Dostluk

…Dostluk…
Birbirimizin gerçek yaralarının yerlerini biliyorduk sonuçta,
Ve ikimizin de yaraları ayrı yerlerden olmasına rağmen,
Sadece göz göze suskunca bakışarak...
Ana şefkatiyle öpebiliyorduk o yaralarımızın,
Ayrı ayrı kabuklarını…
Bu zaman da çok az bulunuyordu
Böylesi insani şefkatli durumlar.
Halbuki ne çok farklılıklarımız vardı
Bize şöyle bir uzaktan bakıldığında.
Belki de, zıt kutupların özçekimiydik.
Hiçbirimiz de birbirimize seslendirmedik ama!
Sanırım dostluktan da ziyadesiydi hissettiklerimiz.
Cemre.Y.