Kahve

...Kahve...
Uyandım.
Ağzımın içi bayatlamış kekremsi bir yalnızlıkla dolmuş.
Gözlerimi açtığımdaysa,
Güneş dolmuş yatağıma, yorganıma.
Hemen yanımda duran sehpama uzanıp,
Bana gülümseyen sigaramı tutuşturdum dudaklarıma.
Kalkıp en sadesinden bir kahve yaptım kendime.
Günaydın dedim kendime,
Kendi kendime gülümsedim hiç yoktan.
Böyle başladı güneşli bir pazar sabahında
Sade kahveyle sevdamız.
Cemre.Y.