Ben Hiç Kimseyi Terk Etmedim

...Ben Hiç Kimseyi Terk Etmedim...

"Yarim, yüreğimde yağmur var.
Güneş yüzlü gülüşünü yolla da,

Huzur bulsunlar." dedikçe ben!
Yağdırıldı yüreğime,

Yağamayan ne kadar da çok kara kışlar varsa,
Zemheri ayazlarıma teker teker dokundurarak!
Çok mu zordu lan!
Geçmişin ağulu acılı anlarına bir es geçip, benim gibi,
Derin bir nefes alabildiğin o ana odaklanmak!
Yoksa acı anılar dediğin ne ki,

Anda kalmak isteseydim, kalabilirdim
Babamla dayımın beni öylece terk ettiği,
O bakkalda daha dün akşamın anısında da.
Daha önceki terk edilişlerimi saymıyorum bile!
Ben hiç kimseyi terk etmedim!
Misal bir rüzgar savurmuş birinin yürek telini bana,
Neyleyim ki gözümden düşüp yüreğime esememiş,
Onları bile hiç incitmedim ki bugüne kadar!
Sabırla, ince ince derinden hissettirdim neden olamayacağımızı.
İnatçı birer fırtına olup esmeye çalışsalar da bazen birileri…
Sakin duruşumla savuşturdum bana dair olan o yanlış notalarını.
Şimdilerdeyse içimde esen derin bir keman sızısı!
Orkestra veryansın ediyor bütün makamlarda.
"Hani, sen hiç kimseyi terk etmezdin?
Daha önceki gün,

Seviyorum lan seni, vazgeçilmezimsin!" dediğine...
"E, ama sabahında hiçbir yerinde de yoksun!" diye!
Ben...
Hiç kimseyi terk etmedim!
Ben ona o günün akşamında "İyi geceler!" dedim,
Sabahında da...
"Gün... Aydın olsun mu?" dedim.
Cevap yoktu...
Ben, hiç kimseyi hiçbir zaman terk etmedim!
Mevsimsiz gidişlerim vardır, bir de gelişlerim,
Hep, yeni bir umutla sevdaya asılışlarım lakin,
O yine gelirim, o, olmasa da kalırım sandı,
Fakat benim ömrüm artık zamanıma dardı,
Erken yaşının sonbaharlarına daha çok vardı, bilemedi.
Ben...
Hiç kimseyi terk etmedim!
Hep...
Nihayetinde, hepten de kuru bir yürekten ibaret değildim.
Nihayet...
Nihayet, olanca aklımla,
Gitmem gerektiğinin anların da idrakına erip, öylece, gittim.
Şimdi sen...
"Tek çare uzay!" mı dersin,

Sanki bizim dünyamız da ona ait değilmiş gibi,
Şimdi ben...
Yıllar öncemde anneme yazdığım gibi yine…
"Ey hayat!
Güneşte unutulmuş atlas kumaş gibisin.
Nerenden tutunmaya kalksam, lime lime elimde kalıyorsun!
Ya sağlam bir yamalık olsun, bir yer, sun bana,
Ya da beni öldürüyorsun!" derim,

Bilemem ama kitaplarınız şiirsiz kalır bence!
Cemre.Y.