Sırlı Aynalar

…Sırlı Aynalar…
Aynalar bile,
Bazen bile isteye teammüden yalan söylerler,
Bazen...
Aah bilmiyorlar!
Daha bir cesaret sandıklarının
Esaretleri olduklarının farkına bile varamadılar!
Aralarından birini de
Kendileri kadar çocuk sanıyordular!
Oysa susuyordular
Sırlı aynaların sırlarıyla oynayanlar!
Sirk onlarındı...
İkisini oynatmak hakkı onundu yine
Kendi ellerince...
Sirk sahibine farkı fark etmiyordu yani.
İncinen onca hayvanın
Farkı yoktu hani insandan.
Sirklerden hep nefret ettim.
Hayatıma gerçek aynalar
O hayvanların gözleriydi.
Hayvanlarıysa hiç sevmedim!
Gözlerinde bütün gerçekler vardılar!
Herkesin binbir nefeste
Hasretle beklediği o anı ise hiç istemedim.
Ağladım ben on sekiz imin ilk saatinde...
Odamda bir sürü ayna hediye
Hepsi kendimden büyük!
Hepsi hayvan!
Birkaçını
Yıllardır saklıyordum oysa hazinemde
Börtü böcekli birkaç papatya!
Ben hiç!
Hiç kimseme!
Bir tek yalan söylemedim.
Söylemeliydim!
Cemre.Y.