstanbul'um!

Elim ayağımın canı çekilmiş gibiyim.

Kulaklarımda dinmeyen o uğultu geçmiyor.

En büyük depremim bu değildi lakin,

O gece koynumdaydı yavrucağım.

Sarıp sarmalayıp kucağımda dışarı çıkarırken,

O daha çok korkmasın diye korkamamıştım bile.

Kaç vakittir hiç yok ya, ahvalini ele güne sormak da yoruyor bu kalbi.

Cemre.Y.

Sevdik

...Sevdik...

Kimilerini,

Uğruna ölecek kadar sevdik!

Ama bazılarını,

Uğruna yaşamı göze alacak kadar sevdik!

Biz!

Sadece...

Birkaç kişiydik!

Cemre.Y.

Geçecek Gibi

...Geçecek Gibi...

Uyanılamayan sabahlardan birindeyim sevdiğim,

Hani böyle yorgunluk desem değil,

Kırgınlık desem hiç değil!

Yatağımla, yorganımla, yastığımla vedalaşalı çok oldu oysa.

Öksürük nöbetleriyle kalktım diye mi böyleyim acaba?

Halbuki güneş bir açsa...

Gülüverse penceremden,

Yüzümden bir makas alsa geçecek gibi bu hissislik.

Gülümseyecek gibiyim yeniden hayata,

İnadına!

Cemre.Y.

Kilit

...Kilit...

Kalbimi yokladım da şöyle bir,

Kırk yamalı yüreğimde kalmamış hiç,

Sana dair, bana dair, sevgiye dair hiçbir ümit.

Kalkıp gittim ben de oralardan vurdum bir kilit.

Cemre.Y.

Hislerimi Kaybettim

...Hislerimi Kaybettim...

O değil de...

Camın buğusuna kalp çizerek,

İçine sevdiğimle ikimizin baş harfimizi yazardım ben!

Ömrümde,

İlk defa!

O kalbi çizersem,

İçine yazacak harf bulamadım.

Başımı cama dayadım,

Ne sevdim, ne özledim.

Sadece...

Kar'ın yağışını izledim.

Hislerimi kaybettim,

Hükmü bana bedeldir.

Cemre.Y.

Dua

...Dua...

Ben...

Seni...

Allah'la yeniden barışıp,

Sana da, bana da...

Yeniden dua edecek kadar sevdim!

Yetmez mi?

Cemre.Y.

His İşte!

...His İşte!...

Bazı nefeslere ve kokulara tiryakiyimdir bilirsin!

Bi saçlarını koklasam geçer,

Bu nöbet sırası çoktan geçmiş tıkanası öksürüklerim!

Ya da yarim olsa...

Dayansam göğsüne nefesim açılana kadar koklasam onu!

Şimdi ikisinden biri yok ya nöbetteyim!

Allahtan ilk kestirdiğim saçın saklıydı sarı sandığın dibinde!

Yoksa kurtulacaktın ya benden a çocuk!

Kurtulma benden!

Belki yine lazım olurum sana!

His işte!

Cemre.Y.

Kusura Bakmam Ben!

...Kusura Bakmam Ben!...

Hayat masalımdaki yolculuğumun

Kitabını yazdığım cümleleri,

Ezberden okuyor küçük beyinler!

Kusura bakmam ben yüreğini sevdiğim,

Yeter ki daha fazla üzülme sen.

Cemre.Y.

Kendilerini Hep Kusursuz Sanıyorlar!

...Kendilerini Hep Kusursuz Sanıyorlar!...

Bazen kendimi hayatın şamaroğlanı gibi hissediyorum,
Ben ona gülümsemeye çalıştıkça, gelen de vuruyor, giden de.
Ha...
Bir de...
Her fırsatta,
Saçımın telinden,
Ayakkabımın rengine kadar
Eleştirenler var!
Oysa ben sevdiklerimin,
Tek bir kusurunu görmüyorum.
Onları o kadar çok seviyorum ki
Her şeyleri güzel geliyor bana!
Da...
Onlar...
Kendilerini hep kusursuz sanıyorlar!
Bir kere olsun aynalarına,
Bana baktıkları o gözle baksalar ya!
Aslında bana ne yaptıklarını,
Aslında kendilerinde ne kadar
Eksik olduklarını,
Anlayacaklar!
Ama ben onlara hep "Bir eksik",
Onlar bana hep "Bir tamam!" dılar.
Cemre.Y.

Günaydın Ey Sevgili Kendim

...Günaydın Ey Sevgili Kendim...
Uykusu bölünen, korkulu gecelerden birinin sabahında,
Güneş ışıltıları öpüyorsa kirpiklerinden,
Aralık bıraktığın pencerenden süzülen,
Ilık bir rüzgar okşuyorsa yanaklarını,
Hiç yoktan, burnunun ucuna konduysa leylak kokusu,
Güne gülümseyerek uyanmaktan başka çaren yok!
Günaydın ey sevgili kendim, sadesinden bir kahveye ne dersin?
Cemre.Y.

Ayrı Pencereler

...Ayrı Pencereler...

Biz seninle,

Aynı pencereden aynı ufka hiç dalamadık da,

Hiç değilse,

Ayrı pencerelerden aynı ufka dalabilmeliydik be sevgili.

Ben hep Güneş'i aradım, sen hep Ay'ı.

Sahi!

İkisinin kavuştuğu anlarda olsun,

Bir kere olsun özledin mi "BİZ" i?

Cemre.Y.