Kitap Yaz Çocuk

...Bir Kitap Yaz Çocuk...
Belki de sana sırf bu armağanı,
Aklıma geldiği andan itibaren,
Günler geceler demeden,
Sana tasarlayıp sunmamdan ibarettir
Hayatının ucundan kenarından
Saçma saçma saçmalayarak
Sana sarılmışlığım.
Yoksa tanışıklığımızın üzerinden
Onca yüzyıllık hayat geçmişken,
Neden ansızın, sızı olup kalbine dokunayım!
Yoksa neden ellerim yansındı yüreğinin ucundan!
Oysa son buluştuğumuzda
Gözlerimin içine bakarak uzun uzun susmuştun.
Sonra belki de en ilk şiirini okumuştun.
Bilmiyordum!
Seni, şimdi de şiirinden vuruyorum adam.
Neyse ne "Bu kadar seviyorum işte!"
Bu sana ilk ve son Armağan!
Bir kitap yaz çocuk!
Bir yerlerde görmüş, çokça da beğenmiştim.
Senle ben kitaplarımız olma
İhtimalini bolca konuşurken,
Gönlüme de sana böylesi düşüvermişti aniden.
Bana düşünen hiç olmadı ama
Hiç kimsem de böyle sevmemişti beni zaten!
Ne de ben kimsemi...
Bu, böylesi ilk hediyem çünkü seni...
Çünkü seni ben...
Neyse ya, neyse işte!
Sonsuz kere sonsuz
Benden yana bana izinlisin ama!
Seni doğuran anaya ben bir kez daha kurban olurum.
O olmasa "Nah!" gelirdin bu dünyama.
Kitap yaz be çocuk!
Doğduğun güne selam olsun ama!
Zira göremeyeceksin beni bir daha,
İmza günlerin de olmasa!
Ah şu kulaklarım!
İki de bir sesini bari özlemeseler ya!
Cemre.Y.