26 Ağustos 2017 Cumartesi

Saçmaladım Sana Ben!

...Saçmaladım Sana Ben!...
Yüreğim alışık değildi böyle ansızın,
Sualsizce içerime girilmelere.
Çalışmadığım yerindeydin sen hayatımın.
Haylice de şaşkındım üstelik.
Hiç ummadığım o an da,
Hazırlıksızca sana rastlayınca…
Sendeledim, bocaladım, aptallaştım.
Sana sevdalanmaktan korka korka aşık olmuştum çoktan.
Seni kalbimden uzaklaştırmaya çalışırken,
Senin kalbine tutsak olmuşken,
Bana hiç yakışmayacak pervasız cümlelerle,
Bol kadehli beynimin, boşu çok sarhoş kelimelerini,
Sana saçma saçma, saçmaladım.
Sana verdiğim ilk sözümü tutamadım.
Kendimle üzdüm seni, affet be adamım!
Ayak izlerinden asıldım sesinin kırgınlıklarının,
Gitme diye sana yalvardım.
Gitseydin dost yüreklerine de kapanırdım.
Şimdi dilediğince
Metcezirlerim olsan da olur da…
İkimizden biri yaşlanıp ölene dek,
Günde üç öğün
Yüreğimde ol ha!
Ya da günde üç öğün…
Çeyrek şekerli, güzel bir anım olmayı,
Sakın unutma ha!
Oysa…
"Kadınım." kelimesi,
Senin dilinden
Ne de güzel, bir romandı.
Cemre.Y.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Aşk Mı, O Ne Ki?

...Aşk Mı, O Ne Ki?... "Aşk mı? O ne ki!" derdi rahmetli anacım. Sonra da eklerdi; "Yenilir mi, içilir mi? Yoksam mevsimler g...