...Yeniden Gülümse Hayata, İnadına!...
Ey benim canının içi ciğerinden kırılmış yüreğim,
En çok sen bilirsin halbuki, yeterince özlüyorsan özleneni,
Değiyorsa hani özlemelerin her haline,
Yeter ki yola çık
İmkansızlıklar durağını geçip,
Olasılıksızlıklar zincirini de aşınca
Gayri deniz de senin, kum da, kumsal da.
Hatta az daha kordon boyu sahil yanlarının hemen ötesinde
Sana gülümseyerek upuzun kulaç kulaç sarılır sana.
Tam da beklenilenlerin beklenmez olduğu son durakta
Razıysan gel sarıl koynuma der,
Güneş de benim, deniz de,
Hatta belki yeterince mutlu yolcularsam seni,
Yorgun geçmişini de geçmişine bırakırsın.
Hatta...
Belki evinin penceresinden ışıldayan ay olurum da
Bir yıldız düşürürüm sana, dilekler tutarsın gülümseyerek.
Öperim omuz başlarının mutlu güneş yanığından.
Hadi şimdi yeniden gülümse hayata, inadına!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder