...Seni Unutmak!...
Ne zaman kalabalıklara dalsam,
İlla ki seni soruyor ya birileri...
"İyidir inşallah!" diyorum lakin,
Bitmiyor senli soruları!
Susup kaçıyorum hemen evime.
Sarılıyorum yalnızlığımın omuz başlarına.
Teselli ediyorum kendi kendimi.
Ertesi günün sabahındaysa,
Göz pınarlarımda tuz taneleri,
Dilimde, damağımda paslı demir tadıyla,
Ne çayın çaylığını anlayabiliyorum,
Ne de kahvenin kahveliğini!
En zoru da,
Hani nicedir seni unutmuştum ya,
Unuttuğumu unutturuyorlar bana.
Şimdi işin gücün yoksa,
Gün geceye karışmadan,
Yine, yeniden seni unutmak!
Cemre.Y.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder