Üstadım

...Üstadım...
Gece'yi artık rahat bırak be üstadım!
Sırf sen uyuyamıyorsun diye...
Gece'ye de bu kadar hayal yükleme!
Hem bu kadar can kırklığını da ona yükleme!
Gece...
Herkese aynı gece!
Güneş çekilince, ışıkları az olan bir şehirdeysen,
Yıldızlarından yorgan olur sarınır sana.
Ne suçu var ki senin şehrin,
Senden başka herkese, her şeye fazlaca ışıklıysa!
Hem...
Ne olmuş yani yüzyıldır sevdiğin o adamın,
Sen ona daha bir kere bile sarılamadan,
Saçları, sakalları ağarmış diye!
Yüzyıl sonra yine onu gördün işte!
Ölmemiş ya!
Üstelik rüya falan değil bu gördüğün.
Yeni bir masal bulmuş yine kendine cam ekranda,
Kapat gözlerini uykuya…
Yarın...
Yarın olursa yeniden hayalleşiriz be üstadım!
Cemre.Y.