Eder Be Çocuk

...Eder Be Çocuk...
(-) x (-) = (+)
Eder çocuk!
Aslımız bu, basit matematiği,
İlk gördüğün anda çözdün sen bizi.
Sana duygu dolu şiirler kar etmez de zaten!
Tek merakın,
Senden sonra…
Hangi işlemi yaptığımdı değil mi,
Sensizliğime dairli yeni hayatımda!
Hadi… bu da sana, son kıyağım olsun ha!
“Artması gerekirken,
Habire eksildikçe
Kendime bile olamayanlarım yüzünden,
Sana çoğalamadıklarımla”,
“Artman gerekirken,
Habire eksildikçe
Bana bile olamayanlarının yüzünden,
Bana azaldıkça azaldıklarını” birbiriyle çarptım!
Hiçlikle, hiçliği yani!
Toplamak, bölmek, eksiltmek yerine,
Sadece yanında sısıfrsız çarptım!
Hepsi bu!
Ölmedim!
Ölmeye meyletmedim!
Delirmedim!
Hazır sayende en büyük bahanelerim varken,
Psikopat bir kadının,
Depresif psikozlarına sığınmadım!
İçip içip kadehler dolusu acıyla anamın,
Ya da sevdalarıma kıyanların
Kapısına dayanmadım!
Acındırmadım, yerindirmedim kendimi!
Anlık mutluluklar zerk ettirtmedim kendime.
Bilirsin beni çocuk!
Kitabımda yazmaz, vicdan yarası acımtrak
Hiçbir sevgi…ya da şefkatimsi…
Öyle ya zamanında gerekti hepsi
Sadece sıfırsız çarptım!
Kendime ait olsun istediğimi,
Kendime hiçbir zaman ait olmayanla!
Yani bizle
Yeniden doğdum çocuk!
Cemre.Y.